Dip -1

Met het begin van het digitale tijdperk ervaart de moderne mens vaak een gevoel van hopeloosheid, omdat hij de controle over zijn leven verliest, zijn doelen niet bereikt en geconfronteerd wordt met het gevoel van falen. In een huis zonder ramen, op de begane grond, bevinden zich twee verschillende persoonlijkheden in één lichaam, en ze stellen zich één vraag: "Hoeveel dieper kan ik nog zinken?"
Het systeem dat de mens in zichzelf heeft gecreëerd, dat zo soepel functioneerde, wil nu niet meer bestaan en brengt ons allemaal tot een dieptepunt. Hoe kan een mens die zich in deze diepte bevindt, verschillende emoties tegelijkertijd ervaren? Hoe gaat hij om met het verlangen om niets te doen? Wil hij zich werkelijk bevrijden van werkloosheid, hopeloosheid, eenzaamheid en van de neiging om steeds minder te ondernemen, hoe meer hij praat? Of bevinden we ons in een periode waarin al deze vragen hun betekenis verliezen?