
Birbirimizi Hiç Göremeyecekmişiz
Het leek erop dat we elkaar nooit meer zouden zien.
"We zouden elkaar nooit meer zien" vertelt over een moment dat met een spel begon, maar uitmondde in een pijnlijke breuk. Een onschuldige bezigheid maakt plaats voor stilte en vragen, als gevolg van een onverwachte gebeurtenis. Het verhaal onderzoekt meer dan misdaad; het gaat over het opgroeien zonder voorbereiding, het dragen van verantwoordelijkheid en de vraag wanneer de kindertijd voorbij is. Dit verhaal, dat de toeschouwer confronteert met zijn eigen momenten van groei, begint precies op het moment dat het spel voorbij is.
Lachen, plezier hebben, plagen.
Soms, erg sarcastisch.
Mano.
Mijn zoon.
Ik ben een slim meisje.
Ninja!
Je bent gek, haha.
Kun je naar binnen gaan?
Kom op, ren!
Er is een moment.
Een spel.
Om te lachen.
Alleen voor de lol.
Daarna is het stil.
Wie heeft dit gedaan?
Wie heeft die steen gegooid?
Is hij schuldig, of onschuldig?
Misschien is dit de echte straf.
Plotseling groeien.
Zonder voorbereiding.
Omdat ik verantwoordelijkheid moest nemen.
groeien.
Wanneer zijn we gegroeid?
Wanneer we kinderen waren.
En wat voelden we?
"Ik weet het niet."
Ik weet het niet.
Misschien?
Dat kan.
Ik kan me dat niet herinneren...
Begrepen.
Het leek erop dat we elkaar nooit meer zouden zien.
Spelinformatie.
Spelnaam: Het leek erop dat we elkaar nooit meer zouden zien.
Auteur.Tom Lycos, Stefo Nantsou.
Vertaler.Okan Başar, lente.
Regisseur.Taner Güngör.
Spelers.Burak Birinci, Şevval Ekmekçioğlu.
Productie.Theater Kintsugi.
Uitvoerend producenten: Ezgi Özmarasalı, İlayda Açe Karagöz.
Bewegingsontwerp: Ferhat Güneş.
Geluidstechniek: Ömer Sarıgedik.
Lichtontwerp: Burhan Yücel.
Assistenten.Melis Çakıl Oktay, Lal Tosyalı.
Foto.Ayten Çelik.
Posterontwerp: Eselya Karagöz.
Evenementinformatie.
Speelduur: 80 minuten.
Huidige status: Geen pauze.


