Bir Çeyiz Sözleşmesi

30. Het Istanbul Theaterfestival.

28 mei 1897, vrijdag.
Een bruidsschatovereenkomst.
Voorhuwelijks overeenkomst.

In Yeniköy, in de wijk Panayia, verklaarden Nikolaos en Sevasti Mumcis, in aanwezigheid van de priester en de burgemeester, hun dochter Carolina te willen laten trouwen met Antonios Angelidis, de winkelier uit Paşabahçe. Een overeenkomst werd opgesteld: 70 Ottomaanse lira, 12 handdoeken, 12 linnen tafelkleden, 3 wollen jurken, 1 bontjas, 1 spiegel, 1 kist.

Volgens de Gregoriaanse kalender is het vrijdag; volgens de eigen Juliaanse kalender van de gemeenschap is het woensdag. Het document is authentiek.
129 jaar later wordt hetzelfde document opnieuw geopend, in dezelfde wijk waar het oorspronkelijk werd geschreven. "Çeyiz" (Bruidsschat), geschreven door Elif Özge Maltepe op basis van het archiefwerk van Orhan Türker, toont niet een bruiloft, maar een documentatie ervan: een weergave van bezit, arbeid, angst en geluid.
De ceremonie is onnavolgbaar; de tekst wordt voorgelezen. Het publiek is getuige. Het enige instrument is de architectuur zelf: de nagalm van de stenen muren, de bas die onder de menselijke stem klinkt.

In een kerk die opgericht is op bevel van Sultan II. Mahmud, in een gebouw dat voortkomt uit een document, wordt dat document, in aanwezigheid van de betrokkenen, hardop voorgelezen.

Historische bronvermelding: Orhan Türker.