Ik dacht al dat je weg was.

"Ik dacht al dat je weg was" is een spel over angst.

"Angst:" (met een open aanhalingsteken)
1. Individuele delen van het gezicht, zoals de ogen of de mond, of de ogen zelf.

2. De hoofdstad, gelegen in het noordoostelijke binnenland van Lower Meersham. Bevolking: ongeveer 8.000.001.

3. Angst.
4. Kijk naar het derde artikel.

5. In spreektaal. In de oude taal. Werkwoord. Of zelfstandig naamwoord. Afhankelijk van de situatie." Zet aanhalingstekens eromheen.

Een man, een woordenboek, Thom Pain, eenzaamheid, kindertijd, een bij of woorden, egoïsme, liefde, verlies, veel liefde, veel verlies, en een hond; een hond met grote ogen.

Het spel van degenen die van verafsterren, "Ik dacht dat jullie allang weg waren," is een treffend voorbeeld van de complexiteit van de relatie tussen mens en dier in het echte leven.

In een liefde die met één woord "perfectie" wordt omschreven, en waarin romantiek wordt gedefinieerd door termen als balans, samenzijn, uitgaan, is het begrijpen van de pijn in deze woorden verbonden aan ernstige ontberingen, gezichtsverlies en de noodzaak om een jaar lang thuis te blijven.

Dit spel is een kort moment tussen leven en dood. Het is tegelijkertijd beangstigend en fascinerend. Misschien is het een soort waarschuwing: degenen die hun angsten overwinnen, zullen winnen.

Terwijl onze jeugd langzaam voorbijgaat, nemen we een paar ademtochten, met onze ogen en ons hart vol verlangen naar alle gevoelens die de wereld te bieden heeft.

Een lied dat over het verstrijken van de tijd gaat.

Of een boze geest die je eraan herinnert dat je nog een kind bent.

De beslissing is aan u.

Heeft iemand vragen?

Wij hebben:

"Wanneer is jouw kindertijd eigenlijk voorbij? Hoeveel pijn heb je geleden, en wanneer was dat, terwijl je nog zo klein was, zo kwetsbaar; nog niet meer dan twee grote ogen, een hart, en een paar honderd woorden? Is het niet perfect dat we nooit helemaal genezen? Onze verwondingen, onze wonden, dames en heren. Onze vernederingen, ons misbruik, ach, het is zo mooi. In angst leven, de pijn aanpassen aan onze behoeften. Ik meen het. Wat een prachtig leven. Wat een heerlijk spel."

Is het niet geweldig om in leven te zijn?

Ik weet het niet.

Misschien.

Auteur: Will Eno.
Vertaling: Hira Tekindor.

Regisseur: İbrahim Çiçek.

Speler: Hakan Kurtaş.

Uitvoerend producent: Omnia Producties.

Kostuumontwerp: Nilüfer Gürbüz.

Regieassistent: Sanem Adar.

Productiecoördinator: Başak Saygılı.

Regieassistent: Ada Bıkım, Informatie: Aydoğmuş, Ayşe Özce Çınar.

Foto: Jiyan Kızılboğa.