Ga naar de hoofdinhoud
Radar Türkiye
Ontdek evenementen in de app
Openen
Radar Türkiye

Een rondleiding door het Topkapı Paleis, afdeling per afdeling.

Het Topkapı Paleis is gelegen aan de punt van de historische schiereiland, in de wijk Sarayburnu, waar het uitzicht heeft op de Marmara Zee, de Bosporus en de Gouden Hoorn.

Radar TürkiyeRadar Türkiye24 Eylül 202642
Nog geen beoordelingen

Log in om te liken en te beoordelen

Een rondleiding door het Topkapı Paleis, afdeling per afdeling.

Het Topkapı Paleis is gelegen aan het einde van de historische schiereiland, in Sarayburnu, met uitzicht op de Zee van Marmara, de Bosporus en de Gouden Hoorn. Het werd gebouwd tussen 1460 en 1478 door Fatih Sultan Mehmed en bleef zich uitbreiden met toevoegingen van latere sultans, tot halverwege de 19e eeuw. Om het te onderscheiden van het oude paleis in Beyazıt, werd het aanvankelijk "Saray-ı Cedid-i Amire" genoemd, wat "Nieuw Paleis" betekent. De naam Topkapı komt later, van een poort aan de zeezijde waar kanonnen werden geplaatst. Gedurende ongeveer 380 jaar was het paleis het bestuurlijke centrum van het land en de officiële residentie van de sultans. Zelfs nadat de dynastie halverwege de 19e eeuw naar het Dolmabahçe Paleis verhuisde, behield het zijn belang. Tot het einde van het sultanaat werden hier kroning- en begrafenisceremonies gehouden, en de sultans bezochten elke Ramadan op de vijftiende dag Topkapı voor de "Hırka-i Saadet" (het heilige gewaad van de profeet Mohammed). Op 3 april 1924 werd het paleis omgevormd tot een museum, en het is het eerste museum van de Republiek. Sinds 2019 valt het onder de directie van het "Milli Saraylar İdaresi Başkanlığı" (Directie voor Nationale Paleizen). Tegenwoordig beslaat het, exclusief het Gülhane Park, een oppervlakte van ongeveer 350.000 vierkante meter. In dit artikel beschrijven we het paleis van de buitenste poorten tot de meest afgelegen paviljoens, dus in de volgorde waarin het leven van de paleisinwoners steeds meer privé werd. In elk deel geven we een overzicht van wat u kunt zien, en aan het einde geven we tips voor het plannen van uw bezoek.

De Logica van het Topkapı Paleis

De sleutel tot het begrijpen van het Topkapı Paleis is het te zien als een complex van aaneengesloten binnenplaatsen en poorten, en niet als één enkel gebouw. Organisatorisch is er sprake van vier delen: Birun is het gebied voor dienstverlening en bewaking, Divan-ı Hümayun is het administratieve centrum, Enderun is de paleisschool en de ontvangstzaal van de sultan, en het Harem is het privégebied waar de sultan met zijn familie woonde. Deze delen worden gescheiden door drie monumentale poorten. De eerste poort is Bab-ı Hümayun, de tweede is Babüsselam, en de derde is Babüssaade. Naarmate u door elke poort gaat, neemt het aantal mensen dat u kunt zien af. De eerste binnenplaats was open voor het publiek en het leger, op de tweede binnenplaats werd het bestuur uitgevoerd, de derde binnenplaats was het huis van de sultan, en de vierde binnenplaats was het meest privé, met de paviljoens en tuinen van de sultan. Het Harem vormde een aparte wereld, aan de linkerkant van de tweede en derde binnenplaats, met uitzicht op de Gouden Hoorn. Het wordt algemeen aangenomen dat het hoofdplan van het paleis is geïnspireerd op het Edirne Pale Dit was het gebied waar de eenheden en medewerkers werkten die de behoeften van het paleis vervulden, en tegelijkertijd een plein waar burgers en soldaten toegang toe hadden. Tijdens ceremonies ter gelegenheid van de troonsopgang en feestdagen wachtten de gevolgde van staatslieden en de janitsaren hier. Aan de ene kant van de binnenplaats bevonden zich het paleisziekenhuis, een waterreservoir en bakkerijen, terwijl aan de andere kant een opslagplaats voor hout, een munthuis en magazijnen waren. In de buurt van de tweede poort stond een klein, achthoekig paviljoen met torens, bekend als het Deavi-paviljoen. Degenen die hun problemen wilden voorleggen aan de divan (raad) of de sultan, dienden hun verzoeken hier in bij een ambtenaar. Op de eerste binnenplaats bevindt zich de Aya İrini, een overblijfsel uit de Byzantijnse tijd. Na de verovering werd dit gebouw gebruikt als wapenopslag. In 1846 werden de wapens hier geordend en werd een collectie opgericht bestaande uit oude wapens en historische objecten. De TDV Islam Encyclopedie beschouwt deze collectie als het eerste museum van Istanbul en Turkije. Aya İrini is tegenwoordig een museum dat bezocht kan worden en is inbegrepen bij het combiticket voor het Topkapı Paleis.

De Babüsselam, de poort bij de ingang van de tweede binnenplaats, is een van de meest herkenbare beelden van het paleis, met zijn twee spits torens. Dit gebouw, bestaande uit twee poorten en de kamers daartussen, was de plek waar staatsrituelen begonnen. De vorm van de torens wordt door sommige onderzoekers in verband gebracht met de observaties van Sultan Süleyman tijdens zijn Europese campagnes, terwijl Gülru Necipoğlu, die uitgebreid onderzoek heeft gedaan naar Topkapı, van mening is dat de torens samen met de muren in de tijd van Sultan Mehmed II zijn gebouwd. In de ochtenden, wanneer de divan-vergaderingen plaatsvonden, was er veel bedrijvigheid voor deze poort. De poortwachters en onderofficieren ontvingen hier de staatslieden, de ministers wachtten op elkaar in volgorde van rang, en de "selam"-officieren regelden de wederzijdse groet. Na de ceremonie betraden de staatslieden het paleis, terwijl hun medewerkers buiten de poort bleven. Ook de gevolgde van buitenlandse ambassadeurs konden slechts tot aan deze poort komen. Behalve de sultan mocht niemand te paard door deze poort. Daarom was de eerste binnenplaats ook de plek waar paarden en stallen zich bevonden.

De tweede binnenplaats, tussen de Babüsselam en de Babüssaade, is de plek waar de staat werd bestuurd en wordt ook wel het Divanplein of het Justitieplein genoemd. Vanwege de ceremonies die hier in de 16e eeuw plaatsvonden, was dit een plein met weinig bomen. Volgens miniaturen en verslagen van bezoekers dwaalden er dieren zoals herten en reeën rond op het plein. Een van de geplaveide paden, bekend als de "ministerweg", werd gebruikt door de staatslieden die naar de divan gingen. In de linker bovenhoek van het plein bevindt zich het Kubbealtı, de De sultan konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, konde de vergaderingen konde, kon Hier is de vertaling van de Turkse tekst naar het Nederlands:

De nieuwejanissari-aanvoerder betrad als eerste, gevolgd door de kazasker (rechterlijke functionarissen), en uiteindelijk verschenen de grootvizier en de ministers voor de keizer. Het derde binnenhof is het erf van de Enderun, de paleisschool, en wordt daarom ook wel het Enderun-plein genoemd. In de kamers die het erf omringen, woonden en studeerden de paleiambtenaren. Deze kamers waren ook hiërarchisch geordend, van de Kleine en Grote Kamer, via de Seferli en Kilerli kamers, tot de Hazine (schatkamer) en de meest prestigieuze Has Oda kamer. Achter de Arz Oda (ontvangstzaal) bevindt zich de Enderun-bibliotheek, gebouwd door Sultan Ahmed III in de Lale Devri-stijl en geschonken aan de ambtenaren van de Enderun. Het gebouw, dat op een verhoogd platform staat, heeft een koepelvormige centrale ruimte en drie zuilenrijen en is versierd met tegels. Onder de trap is een grote fontein. Aan de rand van het erf bevindt zich de Ağalar Moskee, die dateert uit de tijd van Fatih en tegenwoordig dienstdoet als paleisbibliotheek, met ongeveer 14.000 manuscripten. De Seferli Kamer is het gebied waar de keizerlijke kleding wordt tentoongesteld. Hier kunt u de dagelijkse en ceremoniële kleding van de sultans, evenals de stoffen die in het paleis werden gebruikt, bekijken. De ruimte die ontstond toen de veranda van de Has Oda in de 19e eeuw werd gesloten, wordt nu gebruikt als een zaal met portretten van sultans. Let op: zoals de TDV (Turkse Geschiedkundige Vereniging) aangeeft, veranderen de tentoonstellingszalen van het museum van tijd tot tijd en kunnen ze om verschillende redenen gesloten zijn. Controleer de actuele situatie voordat u gaat als u een bepaald deel wilt bekijken.

De Schatzkammer

Het Hazine Köşkü (schatkamervleugel), ook bekend als de Fatih Köşkü, bevindt zich in de rechterbovenhoek van het derde binnenhof. Dit gebouw, dat werd gebouwd door Fatih Sultan Mehmed tijdens de bouw van het paleis, werd vanaf het begin gebruikt als paleisschatkamer. De bekendste objecten in dit deel, waar de Ottomaanse schat wordt tentoongesteld, zijn de vier troons, de sorguç (een soort kroon), de hangers, de sierlijk versierde boekenkasten, het Topkapı-dolk en de Kaşıkçı-diamant. Het verhaal achter het Topkapı-dolk is op zichzelf al fascinerend. Het werd in 1746 door Sultan Mahmud I gemaakt als vredesgeschenk voor de Perzische heerser Nadir Shah. De ambassade die het dolk droeg, kreeg onderweg in 1747 het bericht dat Nadir Shah was vermoord en keerde met het geschenk terug naar Istanbul. Het dolk is ongeveer 35 centimeter lang en heeft een gouden handvat met drie grote smaragden. Als het achthoekige smaragd aan de bovenkant van het handvat wordt opgetild, komt er een klein uurwerk tevoorschijn. De Kaşık Tijdens de regering van Yavuz Sultan Selim werden hier heilige relikwieën gebracht, waarna het gebied voornamelijk bekend stond als de "Hirk-i Saadet Kamer". Tegenwoordig wordt het bezocht als de "Kamer van de Heilige Relikwieën" en is het bekleed met tegels uit verschillende periodes. Hier worden relikwieën bewaard die toegeschreven worden aan de profeet Mohammed, zoals zijn mantel en vlag, evenals zwaarden van de eerste kaliefen en voorwerpen die door verschillende sultans aan Mekka en Medina zijn geschonken. De relikwieën werden eeuwenlang in kostbare kisten bewaard en er werd voortdurend de Koran voorgelezen. Volgens de Turkse Geschiedkundige Stichting (TDV) wordt deze traditie nog steeds voortgezet. Dit gedeelte moet men rustig, in de rij wachtend en met respectvolle kleding bezoeken.

De Vierde Binnenplaats en de Paviljoenen

Achter de derde binnenplaats begint de vierde binnenplaats, bekend als de "Sofa-i Hümayun". Dit is het gebied van de paviljoenen van de sultans, de hangende tuinen en de marmeren terrassen met fonteinen, en het is het meest rustige deel van het paleis. Het Revan-paviljoen werd gebouwd door IV. Murad in 1635, na zijn veldtocht naar Revan. Het gebouw heeft een achthoekige plattegrond en drie zuilenrijen. De buitenkant is bekleed met kleurrijke stenen en tegels, voornamelijk in blauwe tinten. In latere periodes werd het voor verschillende doeleinden gebruikt en in de tijd van I. Mahmud werd het omgevormd tot een bibliotheek. Het Bagdad-paviljoen is ook een paviljoen dat IV. Murad liet bouwen in 1638, ter herdenking van de herovering van Bagdad. De bouw moet in 1639 zijn voltooid. De TDV beschouwt dit gebouw, dat in zijn oorspronkelijke vorm bewaard is gebleven, als een meesterwerk van de Turkse paviljoenarchitectuur. Let binnen op de tegelbeklede muren, de deuren en ramen met inlegwerk van parelmoer en hout, en de vensterluiken. Op hetzelfde terras staat de "İftariye Kameriyesi", met een glanzend dak. Dit kleine, open paviljoen kijkt uit op de Gouden Hoorn en het wordt gezegd dat de sultan hier tijdens de Ramadan zijn vastenbrak. Het huidige uiterlijk van het terras dateert uit de tijd van Sultan Ibrahim. In de buurt bevindt zich de "Sünnet Odası", die in de 17e eeuw is toegevoegd en bekend staat om de tegelpanelen uit verschillende periodes die de gevel sieren. De andere gebouwen op de vierde binnenplaats zijn ook interessant. Het houten "Sofa Köşkü", dat ook bekend staat als het "Mustafa Paşa Köşkü", staat tegen de muur van de Lale-tuin en op de muren staan coupletten van de dichter Hakani Mehmed Bey. De "Hekimbaşı Odası", het oudste gebouw op de vierde binnenplaats, dateert uit de 15e eeuw en is een toren waar de hofarts werkte en die later als apotheek werd gebruikt. Het "Mecidiye Köşkü", dat uit In het harem woonden de moeder van de sultan (valide sultan), de echtgenoten, dochters, zusters en andere familieleden van de sultan, samen met hun bedienden. Alle bedienden waren ondergeschikt aan de hoofdopzichter van het harem. Alleen een deel van de kamers is te bezoeken. De rondleiding begint bij de Wagenpoort. De eerste ruimte is de Dolaplı Kubbe, die in 1587 door sultan III. Murad werd gebouwd als ingangshal van het harem en waar ook de schatkamer van het harem zich bevond. Vervolgens komt u bij de Şadırvanlı Sofa, met muren bekleed met 17e-eeuwse Kütahya tegels, en het stenen plein waar de kamers van de hoofdopzichters van het harem zich bevinden. Op de bovenverdieping van dit plein bevindt zich de Şehzadeler Mektebi, waar de prinsen hun opleiding kregen. De Cümle Kapısı aan het einde van het plein leidt naar het hoofdgedeelte van het harem, waar de familie woonde. De Valide Sultan Taşlığı en Dairesi, samen met de kamer van de sultan, vormen het grootste en belangrijkste deel van het harem. Dit complex werd opgericht toen de valide sultan aan het einde van de 16e eeuw van het Oude Paleis naar Topkapı verhuisde, en werd na de grote brand van 1665 herbouwd. Vanaf hier kunt u naar de hamam (badhuizen) van de sultan en de valide sultan. Dit dubbele badhuis, daterend uit het einde van de 16e eeuw, werd in de 18e eeuw opnieuw versierd in de rococo-stijl. De Hünkar Sofası is de grootste zaal van het paleis, met een imposante koepel. Hier ontving de sultan zijn familie, vrienden en gasten, en werden feestelijkheden en bruiloften gevierd. De muren werden in de 18e eeuw opnieuw bekleed met Delftse tegels en Venetiaanse spiegels, maar de klassieke decoraties op de koepelboog en de pendanten zijn nog steeds te zien. Een van de meest waardevolle kamers van het harem is de III. Murad Has Odası, ontworpen door Mimar Sinan. Deze kamer heeft grotendeels haar oorspronkelijke inrichting behouden, en de muren zijn bekleed met blauwe, witte en koraalrode İznik-tegels uit de jaren 1570. Tegenover de grote open haard met vergulde luifels bevindt zich een twee verdiepingen tellende fontein van kleurrijke marmer. Het geluid van het water zorgde voor een rustige sfeer in de kamer en bemoeilijkte tegelijkertijd het verstaan van gesprekken van buitenaf. De aangrenzende I. Ahmed Has Odası valt op door de kast en de raamluiken met parelmoer- en ivoorinleg, terwijl de kleine kamer van III. Ahmed opvalt door de bloem- en fruitmotieven die op de muren zijn geschilderd, waardoor deze bekend staat als de Yemiş Odası (kamer van de lekkernijen). De Çifte Kasırlar, ook bekend als de kamer van de troonopvolger, bestaat uit twee kamers die in verschillende periodes in de 17e eeuw zijn gebouwd. De beschilderde decoraties op de houten koepels - Op de officiële website staat dat de Museumkaart geldig is in veel locaties die verbonden zijn aan de Nationale Paleizen, maar niet in de delen Harem en Aya İrini van het Topkapı Paleis. Houd hier rekening mee als u een kaart heeft.

  • De voorwaarden voor kortingen op basis van leeftijd en voor studenten zijn ook gedetailleerd beschreven op de officiële website. U kunt het paleis te voet bereiken vanaf Sultanahmet. Het officiële adres is Cankurtaran Mahallesi, Babıhümayun Caddesi No 1, en bevindt zich aan de Bab-ı Hümayun, een straat achter de Hagia Sophia. Het is op loopafstand van de tramhaltes Sultanahmet of Gülhane van lijn T1. Het Gülhane Park, de oude tuin van het paleis, ligt direct naast de paleismuren en is een goede plek om na uw bezoek te ontspannen. Reserveer minstens een halve dag om het paleis, inclusief het Harem, te bezoeken. Als u rustig wilt rondkijken, begin dan vroeg op de dag. Bekijk eerst de drukste delen, zoals de schatkamer en de heilige relikwieën, ga dan naar het Harem en eindig uw bezoek op de terrassen van de vierde binnenplaats, met uitzicht op de Gouden Hoorn en de Bosporus. Houd er rekening mee dat u in de zomer langere tijd buiten zult doorbrengen en dat sommige binnenruimtes in de winter koel kunnen zijn. Als u Topkapı wilt bezoeken als onderdeel van een dagprogramma, combineert de route "Klassieke Sultanahmet Dag" het paleis met de Hagia Sophia, de Basilica Cisterne en het Gülhane Park. Voor degenen die willen zien hoe de Ottomaanse paleisarchitectuur is veranderd van Topkapı naar Dolmabahçe en de paleizen aan de Bosporus, is er de route "Van Paleis tot Paleis: De Veranderende Smaak van de Ottomanen". Voor algemene informatie over museumkaarten, raadpleeg het artikel "Wat u moet weten over museumkaarten", en voor informatie over de Hagia Sophia, die direct naast het paleis ligt, kunt u ons artikel "Vijfhonderd Jaar Hagia Sophia" lezen.

Bronnen:

Reacties

0/1000

Schrijf de eerste reactie