Ga naar de hoofdinhoud
Radar Türkiye
Ontdek evenementen in de app
Openen
Radar Türkiye

Ordu Sofrası en het verhaal van de hazelnoot.

In Ordu is het eten een van de gemakkelijkste manieren om de geografie van de stad te leren kennen.

Radar TürkiyeRadar Türkiye19 Ekim 2026
Nog geen beoordelingen

Log in om te liken en te beoordelen

Ordu Sofrası en het verhaal van de hazelnoot.

In Ordu, de lokale keuken is de gemakkelijkste manier om de geografie van de stad te leren kennen. Aan de ene kant ligt de kust, waar vissersboten aanmeren, direct daarachter liggen steile hellingen bedekt met hazelnootbomen, en verderop liggen de hoogvlakten waar vee graast in de zomer. Het boek "Ordu Keuken Cultuur", uitgegeven door de provincie Ordu voor Cultuur en Toerisme, beschrijft de lokale keuken in drie lagen: visserij, hazelnoot- en maïsteelt, bijenteelt en veeteelt op de hoogvlakten. Dit artikel vertelt over de bekendste gerechten van de Ordu-keuken, de kruiden en granen die ze vormen, en vervolgens over het verhaal van de hazelnoot, die de economie en het landschap van de provincie heeft gevormd. Tot slot worden er enkele suggesties gegeven over hoe een bezoeker van de stad deze keuken kan waarderen. De kust en de hoogvlakten vertegenwoordigen twee verschillende keukens.

Volgens het boek van de provincie is er een duidelijk verschil in de voeding tussen de kuststreek en de hoger gelegen gebieden. In de regenachtige en gematigde kuststreek is de keuken vooral gebaseerd op groenten en vis; Perşembe, Gülyalı, Fatsa en Ünye staan bekend om hun vis, köfte (gehaktballetjes), en brood. Naarmate men hoger komt, blijft de sneeuw langer liggen, het klimaat wordt strenger en de veeteelt op de hoogvlakten begint. In de regio's Mesudiye, Kabadüz, Kumru, Gölköy, Korgan, Gürgentepe, Aybastı, Kabataş en Akkuş is veeteelt al lange tijd een belangrijke bron van inkomsten. Daarom komen vleesgerechten en gerechten met deeg, maïs, aardappelen en tarwe vaker voor op tafel. Het boek merkt ook op dat er aan de kust vaker rundvlees wordt gegeten, terwijl op de hoogvlakten vaker lamsvlees wordt gegeten. Dezelfde bron benadrukt dat de keuken van Ordu is verrijkt door migratie en met name door Georgische gerechten; zetiyani, een kipgerecht met walnoten en saffraan, en Georgische stoofpot zijn twee voorbeelden. Suikerbieten, het groene blad van het bord.

In Ordu, als men het over bieten praat, denkt men niet aan suikerbieten, maar aan "kara lahana" (donkerbladige kool). Dit blad is de basis van de bekendste soep en van talloze gevulde bladeren. Het Turkse Octrooibureau heeft dit gerecht op 16 augustus 2023 geregistreerd als een geografische indicatie, onder de namen "Ordu Bietensoep" of "Ordu Karalahana Soep"; volgens het registratiecertificaat kunnen beide namen worden gebruikt, omdat "kara lahana" in de regio als "biet" wordt beschouwd. Volgens de registratie zijn de onmisbare ingrediënten van de soep: "kara lahana", gedroogde uien, water, maïsmeel, bonen en gekookte maïs. Wortelen, aardappelen, knoflook, bulgur, maïs en rijst kunnen naar wens worden toegevoegd. Het document vereist ook dat de gebruikte "kara lahana" Hier is de vertaling van de Turkse tekst naar het Nederlands:

In maïsbroodjes wordt de vulling gekookt tot een gladde consistentie en worden de broodjes koud geserveerd; bij de maïsgrutjesstoofpot wordt een yoghurtdressing met knoflook geserveerd. De koolrolletjes in olijfolie zijn ook een van de regionale producten van Ordu.

De plaats van maïs aan tafel:

Als er één graan is dat zowel aan de kust als in de bergen wordt verbouwd, dan is dat maïs. Maïsbrood wordt in de oven gebakken; traditioneel werd "bilek" brood gebakken door bladeren van laurier op een hete steen te leggen, het deeg ertussen te doen, een omgekeerde pan erop te plaatsen en het geheel te bedekken met hete kolen. Bij maïsmeel in olie wordt langzaam maïsmeel aan kokend water toegevoegd, waarna boter en kaas of karnemelk worden toegevoegd. Witte maïssoep wordt gemaakt met maïsgrutjes die een nacht hebben geweekt en gedrogeerde bonen, en wordt geserveerd met yoghurt en gefrituide munt en chilivlokken. Zelfs het meel dat wordt gebruikt om vis te paneren, zoals haring en kabeljauw, is vaak maïsmeel.

Van de kust:

Het boek noemt "Perşembe" als een van de zeldzame kustplaatsen aan de Zwarte Zee met een natuurlijke haven, en vermeldt dat de witte kabeljauw die hier wordt gevangen met hengel en net een zeer gewilde vis is. Kabeljauw wordt bereid als gebakken of gestoomd gerecht. Haring, de ster van de winter, wordt geserveerd in de pan, als gehaktballetje of in de oven. Het meest arbeidsintensieve gerecht is de "içli tava": de haringen worden ontdaan van hun graten en op een schaal gerangschikt, bedekt met rijst die is gebakken met pistachenoten, gedroogde pruimen en uien, en vervolgens afgedekt met meer haring en in de oven gebakken. De "içli tava" is ook een van de regionale producten van Ordu.

Kruiden van de hellingen:

Een van de meest unieke aspecten van de keuken van Ordu zijn de kruiden die van nature groeien in tuinen en velden. Het boek beschrijft "sakarca" als een kleine ui met een naaldvormig groen blad; deze groeit in het voorjaar en de herfst in velden en tuinen. Het wordt gekookt en gebruikt in een gerecht met eieren ("mıhlama") of in een pannenkoek met maïsmeel ("kaygana"). "Galdirik" is een plant met een lange stengel en groene bladeren, die in het voorjaar en de zomer groeit; alleen de stengel wordt gegeten. "Melocan", ook bekend als "diken ucu", wordt gekookt en gebakken met uien. "Ordu Sakarca Mıhlaması", "Ordu Melocan Kavurması" en "Ordu Galdirik Kavurması" zijn geregistreerde producten, volgens een lijst van TRT Haber. Er zijn ook ingemaakte groenten. Bonen, kool en komkommers die in de herfst zijn ingemaakt, worden na het verwijderen van Het nieuwsbericht vermeldt dat het eerste schriftelijke document dat de hazelnoot als handelswaar beschrijft, dateert uit 1403. Een afgezant van de Spaanse koning schreef in zijn reisverslag dat hij vanuit Trabzon met een schip vol hazelnoten naar Istanbul was gereisd. Ook voor de coöperatie in Ordu is er een belangrijke datum. De coöperatie voor de verkoop van hazelnootproducten werd op 14 juni 1938 opgericht en een paar weken later vormde deze samen met coöperaties uit Giresun, Bulancak, Keşap en Trabzon de "Vereniging van Hazelnootproductie- en Verkoopcoöperaties". Tegenwoordig is Ordu het centrum van deze productie. Volgens een functionaris van de Turkse Unie van Landbouworganisaties, die met de krant Cumhuriyet sprak, produceert de provincie ongeveer een derde van alle hazelnoten in Turkije. De provinciaal directeur van Landbouw en Bos bevestigde in hetzelfde nieuwsbericht dat 87% van de landbouwgrond in Ordu wordt gebruikt voor de teelt van hazelnoten. De oogst begint in augustus, eerst langs de kust. Het persbureau Anadolu Ajansı schrijft dat de lokale bevolking deze maand "hazelnootmaand" noemt, en beschrijft hoe vooral vrouwen 's ochtends vroeg met hun manden naar de tuinen gaan om de hazelnoten te verzamelen, en dit de hele dag doen. De "çakıldak" hazelnoot, een lokale variant, is ook een van de soorten met een beschermde geografische indicatie. Het Hazelnootmuseum, geopend in 2020 in een historisch drielaags pand in de wijk Selimiye in Altınordu, vertelt dit verhaal van begin tot eind. Volgens de berichten worden in het museum alle fasen van de hazelnootproductie getoond, van het planten tot de oogst, en van de verwerking tot het transport. Controleer de actuele bezoekvoorwaarden van het museum voordat u gaat, via officiële bronnen.

**Hazelnootdesserts**

Hazelnoten komen het meest voor in desserts in de keuken van Ordu. In de "Fındıklı burma" (hazelnootwervel) worden geraspte hazelnoten over een deeg gesprenkeld dat als een dunne bladerdeeg wordt uitgerold. Het deeg wordt om een deegroller gerold en met beide handen samengeperst om een spiraalvorm te creëren. Na het bakken wordt er warme siroop overheen gegoten. De "Ordu Fındıklı Burma Tatlısı" is ook een product met een beschermde status. In de "ev baklavası" (huiselijke baklava) worden geroosterde hazelnoten tussen de lagen van het deeg gestrooid. In de "fındıklı ballı kuru yufka böreği" (hazelnoot-honing bladerdeegtaart) worden gedroogde bladeren in olie geweekt en er worden hazelnoten tussen gestrooid. De taart wordt in de pan gebakken en er wordt honing overheen gesmeerd. Zelfs de "papa" (een soort pudding) gemaakt van zwarte druivensap wordt gegarneerd met geraspte hazelnoten. De "cevizli helva" (walnootpudding) en de Bronnen:

Reacties

0/1000

Schrijf de eerste reactie