Ga naar de hoofdinhoud
Radar Türkiye
Ontdek evenementen in de app
Openen

De vlakte van Muş en de twee rivieren, de Murat en de Karasu.

Als je vanuit de lucht naar Muş zou kijken, zou je een uitgestrekt, vlak en groen gebied zien, omringd door bergen.

Radar TürkiyeRadar Türkiye6 Kasım 2026
Nog geen beoordelingen

Log in om te liken en te beoordelen

De vlakte van Muş en de twee rivieren, de Murat en de Karasu.

Als je vanuit de lucht naar Muş zou kijken, zou je een uitgestrekt, vlak en groen gebied zien, omgeven door bergen. Dit gebied is de Muş-vlakte, die zich uitstrekt over het noorden en oosten van de stad. Twee rivieren stromen door dit gebied, en de landbouw, veeteelt, vogels en de manier waarop mensen zich hier hebben gevestigd, zijn grotendeels afhankelijk van deze waterbronnen. Dit artikel beschrijft de Muş-vlakte niet als een toeristische bestemming, maar als een geografisch verhaal, gebaseerd op officiële instanties en wetenschappelijke publicaties. Wanneer bronnen verschillende cijfers geven, wordt dit expliciet vermeld.

Volgens de geografische pagina van het gouverneurschap van Muş, ligt Muş in de regio Oost-Anatolië en heeft een oppervlakte van achtduizend negenhonderd zesenzestig vierkante kilometer. 34,9% van het gebied bestaat uit bergen, 27,2% uit vlaktes bedekt met jonge, vruchtbare alluviale sedimenten, en 37,9% uit plateaus. De hoogte ligt over het algemeen boven de 1250 meter. De belangrijkste vlaktes worden genoemd als Muş, Bulanık, Malazgirt en Liz. De stad Muş zelf is gelegen aan de noordelijke hellingen van de Haçreş-bergen, een uitloper van de Zuidoost-Torosbergen, tussen de valleien van de rivieren Çar en Karni. Een studie gepubliceerd in het tijdschrift "Kent Akademisi" plaatst de Muş-vlakte in het noordelijke deel van de regio Oost-Anatolië, in het gebied van de bovenloop van de Murat-rivier. Volgens dit artikel is de vlakte ongeveer tachtig kilometer lang en dertig kilometer breed, met een gemiddelde hoogte van ongeveer 1280 meter. Ten noorden van de vlakte liggen de bergen Şerafettin en Otluk, in het zuiden de Muş Güney-bergen, en in het westen de Bingöl-bergen. Een ander onderzoek, gericht op vogels, stelt dat de vlakte een breedte heeft van ongeveer zestien kilometer en een lengte van tachtig vier kilometer, en dat de hoogte van de omliggende bergen varieert van 1700 tot 2350 meter. De metingen van deze twee studies komen niet volledig overeen, omdat de grenzen van de vlakte afhankelijk zijn van hoe ze worden gedefinieerd. Het belangrijkste voor de lezer is dat het een uitgestrekte, hooggelegen vlakte is, volledig omgeven door bergen. Dezelfde studie stelt dat het klimaat in de vlakte relatief gunstiger is dan in de omliggende, ruige en hooggelegen gebieden, en dat de bodem geschikt is voor landbouw, wat heeft bijgedragen aan de vestiging van mensen in de vlakte. Volgens de pagina van het gouverneurschap zijn de plateaus relatief vlak en bedekt met een dikke laag bodem.

Twee rivieren, één vlakte

De pagina van het gouverneurschap stelt dat de Murat-vallei, die het grondgebied van de provincie van oost naar west doorkruist, begint in het noordwesten van het gebied. De vallei begint aanvankelijk als een diepe kloof in noord-zuid richting, draait vervolgens naar het Een artikel van de Kent Akademisi stelt dat de rivieren Karasu en Murat, die door de vlakte stromen, een voordeel bieden voor zowel irrigatie als watervoorziening in vergelijking met het omliggende heuvelachtige gebied, en dat dit de verspreiding van nederzettingen beïnvloedt. Volgens een bodemkaart is het meest voorkomende bodemtype in de vlakte vertisol, dat 51% van de vlakte beslaat; alluviale bodems bedekken ongeveer 30%. Alluviale bodems komen voor in gebieden langs de rivieren Murat en Karasu. In het oosten van de vlakte bevinden zich ook moerasgebieden en hydromorfische bodems met drainageproblemen. Iemand die een historisch gebouw aan de rivieroevers wil bekijken, kan de historische Muratbrug zien als een tastbaar bewijs van de relatie tussen de vlakte en de rivier; het is echter raadzaam om de huidige staat van het gebouw te controleren bij de lokale cultuur- en toerismeafdeling voordat u het bezoekt. Een kaart van de landbouw en veeteelt.

Een artikel in het International Management Academy Journal stelt dat Muş tot de belangrijkste provincies van Turkije behoort wat betreft landbouwproductie, en dat de rivieren Murat en Karasu belangrijke waterbronnen voor de provincie zijn. Volgens de cijfers in het artikel beslaat landbouwgrond met 357.342 hectare, oftewel 41,2%, het grootste deel van de 866.833 hectare van de provincie. Op de tweede plaats staat weidegrond met 336.062 hectare, en op de derde plaats graslanden met 72.099 hectare. Hetzelfde artikel meldt dat er in 2020 ongeveer 1,2 miljoen kleine veedieren en 336.885 grote veedieren in de provincie aanwezig waren. Het artikel noemt ook de vlaktes van Malazgirt, Bulanık en Liz, naast de Muş-vlakte, als belangrijke landbouwgebieden van de provincie. Volgens de auteur zal de positie van de provincie in de landbouwproductie toenemen als irrigatie in deze gebieden wordt uitgebreid; daartoe worden verbeteringen in de irrigatiemogelijkheden, het versterken van coöperaties en de ontwikkeling van het distributienetwerk voorgesteld. De pagina van het gouverneurschap vermeldt ook dat de plateaus veel water en gras hebben, waardoor veeteelt de meest ontwikkelde tak van de landbouw in Muş is. Een studie van de Kent Akademisi stelt dat in een deel van de vlakte drooglandbouw wordt beoefend, voornamelijk in de noordwestelijke gebieden, en dat ongeveer 30% van de vlakte is toegewezen aan drooglandbouw. Tijdens het passeren van de vlakte is het belangrijk om te onthouden dat de velden een productiegebied zijn, en dat de wegen en paden vaak grenzen aan bebouwde percelen. Het Iron-moeras en de vogels.

De Muş-vlakte is ook onderwerp van academisch onderzoek voor vogelaars. Een studie, gebaseerd op twee jaar observaties van onderzoekers van de Yüzüncü Yıl Universitesi, meldt dat er 148 vogelsoorten zijn geïdentificeerd, behorend tot negent In Azerbeidzjan overwinteren grauwe ganzen, waarvan ongeveer zestig individuen in de herfst migreren naar het oosten van Turkije en de Mush-vlakte. Een in het artikel genoemde literatuurstudie identificeert de vlaktes van Mush, Bulanık en Malazgirt als broedgebieden voor ganzen. Een oud reisverslag, ook genoemd in het artikel, wijst op nesten van ooievaars op elektriciteitspalen in de vlakte. Daarnaast wordt vermeld dat grauwe ganzen en knobbezen in de vlakte overwinteren. Dit betekent dat de vlakte niet alleen in de zomer, maar gedurende het hele seizoen een gevarieerd vogelleven heeft. Voor wie vogels wil observeren, gelden algemene regels, die gebaseerd zijn op de basisprincipes van natuurobservatie, en niet op persoonlijke ervaring. Tijdens het broedseizoen mag men niet te dicht bij nesten of vogels komen, maar kan men ze van een afstand observeren met een verrekijker. De vroege ochtend en de late namiddag zijn vaak de meest geschikte momenten voor observatie. Bij het betreden van natte gebieden en beschermde gebieden, dient men de geldende regels te raadplegen en eventueel een vergunning aan te vragen bij de relevante instanties. De nieuwe grens van de stad...

Het artikel van de "Kent Academie" vergelijkt het landgebruik in de jaren 1984, 2004 en 2024. Volgens de studie was het landbouwgebied in 1984 78.256 hectare, in 2004 gestegen tot 84.003 hectare, en in 2024 gedaald tot 80.502 hectare, een afname van 3.501 hectare. Het bebouwde gebied steeg in dezelfde periode van 1.517 hectare naar 3.204 hectare en vervolgens naar 3.645 hectare. De moerasgebieden namen toe van 1.897 hectare naar 2.065 hectare en vervolgens naar 3.238 hectare. De auteur stelt dat er een directe relatie bestaat tussen de veranderingen in het bebouwde gebied en het landbouwgebied. Het artikel vermeldt dat er in de vlakte, naast de stad Mush, twee gemeentecentra, acht dorpen en vijftig-drie dorpen zijn gevestigd. Het beschrijft hoe de eerste nederzetting zich aan de voet van de Kurtik-berg bevond en zich later uitbreidde naar de vlakte. De uitbreiding van de nederzettingen naar de landbouwgronden gaat door, hoewel pogingen worden ondernomen om dit te reguleren. De bergen die de vlakte omringen, bemoeilijken de vestiging van nieuwe nederzettingen buiten de vlakte. Dit is een belangrijk gegeven om de vlakte niet alleen als een landschap, maar als een levendige en veranderende omgeving te beschouwen. Hoe moet men de vlakte interpreteren?

De beste manier om de vlakte te begrijpen is om vanuit een hoog punt te kijken en de verschillende lagen te onderscheiden. In de voorgrond bevindt zich de rivier en de alluviale strook langs de oever, in het midden de bewaterde velden, aan de rand de weidegronden en graslanden, en in de achtergrond de bergketen die de vlakte omringt Als er een specifiek gebouw of beschermd gebied is dat u wilt bezoeken, controleer dan de openingsvoorwaarden op de officiële website van de betreffende instantie. De foto op de omslag toont het landschap van de Mush-vlakte.

Bronnen:

Reacties

0/1000

Schrijf de eerste reactie