Ga naar de hoofdinhoud
Radar Türkiye
Ontdek evenementen in de app
Openen

Konya Sofrası: Van de Etliekmek tot de Ovenkebab.

Bij het naderen van Konya, of het nu per trein of over de weg is, onthult het uitzicht vanuit het raam ook het leven van de stad. Een vlak en uitgestrekt landschap strekt zich uit tot aan de horizon, met velden die geel kleuren na de oogst, en daartussen grazen kuddes schapen.

Radar TürkiyeRadar Türkiye19 Ekim 202616
Nog geen beoordelingen

Log in om te liken en te beoordelen

Konya Sofrası: Van de Etliekmek tot de Ovenkebab.

Bij het naderen van Konya, of het nu per trein of over de weg is, onthult het uitzicht vanuit het raam ook veel over de lokale keuken. Een uitgestrekte vlakte die zich tot aan de horizon strekt, velden die na de oogst geel kleuren, en hier en daar kuddes schapen die grazen. De basis van de Konyaanse keuken bestaat uit twee dingen: tarwe en lamsvlees. Deeg, brood en vlees spelen de hoofdrol op deze tafel; groenten en kruiden vormen de aanvulling, maar staan niet op de voorgrond. Deze tekst beschrijft vier bekende gerechten uit Konya, namelijk etliekmek, fırın kebabı, tiridi en bamya çorbası, en geeft suggesties over hoe u ze vandaag kunt proeven. Van de vlakte naar de tafel.

De Konyaanse vlakte is, na de delta vlakte van Çukurova, de op één na grootste vlakte van Turkije en omvat, volgens Wikipedia, ongeveer zeventien procent van het landbouwgebied van het land. Op deze vlakte worden granen zoals tarwe, gerst, haver en rogge, evenals peulvruchten zoals bonen, kikkererwten en groene linzen, en suikerbieten en aardappelen verbouwd. De bevolking verdient haar levensonderhoud voornamelijk door de teelt van granen en de veeteelt, met name schapen. Steden als Konya, Çumra, Karapınar en Ereğli liggen aan de rand van de vlakte. Dit landschap weerspiegelt zich direct in de keuken. Bijna alle bekende gerechten uit Konya bevatten ofwel een dun uitgerold deeg, ofwel oud brood, ofwel langzaam gegaard lams- of geitenvlees. Een gerecht kan tegelijkertijd dienen als bord, lepel en saus. Het vet van het vlees wordt niet verspild, maar wordt over het brood gesmeerd. Gedroogde groenten verschijnen op tafel in de winter. Deze combinatie van zuinigheid en overvloed is misschien wel het meest opvallende kenmerk van de Konyaanse keuken. De perfecte etliekmek (90 centimeter).

Etliekmek is een van de meest besproken gerechten in Konya. Volgens de Culturele Portal is etliekmek een gerecht dat verkocht wordt op de markt en dat in de ovens van de markt wordt gebakken. In de oven wordt eikenhout verbrand, en het vuur wordt aan de rechterkant van de oven gehouden. De etliekmek wordt kort in de oven geplaatst, en vervolgens wordt deze van het vuur gehaald, zodat deze kan rijzen. Dit is een vakmanschap dat ervoor zorgt dat de randen van het deeg knapperig worden zonder te verbranden, en dat de vulling gaar wordt zonder uit te drogen. De vulling bestaat uit eenvoudige ingrediënten. Gehakte vlees wordt gemengd met tomaten, groene paprika, ui, peterselie en zout. De Culturele Portal geeft de volgende verhoudingen: 180 gram deeg, 100 gram vlees en 100 gram groenten. De bronnen zijn niet helemaal eenduidig over het type vlees: op de ene pagina staat dat het vlees absoluut vet rundvlees moet zijn, terwijl op een andere pagina staat dat er vet rundvlees van de ribben en de buik wordt gebruikt. Wikipedia noemt ook de mogelijkheid In Mardin wordt het in deeg gevouwen en dubbel gevouwen, in Kastamonu Daday wordt het in bladerdeeg gewikkeld; in Konya is het deeg dun, open en zonder rand. De beste manier om het te eten is door het warm, zonder mes en vork, op te rollen. Volgens Culture Portaal wordt het vaak geserveerd met ayran (een soort karnemelk) of vlierbessensiroop. Er zijn verschillende meningen over de oorsprong van etliekmek. Een artikel in Hürriyet citeert een gastronomieprofessor die de wortels van dit gerecht terugvoert tot de 13e eeuw, en vermeldt dat het in 1923 werd vastgelegd in de buurt van de kebabrestaurants en dat vanaf 1939 alleen nog maar bakkerijen werden geopend die uitsluitend etliekmek maakten. Wat zeker is, is dat de naam "Konya Etliekmek" op 9 juni 2017 als geografische indicatie is geregistreerd door het Turkse Octrooibureau en Handelsmerk.

**Etliekmek versus Fırın Kebabı (Ovenkebab): Geduld is een schone zaak**

Terwijl etliekmek in slechts een paar minuten gaar is, vereist fırın kebabı (ovenkebab) geduld. Volgens Culture Portaal wordt deze kebab gemaakt met lams- of schapenvlees, afhankelijk van het seizoen, maar lamsvlees is het meest gewaardeerd. Alleen de voorste schouder en ribben worden gebruikt. Het vlees wordt in grote stukken in een grote koperen kom gedaan en gedurende vijf tot zes uur in een steenoven, op eikenhoutvuur, gebakken. Aan het einde van dit lange proces krijg je ongeveer een kilo kebab van drie kilo vlees. Het geheim van fırın kebabı ligt in de eenvoud. Culture Portaal benadrukt dat er in de authentieke Konya fırın kebabı geen tomatenpuree, kruiden of marinades worden gebruikt. Er wordt een laagje vet op de bodem van de braadslee gesmeerd, het vlees wordt er zonder te persen op gelegd en het mag langzaam in zijn eigen sap garen. In de steenoven wordt het hout eerst aangestoken en vervolgens wacht men tot het tot kolen is geworden; wanneer de braadslee erin wordt geplaatst, zijn de wanden van de oven erg heet, maar is er geen vlam. Tijdens het bakken wordt het vlees niet omgedraaid en de deksel van de oven wordt niet vaak geopend. Zout wordt pas aan het einde van het bakproces toegevoegd. Ook de presentatie is eenvoudig. Het brood wordt in kleine stukjes gebroken, het vet dat zich op de bodem van de braadslee heeft verzameld, wordt over de brokken verdeeld en het vlees wordt er bovenop gelegd. Er wordt een hele ui erbij geserveerd. Culture Portaal vermeldt dat een van de belangrijkste kenmerken van Konya kebabı is dat er geen bestek wordt gebruikt; het vlees wordt met de handen, samen met het brood, gegeten. Konya Fırın Kebabı is op 18 mei 2022 geregistreerd als geografische indicatie onder de naam "Konya Fürun Kebabı".

**Tirit: Een tweede leven voor oud brood**

Tirit is een oud gerecht dat wordt gemaakt door oud of gebakken Volgens een bericht van DHA omvatten de geografische indicaties voor gerechten onder meer: lamsvlees met botten, tandirbrood, rode uien, gezeefde yoghurt, knoflook, tomaten, groene paprika en bouillon. Hetzelfde bericht vermeldt dat tirid op twee manieren wordt bereid: met vlees en aubergine. Er is zelfs een zoete variant waarbij gedroogde kersen worden geserveerd op oud brood. Konya Tirid heeft op 29 september 2022 een geografische indicatie gekregen. Okra soep en de opstelling van het feestmaal.

Een van de meest interessante tradities van de keuken van Konya is de plaats van okra soep op het bord. Volgens de website van het gouverneurschap is deze soep een belangrijk onderdeel van de klassieke menu's van de stad en wordt het als tussengerecht geserveerd. Bij bruiloften en andere feesten, als onderdeel van het rijst- en vleesmenu, wordt het na het dessert geserveerd, omdat het zuur is en de eetlust opwekt voor de volgende gerechten. Dus de soep staat niet aan het begin van het menu, maar in het midden, en bereidt de gasten voor op de volgende gangen. De soep wordt gemaakt met gedroogde, kleine okrabonen. De okrabonen worden gewassen om de haartjes te verwijderen, vervolgens half gekookt in water met citroen en vervolgens uit de draad gehaald waarin ze zijn gestoken. In een aparte pan wordt lamsvlees en staartvet gebakken, waarna boter en fijngehakte uien worden toegevoegd. Tomatenpuree of, in het geval van verse tomaten in het seizoen, verse tomaten worden toegevoegd. De gekookte okrabonen worden aan dit basismengsel toegevoegd, samen met citroensap of kersen sap. De soep wordt op laag vuur gekookt totdat de okra zacht is. De zuurgraad komt van de citroen en de kersen. De okra soep van Konya heeft op 18 februari 2021 een geografische indicatie gekregen. Hoe zit je aan tafel in Konya?

Elk van deze gerechten is verbonden met een ander moment in de geschiedenis van de stad. Etliekmek is een gerecht dat je onderweg kunt eten; als je bijvoorbeeld door het centrum loopt, bijvoorbeeld tussen de Alaeddin Heuvel en de Karatay Medrese, is het het meest natuurlijke om een vers stuk te halen bij een lokale bakkerij. Terwijl je wacht, kun je kijken hoe de bakker het deeg uitrolt en in de oven schuift. Probeer het warm, dubbelgevouwen, te eten als een wrap. Wanneer je kebab eet, vraag dan geen vork; het gebruik van een pide als lepel en het bijten in de gedroogde uien die erbij worden geserveerd, is de manier die in de recepten wordt beschreven. Laat de vette stukken pide die onder de kebab zitten niet op je bord; misschien zijn dat wel de meest arbeidsintensieve onderdelen van de maaltijd. Tirid en okra soep zijn, zoals ook op de website van het gouverneurschap staat, meer geschikt voor thuis en op feestelijke bijeenkomsten. Als je okra soep ziet op een feestelijk menu, wees dan niet verbaasd dat het na het dessert wordt geserveerd; zo is de opstelling van het menu in Konya. Kies welke gere Bronnen:

Reacties

0/1000

Schrijf de eerste reactie