Ga naar de hoofdinhoud
Radar Türkiye
Ontdek evenementen in de app
Openen
Radar Türkiye

Kırkpınar, het eeuwenoude worstelveld.

Elke zomer, aan het begin van het seizoen, klinken de geluiden van trommels en klarinetten in Sarayiçi, ten noorden van Edirne, en de gesmeerde worstelaars verschijnen op het grasveld.

Radar TürkiyeRadar Türkiye19 Ekim 2026
Nog geen beoordelingen

Log in om te liken en te beoordelen

Kırkpınar, het eeuwenoude worstelveld.

Elke zomer, aan het begin van het seizoen, klinken de geluiden van trommels en fluiten in Sarayiçi, ten noorden van Edirne, en de geoliede worstelaars betreden het grasveld. Kırkpınar, zoals het Ministerie van Cultuur en Toerisme het omschrijft, is de langstlopende culturele en sportieve evenement van Turkije en werd in 2010 opgenomen in de Representatieve Lijst van Immateriale Cultureel Erfgoed van UNESCO. Deze tekst vertelt over de mythe van het worstelen, de veranderende locatie van het strijdtoneel, de elementen van de traditie, van de "kıspet" (een traditionele worstelgreep) tot de gouden gordel, en wat iemand die vandaag Kırkpınar wil bezoeken moet weten.

**Veertig helden en een bron**

De naam Kırkpınar is gebaseerd op een legende. Volgens de meest voorkomende versie, beschreven in een brochure van het ministerie, verovert Orhan Gazi, tijdens zijn veldtochten in Rumelië, de vesting Domuzhisar met veertig soldaten. De voorhoede maakt een stop in Samona, tegenwoordig op Grieks grondgebied, op de terugweg, en daar beginnen de veertig helden te worstelen. Twee broers, waarvan wordt gezegd dat ze Ali en Selim heten, kunnen urenlang niet van elkaar winnen. Volgens de legende worstelen dezelfde twee mannen later opnieuw, op een Hıdrellez-dag, in de weide van Ahıköy, nabij Edirne. Het gevecht duurt de hele dag en gaat 's nachts verder bij het licht van kaarsen en lantaarns; uiteindelijk sterven beide worstelaars uitgeput op de plek waar ze stonden. Hun vrienden begraven hen onder een vijgenboom. Jaren later zien mensen die op dezelfde plek komen, een krachtige bron waar de graven zich bevinden, en de bevolking geeft de regio de naam Kırkpınar. De historische bronnen verschillen over de datum van de legende; de Wikipedia-pagina vermeldt 1346, terwijl het artikel "Güreş" (worstelen) in de TDV Islam Encyclopedia de traditie verbindt met de periode van Orhan Bey en de veertig helden die met Süleyman Paşa naar Rumelië gingen.

**Van kermis tot strijdtoneel**

Aanvankelijk was Kırkpınar onderdeel van een kermis. Volgens het artikel "Güreş" in de TDV, werden worstelwedstrijden in de Ottomaanse periode voornamelijk gehouden tijdens kermissen, feestdagen en bruiloften, en de belangrijkste kermiswedstrijden vonden plaats bij Kırkpınar. De Wikipedia-pagina beschrijft dat de Kırkpınar-kermis drie dagen duurde, dat er dieren en diverse goederen werden verkocht, en dat er naast worstelen ook paardenraces en hardloopwedstrijden werden georganiseerd. Het oorspronkelijke Kırkpınar-veld was, volgens de beschrijving op Wikipedia, een grasrijk gebied tussen de dorpen Simavina en Sarı Hızır, langs de weg die Edirne met Ortaköy verbindt. Na de Balkanoorlogen kwam dit gebied aan de andere kant van de grens, en de wedstrijden werden een tijdlang gehouden op de weide genaamd Virant De "Ağa", het lam en de rode kaars

Het eerste element dat Kırkpınar onderscheidt van andere worstelwedstrijden is de "Ağa". Volgens de definitie van TDV worden de wedstrijden georganiseerd door een persoon die "Ağa" wordt genoemd. Op de laatste dag van het evenement loopt een van de deelnemers met een lam in zijn arm voor het publiek. De persoon die de hoogste prijs biedt voor het lam, wordt de volgende "Ağa". De "Ağa" begint vanaf begin maart met het uitnodigen van worstelaars, gasten en toeschouwers. De Wikipedia-pagina beschrijft de taken van de oude "Ağa's" in meer detail: het uitnodigen van de worstelaars, het verwelkomen van de gasten, het verzorgen van eten en onderdak, het waarborgen van de traditionele aspecten van de wedstrijd en het uitdelen van prijzen. Tegenwoordig worden de meeste kosten gedragen door de gemeenten, maar de traditie van de "Ağa" blijft bestaan. Volgens de definitie van UNESCO opent de "Ağa" elk festival met een ceremonie waarbij een orkest van veertig trompetten en fluiten speelt, en een gouden gordel wordt door de stad gedragen in een parade. Het symbool van Kırkpınar is de rode kaars. Volgens de Wikipedia-pagina werden deze kaarsen vroeger in cafés in steden en dorpen opgehangen, waardoor de bevolking werd uitgenodigd voor Kırkpınar. De "Kıspet", de olie en de "Peşrev"

De meest bekende kledingstuk bij het olieworstelen is de "Kıspet". In een brochure van het ministerie wordt de "Kıspet" beschreven als een kledingstuk dat met speciale behandelingen wordt gemaakt van buffelhuid, rundvlees en kalfsleer, een delicaat handwerk en een specialiteit van Edirne. De Wikipedia-pagina beschrijft de verschillende onderdelen: het deel dat de taille bedekt is vier vingers breed en dik, en er wordt een dik touw doorheen getrokken; dit gedeelte wordt de "kasnak" genoemd. Het deel dat de benen bedekt is de "paça"; tussen de "paça" en het been wordt een stuk vilt geplaatst, de "paçabent", en de leren "paça" wordt eroverheen getrokken en stevig vastgebonden met touw. Na de wedstrijd wordt de geoliede "Kıspet" bewaard in een mand van riet, de "zembil". Het wordt gezegd dat een worstelaar die stopt met worstelen zijn "zembil" aan de muur hangt. De worstelaars worden ingeolied om het moeilijker te maken om ze vast te pakken. Volgens UNESCO oliet de "yağcı" de worstelaars met behulp van een handdoek; de Wikipedia-pagina vermeldt dat er in een hoek van het veld ketels stonden met olie en water, en dat de worstelaars indien nodig extra olie en water konden krijgen van de "yağcı". De wedstrijd begint met een "Peşrev". De "Peşrev" is zowel een warming-up als een groet aan het publiek. De worstelaars komen het veld op met zwaaiende armen, bewegen drie keer vooruit en drie keer achteruit, zakken door de knieën en staan weer op, en beginnen de wedstrijd door el De overwinningen in het worstelen, volgens de Turkse Dil Vakfı (TDV), omvatten het naar de grond brengen van de tegenstander, het scheuren of verwijderen van de "kemer" (traditionele worstelbroek), het vastgrijpen van de voeten, het dwingen tot opgeven, het optillen van de tegenstander en het vasthouden in de lucht, het dwingen om het veld te verlaten, of het omverwerpen en blootstellen van de buik. De Wikipedia-pagina voegt hieraan toe dat de worstelaar de tegenstander moet omarmen en minstens drie stappen moet zetten.

Worstelaars worden ingedeeld op basis van hun lengte. De TDV noemt vijf hoofdcategorieën: "deste" (lichtgewicht), "küçük orta" (klein middelgewicht), "büyük orta" (groot middelgewicht), "başı altı" (licht zwaargewicht) en "baş" (zwaargewicht). Bij grote toernooien zoals Kırkpınar beginnen alle worstelaars in dezelfde categorie tegelijkertijd. De verliezers verlaten het veld, en de winnaars worden gekoppeld voor de volgende ronde. De eerste dagen worden de wedstrijden in de lichtere categorieën gehouden, terwijl de zwaardere categorieën op de laatste dag plaatsvinden. Volgens Wikipedia is er een gedetailleerdere indeling van de categorieën, van "minik" (klein) tot "baş" (zwaargewicht), en worden er prijzen uitgereikt aan de beste "peşrev" (opwarmingsritueel) uitvoerder en de meest sportieve worstelaar. De "altın kemer" (gouden gordel) en de titel van "başpehlivan" (kampioen) zijn de hoogste onderscheidingen.

De worstelaar die als eerste in de "baş" (zwaargewicht) categorie eindigt, wordt uitgeroepen tot "başpehlivan" en ontvangt de gouden gordel. Volgens de TDV wordt de worstelaar die drie jaar op rij "başpehlivan" wordt, de permanente eigenaar van de gordel; Wikipedia stelt echter dat de gordel slechts voor een jaar wordt uitgereikt. Volgens Wikipedia werd in de Ottomaanse periode op veel plaatsen worstelen beoefend, maar de titel van "başpehlivan" werd alleen toegekend aan de winnaar van Kırkpınar. UNESCO benadrukt dat Kırkpınar openstaat voor mannen van alle leeftijden, culturen en regio's, en dat de worstelaars staan bekend om hun vrijgevigheid, eerlijkheid, respect en toewijding aan de traditie, en dat ze allemaal worden opgeleid door een meester. Dit is wat de traditie in leven houdt: de worstelaar groeit op bij een meester, en leert daar de "peşrev", het aanleggen van de "kemer" en de etiquette van het veld.

**Kırkpınar bezoeken:**

De worstelwedstrijden vinden elk jaar aan het begin van de zomer plaats, volgens de TDV in de eerste helft van juli, en volgens Wikipedia aan het einde van juni of begin juli. Het evenement duurt drie dagen en wordt begeleid door festivalactiviteiten in de hele stad. Controleer de officiële aankondigingen van de gemeente Edirne voor de actuele data en voorwaarden voor toegang. Omdat de stad tijdens deze dagen erg Bronnen:

Reacties

0/1000

Schrijf de eerste reactie