Ga naar de hoofdinhoud
Radar Türkiye
Ontdek evenementen in de app
Openen

Aan de rand van Kilikia: De fortificaties van Toprakkale, Hemite en Savranda.

Gebieden op de grens Osmaniye bevindt zich op de oostelijke rand van de Çukurova-vlakte, op het punt waar de bergen van de Toros en Amanos aflopen op de vlakte. In dit gebied zijn wegen, doorgangen en rivieroeveren sinds de oudheid belangrijke plaatsen die gecontroleerd moeten worden.

Radar TürkiyeRadar Türkiye6 Kasım 2026
Nog geen beoordelingen

Log in om te liken en te beoordelen

Aan de rand van Kilikia: De fortificaties van Toprakkale, Hemite en Savranda.

Gebouwen aan de rand

Osmaniye ligt aan de oostelijke rand van de Çukurova vlakte, waar de bergen Toros en Amanos aflopen op de vlakte. In dit gebied zijn wegen, doorgangen en rivieroeveren van oudsher plaatsen die bewaakt moeten worden. De pagina "Kastelen" van de provincieafdeling Cultuur en Toerisme kan daarom meer gelezen worden als een beveiligingslinie dan als een lijst van kastelen. Elk kasteel bewaakt een weg, een doorgang of een rivieroever. In dit artikel zullen we drie kastelen, Toprakkale, Hemite en Savranda, niet afzonderlijk beschrijven, maar vergelijken. De locatie, het ontwerp, de materialen en het gezichtsveld stellen ons voor dezelfde vraag: waar dienen deze gebouwen ter bescherming van, en waar zijn ze gebouwd? Een waarschuwing vooraf is noodzakelijk. De bouwjaren en details van de drie kastelen zijn in officiële bronnen vaak onduidelijk of tegenstrijdig. Daarom zullen we hieronder niet zozeer conclusies trekken, maar aangeven wat de bronnen wel en niet zeggen.

Toprakkale: een kruispunt

Volgens de provincieafdeling Cultuur en Toerisme is het kasteel van Toprakkale gebouwd op een verhoogde plek, op het kruispunt van de wegen naar Osmaniye, Adana en Hatay. Het inventarisregister van het Cultureel Portaal plaatst het kasteel ook op het kruispunt van de weg van İskenderun naar Osmaniye, op een heuvel. Dus, als we vragen wat de oorspronkelijke functie van het kasteel was, dan is het antwoord te vinden in de locatie zelf. Het is een kruispunt, en het kasteel bewaakt dat kruispunt. Het gebouw, dat in de Ottomaanse periode bekend stond als Kınık Kasteel, begon in de tijd van de aanleg van de spoorlijn Istanbul-Bagdad bekend te staan als Toprakkale. De naamswijziging suggereert dat de locatie ook in het spoorwegtijdperk een belangrijk knooppunt bleef. Over de bouwjaren zijn de officiële bronnen verdeeld. De provincieafdeling Cultuur en Toerisme stelt dat het mogelijk is dat het kasteel dateert uit de 20e eeuw voor Christus, en dat het in de 8e eeuw na Christus, tijdens het kalifaat van Harun al-Rashid, werd herbouwd met zwarte stenen. Het inventarisregister van het Cultureel Portaal stelt daarentegen dat het kasteel in de Byzantijnse periode is gebouwd. Deze twee beschrijvingen kunnen niet tot één verhaal worden gereduceerd. Daarom moeten we opmerken dat het huidige uiterlijk van het kasteel sporen van verschillende periodes kan bevatten, maar dat we hier niet met zekerheid kunnen zeggen welke delen tot welke periode behoren. Er is ook een verschil in het ontwerp en het aantal torens. De provincieafdeling Cultuur en Toerisme beschrijft het kasteel als rechthoekig, met 12 torens en een buitenmuur. Het inventarisregister vermeldt een vierkant ontwerp en 10 ronde torens. Het inventarisregister beschrijft ook de materialen. De buitenkant is gemaakt van gladde, zwarte stenen, terwijl het binnenste is opgevuld met puin en Horasan-cement Op dezelfde pagina staat ook dat het fort zich bevindt in het gezichtsveld van de forten Toprakkale en Yılankale. Deze zin is een van de belangrijkste aanwijzingen voor de drie forten. De forten zijn niet onafhankelijke, geïsoleerde constructies; ze zijn punten die elkaar kunnen zien. Het is gemakkelijk te begrijpen wat het nut is van deze zichtlijn. Het verzenden van signalen of berichten van het ene fort naar het andere is alleen mogelijk door wederzijds zicht. We stellen vast dat de informatie over het gezichtsveld alleen op de officiële pagina staat, en dat dit een sterke aanwijzing is om de forten niet als afzonderlijke entiteiten, maar als een netwerk te beschouwen. Over de bouwtijd van Hemite zijn de bronnen duidelijk. Het Provinciaal Bureau voor Cultuur en Toerisme vermeldt dat de bouwtijd onbekend is. Het Cultureel Portaal inventarisatie vermeldt dat er aan de zuidelijke kant van de rots, ten zuiden van het fort, een reliëf uit de Hittitische periode is, dat gericht is op het oude rivierbed, maar dat dit door de invloed van de natuur onherkenbaar is geworden. Daarom wordt het reliëf niet als een bezienswaardigheid aangemerkt. De vermelding suggereert echter dat de omgeving van het fort mogelijk een veel ouder oversteekpunt was. Dit is een interpretatie, die niet expliciet in de bronnen wordt vermeld.

Savranda Kalesi (Fort Savranda)
Het fort Savranda bevindt zich in de wijk Hasanbeyli, in de regio Kalecik. Volgens de inventarisatie van het Cultureel Portaal ligt het 30 kilometer van het centrum van de provincie, aan de weg naar het dorp Kaypak, en ten oosten van Osmaniye. Het ligt in de buurt van de dam van Kalecik. De pagina van het Provinciaal Bureau voor Cultuur en Toerisme geeft de meest gedetailleerde beschrijving van Savranda. De omtrek van het fort is 800 meter en het heeft een rechthoekige vorm. Het is aangepast aan de vorm van het terrein. Het verdedigingsidee van Savranda is de natuur zelf. Volgens de tekst is het fort gebouwd op de zuidelijke hellingen van de rivier Kaypak. De zuidoost-, noord- en westzijde grenzen aan de steile hellingen van de rivier, terwijl de oostzijde steunt op de steile, kalkachtige rotsen. Op deze manier worden potentiële gevaren vanuit deze richtingen tegengehouden door natuurlijke barrières. De muren en torens aan de zuidzijde, die de meeste kracht leveren, zijn zo hoog gebouwd dat ze moeilijk te overwinnen zijn. De hoogte van de muren is 7-10 meter, en de hoogte van de torens is 8-10 meter. Er is geen verdedigingsmuur of gracht rondom het fort; de hellingen zelf nemen de verdediging op zich. Er is slechts één toegangspoort naar het fort, en er zijn trappen uitgehouwen in de rotsen, vanaf de grond, die naar deze poort leiden. De torens zijn twee verdiepingen hoog, leeg van binnen, en aan de onderkant van elke toren bevindt zich een deur die uitkomt op het fortplein. Een pad bovenop de muren verbindt de torens met elkaar. Het vlak Het feit dat deze forten zo vaak zijn gerestaureerd, verklaart deze onduidelijkheid. Het is moeilijk om de eerste fase van een gebouw te onderscheiden van de latere fasen in een structuur die door de eeuwen heen is gerestaureerd. Als we de drie forten samen bekijken, zien we verschillende oplossingen. Toprakkale is een fort dat strategisch gelegen is op een kruispunt van wegen. Hemite is een punt aan de rivier, binnen het zicht van andere forten. Savranda is een fort op een berghelling, waarbij de natuurlijke helling is gebruikt in plaats van een muur, met slechts één ingang die via een rotsentrap wordt bewaakt. Wat al deze forten gemeen hebben, is dat hun locaties niet willekeurig zijn gekozen. De weg, de rivier en de helling hebben de locatie van het fort bepaald. Ook het gebruikte materiaal en de bouwstijl bieden aanknopingspunten. De beschrijving van Toprakkale wijst op een muur van zorgvuldig gezaagd zwart steen, met vulmateriaal, wat duidt op een geplande en arbeidsintensieve constructie. De beschrijving van Savranda benadrukt het gebruik van natuurlijke rotsen en de helling. Voor Hemite hebben we geen details over het gebruikte materiaal of de bouwstijl. De officiële pagina geeft alleen de locatie aan de rivier en het uitzicht. Het is belangrijk om te erkennen wat we niet weten, en dat is de eerlijkste benadering bij het bestuderen van deze drie structuren. Een ander gevolg van deze vergelijking is dat, hoewel de bouwjaren in de bronnen onzeker of tegenstrijdig zijn, de locaties van de forten zeer duidelijk zijn. Zelfs als de exacte datum onbekend is, biedt de locatie een solide basis om de functie te begrijpen. Daarom hebben we ons onderzoek gebaseerd op de locatie, in plaats van op de datum.

Praktische tips voor een bezoek:

De bezoekvoorwaarden voor deze drie forten zijn niet hetzelfde. Voor Hemite worden er geen bezoekvoorwaarden vermeld op de officiële pagina; het is het beste om vooraf contact op te nemen met de provincie Osmaniye, afdeling Cultuur en Toerisme. Controleer voor de andere forten de actuele informatie over openingstijden, toegangsprijzen en de staat van de wegen via officiële bronnen. Toprakkale is relatief gemakkelijk te bereiken omdat het zich in een stedelijke omgeving ligt, op een knooppunt van wegen; de inventaris vermeldt dat er een verbindingsweg is aangelegd vanaf de weg Adana-İskenderun om het fort te bereiken. Hemite ligt aan de weg Osmaniye-Kadirli, aan de Ceyhan-rivier; het is verstandig om een routebeschrijving te vragen voordat u de lokale weg oprijdt. Savranda ligt aan de weg van het centrum van de provincie richting Kaypak, vlakbij de Kalecik-dam. Volgens de pagina van de provincie Cultuur en Toerisme is het fort verbonden met een 30 kilometer lange verharde weg. Omdat Savranda dennenbomen, een reservoir en overblijfselen van gebouwen bevat, is het aan te raden om comfortabele wandelschoenen en water mee te nemen. Voor fotografen is het belangrijk om te weten dat de forten verschillende karakteristieken hebben bij verschillende lichtomstandigheden. Voor de textuur van de Voor de bezoeker is het meest waardevolle aspect van een bezoek niet het proberen de geschiedenis van de kastelen vast te stellen, maar het genieten van het uitzicht van het landschap naar het kasteel, en van het kasteel naar een naburig kasteel. De aangegeven route is juist ontworpen om dit te bevorderen.

Bronnen:

Reacties

0/1000

Schrijf de eerste reactie