Ga naar de hoofdinhoud
Radar Türkiye
Ontdek evenementen in de app
Openen
Radar Türkiye

Isparta-roos en rozenolie.

Iemand die Isparta aan het einde van mei bezoekt, zal de stad in eerste instantie ervaren door haar geur. De roze rozen die in de tuinen in de vallei bloeien, worden vroeg in de ochtend geoogst en gedestilleerd voordat de dag echt warm wordt, waardoor een bekende geur over de stad hangt.

Radar TürkiyeRadar Türkiye4 Kasım 2026
Nog geen beoordelingen

Log in om te liken en te beoordelen

Isparta-roos en rozenolie.

Wie iemand aan het einde van mei in Isparta aankomt, zal de stad eerst ruiken voordat hij hem ziet. De roze rozen die in de tuinen in de vallei bloeien, worden vroeg in de ochtend geoogst en gedestilleerd voordat de dag echt begint, en die bekende geur daalt neer over de stad. De Isparta-roos is tegenwoordig een officieel geregistreerd product, en rozenolie is een gewild grondstofproduct in de wereldwijde parfumindustrie. Dit artikel vertelt over hoe de roos naar Isparta is gekomen, hoe hij wordt verbouwd en verwerkt, en waar iemand die deze periode wil ervaren, op moet letten. Onze bronnen zijn de pagina's over rozen van de provincie Isparta, het provinciaal cultuur- en toerismebureau, het provinciebestuur, de registratiegegevens van het Turkse Octrooibureau, en de Islamitische Encyclopedie (TDV). Een traditie van een eeuw.

De pagina van het provinciale cultuur- en toerismebureau begint met een interessante constatering: de rozenkweek in de stad heeft geen duizenden jaren oude geschiedenis. De traditie gaat niet verder dan ongeveer honderdvijftig jaar. Terwijl de rozenkweek in Isparta nog onbekend was, werd deze al beoefend in de naburige regio's Burdur en in de wijk Çal van Denizli. De persoon die de roos naar Isparta bracht, wordt beschouwd als Gülcü İsmail Efendi, die afkomstig was uit Yalvaç en zich in de stad vestigde. Volgens de pagina van het provinciebestuur werd İsmail Efendi in 1840 geboren en begon zijn carrière in de textielindustrie. De details van het verhaal worden met kleine verschillen verteld op twee officiële pagina's, maar de kern is hetzelfde. Aan het einde van de jaren 1880 hoorde İsmail Efendi dat een landmeter uit de wijk Çal van Denizli, afkomstig uit de regio Kızanlık in Bulgarije, in staat was om olie uit rozen te halen, en hij begon met hem te corresponderen. Hij plantte rozenstruiken in een tuin van dertig hectare en richtte een rozenkwekerij in voor de distillatie. De pagina van het provinciebestuur vermeldt dat bij de eerste pogingen alleen rozenwater werd verkregen, en de olie kon niet worden gescheiden. Uiteindelijk nam İsmail Efendi een expert in rozenolie uit Kızanlık in dienst, en in het vierde jaar van de productie wist hij de olie te verkrijgen. Toen de mensen om hem heen zijn succes zagen, begonnen ze ook rozen te planten. İsmail Efendi overleed in mei 1915, midden in het rozenseizoen. De Islamitische Encyclopedie (TDV) vermeldt dat vanaf 1890 de rozenverwerkingsindustrie in de stad werd opgericht en dat deze geleidelijk een belangrijke plaats in de economie van de stad innam. Volgens de encyclopedie werd de economie van de stad, die aan het einde van de 19e eeuw werd verstoord door Europese goederen, nieuw leven ingeblazen door de rozenkweek en de tapijtindustrie. Van de tuin naar de fabriek.

De pagina van het provinciebestuur beschrijft de volgende periode met cijfers. In 193 De rozenolie van Isparta

In officiële publicaties wordt vaak benadrukt dat Isparta een aanzienlijk aandeel heeft in de wereldwijde productie van rozenolie. De pagina van GoTürkiye over Isparta stelt dat de rozen van Isparta verantwoordelijk zijn voor zestig procent van de wereldwijde rozenolieproductie. De pagina van de provincie Isparta geeft aan dat de producenten in de stad samen ongeveer zesenvijftig procent van de wereldwijde rozenolieproductie leveren. Beide bronnen kunnen verwijzen naar verschillende jaren en berekeningen, maar ze bevestigen beide hetzelfde feit: Isparta is een van de belangrijkste plaatsen ter wereld voor de productie van rozenolie.

De identiteit van de Isparta-roos

De botanische naam van de plant is *Rosa damascena*. De afdeling Cultuur en Toerisme van de provincie Isparta vermeldt dat deze soort ook bekend staat als de Isparta-roos, de roze olie-roos, de olie-roos en de Damascene-roos. Het is een meerjarige plant met roze bloemen, halfgevulde bloemblaadjes, een sterke geur, doornen en een goede winterhardheid. De plant kan een hoogte bereiken van anderhalf tot drie meter. Volgens de afdeling wordt rozenolie van hoge kwaliteit gewonnen uit rozen die op een hoogte van vijfhonderd meter of meer boven zeeniveau groeien. In de registraties van het Turkse Octrooibureau en Handelsmerkregistratuur wordt dit product beschermd onder drie verschillende geografische aanduidingen. De "Isparta-roos" werd in 2006 geregistreerd onder nummer 83, en de registratie werd aangevraagd door de Süleyman Demirel Universiteit. De "Isparta-rozenolie" werd in 2019 geregistreerd onder nummer 421, en de "Isparta-rozenwater" in 2021 onder nummer 899. Beide registraties zijn aangevraagd door de Isparta Handelsbeurs. Het certificaat definieert niet alleen de geografische grenzen van Isparta, maar omvat ook de districten Merkez en Ağlasun in Burdur, de districten Dazkırı, Dinar en Başmakçı in Afyonkarahisar, en de provincie Denizli. Volgens het certificaat gedijen rozen goed in luchtige en zonnige gebieden, waar ze in het voorjaar geen vorst of rijp ervaren, en waar er tijdens de bloeiperiode wel dauw valt. Dauw verhoogt de olieopbrengst.

Van oogst tot distillatie

De registratiedocumenten beschrijven in detail het proces van de rozenoogst. De bloei begint aan het einde van de eerste week van mei in de lagere gebieden, verschuift naar latere periodes op grotere hoogtes, en eindigt begin juli in de hooggelegen tuinen. Gedurende deze periode van ongeveer veertig tot vijftig dagen worden de bloemen elke ochtend met de hand geoogst, van zonsopgang tot het begin van de middag. De geoogste bloemen worden in zakken gedaan en direct naar de fabriek gebracht, omdat, volgens het certificaat, rozen die niet onmiddellijk na de oogst worden gedestilleerd, aanzienlijk in olieopbrengst en kwaliteit verliezen. De document Na een periode van rust in containers, bekend als "yağ," "kumkuma" en "muskal," wordt het product te koop aangeboden. De analyses in het document over rozenolie verklaren waarom deze kleine hoeveelheid zo waardevol is. Volgens het document bevat rozenolie uit Isparta meer dan vierhonderd verschillende vluchtige componenten. De basis van de geur wordt gevormd door alcoholen zoals citronellol, geraniol, nerol en linalool. Verse olie kan soms groenachtig lijken, maar wordt na verloop van tijd lichtgeel. Het document vermeldt ook dat de olie gedeeltelijk stolt onder de twintig graden Celsius en volledig stolt onder de zestien graden Celsius. Rozenwater is het tweede product van dit proces. Het document over Isparta-rozenwater beschrijft het als een aromatisch water, kleurloos, helder of licht troebel, met een lichte rozengeur en een kenmerkende, licht bittere smaak, dat overblijft nadat de rozenolie is verwijderd. De provincie Cultuur en Toerisme noemt ook "rozenconcentraat," een dikke, donkere, vaste substantie die wordt verkregen door verse bloemen te extraheren met een oplosmiddel.

De rozenperiode:
Volgens de registratiedocumenten loopt het rozenseizoen van begin mei tot begin juli, met de piek in mei en juni. De GoTürkiye-pagina over Isparta noemt de gebieden waar rozenkweek veel voorkomt. De plaats Güneykent in Gönen, de plaats Senir in Keçiborlu, en de dorpen Kılıç, Ardıçlı, Gülköy en Sorkuncak, die onder het district Eğirdir vallen, staan hier hoog op het lijstje. Volgens dezelfde pagina kunnen bezoekers deelnemen aan het plukken van rozen in deze tuinen, de traditionele en moderne productie van rozenolie van dichtbij volgen en producten gemaakt van rozen kopen. Als u het plukken van rozen wilt zien, moet u heel vroeg op pad gaan. Het plukken gebeurt voordat de dag opwarmt, en tegen het middaguur worden de tuinen rustiger. Het oogstseizoen verschilt elk jaar een paar dagen, afhankelijk van het weer, dus volg de officiële aankondigingen van de regio voordat u uw plannen maakt. De tuinen zijn de velden van de producenten, ga er niet zonder toestemming en beschadig geen takken.

Na de roos: lavendel

Voor degenen die hun seizoen willen verlengen, biedt Keçiborlu een tweede kleur. Volgens GoTürkiye heeft de lavendel die in het dorp Kuyucak van dit district wordt verbouwd, de laatste jaren bekendheid verworven. De bloei begint halverwege juni en duurt tot halverwege juli, en de oogst begint halverwege augustus. De tweede helft van juni is een goede periode voor degenen die zowel rozen als lavendel tijdens dezelfde reis willen zien.

Een geur om mee naar huis te nemen:
Wanneer u terugkeert vanuit Isparta, kunt u aan de verpakking zien of het rozenwater of de rozenolie dat u meeneemt, geregistreerd is. Volgens de registratiedocumenten bevindt het logo met de aanduiding "Isparta Rozenolie" en "Isparta Rozenwater" samen met het beschermde geografische aanduidingsteken, zich Bronnen:

Reacties

0/1000

Schrijf de eerste reactie