Een stad gevormd door de hazelnoot.

Om Giresun te begrijpen, moet je eerst naar de hellingen kijken. Elke helling die vanuit de zee omhoog stijgt, is bedekt met hazelnootbomen, en dit is geen toeval; de architectuur, de handel en het ritme van de stad zijn allemaal voortgekomen uit dit ene product.

Hazelnoten worden al eeuwenlang in Giresun verbouwd, maar de echte transformatie kwam in de 19e eeuw met de groei van de export. De opbrengst van de goederen die via de haven naar Europa werden verscheept, kwam terug naar de stad, en de stenen herenhuizen die je vandaag de dag in de wijk Zeytinlik Mahallesi ziet, werden in die tijd gebouwd. De huizen van Griekse en Turkse handelsfamilies vertellen, met hun gevels en indeling, over de rijkdom van die tijd. Wanneer je door de smalle straatjes van de wijk loopt, wandel je eigenlijk door de economische geschiedenis van een product.

Ook het ritme van het jaar wordt bepaald door de hazelnoot. Augustus is de maand van de oogst, en dan komen de hellingen tot leven; het plukken gebeurt nog steeds grotendeels met de hand, en seizoensarbeiders komen naar de regio. De geoogste hazelnoten worden eerst in de tuin en vervolgens op de betonnen oppervlakken voor de huizen gedroogd. Het beeld van hazelnoten die langs de weg uitgestald zijn, is het meest herkenbare gezicht van Giresun in augustus en september.

Het product zelf is ook niet uniform. De "tombal" hazelnoot van Giresun heeft een beschermde geografische aanduiding en wordt beschouwd als een aparte categorie vanwege het hoge vetgehalte en de aroma; het wordt vooral gewild in de chocolade-industrie. Als je hazelnoten koopt in de winkels in het centrum, is het belangrijk om naar het soort te vragen, omdat dit een verschil maakt.

Ook in de keuken kom je hazelnoten tegen. Hazelnootpasta, gebak met hazelnoten en hazelnootspread zijn basisproducten in lokale winkels. Maar hier is de hazelnoot niet een souvenir, maar een bron van inkomsten; daarom is de beste manier om er kennis mee te maken, niet via een winkel, maar langs de rand van een hazelnootboomgaard.

Om te bezoeken: Als je in augustus komt, zie je de oogst, maar de landwegen zijn dan druk met tractoren. De valleien, zoals Yağlıdere, laten het duidelijkst zien hoe de boomgaarden in terrassen zijn aangelegd. In het Giresun Museum worden documenten over de hazelnoothandel tentoongesteld; het is een goed idee om daar te beginnen als je de stad wilt begrijpen.