Ga naar de hoofdinhoud
Radar Türkiye
Ontdek evenementen in de app
Openen
Radar Türkiye

Çorum-nootjes.

Het is ongebruikelijk dat iemand die Çorum bezoekt, met lege handen vertrekt. Meestal zit er wel een zakje met "leblebi" (een soort geroosterde kikkererwt) in de tas.

Radar TürkiyeRadar Türkiye4 Kasım 2026
Nog geen beoordelingen

Log in om te liken en te beoordelen

Çorum-nootjes.

Een bezoek aan Çorum zonder iets mee te nemen, is zeldzaam. Vaak zit er een zakje "leblebi" (een soort geroosterde kikkererwt) in de tas. De provincie Çorum beschouwt "Çorum leblebisi" als een van de belangrijkste souvenirs van de stad. Het eten van een handvol leblebi duurt slechts enkele minuten, maar achter die handvol zit wekenlang werk. In dit artikel beschrijven we hoe Çorum leblebisi wordt gemaakt, op basis van het officiële registratiedocument, en vertellen we waar u dit vakmanschap in de stad kunt zien. Een geregistreerde delicatesse.

Çorum leblebisi is geregistreerd in het register van geografische indicaties van het Turkse Octrooien- en Merkenbureau. Volgens het portaal van het bureau is de aanvraag ingediend op 15 augustus 2001 en de registratie vond plaats op 10 december 2002, onder nummer 42. Het type indicatie is een oorsprongsindicator, en de organisatie die de registratie heeft aangevraagd, is de Kamer van Koophandel van Çorum. Het registratiedocument definieert de manier van gebruik als een merk en het productiegebied als de grenzen van de provincie Çorum. Een oorsprongsindicator geeft aan dat het product afkomstig is van een bepaalde plaats en dat de kenmerken van het product voortkomen uit de omstandigheden van die plaats en het menselijk vakmanschap. Kortom, de naam "Çorum leblebisi" mag alleen gebruikt worden voor de leblebi die geproduceerd wordt volgens de methode die in het document beschreven staat en binnen de grenzen van de provincie. Een reis die begint met "damla" kikkererwten.

Het registratiedocument begint met het type kikkererwt. Voor Çorum leblebisi moeten "damla" kikkererwten gebruikt worden, omdat deze een dikke schil hebben die gemakkelijk verwijderd kan worden. Het document vereist dat de "damla" kikkererwten in natuurlijke staat minimaal 55 tot 57 gram wegen per 100 stuks. Het is de voorkeur dat deze kikkererwten in Çorum geteeld worden, maar "damla" kikkererwten die geteeld worden in regio's met vergelijkbare klimatologische omstandigheden, kunnen ook gebruikt worden. De pagina van de provincie die de keuken van Çorum beschrijft, legt de achtergrond van deze regel uit. De grootte van de kikkererwten die in de regio geteeld worden en hun vermogen om omgezet te worden in leblebi, hebben altijd een goede reputatie genoten. Echter, na de jaren zestig begon de productie van kikkererwten die in de regio geteeld werden, niet meer voldoende te zijn, en werden er kikkererwten uit andere regio's geïmporteerd. Volgens de provincie heeft de leblebi zijn reputatie ondanks dit behouden, omdat het belangrijkste verschil in de vakbekwaamheid is die van generatie op generatie wordt doorgegeven: roosteren, laten rusten, opnieuw roosteren.

De productiemethode in het registratiedocument laat duidelijk zien waarom het maken van leblebi een geduldig proces is. De kikkererwten worden eerst met zeven-gaats zeven gezeefd en gesorteerd. De Na de selectie worden de kikkererwten bevochtigd, waarbij de hoeveelheid water wordt aangepast aan de behoefte. Vervolgens worden ze teruggeplaatst in de zakken, laten rusten en worden ze nogmaals gesorteerd op grootte. De schillen worden verwijderd door de kikkererwten te roeren op een vlak oppervlak met een stamper, gemaakt van populierenhout. Gebroken stukken en schillen worden met een zeef verwijderd. De kikkererwten worden minstens een maand langer in de zakken bewaard en vervolgens voor de laatste keer in de pan geroosterd. Optioneel worden er, terwijl ze nog warm zijn, zout, chilipeper (voor de pittige variant) of kruidnagel toegevoegd. Na tien minuten rust in linnen zakken, worden de geroosterde kikkererwten te koop aangeboden. De pagina over de keuken van de provincie geeft een beknopter overzicht van het proces en beschrijft de transformatie van de kikkererwten tot lekkernijen als een proces van anderhalve maand. Het verschil tussen de twee beschrijvingen kan de verschillende details van hetzelfde vak weergeven, die van meester naar leerling worden doorgegeven. Het gedocumenteerde recept is het registratiedocument. De pan, de vlakke plaat en de stamper worden in detail beschreven in het registratiedocument. De pan is rond en wordt gemaakt van een speciaal type baksteen, genaamd "lime", dat niet luchtdoorlatend is. Het oppervlak wordt bedekt met een mengsel van klei, aarde en stro. In het midden van de pan bevindt zich een koperen plaat met een diameter van 90 tot 110 centimeter, vergelijkbaar met een pan. Volgens het document worden deze platen speciaal in Çorum gemaakt door vakmensen en moeten ze gegroefd zijn. Voor het verwarmen van de pan wordt eikenhout gebruikt. De stamper, die wordt gebruikt om de schillen te verwijderen, is gemaakt van populierenhout om te voorkomen dat de kikkererwten breken. Het document vereist dat de stamper een diameter heeft van 50 centimeter en een dikte van minstens 30 centimeter, en dat de rand na elke draaibeweging wordt afgesleten. Tijdens het rusten worden linnen zakken gebruikt. De uiteindelijke lekkernij wordt bewaard op een houten ondergrond, zodat deze niet in contact komt met de grond. Tijdens de verkoop en opslag moeten de lekkernijen in plastic zakken worden bewaard, anders worden ze snel oud. De ruimte waarin de productie plaatsvindt, moet ook aan bepaalde voorwaarden voldoen. Volgens het document moet deze ruimte minstens twee meter hoog zijn, geen direct zonlicht ontvangen en ventilatiegaten hebben om de luchtcirculatie te bevorderen. De selectieruimtes bevinden zich ook in een gebied zonder direct zonlicht en hebben een oppervlakte van 250 tot 300 vierkante meter. Ze worden bekleed met een mengsel van klei, stro en kalk. De hand van de vakman en de avondwind

Het registratiedocument verzamelt de kenmerken die Çorum-lekkernijen uniek maken, in twee categorieën. De eerste is de menselijke factor. Volgens het document wordt het vakmanschap in dit vak behaald door minstens acht en maximaal tien jaar te werken als leerling bij ervaren lekkernijmakers. De tweede Controle uitvoeren

De betekenis van een geografische aanduiding wordt beschermd door het controleren of aan de specificaties wordt voldaan. De controle wordt uitgevoerd door een commissie die is opgericht onder coördinatie van de Kamer van Koophandel van Çorum. De commissie bestaat uit ten minste twee vertegenwoordigers van de Kamer van Koophandel, en ten minste één vertegenwoordiger van de gemeente, de provinciale landbouwdienst en de vereniging van ambachtslieden en winkeliers van Çorum. De commissie bestaat uit minimaal vijf personen. Deze komt eenmaal per jaar bijeen, en indien nodig, op basis van klachten of vermoedens.

Soorten en "leblebi" in de stad

De provinciale dienst voor Cultuur en Toerisme meldt dat er ongeveer 40 verschillende soorten "leblebi" zijn. Naast de gele "leblebi" worden op de menukaart ook pittige, zoute en met kruidnagel gearomatiseerde varianten genoemd, en wordt beschreven dat deze na het roosteren worden bereid. Op dezelfde pagina staat dat de traditionele productie met houtvuur nog steeds wordt toegepast, maar dat er ook moderne methoden worden gebruikt met gas. Volgens de dienst is het mogelijk om op bijna elke hoek van de straat een winkel te vinden die "leblebi" verkoopt. In de aanbevelingen van de dienst staat dat "leblebi" een product is dat je absoluut mee naar huis moet nemen als je Çorum bezoekt. De beschrijving van de dienst laat ook zien hoe de laatste roosterstap in de historische winkels van de stad wordt uitgevoerd. De "leblebi" die slechts één keer is geroosterd, wordt van zakken in blikken en vervolgens in kommen gedaan. Vervolgens wordt het in een oven met houtvuur geplaatst, die de juiste temperatuur bereikt. Na de laatste roosterstap wordt het opnieuw in zakken gedaan en te koop aangeboden, nog dampend. Volgens dezelfde pagina bestaat een roosteroven uit vuurvaste stenen, leem, een pan en een roerder, en het is belangrijk dat het gebruikte hout geen vlekken achterlaat. "Leblebi" is het meest bekende product van de keuken van Çorum, die volgens de provinciale dienst ongeveer honderd verschillende gerechten kent. Tijdens een wandeling door de stad is het niet ongewoon om zakken met "leblebi" voor de winkels te zien en vakmensen achter de ovens aan het werk. Om de plaats van "leblebi" in de cultuur van de stad te zien, kunt u ook het museum van Çorum bezoeken. Volgens het Cultureel Portaal zijn in de etnografische zaal van het museum drie verschillende winkels nagebouwd die de koperwaren, de "leblebi"-productie en de koffiecultuur van Çorum weerspiegelen. Deze reconstructie, met ovens, pannen en zakken, stelt u in staat om de apparatuur die in het registratiecertificaat wordt beschreven, met uw eigen ogen te zien.

Praktische tips

Houd bij het kopen van "leblebi" de opslagregels in het registratiecertificaat in gedachten. "Leblebi" moet in een plastic zak worden bewaard, anders kan het snel bederven. Als u een lange reis maakt, houd de verpakking dan uit de zon en uit de buurt van vocht. Als u Çorum alleen voor een korte reis bezoekt, is het ver Bronnen:

Reacties

0/1000

Schrijf de eerste reactie