Ga naar de hoofdinhoud
Radar Türkiye
Ontdek evenementen in de app
Openen

De warme bronnen van Çekirge en de traditie van kuuroorden in Bursa.

Bursa staat bekend om zijn zijde en kebab, maar heeft nog een andere bekende eigenschap: de warme bronnen die aan de voet van de berg Uludağ te vinden zijn. In de wijk Çekirge, aan de westkant van de stad, bevinden zich al eeuwenlang badhuizen die zijn gebouwd rondom deze bronnen.

Radar TürkiyeRadar Türkiye30 Eylül 202634
Nog geen beoordelingen

Log in om te liken en te beoordelen

De warme bronnen van Çekirge en de traditie van kuuroorden in Bursa.

Bursa staat bekend om zijn zijde en kebab, maar heeft nog een andere bekende eigenschap: de warme bronnen die aan de voet van Uludağ sijpelen. In de wijk Çekirge, aan de westkant van de stad, bevinden zich al eeuwenlang badhuizen die zijn gebouwd rond deze bronnen. De Islamitische Encyclopedie (TDV) vat dit in één zin samen: in Anatolië bevinden zich de meest typische voorbeelden van Ottomaanse badhuiskunst in Bursa. Dit artikel gaat niet over de medische aspecten van het warme water, maar over de geschiedenis, architectuur en de rol ervan in het dagelijks leven. We vertellen over de badcultuur van Bursa, van de Romeinse tijd tot nu, wat u kunt verwachten in de badhuizen van Eski Kaplıca en Yeni Kaplıca, en welke etiquette u moet kennen bij een bezoek aan een thermaal bad. Van Rome tot Byzantium: warm water.

De relatie van Bursa met badhuizen is al vroeg terug te vinden in geschreven bronnen. Plinius de Jongere, gouverneur van de provincie Bithynia in de Romeinse tijd, meldde in een brief aan keizer Trajanus dat het openbare badhuis van Prusa (de oude naam van Bursa) oud en vervallen was, en dat de bevolking er dringend een nieuw badhuis wilde. Het antwoord van Trajanus is bewaard gebleven: hij stond de bouw van een nieuw badhuis toe, op voorwaarde dat dit de financiën van de stad niet zou belasten, dat er geen nieuwe belasting werd ingevoerd en dat er geen geld werd gebruikt dat bestemd was voor essentiële uitgaven. Deze correspondentie laat zien dat de badcultuur al bijna tweeduizend jaar een belangrijk onderwerp is in de stad. Çekirge was lange tijd een afzonderlijke plaats buiten de stad. De vermelding van Bursa in de Islamitische Encyclopedie (TDV) stelt dat de bekende badwijk in de Byzantijnse tijd volledig gescheiden was van de stad. Sporen uit die tijd zijn nog steeds te zien in het oude badhuis. Volgens het Cultureel Portaal stammen de kolommen, de kapitelen en het leeuwenhoofd aan de rand van het zwembad, waaruit warm water stroomt, uit de Byzantijnse periode. De naam van de wijk is ook omstreden. Dezelfde vermelding in Wikipedia geeft drie mogelijke verklaringen. Onderzoeker Vasileios Kandes stelt dat de naam afkomstig is van de nederzetting Kaisareia, die in de Romeinse tijd in de buurt van Bursa lag. Een verhaal dat onder het volk wordt verteld, verbindt de naam met een persoon genaamd Çekirge Sultan, die leefde tijdens het bewind van Murad I en wiens graf zich in de buurt van het Hüdavendigar-graf bevindt. Een andere theorie is dat de naam afkomstig is van een sprinkhaanplage die plaatsvond tijdens de Ottomaanse periode. De Ottomanen herbouwen Çekirge.

Met de vestiging van de Ottomanen in Bursa, kregen de warme bronnen een nieuwe impuls. De reiziger Ibn Battuta, die de stad bezocht in de eerste helft van de 14e eeuw, beschreef Bursa onder het bewind van Orhan Bey als een grote stad met mooie markten en brede straten, omgeven door tuinen en stromende bronnen. Hij noteerde dat er buiten de Deze structuur, die zich onder het wegdek bevindt, is te bereiken via een aantal treden. Een ander voorbeeld uit dezelfde periode is het Kükürtlü-thermaalbad. Het bad is gebouwd in een dubbele hamamstijl; het gedeelte voor mannen werd gebouwd door Murad I, en het gedeelte voor vrouwen door Bayezid II. Het belang van dit erfgoed wordt ook erkend door de vermelding op de Werelderfgoedlijst van UNESCO. Volgens de lijst van componenten op de Turkse Wikipedia, maakt het Eski Kaplıca deel uit van het Hüdavendigar-complex, dat zich bevindt in het gebied van Bursa en Cumalıkızık, dat in 2014 op de Werelderfgoedlijst is geplaatst. Lees meer over het Eski Kaplıca.

Het oudste en belangrijkste thermaalbad van Çekirge is het Eski Kaplıca, ook bekend als Armutlu Hamamı. De exacte bouwjaren zijn onbekend. Bronnen wijzen erop dat de structuur dateert uit de tijd van Murad I; de TDV Islam Encyclopedia stelt dat het waarschijnlijk in de vroege periode van de Ottomaanse architectuur is gebouwd, waarbij veel hergebruikte materialen werden gebruikt om een oud Byzantijns thermaalbad om te vormen tot een Turks bad. Volgens de dichtregel boven de hoofdingang is het gebouw in 1511 gerestaureerd, en het kleedgedeelte is toen toegevoegd. Het Cultureel Portaal wijst de toevoeging toe aan Bayezid II, en noemt de volgende restauraties in 1612, 1629-1630, 1882 en 1988. Binnenin kunt u drie delen in volgorde bekijken. Het kleedgedeelte bestaat uit twee ruimtes, bedekt door twee koepels met een diameter van meer dan tien meter en een versierde halve koepel; in het midden bevindt zich een bassin met een fontein. De "ılıklık" (lauwwaterruimte) is een grote hal met een fontein, bedekt door een grote koepel die rust op dikke muren en acht zuilen. Het belangrijkste deel is de "sıcaklık" (warmwaterruimte). Ook hier bevindt zich een koepel, ondersteund door acht zuilen, onder которой zich een achthoekige ruimte bevindt met vier hoeken die zijn uitgehold in halve cirkelvormige nissen, en in het midden een rond bassin met een diameter van zeven meter. Wanneer u aan de rand van dit bassin staat, kunt u de lagen van verschillende tijdperken zien. De zuilen en kapitelen zijn Byzantijns, terwijl de koepel en de bogen Ottomaans zijn. Het Cultureel Portaal vermeldt ook dat het dak oorspronkelijk met lood was bedekt, en in 1612 met dakpannen. Het gedeelte voor vrouwen is een apart, klein, rechthoekig gebouw, direct aangrenzend aan de "ılıklık". Volgens het inventarisregister van het Cultureel Portaal wordt het gebouw tegenwoordig gebruikt als onderdeel van een hotel; informeer vooraf naar de voorwaarden voor het bezoeken van het historische bad.

Het Yeni Kaplıca, gelegen in dezelfde wijk als het Eski Kaplıca, in Kükürtlü, heeft ondanks zijn naam een geschiedenis van meer dan vierhonderd jaar. Volgens het Cultureel Portaal was het oors De temperatuurruimte heeft een stervormige indeling; in het midden bevindt zich een cirkelvormig bad, en in de vier hoeken bevinden zich elk een "halvet", oftewel een kleine, afgesloten wasruimte. Het meest interessante detail van het Nieuwe Thermaalbad is te vinden in de muren. Volgens het inventarisregister zijn de tegels en waterbakken in het gebouw afkomstig van het Timurtaş Paşa Bad en daar opnieuw gebruikt. Met andere woorden, de tegels die u in de muren ziet, zijn een onderdeel van een erfgoed dat is verplaatst vanuit een ander bad in Bursa. De wateruitlaat in de vorm van een leeuwenbek is ook versierd met mozaïek. Het inventarisregister vermeldt dat het gebouw nog steeds als bad wordt gebruikt.

Hoe onderscheidt een badhuis zich van een thermaalbad?

Hoewel de woorden "badhuis" en "thermaalbad" in Bursa vaak door elkaar worden gebruikt, zijn het twee verschillende structuren. Volgens de definitie van het Turks Historisch Genootschap (TDV) wordt in een klassiek Turks badhuis, in plaats van een afgesloten ruimte om te zweten, een verhoogd platform in het midden van de temperatuurruimte gebruikt, genaamd de "göbek taşı". De kleedruimte, of "camekan", is meestal een grote en indrukwekkende ruimte, bedekt met een koepel. De definitie van een thermaalbad stelt dat in thermaalbaden de "göbek taşı" is vervangen door een groot zwembad. Deze zwembaden, waartoe men via een paar treden afdaalt, zijn ongeveer een menselijke lengte diep. Dit verschil is de sleutel tot het begrijpen van de structuren in Çekirge. In het badhuis bevindt zich een warme steen in het midden, terwijl in het thermaalbad een zwembad is gevuld met water uit een bron. Het zeven meter lange zwembad van het Oude Thermaalbad en het zwembad in het midden van de stervormige temperatuurruimte van het Nieuwe Thermaalbad zijn de meest duidelijke voorbeelden van dit verschil.

De regels en het dagelijks leven in een badhuis

In de Ottomaanse stad was een badhuis een dienst die werd gereguleerd door schriftelijke regels. In het artikel "Het Turkse Badhuis", gepubliceerd in het tijdschrift "Belleten" van het Turks Historisch Genootschap, citeert A. Süheyl Ünver bepalingen uit een decreet uit het einde van de 16e eeuw. Volgens deze bepalingen moesten de wasbekkens van tin zijn, de handdoeken schoon zijn en de badmeesters hun werk goed doen. De wortels van de hygiëne en service die u vandaag de dag in een badhuis verwacht, liggen minstens zo ver in het verleden. Het was ook onderdeel van de traditie dat mannen en vrouwen apart werden gewassen. De definitie van een badhuis in de TDV stelt dat in Turkije "dubbele badhuizen" gebruikelijk waren, bestaande uit twee aangrenzende gebouwen, één voor mannen en één voor vrouwen. Dit kunt u zien in de plattegronden van de gebouwen in Çekirge. Het Kükürtlü Thermaalbad is een dubbel badhuis, en het vrouwenverblijf van het Oude Thermaalbad is een apart gebouw dat grenst aan Tijdens de republikeinse periode werd de rol van de wijk vastgelegd in plannen. Volgens het artikel over Bursa in de Turkse Islamitische Encyclopedie (TDV) werd het eerste plan voor de stad in deze periode in 1941 opgesteld door de stedenbouwkundige Henri Prost, en een belangrijk aspect van dit plan was de ontwikkeling van Çekirge als een kuuroord- en toeristische regio. De aanwezigheid van kuuroorden en historische hammams naast elkaar in de wijk is het resultaat van dit lange proces.

**Bezoekregels**

Als u voor het eerst een kuuroord bezoekt, let dan op de volgende regels. Er zijn aparte ruimtes of tijdsloten voor mannen en vrouwen; informeer u vooraf over welke ruimte op welke dag en tijd open is. Ga de ruimte in gewikkeld in een peesdoek en was uzelf bij de wastafel of onder de douche voordat u het zwembad betreedt. Gebruik geen zeep of shampoo in het zwembad; gebruik de wastafels om uzelf te scrubben en te wassen. Houd uw stem laag, respecteer de privacy van anderen en maak geen foto's in het gebouw. Het water is warm; volg de waarschuwingen van het personeel en schroom niet om een pauze te nemen en uit te rusten in de kleedruimte. Wees voorzichtig met de eeuwenoude tegels en marmeren wastafels en vermijd gedrag dat ze kan beschadigen.

**Hoe u er komt**

Het Oude Kuuroord en het Nieuwe Kuuroord bevinden zich in de wijk Kükürtlü, in het district Osmangazi. Volgens het Cultureel Portaal kunt u Kükürtlü bereiken met bussen die vertrekken vanaf het Culturepark-station van BursaRay of vanaf het stadscentrum. U kunt uw wandeling uitbreiden naar het Hüdavendigar-complex in Çekirge; volgens Wikipedia bevindt zich in dezelfde wijk het symbolische graf van Karagöz en Hacivat. Omdat de openingstijden van de hammams, de programma's voor de mannen- en vrouwenruimtes en de toegangsprijzen kunnen variëren, controleert u de actuele informatie bij officiële bronnen of rechtstreeks bij de betreffende gebouwen.

**Bronnen**

Reacties

0/1000

Schrijf de eerste reactie