De opgravingen van Büklükale en de Hittitische stad bij de oversteek van de Kızılırmak.
Terwijl de weg van Ankara richting Kaman loopt, nadert deze de rivier Kızılırmak. Aan de oever van de rivier rijst een rotsachtige heuvel op. Büklükale is de naam van deze rotsformatie en van de nederzetting die zich eromheen bevindt.
Log in om te liken en te beoordelen

Toen de weg van Ankara richting Kaman de rivier Kızılırmak naderde, rees er een rotsachtige heuvel aan de oever van de rivier. Büklükale is de naam van deze rots en de nederzetting die zich eromheen bevindt. Het gebied ligt in het district Karakeçili, in de provincie Kırıkkale, in de buurt van Köprüköy. De inventarisatie van het Cultureel Portaal classificeert het als een monument. Onze pagina over Büklükale geeft een algemeen overzicht van het gebied. Dit artikel gaat in op een andere vraag: waarom is er een langdurig archeologisch programma opgezet in dit gebied, wat zagen de onderzoekers in eerste instantie, en welke informatie is verkregen naarmate het onderzoek vorderde? Het belang van de rivierovergang.
De pagina van het Japanse Instituut voor Anatolische Archeologie (JIAA) beschrijft de locatie duidelijk. De route van Ankara naar Kaman kruist hier de rivier Kızılırmak. Volgens het instituut is dit punt al sinds de oudheid een belangrijk knooppunt voor transport, en Büklükale controleerde dit knooppunt. Dezelfde pagina vermeldt dat de locatie ongeveer 100 kilometer van Ankara ligt. Het Cultureel Portaal plaatst het gebied ongeveer 50 kilometer ten westen van het instituut in Kaman. Het oversteken van de langste rivier van Turkije vereiste in de oudheid het vinden van een veilige plek. De rotsachtige uitspringing met uitzicht op de rivier is een natuurlijk punt om de overtocht te observeren en de omgeving te beschermen. De beste manier om Büklükale te begrijpen, is door zich eerst een beeld te vormen van deze geografische omgeving. De rivier, de rotsachtige heuvel en de nederzetting die zich aan de voet ervan bevindt, zijn de drie belangrijkste elementen van het verhaal.
Oppervlakkig onderzoek in de loop der jaren.
Het archeologische onderzoek in Kırıkkale begon met het werk van een Japans wetenschappelijk team. Volgens de promotiepagina van de provinciegouverneur werden tussen 1990 en 1991 oppervlakkige onderzoeken uitgevoerd in het centrum van de provincie, de districten en de dorpen, waarbij in totaal 21 tumuli en vlakke nederzettingen werden ontdekt. De vermelding van Büklükale in het Cultureel Portaal beschrijft het doel van het onderzoek en noemt de oppervlakkige onderzoeken van 1991, 2006 en 2008. Dit kleine verschil in jaren in de bronnen suggereert dat het onderzoek niet eenmalig was, maar periodiek werd uitgevoerd. Volgens de beschrijving van de JIAA werden tijdens de onderzoeken van 1991 en 2006 keramiekfragmenten aan het oppervlak verzameld. Op de rotsachtige uitspringing met uitzicht op de rivier werd een groot architectonisch complex ontdekt, en aan de voet ervan werden sporen van een nederzetting gevonden die dit complex omringde. De verzamelde aardewerk dateerde de nederzetting uit de tweede helft van de 2e millennium voor Christus, dus uit de periode van het Hittitse Rijk. Deze schatting was de eerste reden voor het onderzoek.
Het hiaat van Kaman-Kalehöyük.
Achter Als Sachihiro Omura wordt vermeld, wat suggereert dat Büklükale niet zozeer een afzonderlijk onderwerp van interesse is, maar eerder een ontbrekend onderdeel van een grotere regionale puzzel. In 2008 werden er onderzoeken uitgevoerd vanuit de lucht en ondergronds.
De werkzaamheden in 2008 waren een voorbereidingsfase voorafgaand aan de opgraving. Volgens JIAA werden dat jaar topografische, magnetische en oppervlakteonderzoeken uitgevoerd. Het gebied werd ook vanuit de lucht gefotografeerd met behulp van een ballon. Het magnetische onderzoek toonde aan dat het gebied boven de rotsachtige heuvel werd bezet door een structuur met grote funderingsstenen. De topografische metingen onthulden aan de rivierzijde van de nederzetting een rij stenen die meer dan twee meter hoog was. Onder de keramische fragmenten die op de heuvel werden gevonden, waren stukken die leken op grijze potten uit de tweede helft van de IJzertijd, evenals een groot aantal fragmenten uit de Hittitse periode. JIAA vermoedt dat er een dunne bewoningslaag uit de IJzertijd boven de grotere structuur uit de Hittitse periode ligt. Een fragment van een kom met vogelmotieven, typerend voor de hoofdstad Sardis van Lydië, ondersteunt deze datering uit de IJzertijd. Men vermoedt dat de stad die de rots omringt, een stad uit de Hittitse periode was, met een diameter van ongeveer 500 meter.
De opgraving in 2009 en de drie lagen:
Volgens Culture Portal begonnen in 2009 opgravingen in het gebied dat bekend staat als Büklükale. De doelstellingen voor dat jaar waren vier: het bestuderen van de stratigrafie op de top van de rots, die als "kasteel" wordt aangeduid; het bepalen van de grenzen van de onderstad met behulp van magnetische onderzoeken; het voltooien van het westelijke deel van de topografische kaart, die in het voorgaande jaar onvolledig was; en het afdekken van het opgraafgebied met een dak. Er werden twee nieuwe secties geopend, vanaf het hoogste punt van de heuvel naar de noordelijke helling. Het doel was om te begrijpen met welke architectuur de grote stenen rij die aan het oppervlak zichtbaar was, verbonden was. Aan het einde van de opgraving werden drie culturele lagen geïdentificeerd. De bovenste laag dateert uit de Ottomaanse periode, de middelste laag uit de IJzertijd (1e millennium voor Christus), en de onderste laag uit de Hittitse periode (tweede helft van het 2e millennium voor Christus). In het resultaatgedeelte noemt het portaal de onderste laag ook wel de Late Bronstijd. De schatting van een Hittitse stad, gebaseerd op eerdere vooronderzoeken, werd met deze opgraving bevestigd. In de onderste laag werden overblijfselen van een structuur gevonden die door brand was beschadigd. De bron vermeldt expliciet dat op dat moment niet duidelijk was waar deze structuur voor werd gebruikt. De stenen muur die de heuvel omringde en ongeveer 7 meter hoog was, zou mogelijk zijn gebouwd voor de verdediging van het kasteel. Deze voorzicht De bronnen vermelden ook andere sporen in de omgeving. In de algemene beschrijving van het gebied worden onder meer genoemd: muren uit de Hittitische periode in de buurt van Köprüköy, overblijfselen van gebouwen uit de Friege-periode, een graf uit de Romeinse tijd en een antieke weg.
Hoe ziet het er vandaag de dag uit?
Büklükale is geen museum, maar een actief of recentelijk actief archeologisch onderzoeksterrein. De bezoekvoorwaarden worden niet vermeld in officiële bronnen. Daarom adviseer ik u om vooraf contact op te nemen met de provincie Kırıkkale, afdeling Cultuur en Toerisme, om informatie te verkrijgen over de periode van het onderzoek en de toegankelijkheid. Het is niet correct om aan te nemen dat het gebied altijd toegankelijk is. Archeologische onderzoeksterreinen vereisen vaak een observatie van het gebied en de omliggende hellingen van een afstand. Het kan voldoende zijn om de topografie te bestuderen om de stenen rij langs de rivier en de hellingen van het rotsgebied te begrijpen. In de buurt bevindt zich ook de Çeşnigir-brug. Het is zinvol om Büklükale en de brug op dezelfde dag te bezoeken, zodat u de geschiedenis van deze plek in verschillende tijdperken kunt overwegen. Daarom is Büklükale de eerste bestemming van onze route "Een dag door de Kızılırmak-pas naar Keskin".
Praktische tips:
Neem vooraf contact op met de provincie om informatie te verkrijgen over het onderzoeksschema en de toegankelijkheid. Omdat het een open gebied is, draag comfortabele wandelschoenen, een hoed en neem water mee. De onderzoeksgebieden, uitgravingen en overblijfselen zijn delicate zones die beschermd moeten worden. Ga niet voorbij de gemarkeerde grenzen, raak geen stenen of keramiek aan en verplaats geen objecten. Voor foto's is het licht 's ochtends en in de namiddag het beste om de rotsen zacht weer te geven. De positie van de zon en de rivier variëren echter afhankelijk van het seizoen. Het verhaal van Büklükale is vandaag de dag nog niet volledig onthuld. De aanwezigheid van drie lagen, een muur, sporen van brand en architectuur waarvan de functie nog niet is vastgesteld, wijzen erop dat het onderzoek nog steeds antwoorden zoekt. Daarom is het het beste om de plek niet te zien als een voltooide constructie, maar als een voortdurend onderzoek.
Bronnen:
- Cultureel portaal, Büklükale, https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/kirikkale/kulturenvanteri/buklukale
- Japans Instituut voor Archeologie in Anatolië, Büklükale onderzoekspagina, https://old.jiaa-kaman.org/en/excavation_buklukale.html
- Provincie Kırıkkale, afdeling Cultuur en Toerisme, archeologische site en reddingsonderzoek van Büklükale, https://kirikkale.ktb.gov.tr/TR-219704/buklukale-oren-yeri-ve-kurtarma-kazisi-alani.html
- Provincie Kırıkkale, promotiepagina voor ondergrondse stad en natuurpark, https://www.kirikkale.gov.tr/yer-alti
Reacties
Schrijf de eerste reactie
