Arslantepe-excavaties en de opkomst van de staat.
Arslantepe, gelegen ongeveer zeven kilometer ten noordoosten van Malatya, rijst op tussen de abrikozenboomgaarden van Orduzu. Op het eerste gezicht lijkt het op een gewone heuvel.
Log in om te liken en te beoordelen

Malatya'nın yaklaşık zeven kilometer noordoosten, gelegen te midden van de abrikozenbomen van Orduzu, rijst Arslantepe op. Op het eerste gezicht lijkt het een gewone heuvel. Volgens de provincie Malatya, afdeling Cultuur en Toerisme, is de cultuurlaag van deze heuvel echter dertig meter dik; dat wil zeggen, honderden generaties hebben hun huizen, opslagplaatsen en wegen op elkaar gestapeld om deze heuvel te vormen. De bewoning dateert van minstens 5000 voor Christus tot de middeleeuwen. Wat Arslantepe vandaag wereldwijd belangrijk maakt, is een complex van gebouwen dat in een van deze lagen is gevonden, en het geduldige archeologische onderzoek dat dit complex al meer dan een halve eeuw blootlegt. Dit artikel vertelt over de archeologische geschiedenis van Arslantepe, het grote verhaal dat de opgraving onthult, en hoe het gebied vandaag de dag geïnterpreteerd kan worden. De ontdekking van de Leeuwenpoort.
De heuvel dankt zijn naam aan de stenen leeuwen die er te vinden zijn. Volgens de provincie Malatya, afdeling Cultuur en Toerisme, begonnen de eerste opgravingen in 1932 met een team onder leiding van de Fransman Louis Delaporte. Dit onderzoek bracht een paleis aan het licht, met een deur en een binnenplaats, versierd met stenen reliëfs uit de Late Hettitische periode. Deze ingang, bekend als de Leeuwenpoort, wordt tegenwoordig tentoongesteld in het Museum van Anatolische Beschavingen in Ankara. Volgens de afdeling werd in die tijd, omdat er in Malatya geen museum was, een verzameling van vijftien reliëfs van verschillende grootte, twee leeuwenbeelden en een beeld van koning Tarhunza naar Ankara gebracht. Deze eerste ontdekking identificeerde Arslantepe lange tijd met de Late Hettitische periode. Volgens de promotie van de gemeente Battalgazi was dit een nederzetting die in die tijd bekend stond als Melid of Meliddu, omgeven door aarden muren en met een stadspoort aan de noordoostelijke helling. Volgens een verklaring van de Universiteit van Rome La Sapienza, was Melid tussen 1600 en 700 voor Christus eerst een centrum dat verbonden was met het Hettitische Rijk, vervolgens de hoofdstad van een onafhankelijk koninkrijk, en uiteindelijk veroverd door de Neo-Assyrische legers. De gemeente Battalgazi geeft aan dat dit einde plaatsvond met de Assyrische invasie van 712 voor Christus. Het Italiaanse onderzoek, dat begon in 1961.
De ware bekendheid van Arslantepe kwam voort uit het Italiaanse onderzoek dat in 1961 begon. Volgens de provincie Malatya, afdeling Cultuur en Toerisme, begonnen de continue opgravingen in 1961 met Piero Meriggi en Salvatore Puglisi, waarna het team van de Universiteit van Rome La Sapienza, onder leiding van Alba Palmieri, het onderzoek voortzette. Volgens een verklaring van La Sapienza heeft het team sinds 1961 onafgebroken op het gebied gewerkt, en naast de opgravingen, ook werk verricht op het gebied van documentatie Volgens de directie heeft het Italiaanse team gewerkt met een brede opgravingstechniek en de stratigrafische gegevens verzameld van het noordoosten, zuidwesten en de bovenkant van de westelijke helling van de heuvel gecombineerd, waardoor de culturele continuïteit van de nederzetting werd vastgesteld. Bestuur vóór het schrift
De belangrijkste ontdekking van de opgraving is een complex van bakstenen gebouwen uit het einde van de 4e eeuw voor Christus. Sapienza dateert dit paleiscomplex rond 3400 voor Christus; de provincie Malatya voor Cultuur en Toerisme plaatst het bakstenen paleis tussen 3300 en 3000 voor Christus. Volgens de promotie van de gemeente Battalgazi strekte dit monumentale complex zich uit over minstens 2600 vierkante meter op de zuidwestelijke helling van de heuvel. De gangen van het paleis waren versierd met reliëfs, motieven en muurschilderingen; de bovenkant van de muren die tijdens de opgraving werden gevonden, was versierd met zwarte en rode geometrische elementen. Wat Arslantepe zo belangrijk maakt voor onderzoekers, is niet zozeer de grootte van het gebouw, maar de functie ervan. Volgens Sapienza omvatte dit complex administratieve, economische en politieke taken in één gebouw. Tijdens de opgraving werden meer dan tweeduizend zegelafdrukken gevonden. Volgens de informatie van de gemeente Battalgazi duidt het grote aantal zegelafdrukken in verschillende delen van het gebouw erop dat er veel ambtenaren werkten die bevoegd waren om goederen uit de opslagplaatsen te halen en te verzegelen. Op basis van deze bevindingen stelt de provincie Malatya voor Cultuur en Toerisme dat er bewijs is van boekhoud- en archiefpraktijken in Arslantepe. De verklaring van Sapienza voegt hier een belangrijk punt aan toe. De gecentraliseerde organisatie in Arslantepe bestond vóór de ontwikkeling van het schrift; het schrift ontwikkelde zich ongeveer in dezelfde periode in het naburige Mesopotamië, als reactie op de bestuurlijke behoeften van de nieuwe stedelijke samenlevingen. Dus hier functioneerde het bestuur eerst met zegels, zonder schrift. Dit is de reden waarom Arslantepe een belangrijk gebied is om de vroege vormen van de staat te begrijpen. Vroege metaalbewerkers
Het paleiscomplex is ook een belangrijk hoofdstuk in de geschiedenis van het metaal. Volgens de provincie Malatya voor Cultuur en Toerisme zijn er tijdens de opgravingen negen zwaarden en twaalf speerpunt gemaakt van koper met arseen gevonden; de zwaarden worden beschouwd als de oudste bekende voorbeelden. De gemeente Battalgazi meldt dat sommige van deze wapens zilveren inlegwerk hadden en dat er ook hoogpotige fruitmanden en lange vazen van het Mesopotamische type bij werden gevonden. Vlak naast het paleis werd ook het graf van een belangrijk persoon gevonden, dat dateert van ongeveer 2900 voor Christus en rijke vondsten bevatte. De nasleep van de brand
Deze bloeiperiode duurde niet lang. Volgens Sapienza eindigde de periode van het paleis ongeveer tweehonderd jaar later door een hevige brand, waarna nomadische gemeenschappen zich op het In de 19e eeuw verplaatsten de Romeinen de stad naar een locatie dichter bij de Eufraat, op de plek waar nu Battalgazi ligt, waardoor Arslantepe werd verlaten. De heuvel werd in de 5e en 6e eeuw gebruikt als een Romeinse nederzetting, en later als een begraafplaats uit de Byzantijnse periode, waarmee de geschiedenis van de locatie werd voortgezet. De weg naar de Werelderfgoedlijst
De kennis die uit het onderzoek voortkwam, resulteerde geleidelijk in internationale erkenning. Arslantepe werd eerst opgenomen in de voorlopige lijst van het UNESCO Werelderfgoed; volgens de provincie Malatya, afdeling Cultuur en Toerisme, was dit in 2014, terwijl Sapienza 2015 als het jaar aangeeft. Volgens de gemeente Battalgazi werd het kandidatuurdossier na afronding van de veldstudies ingediend bij het Werelderfgoedcomité. Op 26 juli 2021 werd de heuvel officieel opgenomen in de werelderfgoedlijst tijdens de 44e Werelderfgoedcomitévergadering, die online plaatsvond in China. Hiermee werd Arslantepe het negentiende erfgoed uit Turkije dat op de lijst werd opgenomen. Arslantepe vandaag de dag
Arslantepe is niet alleen een archeologische vindplaats, maar ook een openluchtmuseum dat bezocht kan worden. Volgens de gemeente Battalgazi is het project om het lemen paleiscomplex om te vormen tot een openluchtmuseum grotendeels voltooid in 2011; er is een reconstructie van een huis uit de Bronstijd langs de toegangsweg geplaatst, evenals replica's van de Late-Hittitische leeuwen en het standbeeld van koning Tarhunza. Volgens de provincie Malatya, afdeling Cultuur en Toerisme, werd het Informatie- en Ontvangstcentrum, direct naast de heuvel, op 4 oktober 2025 geopend. Het centrum omvat visuele presentaties en een projectieshow, gemaakt in samenwerking met het onderzoeksteam en het ministerie, een tentoonstellingsruimte en evenementenlocaties. Volgens een aankondiging van Sapienza werd op 8 augustus 2026 een nieuwe bezoekersroute geopend en werd het overdekte dak boven het paleiscomplex, dat dateert uit 3400 voor Christus, uitgebreid. Het uitbreidingsdak beschermt het meest recent uitgegraven deel van de structuur; bezoekers kunnen via loopbruggen de nieuwe gebieden bereiken, waar informatieborden in het Turks, Engels en Italiaans te vinden zijn. Op dezelfde dag werd ook de vernieuwde tentoonstelling van het Archeologisch Museum van Malatya geopend. Volgens Sapienza herbergt het museum meer dan vierduizend vondsten uit de opgravingen van Arslantepe. Suggesties voor een bezoek
Volgens de website van het ministerie, "Turkse Musea", zijn er zes nederzettings- en cultuurlagen blootgelegd tijdens de opgravingen van Arslantepe. Op het oppervlak zijn overblijfselen uit de Islamitische periode, evenals uit de Byzantijnse en Romeinse tijd te vinden, terwijl in de diepere lagen nederzettingen zijn ontdekt die variëren van de Neolithische periode tot Volgens de directie is de heuvel bereikbaar met het openbaar vervoer via de ringweg vanaf het stadscentrum. Controleer voor uw bezoek de actuele informatie over de openingstijden en bezoekvoorwaarden op de website van het ministerie.
Bronnen:
- Sapienza Università di Roma, Arslantepe, de oorsprong van de staat, nieuwe bezoekersroute geopend op de UNESCO-locatie, https://www.uniroma1.it/en/node/542234
- Malatya Provinciaal Ministerie van Cultuur en Toerisme, Bezienswaardigheden, https://malatya.ktb.gov.tr/TR-378938/gezilecek-yerler.html
- Türkiye Müzeleri, Malatya Arslantepe Archeologische Site en Openluchtmuseum, https://www.turkishmuseums.com/museum/detail/2142-malatya-arslantepe-orenyeri/2142/4
- Türkiye Müzeleri, Malatya Museum, https://www.turkishmuseums.com/museum/detail/2141-malatya-museum/2141/4
- Battalgazi Gemeente, Arslantepe Heuvel, https://www.battalgazi.bel.tr/2023/12/11/arslantepe-hoyugu/
- Wikipedia, Arslantepe, https://en.wikipedia.org/wiki/Arslantepe
Reacties
Schrijf de eerste reactie
