Süleymaniye Camii

Süleymaniye Camii, İstanbul’un Fatih ilçesinde, Haliç’e bakan bir tepede yer alan ve Osmanlı mimarisinin en görkemli eserlerinden biri olarak kabul edilen anıtsal bir yapıdır. Cami, Osmanlı Padişahı Kanuni Sultan Süleyman’ın emriyle, dönemin baş mimarı Mimar Sinan tarafından inşa edilmiştir. Yapımına 1550 yılında başlanmış ve 1557 yılında tamamlanmıştır. Mimar Sinan, bu yapıyı “kalfalık eserim” olarak nitelendirmiştir.

Cami, büyük bir külliyenin merkezini oluşturmaktadır. Bu külliye bünyesinde medrese, kütüphane, darüşşifa (hastane), imarethane (aşevi), hamam ve dükkanlar gibi sosyal hizmet binaları yer almaktadır. Caminin dört minaresi bulunmakta olup, bunlardan ikisi üç, diğer ikisi ise ikişer şerefelidir. Bu durum, Kanuni Sultan Süleyman’ın Osmanlı tahtındaki dördüncü padişah, toplamda ise onuncu padişah olduğunu simgelemektedir.

Süleymaniye Camii’nin merkezi kubbesi 53 metre yüksekliğe ve 26,5 metre çapa sahiptir. Kubbe, dört büyük fil ayağı üzerine oturmakta olup, yanlarda yer alan yarım kubbelerle desteklenmektedir. İç mekânda kullanılan süslemeler oldukça sade ve estetik bir anlayışla tasarlanmıştır. Kalem işleri, vitray pencereler ve hat sanatına ait örnekler dikkat çekicidir.

Caminin arka kısmında, camiyi yaptıran Kanuni Sultan Süleyman ile eşi Hürrem Sultan’a ait türbeler yer almaktadır. Ayrıca Mimar Sinan’ın mezarı da caminin avlusunun hemen dışındadır. Cami, günümüzde hem ibadete açık bir cami olarak hizmet vermekte hem de İstanbul’a gelen yerli ve yabancı turistler tarafından yoğun şekilde ziyaret edilmektedir. Süleymaniye Camii, mimarisi, işlevselliği ve tarihî önemiyle İstanbul’daki ibadet rotasının vazgeçilmez duraklarından biridir.