Sera Gölü

Sera Gölü, Trabzon'un batısında, Akçaabat ilçesi sınırları içinde, Yıldızlı ile Derecik arasındaki vadide yer alan bir heyelan set gölüdür. Adını, sınırları içinde bulunduğu Yıldızlı beldesinin eski adı olan Sera'dan alır. İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü gölün kıyıdan yaklaşık bir kilometre içeride olduğunu belirtir; kent merkezine uzaklığı ise basında yaklaşık on kilometre olarak verilir. Bu yakınlık, Sera Gölü'nü Trabzon'dan yarım günde rahatça gidilip dönülebilen bir doğa durağı yapar. Gölün hikayesi, bir doğa olayına tanıklık eden kuşakların hafızasında hala canlıdır. Şubat 1950'de aşırı yağışların ardından Derecik Vadisi'nin yamacından büyük bir toprak ve kaya kütlesi koptu ve vadi tabanını tıkadı. Tarih kaynakların çoğunda 21 Şubat olarak geçer, İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü ise 20 Şubat der. Vikipedi'deki bilgiye göre kopan kütle yaklaşık 650 metre uzunluğunda ve 15 milyon metreküp hacmindeydi. Sera Deresi'nin önü kesilince arkasında su birikti ve göl yaklaşık 18 günde bugünkü biçimini aldı; yöre halkı bir gölün doğuşunu gözüyle izledi. Göl ilk oluştuğunda vadi boyunca birkaç kilometre uzanıyordu. Zamanla suyun gideği toprak seti aşındırdı ve göl alanı küçüldü; İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü de su yüzeyinin yavaş yavaş azaldığını not eder. Müdürlük gölün genişliğinin 150 ile 200 metre arasında değiştiğini belirtir. 1990'da Doğu Karadeniz'i etkileyen büyük heyelanlar gölde de önemli değişikliklere yol açtı ve vadinin üst kesimlerinden taşınan topraklar göl tabanında birikmeye başladı. Vikipedi'de bugünkü uzunluk yaklaşık 1200 metre, genişlik 250 metre, en derin noktası ise 20 metre olarak verilir. Yukarı vadiden gelen alüvyon ve sellerin taşıdığı malzeme gölü zaman zaman bulandırdığı için yukarı kesimlerde bentler yapılmış ve ıslah çalışmaları sürdürülmüştür. Örneğin Ağustos 2018'deki sağanaktan sonra göl yüzeyi selin sürüklediği odun ve atıklarla kaplanmış, temizlik için özel donanımlı iş makineleri getirilmişti. Göl ve çevresi 2005'te doğal sit alanı, 2010'da ise tabiat parkı ilan edildi. Göl çevresindeki riskli yamaçlarda beton perde duvarlar yerine geosentetik donatılı duvarlar yapıldı ve yüzeyleri toprak ile bitki örtüsüyle kaplanarak gölün doğal görünüşü korunmaya çalışıldı. Gölün çıkışının yaklaşık 300 metre aşağısında küçük bir hidroelektrik santrali bulunur. Tatlı sulu gölde sazan, bıyıklı balık ve dere balığı yaşar; sonradan göle bırakılan tatlı su kereviti de çoğalmıştır. Kıyıları sık ağaçlı yamaçlarla çevrilidir ve Karadeniz'in nemli iklimi vadiye yeşilin her tonunu taşır. Gölün iki yanındaki dik yamaçlar, oluşum hikayesini anlatan en canlı tanıklardır; kopmanın izleri vadide hala okunabilir. Ziyaretçilerin en çok yaptığı şey göl kıyısında yürümektir. Kıyı boyunca uzanan yürüyüş yolu, sakin bir tempoyla gölün çevresini gezmeye olanak verir ve farklı noktalardan suya yansıyan yamaçları görürsünüz. Gölde pedallı teknelerle ya da kayıkla kısa gezintiler yapılabilir, amatör balıkçılık ve piknik de göl çevresinde yaygındır. Fotoğraf için en iyi ışık genellikle sabah erken ve öğleden sonra geç saatlerdedir; rüzgarsız anlarda yamaçların suya düşen yansıması en net hale gelir. Mevsimler gölün yüzünü değiştirir. İlkbahar ve yaz yamaçları koyu yeşile boyar, sonbaharda ağaçların sarı ve kızıl tonları suya yansır, karlı günlerde ise vadinin bambaşka bir görünüşü olur. Yağışlı dönemlerden sonra su bulanıklaşabileceği için berrak bir göl görmek isteyenler kuru havanın birkaç gün sürdüğü dönemleri tercih edebilir. Sera Gölü'ne Trabzon'dan Akçaabat yönündeki sahil yolundan ayrılıp vadiye girerek ulaşılır; kent merkezine yakın olduğu için taksiyle de kısa sürede gidilebilir. Göl kıyısında yeme içme ve dinlenme olanakları bulunur. Tekne kiralama ve tesislerin çalışma koşulları mevsime göre değişebileceğinden güncel bilgiyi yerinde öğrenmek gerekir. Göl gezisini aynı gün Akçaabat'ın tarihi Ortamahalle evleriyle ya da daha yükseklerdeki Hıdırnebi Yaylası'yla birleştirmek kolaydır.