Meriç Köprüsü

Meriç Köprüsü, Mecidiye Köprüsü ya da Yeni Köprü adlarıyla da bilinen, Edirne ile Karaağaç arasındaki yolda Meriç Nehri'ni geçen tarihi taş köprüdür. Kültür Portalı'na göre yapımına 1842'de Sultan Abdülmecid zamanında başlandı ve köprü 1847'de bitirildi. Kültür ve Turizm Bakanlığı broşürü de aynı yılları verir. İngilizce Vikipedi ise yapımın II. Mahmud döneminde başladığını ve 1843'te tamamlandığını yazar; kaynaklar bu konuda ayrışır. Mecidiye adı, Abdülmecid'in adından gelir. Köprü 263 metre uzunluğunda ve 7 metre genişliğindedir. 13 ayak üzerinde yükselen 12 sivri kemerden oluşur ve ortadan iki yana doğru hafifçe eğimlidir. Kemer ayaklarının arasında taşkın sularını geçirmek için boşaltma gözleri açılmıştır. Köprünün ortasında mermerden, yazıtlı bir tarih köşkü bulunur. Türkçe Vikipedi'ye göre bu köşkün kubbesinde eskiden güneş motifi biçiminde demirden bir paratoner vardı. Aynı kaynak, köşkün kubbesinin içinde Edirne manzarası gösteren duvar resimleri bulunduğunu belirtir. Köprünün iki yakasında gemi, kayık ve sandalların yanaşabilmesi için kesme taştan rıhtımlar yapılmıştır. Vikipedi bunu, taş köprü yapılmadan önce nehir üzerinden Balkanlar'ın iç bölgelerine doğru ticaret yapılmasıyla açıklar. Köprü uzun yıllar Pazarkule sınır kapısına Karaağaç üzerinden giden ana yolu taşıdı. İngilizce Vikipedi'ye göre köprü eskiden D.100 devlet yolunun bir parçasıydı. Bugün bu trafiğin büyük kısmını yeni bir köprü üstlendiği için tarihi yapı daha sakin bir geçide dönüşmüştür. Meriç, Kültür Portalı'na göre Bulgaristan'dan doğarak Edirne'den Türkiye'ye girer ve Yunanistan ile olan sınırın bir bölümünü oluşturur. Bakanlık broşürü, Balkan dağlarından inen Meriç, Arda ve Tunca'nın Edirne'de buluştuğunu, daha güneyde Ergene'nin sularını da alarak Ege Denizi'ne döküldüğünü anlatır. Edirne bu yüzden sular kenti olarak da anılır. Kültür Portalı, iki nehrin çevresinde mesire alanları ve dinlenme yerleri bulunduğunu belirtir. Köprüyü geçerek ulaşılan Karaağaç'taki mesire yerleri nehirle iç içedir ve şehrin en sevilen yeşil alanlarındandır. Bakanlık broşürü, tarihi Karaağaç Mahallesi'ni, Karaağaç Tren Garı'nı ve Lozan Anıtı'nı Edirne'de mutlaka görülmesi gereken yerler arasında sayar; köprü bu güzergahın kapısıdır. Köprü, Edirne'de gün batımını izlemek için en çok tercih edilen yerlerden biridir. Bakanlık broşürü de akşam güneşinin batışını Meriç kıyısında seyretmeyi önerir. Batıya bakan geniş nehir yatağı, güneş alçalırken kemerlerin sudaki yansımasıyla birlikte etkileyici bir görüntü oluşturur. Broşür ayrıca Edirne kırmızısı renkli tarihi Kancabaş kayıklarıyla Meriç'te yapılan nehir gezilerinden söz eder. Bu gezilerin güncel takvimini ve koşullarını yerel kaynaklardan kontrol etmek gerekir. Köprüye şehir merkezinden Karaağaç yönüne yürüyerek ulaşılabilir; yol düzdür ve Tunca'yı da geçer. Köprünün üzerinde yürürken ortadaki tarih köşküne uğramayı ve mermer yazıtı yakından görmeyi unutmayın. Fotoğraf için kıyıdan, köprüyü yandan gören bir açı kemer dizisinin tamamını kadraja alır. Akşam saatlerinde köprü ve kıyılar kalabalıklaşabilir, bu yüzden gün batımına biraz erken gelmek iyi olur. Köprüyü geçtikten sonra yol Karaağaç'a, tarihi gar binasına ve Lozan Anıtı'na devam eder. Açık havada bir yapı olduğu için ziyaret her mevsim mümkündür, ama yağışlı günlerde nehir kıyısında dikkatli olun.