Ihlamur Kasrı

베식타시와 일디즈, 니샨타시 경사 사이에 위치한 이흘라무르 계곡은 역사적 자료에 따르면 18세기부터 20세기 초까지 풀야 시내가 흐르고, 린덴과 플라타너스 나무들이 그늘을 드리운, 푸르른 공간이었습니다.

오늘날 별장이 있는 계곡의 첫 번째 부분은 술탄 3세 아흐메드(1703-1730) 시대에 조선소의 책임자 하지 후세인 아가의 포도밭ı iken, devlet hazinesine katılarak padişaha ait bir hasbahçeye dönüştürülmüştür. Yıldız’a doğru yükselen ikinci bölümünde, Sultan III. Selim (1789-1807) ile Sultan II. Mahmud’un (1808-1839) kemankeşlerle birlikte atış yarışmaları yaptıkları, günümüze ulaşan bazı nişan taşlarından anlaşılmaktadır. Bu nişan taşlarının üzerlerinde, sultanların su dolu testilere yaptıkları atışların mesafeleri, dereceleri ve tarihleri yazılıdır. Sultan Abdülmecid (1839-1861) döneminde, vadinin “Muhabbet Bahçesi” denilen üçüncü bölümü de eklenerek ağaçlandırma ve setli düzenleme çalışmaları yapılmıştır. 

프랑스 시인 라마르틴은 1846년에 술탄의 손님으로 초대받은 이흘라무르와 그 주변을 다음과 같이 묘사했습니다: 

“…건물 맞은편 정원에는 아름다운 과일 나무들과 이 계곡에 이름을 붙인 큰 린덴 나무들이 있었습니다. 별장으로 올라가는 세 계단의 앞에는 재스민 가지를 넘지 못하는 작은 분수가 달콤한 물소리로 대리석 수조에 떨어지고 있었습니다. 린덴은 술탄이 가장 좋아하는 별장입니다; 여기서 휴식을 취하고 사색합니다.”

라마르틴이 언급한 이 소박한 포도밭 별장의 자리에, 술탄 압둘메지드(1849-1855) 두 개의 별장을 지었고, 여기에 “상쾌함, 신선함, 기쁨, 즐거움”을 의미하는 “눈제히예”라는 이름을 붙였습니다. 

술탄 압둘아지즈(1861-1876) 시대에, 하스바흐체’de zaman zaman çeşitli eğlenceler ve pehlivan güreşleri düzenlenmiştir. Sonraki yıllarda padişah ve ailesinin gezileri için uğrak yeri olmaya devam eden Ihlamur Kasırları, Cumhuriyet’in ilanından sonra Türkiye Büyük Millet Meclisi tarafından 1951’de İstanbul Belediyesi’nin kullanımına verilmiş ve “Tanzimat Müzesi” olarak düzenlenmiştir.