
Ölülerin Şafağı
죽은 자의 새벽은 좀비를 민속적인 창조물에서 사회적 부패의 상징으로 변화시iren George A. Romero'nun günümüz zombi sinemasının öncüsü sayılan “Zombi Üçlemesi”nin ikinci filmi. Üçlemenin ilk filmi 살아있는 죽은 자의 밤 (1968) sosyal gerilime ve ırkçılığa, son filmi 죽은 자의 날 (1985) insanlar arası iletişimin yok olmasının yol açtığı toplumsal kaosa odaklanırken, 죽은 자의 새 dawn (1978) merkezinde tüketim toplumu yer alır. Bir alışveriş merkezini istila eden zombileri boş ve anlamsız bakışlarla koridorlarda dolaşırken görürüz. Tıpkı orada alışveriş yapmakta olan insanların (tüketicilerin) yaptığı gibi… Zombiler, yabancılaşma ve metalaşmanın simgesidir. Kendi ürettiğine yabancılaşan ve onu tüketmeye programlanan insan gibi zombiler de bir zamanlar oldukları şeye yani insana yabancılaşmıştır, onu tüketmeye (yemeye) programlanmıştır. Kendisinden sonra, sosyolojik bağlamlı onlarca zombi filmine ilham olan ve 2004’te tekrar filmi çekilen 죽은 자의 새 dawn, tüketim toplumuna eleştiri getiren bir film olmasına karşın zombi figürünün Amerikan popüler kültüründe bir tüketim ürününe dönüşmesine de yol açmıştı. Bu da, kendisini eleştiren her şeyi soğurarak kendine benzeten Amerikan kültürel hegemonyasının bir cilvesi olsa gerek.
죽은 자의 새 dawn / Dawn of the Dead
Yönetmen: George A. Romero
1978, ABD, İtalya, 127 dk
İngilizce | Türkçe altyazılı
