
📌 MuutMaksullinen
Pis Hikaye
“Likainen Tarina” on Yaşar Kemal'in yayımlanan ilk öyküsüdür. Öyküyü 1946'da yirmi üç yaşında Kayseri'de askerliğini yaparken yazmıştır. Çukurova'nın bir köyünde tecavüze uğrayan bir kadının hikâyesi üzerinden kırsal kesimdeki ahlak anlayışı ve namus kavramının küçük bir toplumun hâkimiyet ilişkileri içinde araçsallaştırılması sorgulanır.
Yıllar geçmiş olsa da bugüne dair birçok çağrışıma izin veren bir hikâye olması nedeniyle anlatılanlara hiç de yabancı olmadığımızı fark ederiz. Üstelik o günden bugüne değişen “ağa” sistemine rağmen... Bunda Yaşar Kemal'in ustalıkla kullandığı dilin de payı var; yalın ama zengin dili, betimlemedeki ustalığı bu öyküyü adeta film gibi izlettiriyor ya da fotoğraf kareleri gibi anlatıyı görünür kılıyor.
“Likainen Tarina” öyküsündeki doğa betimlemelerini ne kadar güzel anlatmışsa insanın pisliğini de bir o kadar vurucu kılmış yazar. Her şey zıttı ile anlam bulur. Bu hikâyede de pisliği “pislik” olarak net görebilmemizin bir nedeni “pisliklerin” karşısında konumlandırdığı saflığın, temizliğin sembolü iki kişiyi çok güzel anlatmasındadır.
Anadolu'da yaşanan cinsel açlığın kadınlar ve hayvanlar üzerinden ince ince anlatırken bir köyün suçu örtbas etmede nasıl organize olduğunu da anlıyoruz. Bize de oturup bunun nedenleri üzerine düşünmek ve çözüm bulmak kalıyor. Sistemi sorgulamadan bir çözüm üretmek imkânsız. Yaşar Kemal öyküdeki kadınları bize unutturmuyor; onların yaşadıklarını tüm çıplaklığı ve gerçekliğiyle bize anlatırken rahatsız olmamak elde değil. Ama bugün öyküdeki bu yaşananlar bir daha olmasın diyorsak vicdanlarımızın huzursuzluğuna katlanmak zorundayız. Çözümler böyle bulunuyor.
Yıllar geçmiş olsa da bugüne dair birçok çağrışıma izin veren bir hikâye olması nedeniyle anlatılanlara hiç de yabancı olmadığımızı fark ederiz. Üstelik o günden bugüne değişen “ağa” sistemine rağmen... Bunda Yaşar Kemal'in ustalıkla kullandığı dilin de payı var; yalın ama zengin dili, betimlemedeki ustalığı bu öyküyü adeta film gibi izlettiriyor ya da fotoğraf kareleri gibi anlatıyı görünür kılıyor.
“Likainen Tarina” öyküsündeki doğa betimlemelerini ne kadar güzel anlatmışsa insanın pisliğini de bir o kadar vurucu kılmış yazar. Her şey zıttı ile anlam bulur. Bu hikâyede de pisliği “pislik” olarak net görebilmemizin bir nedeni “pisliklerin” karşısında konumlandırdığı saflığın, temizliğin sembolü iki kişiyi çok güzel anlatmasındadır.
Anadolu'da yaşanan cinsel açlığın kadınlar ve hayvanlar üzerinden ince ince anlatırken bir köyün suçu örtbas etmede nasıl organize olduğunu da anlıyoruz. Bize de oturup bunun nedenleri üzerine düşünmek ve çözüm bulmak kalıyor. Sistemi sorgulamadan bir çözüm üretmek imkânsız. Yaşar Kemal öyküdeki kadınları bize unutturmuyor; onların yaşadıklarını tüm çıplaklığı ve gerçekliğiyle bize anlatırken rahatsız olmamak elde değil. Ama bugün öyküdeki bu yaşananlar bir daha olmasın diyorsak vicdanlarımızın huzursuzluğuna katlanmak zorundayız. Çözümler böyle bulunuyor.
Paivamaara ja aika
9 huhtikuuta 2026, torstaina
20:30 – 22:30
Sijainti - Metrohan
Lipullinen tapahtuma
Tämä tapahtuma on päättynyt
