Sepetçiler Kasrı

Sepetçiler Köşkü onyyılda, Sarayburnu'nda, Haliç'in Boğaziçi'ne açıldığı yerde, Bizans döneminden kalma deniz surlarının üzerinde yer alan bir Osmanlı köşküdür. Topkapı Sarayı'nın dış bahçesindeki sahil köşklerinden günümüze ulaşan tek yapıdır; Yalı Köşkü ve İncili Köşk gibi çağdaşları yıkılmıştır. Günümüzde Yeşilay'ın genel merkezi olarak kullanılmaktadır ve müze değildir. Buna karşılık, sahil yolundan, Galata Köprüsü'nden ve Eminönü ile Karaköy arasındaki vapurlardan tüm cephesi görülebilir. **Tarih** Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi'ndeki maddeye göre, köşk 1643 yılında Sultan İbrahim'in emriyle, Mimarbaşı Kasım Ağa'nın gözetiminde inşa edilmiştir. Tarihçi Naima, daha önce burada küçük bir köşk bulunduğunu, daha sonra bu büyük köşkün inşa edildiğini yazmıştır. Adının kökeniyle ilgili iki açıklama vardır. Birincisine göre, ad çevrede çalışan sepetçilerden gelmektedir; efsaneye göre, bu zanaatı seven Sultan İbrahim'e minnettarlık olarak, esnaflar yapımın inşasına katkıda bulunmuşlardır. İkincisine göre, ad Edirne Sarayı'ndaki yüksek yapılara "sepetçi" veya "sultani" denmesinden türetilmiştir. Kapı kemerinin üzerindeki kitabe, yapının 1739 yılında I. Mahmud döneminde restore edildiğini belirtir; Yeşilay'ın sayfasında, 19. yüzyılın ortalarında bir başka restorasyonun yapıldığı da belirtilir. Köşkün altındaki kayıkhane bölümlerinde, saltanat kayıkları bulunurdu ve padişahlar buradan denize açılırdı. Fransız gezgin Grelot, 17. yüzyılda burada kayıklar ve küçük gemiler için beş veya altı kayıkhane gördüğünü yazmıştır. Hünkar salonunda eğlenceler düzenlenirdi, hanedan ve harem donanmanın seferlere çıkışını ve dönüşünü buradan izlerdi. **Mimari** Köşk, deniz surlarının üzerinde üç çıkıntılı bir plana sahiptir; ortada kubbeli bir hünkar salonu, bir salon ve ona bitişik dikdörtgen bir mekan bulunmaktadır. İngilizce Vikipedi, yapıyı kalın duvarlı, yüksek ahşap kapılı, dört katlı bir taş yapı olarak tanımlar. Yeşilay'ın sayfasında, kırmızı mermerlerin Darıca ve Rusçuk'tan, çinilerin ise İznik'ten getirildiği belirtilir. Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi'ndeki madde, kemerli tonozları, mermer kapı sövelerini ve kubbedeki altın yaldızlı madalyonlarla çiçek süslemelerini anlatır. Aynı kaynak, iç mekanın bir zamanlar sedef kakmalı pencereler, ipek perdeler ve kristal fenerlerle döşendiğini belirtir. Alt katta, surun üzerinde sıralanan kemerler denize açılır; üst katta sivri kemerli pencereler ve geniş saçaklı çatı, kubbe ile birlikte köşkün siluetini oluşturur. Salonun pencerelerinden Galata Köprüsü, Galata Kulesi, Karaköy ve Boğaziçi manzarası görülebilir. **Son Parhaan näkymän rakennukseen saa Kennedy-kadun rantapromenadilta, Eminönün ja Karaköyn välillä kulkevilta laivoilta sekä Galata-sillan Sultanahmetin suuntaan katsottuna. Mereltä katsottuna näkyy linnan takana Topkapın palatsin oikeustorni ja puistoinen Sultanahmetin rinne, sekä oikealla Sirkecin rautatieasema. Rantapromenadilla kävellessä voi tarkasti nähdä muurien kaaret, yläkerroksen ikkunat ja kupolin. T1-raitiovaunun Sirceci- ja Gülhane-pysäkit sekä Marmarayn Sircecin asema ovat lyhyen kävelymatkan päässä. Myös kävelemällä Eminönün laiturilta rantatietä pitkin Sultanahmetiin pääsee. Gülhane-puiston Sultanahmetin puoleiselle sisäänkäynnille ja Alay Köşkissä sijaitsevalle Tanpınar-kirjasto-museolle voi helposti yhdistää tämän kävelyn.