Hayata bir tiyatro sahnesi olarak bakarsak, bizler repliklerini sürekli unutan ama doğaçlamada dünya markası olan bir milletiz.

Trajedi ve komedi arasındaki o ince çizgiyi öğrenirken, asıl felsefenin mahalle bakkalının 'bozuk yok' deyişindeki o sarsılmaz kararlılıkta gizli olduğunu fark ettim.

Yusuf Sarıkaya bu gösteride, günlük hayatın en sıradan anlarını birer felsefi mesele haline getiriyor.

'Neden buradayız?' sorusuna cevap aramıyor, 'Neden hala buradayız ve neden hala gülüyoruz?' sorusunun peşine düşüyoruz.

Yurdum insanının o meşhur ironisini, varoluşun absürtlüğüyle harmanlayıp; hayatın kederli provasını neşeli bir gösteriye dönüştürüyoruz.

Kendi trajedimize dışarıdan bir gözlemci gibi bakmak, belki de dünyayı anlamlandırmanın en dürüst yolu. Hem biraz Platon, hem biraz 'bizim Hüseyin Abi'...

Ciddiyetin komediyle, felsefenin sokakla çarpıştığı bu tek kişilik yolculukta; perdenin arkasındaki asıl ironiyi beraber keşfedelim.