Şebbaz

-“Bize Bu Oyunu Kim Oynadı?”-

“Ağzımızı gazelle açtık; tozu dumana, efkârı buluta kattık!”

Perdeyle hayalin, ışıkla suretin bir araya geldiği dev bir perde oyunuyla gerçek oyuncuların maharetli performanslarını sahnede ustalıkla birleştiren “Şebbaz”, karakterleri ve tasvirleriyle kökünü bu toprakların binlerce yıllık kadim geleneğinden alan cesur, masalsı ve şenlikli bir dostluk hikayesi...

“Gölge sureti çağırır, hikâye ışığın koynunda ses bulur… ‘Şeb’ gece demektir. Işığın hüneri gecedeyse şebbaz, gölgenin hünerini gösterendir.”

Memleketin mühim ve nüfuzlu isimlerinden Muhterem Bey, torununun sünnet töreni için bir Karagöz gösterisi yapılmasını emreder. Aynı Karagöz ustasının tedrisinden geçmiş ama yıllardır birbirine küs iki çocukluk arkadaşı Turna ile Mehmet’in imzası olan “Ejderha ve Balık” oyunu oynatılır gösteride. Ejderhanın alevli dilinden payına düşeni alan Muhterem Bey, sakıncalı sırları cümle aleme fâş edilince kızılca kıyameti koparır. Saygınlığına zeval getiren her kim ise bedelini ödeyecektir. Kara kaplı listede artık iki şebbaz da vardır. Başları büyük derde giren ikili ne yapacaklarını, nereye sığınacaklarını bilemez, koca şehr-i İstanbul artık onlara dardır. Çaresiz bir kaçış serüveninin içinde bulurlar kendilerini. O gece gösteriyi kimin yaptığını keşfedene dek süren bu kaçış boyunca kaçamadıkları geçmişleri ve kimlikleri de onları kovalar...

“İnandığımız bir dünyanın içinden mi geçmekteyiz, yoksa böyle bir dünyaya mı inandırıldık?”

Çelebilerle Cazular, ustalar ve çıraklar, zalimler ve mazlumlar, zenneler ve kamburlar, hamamlar ve çatılar, korkaklar ve cesurlar, cümle mahlukat bir de iki şebbaz yedi tepeli şehirde temaşaya bekliyor. “Şebbaz” hepimiz için sıra dışı, heyecan verici, yenilikçi ve eşsiz bir deneyim…

“Biz sureti perdeye getiririz, geri kalanı ışıktır, ışık yalan söylemez. Şimdi hay hak; bize bir eğlence medet! Işık, gölge ve perde!”