
Ölülerin Şafağı
Ölülerin Şafağı zombiyi folklorik bir yaratık olmaktan çıkarıp toplumsal çürümenin sembolüne dönüştüren George A. Romero’nun günümüz zombi sinemasının öncüsü sayılan “Zombi Üçlemesi”nin ikinci filmi. Üçlemenin ilk filmi Yaşayan Ölülerin Gecesi (1968) sosyal gerilime ve ırkçılığa, son filmi Ölülerin Günü (1985) insanlar arası iletişimin yok olmasının yol açtığı toplumsal kaosa odaklanırken, Ölülerin Şafağı’nın (1978) merkezinde tüketim toplumu yer alır. Bir alışveriş merkezini istila eden zombileri boş ve anlamsız bakışlarla koridorlarda dolaşırken görürüz. Tıpkı orada alışveriş yapmakta olan insanların (tüketicilerin) yaptığı gibi… Zombiler, yabancılaşma ve metalaşmanın simgesidir. Kendi ürettiğine yabancılaşan ve onu tüketmeye programlanan insan gibi zombiler de bir zamanlar oldukları şeye yani insana yabancılaşmıştır, onu tüketmeye (yemeye) programlanmıştır. Kendisinden sonra, sosyolojik bağlamlı onlarca zombi filmine ilham olan ve 2004’te tekrar filmi çekilen Ölülerin Şafağı, tüketim toplumuna eleştiri getiren bir film olmasına karşın zombi figürünün Amerikan popüler kültüründe bir tüketim ürününe dönüşmesine de yol açmıştı. Bu da, kendisini eleştiren her şeyi soğurarak kendine benzeten Amerikan kültürel hegemonyasının bir cilvesi olsa gerek.
Ölülerin Şafağı / Dawn of the Dead
Yönetmen: George A. Romero
1978, ABD, İtalya, 127 dk
İngilizce | Türkçe altyazılı
