Kara Kız - Ecem Erkek

KARA KIZ – ECEM ERKEK

Yaş Sınırı: +16

Süre: 75 Dakika / Tek Perde

Etkinlik Türü Komedi

Ecem Erkek’in yazıp oynadığı tek kişilik şarkılı oyun Kara Kız, 90’lı yıllarda geleneksel bir ailede büyüyen bir kızın hikayesi…

Oyun, 6 Nisan’da Beşiktaş Kültür Merkezi’nde prömiyer yapacak ve birçok farklı salonda seyirci ile buluşmaya devam edecek.

Oyunun Konusu:

Ecem Erkek’in yazıp oynadığı tek kişilik şarkılı oyun Kara Kız, 90’lı yıllarda geleneksel bir ailede büyüyen bir kızın hikayesi. Küçükken pembelerle bezenip, kabarık eteklerle tüm yolculukları babasının omuzlarında yapan o prenseslerin değil, üstünde pazardan alınmış yün elbisesi, altında taytı, ayaklarında patiğiyle annesinin altın gününde Mezdeke göbeği atan kızın hikayesi. Çocuklara koşulsuz verilen sevgiyi bileğinin ve gerdan kırmalarının gücüyle kendi kazanan ‘kara kız’ın hikayesi...Biliyorum hiç yabancı gelmiyor kulağa…

Kahramanımız bir yılbaşı akşamında sevgilisi tarafından ekilince yapayalnız kalacağını düşündüğü sırada çocukken doldurduğu karışık kaseti bulacak. O karışık kasetle çocukluğuna, gençliğine doğru, kahkahası bol bir yolculuğa çıkacak, sokakta halı yıkayacak, saçlarını ütüleyip kuzeninin düğününde halay çekecek.

Dönüş yolunda özgüvensiz ruhu için suçladığı tanıdık bir ses duyacak sonra… Annesi!...

 Bu, daha önce annesinin ağzından hiç duymadığı bir şarkı. Ama nihayet birlikte söyleyebilecekleri bir şarkı. Bundan daha iyi bir yılbaşı akşamı olamazdı. E o zaman bu kadeh bizim şerefimize annecim, hadi beraber söyleyelim!

Künye:

Yazan ve Oynayan: Ecem Erkek

Yöneten: Meltem Bozoflu

Dramaturg: Erdem Avşar

Dekor Tasarım: Burak Etöz

Işık Tasarım: Yakup Çartık

Kostüm Tasarım: Deniz Göl

Hareket Tasarım: Köksal Ünal

Yapım: BKM

Yürütücü Yapımcı: Omnia Yapım

Yardımcı Yönetmen: İlknur Gider Uğur

Reji Asistanı: Nihat Ürküt

Yapım Koordinatörü: Okan Eken, Aylin El

Yapım Asistanı: Dilan Küçük

Fotoğraf: Ayşegül Karacan

Medya İletişim: PPR Medya ve İletişim

Hareket tasarımına ve müziğe olan katkıları için Serkan Polat ve Ekaterina Polat’a teşekkürlerimizle