İncir

Yeme bozukluğu hastası olan Duru, bir röportaj sırasında geçmişiyle
yüzleşmeye başlar. Anıları arasında gidip gelirken çocukluğundan bugüne uzanan
kırılma anlarını, ailesiyle ilişkisini ve bedeniyle kurduğu sağlıksız döngüyü yeniden yaşar.
Zamanla bu döngü hayatının merkezine yerleşir. Ressam Eren Doğan ile tanışmasıyla
birlikte kendini ilk kez görülmüş hisseder; ancak bu ilişki, Duru’nun kırılganlığını ve
olmak istediği kişiye ulaşamamanın getirdiği çaresizliği daha da derinleştirir. Duru, hem
bedeniyle hem de zihniyle yıkıcı bir mücadeleye girer.

“İçimde bir boşluk vardı. Adını bilmiyorum ama onu doldurmazsam hayata devam
edemezdim.”

*Bu oyun, epilepsi hastaları ve ışığa duyarlı seyirciler için tetikleyici unsurlar içerebilir.