Στο Ελμαλή, ένα συγκρότημα κτιρίων, ένα μουσείο και η λίμνη Αβλάν.

Σε απόσταση περίπου 110 χιλιομέτρων δυτικά της ακτογραμμής της Ανταλίας, καθώς εισέρχεστε στα Τόρους, ξεκινά μια εντελώς διαφορετική Ανταλία. Το Ελμάλι είναι μια ορεινή πόλη, χτισμένη σε ένα οροπέδιο σε υψόμετρο άνω των χιλίων μέτρων, στα δυτικά των Βεϊντάγ. Βόρεια, υψώνεται το βουνό Ελμάλι, που φτάνει τα 2.503 μέτρα, ενώ νότια εκτείνεται μια ευρεία πεδιάδα καλυμμένη με μηλιές. Ο χειμώνας είναι σκληρός και το καλοκαίρι δροσερό, και δεν είναι τυχαίο που οι κάτοικοι των παράκτιων περιοχών καταφεύγουν εδώ το καλοκαίρι. Το όνομα της περιοχής συνδέεται με τα μήλα, και περίπου το δώδεκα τοις εκατό της παραγωγής μήλων της Τουρκίας προέρχεται από αυτή την πεδιάδα. Όμως, αυτό που κάνει το Ελμάλι άξιο μιας ημερήσιας εκδρομής δεν είναι μόνο το κλίμα, αλλά και το συγκρότημα του 17ου αιώνα που βρίσκεται στην καρδιά της πόλης, το μουσείο που έχει δημιουργηθεί στο παλιό δημαρχείο, οι δρόμοι με τα ξύλινα μπαλκόνια και η λίμνη και το δάσος κέδρων που βρίσκονται νότια της πεδιάδας.

Για να φτάσετε στο Ελμάλι, μπορείτε να πάτε οδικώς από το κέντρο της Ανταλίας. Η διαδρομή που ξεκινά από το Κορκούτελι κατεβαίνει προς την περιοχή. Από το κεντρικό σταθμό λεωφορείων της Ανταλίας, υπάρχουν λεωφορεία και μικρά λεωφορεία με προορισμό το Ελμάλι. Όσοι πηγαίνουν με ιδιωτικό αυτοκίνητο, ακολουθούν τις πινακίδες για το Ελμάλι κατά μήκος της οδού Ανταλία-Κορκούτελι. Για όσους έρχονται από το Φινίκε, υπάρχει ο δρόμος Ελμάλι-Φινίκε, ο οποίος περνά δίπλα στη λίμνη Αβλάν και έχει διακλαδώσεις που οδηγούν στο δάσος κέδρων. Ο δρόμος περνά από ορεινά πέρασμα, επομένως είναι καλύτερο να ξεκινήσετε νωρίς το πρωί για να αποφύγετε το σκοτάδι κατά την επιστροφή. Το μεγαλύτερο μέρος της πόλης μπορεί να εξερευνηθεί με τα πόδια, ενώ για τη λίμνη και το δάσος είναι απαραίτητο να χρησιμοποιήσετε αυτοκίνητο.

Το συγκρότημα Κετεντζίζάντ Ομέρ Πασά:

Η τζαμί και η μαδρασά που βρίσκονται στην πλαγιά, στο κέντρο της πόλης, είναι τα σύμβολα του Ελμάλι. Σύμφωνα με το άρθρο "Σεμάβι Εγίτσε" στην Ισλαμική Ε Το τζαμί απέναντι από το συγκρότημα είναι σε σχήμα "U". Τα δώδεκα ίσα τμήματά του είναι τοποθετημένα πίσω από μια στοά με αψιδωτά τόξα, και το κτίριο σήμερα χρησιμοποιείται ως βιβλιοθήκη. Επειδή το τζαμί βρίσκεται σε μια πλαγιά, από το πεζοδρόμιο φαίνονται χαμηλότερα η αυλή και η στέγη του συγκροτήματος. Η καλύτερη γωνία για φωτογραφίες δεν είναι από το δρόμο, αλλά από την αυλή, κοιτάζοντας προς τον θόλο από κάτω από τη στοά. Στην πόλη βρίσκεται επίσης το "Bey Hamamı", που αναφέρεται από τον Εβλιά Τσελεμπί. Ο Εϊίτσε σημειώνει ότι δεν υπάρχουν οριστικές πληροφορίες σχετικά με το αν αυτό το χαμάμ ανήκει στο συγκρότημα. Το τζαμί είναι ανοιχτό για προσευχή. Επισκεφθείτε το εκτός των ωρών της προσευχής, διατηρήστε τη σιωπή στο εσωτερικό και ζητήστε άδεια για να φωτογραφίσετε.

**Το Μουσείο του Ελμάλι**

Κοντά στο συγκρότημα, το παλιό κυβερνητικό κτίριο στην οδό Hükümet Caddesi είναι το Μουσείο του Ελμάλι από το 2011. Το διώροφο κτίριο, με κεντρικό σχέδιο, χωρίζεται σε έντεκα εκθεσιακούς χώρους: τρεις στον κάτω όροφο και οκτώ στον επάνω, ενώ ο πίσω κήπος έχει διαμορφωθεί ως υπαίθρια γκαλερί. Στον πρώτο χώρο του κάτω ορόφου εκτίθενται σε οκτώ βιτρίνες ευρήματα από την περιοχή του Bağbaşı από την ύστερη παλαιολιθική περίοδο, καθώς και αντικείμενα από την πρώιμη εποχή του χαλκού από την περιοχή Karataş-Semahöyük. Το πιο εντυπωσιακό τμήμα του μουσείου είναι ο τρίτος χώρος: τρεις κυβικές τούμπες που βρέθηκαν στο νεκροταφείο του Semahöyük εκτίθενται στην αρχική τους θέση, μαζί με τα σκελετούς και τα ταφικά αντικείμενα. Ο τρόπος με τον οποίο ένα σώμα είναι ξαπλωμένο μέσα στον κύβο, αφηγείται μια ιστορία για το έθιμο της ταφής πριν από χιλιάδες χρόνια, κάτι που καμία ετικέτα σε βιτρίνα δεν μπορεί να αποδώσει. Στον επάνω όροφο εκτίθενται αντικείμενα από τις ανασκαφές των λόφων Hacımusalar και Karaçakır, καθώς και ευρήματα από τους τάφους Karaburun, Kızılbel και Bayındır. Ο τρίτος χώρος είναι αφιερωμένος στα νομίσματα, με νομίσματα από τις πόλεις της Λυκίας και νομίσματα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ο πέμπτος χώρος αφηγείται την ιστορία των "Ελμάλι Νομισμάτων", που ονομάζ Η περιοχή γύρω από το συγκρότημα περιλαμβάνει την περιοχή του Ιπλικ Παζάρι, η οποία είναι γεμάτη από παλιά σπίτια. Προσέξτε καθώς περπατάτε: καθώς η πόλη είναι χτισμένη σε μια πλαγιά, οι δρόμοι έχουν απότομες κλίσεις, οι λευκοβαμμένες μπαλκόνιες προεξέχουν πάνω από τους πέτρινους τοίχους και στο τέλος κάθε δρόμου βλέπετε την πεδιάδα και τα βουνά. Επειδή το φως του πρωινού έρχεται από την ανατολή, οι προσόψεις με τα μπαλκόνια είναι πιο κατάλληλες για φωτογραφίες νωρίτερα μέσα στην ημέρα. Τα περισσότερα από τα σπίτια είναι ακόμα κατοικημένα, οπότε είναι σημαντικό να μην κοιτάτε μέσα από τις αυλές και να μην ενοχλείτε τους κατοίκους. Η ιστορία της πόλης διαβάζεται επίσης σε αυτούς τους δρόμους: η Ελμάλι ήταν το κέντρο του σαντζάκ Τέκε κατά τα πρώτα χρόνια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, οι κυβερνήτες του σαντζάκ έρχονταν εδώ το καλοκαίρι και στα τέλη του 19ου αιώνα στην πόλη υπήρχαν είκοσι τζαμιά, πέντε χαμάμ και πάνω από πεντακόσια καταστήματα. Μετά την μεγάλη πυρκαγιά του 1940, η πόλη ανοικοδομήθηκε. Η ξύλινη αρχιτεκτονική που σώθηκε είναι αποτέλεσμα αυτών των περιοχών που είτε δεν επηρεάστηκαν από την πυρκαγιά, είτε ανακατασκευάστηκαν αργότερα.

Λίμνη Αβλάν

Από την πόλη, κατευθυνθείτε νότια προς τον δρόμο προς το Φινίκε. Η λίμνη Αβλάν, μια καρστική λίμνη σε υψόμετρο 1.030 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, βρίσκεται στο νότιο άκρο της πεδιάδας της Ελμάλι. Στην φυσική της κατάσταση, καλύπτει μια έκταση περίπου 850 εκτάρια. Η πρόσφατη ιστορία της λίμνης πρέπει να αναφερθεί με προσοχή, καθώς οι πηγές διαφέρουν ως προς τις ημερομηνίες: σύμφωνα με την Wikipedia, με απόφαση που ελήφθη το 1970, η λίμνη αποστραγγίστηκε μεταξύ 1975 και 1980 μέσω ενός καναλιού και μετατράπηκε σε γεωργική έκταση. Μια είδηση ​​που δημοσιεύτηκε το 2022 τοποθετεί την αποξήρανση μεταξύ 1977 και 1978 και την επαναφορά του νερού μεταξύ 1997 και 1998. Το κοινό σημείο είναι ότι μετά την αποξήρανση, το κλίμα της περιοχής έγινε πιο ξηρό, ο αριθμός των υδρόβιων πουλιών μειώθηκε και, κατόπιν αιτήματος των κατο Η έκδοση της Διεύθυνσης Πολιτισμού της επαρχίας αναφέρει ότι το δρόμο προς το δάσος των κέδρων και το Δασικό Ερευνητικό Κέντρο "Elmalı Sedir" διασχίζει την επαρχιακή οδό Elmalı-Finike στο 20ο χιλιόμετρο, βόρεια της λίμνης Avlan. Ο ίδιος αυτός δρόμος αποτελεί την αφετηρία για όσους επιθυμούν να ανέβουν στην κορυφή Kızlar Sivrisi, την ψηλότερη κορυφή των βουνών Beydağları, με υψόμετρο 3.080 μέτρα. Ο δασικός δρόμος μπορεί να είναι κλειστός κατά τους χειμερινούς μήνες. Η περιοχή είναι προστατευόμενη και πρέπει να τηρούνται οι κανόνες της, καθώς και να μην αποκλίνετε από τα σηματοδοτημένα μονοπάτια.

**Προγραμματισμός της ημέρας:**

Η πιο λογική επιλογή είναι να ξεκινήσετε το πρωί στην πόλη, να επισκεφθείτε τη λίμνη το απόγευμα και να ολοκληρώσετε με το δάσος. Επισκεφθείτε το συγκρότημα των κτιρίων νωρίς το πρωί, όταν η πόλη είναι ακόμα ξύπνια. Όταν το μουσείο ανοίξει, μπείτε μέσα και αφιερώστε μια ώρα. Στη συνέχεια, βγείτε στους δρόμους και, αν η μέρα συμπίπτει με την ημέρα της αγοράς, ρίξτε μια ματιά στα μαγαζιά με τυριά, "tarhana" (παραδοσιακό τουρκικό φαγητό) και υφαντά. Το απόγευμα, κατεβείτε με το αυτοκίνητο προς τη Finike, σταματήστε στην όχθη της λίμνης και, στη συνέχεια, ακολουθήστε τον δασικό δρόμο, επιστρέφοντας στο οδόστρωμα πριν δύσει ο ήλιος.

Η καλύτερη εποχή για να επισκεφθείτε το Elmalı είναι από τα τέλη Μαΐου έως τον Ιούνιο και από τον Σεπτέμβριο έως τις αρχές Οκτωβρίου. Τον Οκτώβριο, η συγκομιδή μήλων γίνεται στα χωράφια και οι δρόμοι γίνονται γεμάτοι με κιβώτια. Η πόλη είναι αισθητά πιο δροσερή κατά τους μήνες Ιούλιο και Αύγουστο. Στα τέλη Σεπτεμβρίου, διοργανώνεται το πανηγύρι της λαδιού πάλης "Yeşilyayla", και είναι δύσκολο να βρεθεί διαμονή. Το χειμώνα, το ορεινό λεβητοπάτη είναι χιονισμένο και ο δασικός δρόμος μπορεί να είναι κλειστός.

**Πρακτικές συμβουλές:**

Το υψόμετρο είναι πάνω από 1000 μέτρα, οπότε ακόμα και το καλοκαίρι, φροντίστε να έχετε μαζί σας ένα επιπλέον ρούχο για το βράδυ. Δεν υπάρχουν υπηρεσίες ούτε στην πλευρά της λίμνης, ούτε στο δάσος, οπότε προμηθευτείτε νερό και φαγητό