Το χωριό Polonezköy, κρυμμένο μέσα στο δάσος.

Σε έναν δασικό λόφο του Μπεγκόζ, σε απόσταση μιας ώρας από την Κωνσταντινούπολη, υπάρχει ένα χωριό όπου στις ονομασίες των δρόμων ακούγονται πολωνικά επώνυμα. Το Πολονέκιο ιδρύθηκε το 1842 από Πολωνούς μετανάστες που κατέφυγαν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία μετά την εξέγερση κατά της Ρωσίας. Το όνομά του ήταν κάποτε Ανταμπόλ. Σήμερα, στο χωριό που φιλοξενεί μερικές εκατοντάδες κατοίκους, οικογένειες πολωνικής καταγωγής συνεχίζουν να ζουν, και οι αυλές των καφέ του χωριού αποτελούν ένα δημοφιλή προορισμό για τους κατοίκους της Κωνσταντινούπολης τα Σαββατοκύριακα. Πώς να φτάσετε: Τα μέσα μαζικής μεταφοράς είναι περιορισμένα. Ο πιο πρακτικός τρόπος είναι με αυτοκίνητο. Από την Καβατσίκ, ακολουθήστε την οδό προς το Πολονέκιο και διανύστε 20 λεπτά μέσα από το δάσος. Μπορείτε επίσης να φτάσετε με λεωφορείο μέχρι το Μπεγκόζ και από εκεί με ένα μικρό λεωφορείο μέχρι το χωριό, αλλά τα δρομολόγια είναι σπάνια και διακόπτονται το απόγευμα. Τα Σαββατοκύριακα, από τις 10 το πρωί, σχηματίζεται ουρά αυτοκινήτων στην είσοδο του χωριού. Πρόγραμμα για μια μέρα: Μόλις μπείτε στο χωριό, θα δείτε τα ξύλινα σπίτια στην κεντρική οδό, την μικρή καθολική εκκλησία και το νεκροταφείο. Οι επιγραφές στα μνήματα, γραμμένες στην πολωνική γλώσσα, αφηγούνται την ιστορία του χωριού. Το μικρό μουσείο (το σπίτι της Ζόφια Ρίζι) εκθέτει έγγραφα σχετικά με την πολωνική μετανάστευση. Στη συνέχεια, το κύριο: ένα αργό και παρατεταμένο πρωινό. Στις αυλές, σερβίρονται τοπικά τυριά, μέλι, βούτυρο και – ένα χαρακτηριστικό του χωριού – λουκάνικα και αλλαντικά με χοιρινό. Έτσι, η πολωνική κουζίνα διακριτικά εισβάλλει στα πιάτα. Το απόγευμα, κάντε μια βόλτα στο Φυσικό Πάρκο Πολονέκιο. Μέσα στο δάσος από δρύες και κάστανους, υπάρχουν σηματοδοτημένα μονοπάτια. Το πιο σύντομο είναι 3 χιλιόμετρα και οδηγεί σε χώρους για πικνίκ. Τον χειμώνα, το χιονισμένο δάσος και το φθινόπωρο, με τα κίτρινα και κόκκινα φύλλα, μετατρέπουν τη βόλτα σε μια μοναδική εμπειρία. Γύρω από το χωριό, υπάρχουν αγροκτήματα