
Μια ημέρα στα ορεινά της Τσαϊκάρα, από την Ούφ.
Συνδέσου για να κάνεις «μου αρέσει» και να βαθμολογήσεις
Στην ανατολική πλευρά της Τραπεζούντας, όταν η παραλιακή οδός φτάνει στο Οφ, ανοίγει μια μικρή πεδιάδα στην εκβολή δύο ποταμών που εκβάλλουν στη θάλασσα. Ο ένας ποταμός ονομάζεται Μπαλτάτσι και ο άλλος Σολάκλι.
Σχετικά με το ταξίδι
Στην ανατολική πλευρά του Τραμπζόν, όταν η παραλιακή οδός φτάνει στο Οφ, ανοίγει μια μικρή πεδιάδα στην εκβολή δύο ποταμών που κατηφορίζουν απότομα προς τη θάλασσα. Ο ένας είναι ο Μπαλτατσί, ο άλλος ο Σολάκλι. Αυτή η εκδρομή ακολουθεί τα ίχνη του Σολάκλι: ξεκινάει με μια θέα στη θάλασσα από έναν λόφο και κατευθύνεται προς το μεγαλύτερο πέτρινο αρχοντικό της περιοχής, στη συνέχεια, γύρω στο μεσημέρι, εισέρχεται σε ένα στενό φαράγγι, φτάνοντας στο Τσαϊκάρα και την Ουζουνγκολ, και ολοκληρώνεται σε ένα σημείο στα γυμνά υψώματα της κορυφής Σουλτάν Μουράτ, σε υψόμετρο δύο χιλιάδων μέτρων. Αυτή η εκδρομή, που ξεκινά από τους ελαιώνες κατά μήκος της ακτής και καταλήγει στα λιβάδια πάνω από το δασικό σύνορο, είναι ένα από τα παραδείγματα που δείχνουν πόσο κοντά είναι τα βουνά και η θάλασσα στην περιοχή του Μαύρου Πελάγους. Οφ και η κοιλάδα του Σολάκλι.
Σύμφωνα με την Τουρκική Βικιπαίδεια, η περιοχή του Οφ περιλαμβάνει τις χαμηλότερες εκτάσεις των ποταμών Σολάκλι και Μπαλτατσί. Το όνομα της περιοχής αναφέρεται σε αρχαίες πηγές ως "Οπιούντε" και στα Λαζικά σημαίνει "κατοικία, χωριό". Το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού του Τραμπζόν αναφέρει ότι το Οφ ήταν ένας από τους οικισμούς που ιδρύθηκαν από τους Μιλησιακούς ναυτικούς, ότι πέρασε υπό την κυριαρχία των Πόντων, των Ρωμαίων και των Βυζαντινών, ότι ήταν σημαντικό εμπορικό κέντρο κατά την περίοδο της Αυτοκρατορίας του Τραμπζόν και ότι ενσωματώθηκε στα Οθωμανικά εδάφη το 1461. Κατά την οθωμανική περίοδο, η περιοχή ήταν μια ευρύτερη επαρχία που περιελάμβανε τις σημερινές περιοχές Τσαϊκάρα, Χαϊράτ και Ντερνέκπαζάρ. Τα σύνορά της μειώθηκαν όταν οι περιοχές Τσαϊκάρα (το 1948) και Χαϊράτ (το 1990) έγιναν ανεξάρτητες επαρχίες. Επομένως, όλη η κοιλάδα από την οποία θα περάσετε σε αυτή την εκδρομή, κάποτε αποτελούσε μέρος μιας ενιαίας διοικητικής μονάδας. Πώς να φτάσετε εκεί.
Η καλύτερη επιλογή για να φτάσετε εκεί είναι με το δικό σας αυτοκίνητο ή με ένα αυτοκίνητο που νοικιάζετε για την ημέρα, καθώς η συγκοινωνία με τα μέσα μαζικής Το κτίριο της περιφέρειας βρίσκεται στο χωριό Σαριάατς, το οποίο ανήκει στην περιοχή Χαϊράτ, ενώ οι πληροφορίες της Βικιπαίδειας και οι χάρτες το τοποθετούν στο Σιράατς, το οποίο ανήκει στην περιοχή Οφ. Καθώς περιφέρεστε γύρω από το κτίριο, θα παρατηρήσετε ότι οι δύο όψεις του είναι πολύ διαφορετικές. Σύμφωνα με τη Βικιπαίδεια, η βόρεια όψη, που βλέπει στη θάλασσα, είναι δίπατη και έχει μικρά παράθυρα, ενώ η νότια όψη είναι τριώροφη. Οι κύριες πόρτες είναι στραμμένες προς τη Δύση και την Ανατολή, ενώ στο κέντρο της νότιας όψης υπάρχει μια τρίτη πόρτα, και στην ανατολική πλευρά υπάρχει μια ξεχωριστή πόρτα για τα άλογα. Το κτίριο έχει τετράγωνη βάση 529 τετραγωνικών μέτρων και ο συνολικός χώρος διαβίωσης φτάνει περίπου τα 1500 τετραγωνικά μέτρα. Σύμφωνα με την περιφέρεια, το ισόγειο είναι κατασκευασμένο από πέτρα, και εκεί βρίσκονται ένα δωμάτιο, ένα αποθηκευτικό χώρο και μια αποθήκη. Το δεύτερο όροφο είναι επενδυμένος με ξύλινα δάπεδα, και ο ακριβής αριθμός των δωματίων είναι άγνωστος. Η Βικιπαίδεια αναφέρει ότι οι επισκέπτες φιλοξενούνται σε ένα ξεχωριστό δωμάτιο στη δυτική πλευρά, όπου υπάρχει ένας χώρος για όπλα, ενώ στο υπόγειο υπάρχει μια φυλακή, και στο κτίριο υπάρχουν μια βιβλιοθήκη και αίθουσες συσκέψεων. Αυτές οι λεπτομέρειες υποδηλώνουν ότι το κτίριο λειτουργούσε περισσότερο ως κέντρο διακυβέρνησης της περιοχής από ότι ως απλό σπίτι. Υπάρχουν επίσης κάποια στοιχεία για την ιστορία του. Σύμφωνα με τη Βικιπαίδεια, το 1817, ο Τουζτσούογλου Μέμις Αγκά βρήκε καταφύγιο εκεί, ενώ κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, το κτίριο βομβαρδίστηκε από ρωσικά πολεμικά πλοία, αλλά υπέστη μικρές ζημιές. Η περιφέρεια αναφέρει ότι το κτίριο ανακαινίστηκε το 1979 από την Γενική Διεύθυνση Αρχαιοτήτων και Μουσείων, ενώ η Βικιπαίδεια αναφέρει ότι από το 2019 συνεχίζονται εργασίες ανακατασκευής. Γι' αυτό, είναι καλό να ρωτήσετε αν μπορείτε να μπείτε μέσα. Ακόμα και αν δεν μπορείτε, η θέα από έξω, από τα όρια του κήπου, είναι αρκετή για να θαυμάσετε την πέτρινη εργασία. Το πρωινό φως χτυπά την ανατολική πλευρά, ενώ η βόρεια όψη, που β Η λίμνη δημιουργήθηκε από την απόφραξη της κοίτης του ρέματος Haldizen από βράχους που έπεσαν από τις πλαγιές. Το κοντινό χωριό Σέραχ συμπληρώνει το τοπίο με τα παλιά ξύλινα σπίτια του, όπως αναφέρει το "Πολιτιστικό Πρόγραμμα". Η τουρκική Wikipedia προσθέτει ότι η λίμνη αποτελεί μέρος του Φυσικού Πάρκου Uzungöl, το οποίο ιδρύθηκε το 1989. Το υψόμετρο της λίμνης διαφέρει ανάλογα με τις πηγές: το "Πολιτιστικό Πρόγραμμα" αναφέρει 1090 μέτρα, ενώ η ιστοσελίδα της περιφέρειας αναφέρει 1150 μέτρα. Μια σύντομη βόλτα κατά μήκος της όχθης της λίμνης θα σας αναζωογονήσει, αλλά η πραγματική πρόκληση ξεκινά μετά.
**Σουλτάν Μουράτ (Sultan Murat)**
Ο δρόμος, μετά την Uzungöl, ανηφορίζει μέσα από το δάσος, κάμπτοντας συνεχώς, και σε ένα σημείο τα δέντρα σταματάνε απότομα. Η ιστοσελίδα της περιφέρειας αναφέρει ότι το Σουλτάν Μουράτ βρίσκεται σε υψόμετρο 2000 μέτρων, πάνω από το όριο του δάσους. Το τοπίο που θα συναντήσετε είναι καταπράσινο αλλά και άγριο, με κυματιστούς λόφους και ορεινά χωριά χτισμένα ανάμεσά τους. Το όνομα της περιοχής προέρχεται από μια ιστορία: τόσο η ιστοσελίδα της περιφέρειας όσο και η Wikipedia αναφέρουν ότι ο Σουλτάν Μουράτ, κατά την επιστροφή του από την εκστρατεία του στην Ιράν το 1635, διέμεινε εδώ με τον στρατό του. Η περιοχή έχει και μια πιο πρόσφατη ιστορία. Η ιστοσελίδα της περιφέρειας αναφέρει ότι το 1916, ένας αξιωματικός και 70 στρατιώτες σκοτώθηκαν σε μάχη με τους Ρώσους, και γι' αυτό υπάρχει ένα μνημείο στην περιοχή, το "Λόφος των Μαρτύρων". Η Wikipedia επισημαίνει ότι είναι ακόμα ορατές τάφροι από τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Καθώς περπατάτε στους λόφους, μπορείτε να διακρίνετε αυτές τις τάφρους ως ακανόνιστα σημεία και οχυρώσεις στο έδαφος. Επισκεφθείτε το μέρος με σεβασμό, θυμόμενοι ότι είναι ένας τόπος μνήμης.
Η περιοχή είναι επίσης ένα ζωντανό μέρος. Η εγκυκλοπαίδεια KÜRE αναφέρει ότι οι ντόπιοι μεταναστεύουν στην περιοχή στα τέλη της άνοιξης και περνούν εκεί το καλοκαίρι, διατηρώντας παραδοσιακές δραστηριότητες, όπως η παραγωγή τυριού και βουτύρου. Η ιστοσελίδα της περιφέρειας αναφέρει ότι κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, συνήθως στα μέσα του Ιουλ Πηγές:
- Διεύθυνση Πολιτισμού και Τουρισμού της επαρχίας Τραμπζόν, Τσαϊκάρα, https://trabzon.ktb.gov.tr/TR-57618/caykara.html
- Διεύθυνση Πολιτισμού και Τουρισμού της επαρχίας Τραμπζόν, Ορεινός Τουρισμός και τα Ορεινά μας, https://trabzon.ktb.gov.tr/TR-57698/yayla-turizmi-ve-yaylalarimiz.html
- Διεύθυνση Πολιτισμού και Τουρισμού της επαρχίας Τραμπζόν, Κονάκια, https://trabzon.ktb.gov.tr/TR-365536/konaklar.html
- Διεύθυνση Πολιτισμού και Τουρισμού της επαρχίας Τραμπζόν, Οι Δήμοι μας, https://trabzon.ktb.gov.tr/TR-57609/akcaabat.html
- Πολιτιστικό Πρόγραμμα, Ουζουνγκιόλ, https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/trabzon/gezilecekyer/uzungol
- Εγκυκλοπαίδεια KÜRE, Ορεινή Περιοχή Σουλτάν Μουράτ, https://kureansiklopedi.com/tr/detay/sultan-murat-yaylasi-921a1
- Βικιπαίδεια, Κονάκι Τσακίρογλου Ισμαήλ Αγκά, https://tr.wikipedia.org/wiki/%C3%87ak%C4%B1ro%C4%9Flu_%C4%B0smail_A%C4%9Fa_Kona%C4%9F%C4%B1
- Βικιπαίδεια, Ορεινή Περιοχή Σουλτάν Μουράτ, https://tr.wikipedia.org/wiki/Sultan_Murat_Yaylas%C4%B1
- Βικιπαίδεια, Τσαϊκάρα, https://tr.wikipedia.org/wiki/%C3%87aykara
- Βικιπαίδεια, Οφ, https://tr.wikipedia.org/wiki/Of
- Βικιπαίδεια, Ουζουνγκιόλ
