Στη δυτική πλευρά της Βουρσάς, στην ανατολική άκρη της λίμνης Ολουαμπάτ, υπάρχει μια μικρή χερσόνησος που εκτείνεται προς τη λίμνη. Ο οικισμός που βρίσκεται πάνω της ονομάζεται σήμερα Γκιόλιαζι, ενώ στην αρχαιότητα ονομαζόταν Απολλωνία κοντά στον ποταμό Ριντάκουμ. Μερικά από τα σπίτια βρίσκονται ακριβώς κάτω από τα αρχαία τείχη, ενώ άλλα βρίσκονται ακριβώς στην όχθη της λίμνης. Είναι συνηθισμένο να συναντά κανείς παλιά πέτρινα κομμάτια ενσωματωμένα στους τοίχους των δρόμων. Η ίδια η λίμνη είναι ένα υγροτόπου διεθνούς σημασίας. Έτσι, η επίσκεψη στο Γκιόλιαζι σημαίνει ότι συνδυάζετε δύο ξεχωριστές εκδρομές σε μία μέρα: από τη μία, τα στρώματα μιας πόλης που χρονολογείται πριν από 2.500 χρόνια, και από την άλλη, τα υδρόφυλλα, οι αποικίες πουλιών και το φως που πέφτει πάνω στο νερό το απόγευμα. Για να φτάσετε εκεί...

Το Γκιόλιαζι είναι μια συνοικία που ανήκει στην επαρχία Νιλφέρ. Σύμφωνα με πληροφορίες από την επαρχιακή διοίκηση της Νιλφέρ, μπορείτε να φτάσετε εκεί μέσω ενός δρόμου μήκους περίπου επτά χιλιομέτρων που ξεκινά από το 35ο χιλιόμετρο της εθνικής οδού Βουρσά-Ιζμίρ, προς νότια. Η έξοδος για το "Πολιτιστικό Κέντρο" βρίσκεται στο 37ο χιλιόμετρο, και η απόσταση από τη Βουρσά είναι 42 χιλιόμετρα. Η μικρή διαφορά στα χιλιόμετρα μεταξύ των πηγών μπορεί να οφείλεται στο σημείο από το οποίο μετρήθηκε η απόσταση. Το σημαντικό είναι ότι, μετά την έξοδο, ο δρόμος κατηφορίζει απευθείας προς την όχθη της λίμνης. Εάν σκοπεύετε να χρησιμοποιήσετε τα μέσα μαζικής μεταφοράς, ελέγξτε τις γραμμές και τα δρομολόγια πριν ξεκινήσετε από τη σελίδα μεταφορών του Δήμου της Μεγάλης Βουρσάς, καθώς αυτές οι πληροφορίες αλλάζουν συχνά. Ο πιο άνετος τρόπος για να εξερευνήσετε τον οικισμό είναι να αφήσετε το αυτοκίνητό σας στην είσοδο και να τον περπατήσετε, καθώς ο παλιός πυρήνας του είναι γεμάτος στενά δρομάκια. Η χερσόνησος είναι μικρή, και είναι εύκολο να φτάσετε σε κάθε γωνιά της με τα πόδια. Από την Απολλωνία στο Γκιόλιαζι...

Σύμφωνα με το Πολιτιστικό Κέντρο, η ιστορία του οικισμού χρονολογείται από τον 6ο αιώνα π.Χ. Το αρχαίο όνομα προέρχεται Στις αρχές του αιώνα, άτομα από τις περιοχές Μπούρσα και Μουντάνια βρήκαν καταφύγιο εδώ. Ήταν ένας πολύχρωμος οικισμός όπου ζούσαν μαζί οικογένειες Ρωμιών και Τούρκων. Το 1923, κατά τη διάρκεια της ανταλλαγής πληθυσμών, ο πληθυσμός των Ρωμιών αποχώρησε από την περιοχή. Την περίοδο της Δημοκρατίας, το παλαιό όνομα "Απολιόντιο" άλλαξε σε "Γκιόλιαζι". Σύμφωνα με τη τουρκική Βικιπαίδεια, ο οικισμός, ο οποίος έγινε δήμος το 1992, μετατράπηκε στα τέλη της δεκαετίας του 2000 σε μια συνοικία που ανήκει στη Νιλουφέρ.

Κατά την εξερεύνηση της Γκιόλιαζι, το πρώτο πράγμα που πρέπει να θυμάστε είναι ότι ένα μεγάλο μέρος της αρχαίας πόλης βρίσκεται κάτω από τα σημερινά σπίτια. Μια ακαδημαϊκή μελέτη σχετικά με τη λίμνη Ολουμπατ περιγράφει αυτή τη γενική εικόνα και αναφέρει ότι ο οικισμός περιβάλλεται από δύο αμυντικά τείχη: ένα εξωτερικό τείχος που περιβάλλει την χερσόνησο και εσωτερικά τείχη που περιβάλλουν το νησί. Και τα δύο δεν έχουν διατηρηθεί πλήρως, αλλά τα ερείπια είναι ενσωματωμένα στην υφή του χωριού. Σύμφωνα με το "Πολιτιστικό Πόρταλ", το μήκος των αρχαίων τειχών είναι περίπου 800 μέτρα, και αναφέρεται ότι τα τείχη θα μπορούσαν να χρησιμοποιούνταν τόσο για αμυντικούς σκοπούς όσο και για την προστασία από πλημμύρες. Για να εξετάσετε τα τείχη, παρατηρήστε προσεκτικά την κατασκευή τους. Σύμφωνα με το ίδιο πηγή, κατά τη διάρκεια των αιώνων, κατά τη διάρκεια των επισκευών, χρησιμοποιήθηκαν υλικά από παλαιότερες κατασκευές, με αποτέλεσμα να συνδυάζονται στοιχεία από τις ρωμαϊκές, βυζαντινές και οθωμανικές περιόδους. Η ίδια πηγή αναφέρει ότι ο σημαντικότερος πύργος βρίσκεται στο Σιμιτσικάλε και ότι υπάρχει ένας άλλος πύργος στην πλατεία. Επιπλέον, τονίζεται ότι τα τείχη είναι ενσωματωμένα στην παραδοσιακή οικιστική δομή, και συχνά απαιτείται προσεκτική παρατήρηση για να διακρίνει κανείς πού τελειώνει ο τοίχος ενός σπιτιού και πού αρχίζει το τείχος. Υπάρχουν επίσης ίχνη εκτός των τειχών. Το "Πολιτιστικό Πόρταλ" και η "Διεύθυνση Κυβερνήτη Νιλουφέρ" αναφέρουν μια κατασκευή που πιθανώς ήταν υδρορροή και που ονομάζεται "Ντελίκτας" από τους ντόπιους, την " Σύμφωνα με πληροφορίες από τον δήμο, το κτίριο χτίστηκε μεταξύ 1908 και 1918, μετά την πυρκαγιά του νησιού το 1900, ως μέρος του νέου σχεδίου για την περιοχή. Ο αρχιτέκτονας ήταν ο Δημήτριος Παπαδόπουλος από το Ντερεκιογλου. Το κτίριο, το οποίο είχε υποστεί σημαντικές φθορές για πολλά χρόνια, ανακαινίστηκε το 2009 και άνοιξε ως πολιτιστικό κέντρο το 2014. Στο εσωτερικό του εκτίθενται φωτογραφίες και έγγραφα που αφορούν την ιστορία της Γκιόλυαζι, ενώ φιλοξενούνται επίσης προσωρινές εκθέσεις, εργαστήρια και συναυλίες. Για να μάθετε τις ώρες λειτουργίας, επισκεφθείτε την ιστοσελίδα του δήμου. Η λίμνη Ολουμπατ είναι...

Τα νερά που περιβάλλουν τη Γκιόλυαζι, σύμφωνα με ακαδημαϊκή μελέτη, αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα υγροτόπους της Τουρκίας. Η τουρκική έκδοση της Wikipedia περιγράφει τη λίμνη Ολουμπατ ως μια ρηχή λίμνη γλυκού νερού, με έκταση περίπου 136 τετραγωνικά χιλιόμετρα, μέσο βάθος δύο και μισό μέτρα και μέγιστο βάθος περίπου δέκα μέτρα. Σύμφωνα με την αγγλική έκδοση της Wikipedia, η λίμνη τροφοδοτείται από τον ποταμό Μουσταφακεμαλπάσα από το νοτιοδυτικό της τμήμα, ενώ τα υπερχείλιση νερά απορρέουν μέσω του ποταμού Σουρλουκ προς τη Θάλασσα του Μαρμαρά. Ο αριθμός των νησιών στη λίμνη διαφέρει ανάλογα με τις πηγές, αλλά όλες συμφωνούν ότι το μεγαλύτερο νησί είναι το Νιχαλιμπέι. Σύμφωνα με το 2ο Περιφερειακό Τμήμα Προστασίας της Φύσης και των Εθνικών Πάρκων, το 19.900 εκτάρια της λίμνης κηρύχθηκαν "Υγροτόπος Διεθνούς Σημασίας" στις 15 Απριλίου 1998 και προστατεύονται στο πλαίσιο της Σύμβασης Ramsar. Η ακαδημαϊκή μελέτη αναφέρει ότι η λίμνη πληροί τέσσερα από τα εννέα κριτήρια της Σύμβασης Ramsar: φιλοξενεί είδη που απειλούνται με εξαφάνιση, υποδέχεται μεγάλο αριθμό υδρόβιων πτηνών, αποτελεί σημαντικό βιότοπο για τα ψάρια. Η λίμνη διαθέτει τους μεγαλύτερους υδρόβιους κήπους νυμφαίων στην Τουρκία. Η ίδια μελέτη αναφέρει ότι τα λευκά νυμφαία, ιδιαίτερα στις βορειοανατολικές ακτές της λίμνης και στην εκβολή του ποταμού Μουσταφακε Η Τουρκική Βικιπαίδεια τονίζει ότι περίπου το τριάντα τοις εκατό των ενεργών αλιέων στην Ολουαμπάτ είναι γυναίκες, γεγονός που αποτελεί ένα διακριτικό χαρακτηριστικό για την περιοχή του Μαρμαρά. Σύμφωνα με την ίδια πηγή, οι αλιείς ξεκινούν καθημερινά, εκτός από τις περιόδους απαγόρευσης αλιείας και τις γιορτές, με μικρά σκάφη στη λίμνη. Τα σκάφη που βρίσκονται στην ακτή δεν είναι απλώς διακοσμητικά, αλλά μέρος της καθημερινής ζωής.

Πρόταση για πεζοπορία στην παραλία:

Τον ημιαυτόνομο τόπο τον γνωρίζετε καλύτερα περπατώντας. Ξεκινήστε από το μνημείο κάτω από την μεγάλη ιτιά στην αρχή της γέφυρας και ακολουθήστε την ακτή, περιπλανώμενοι γύρω από το νησί. Από τη μία πλευρά θα έχετε τη λίμνη, ενώ από την άλλη σπίτια που στηρίζονται στα τείχη. Στα σοκάκια που εισχωρούν στην ακτή, αναζητήστε πέτρες και τμήματα των τειχών, και στη συνέχεια ανεβείτε προς τον λόφο των Νάρκισσων και επισκεφθείτε το πολιτιστικό κέντρο. Καθώς ανεβαίνετε προς τον λόφο, το σχήμα του ημιαυτόνομου τόπου μέσα στη λίμνη γίνεται πιο ευδιάκριτο. Σύμφωνα με μια ακαδημαϊκή μελέτη, οι κάτοικοι της περιοχής προσφέρουν επίσης τη δυνατότητα περιήγησης στη λίμνη με βάρκα. Κοιτάζοντας από πάνω, μπορείτε να δείτε καλύτερα πόσο κοντά βρίσκονται τα τείχη και τα σπίτια στη λίμνη. Η ίδια πηγή αναφέρει ότι οι αγρότες πωλούν αγροτικά προϊόντα, ψάρια και τοπικά φαγητά σε πάγκους που έχουν στήσει.

Ηλιοβασίλεμα, εποχή και ώρα:

Επειδή η Γκιόλγιαζί βρίσκεται στην ανατολική άκρη της λίμνης, η λίμνη εκτείνεται προς τα δυτικά και το ηλιοβασίλεμα πέφτει πάνω στο νερό. Γι' αυτό είναι καλή ιδέα να σχεδιάσετε την επίσκεψή σας για το απόγευμα: εξερευνήστε πρώτα τους δρόμους και τα ερείπια και στη συνέχεια περιμένετε το ηλιοβασίλεμα στην ακτή ή στην πλαγιά του λόφου. Η άνοιξη και το καλοκαίρι είναι οι καλύτερες εποχές για να δείτε ερωδιούς και νάρκισσους, ενώ η άνοιξη και το φθινόπωρο είναι πιο κατάλληλες για τα μεταναστευτικά πουλιά. Το χειμώνα, ο αριθμός των επισκεπτών μειώνεται και ο ρυθμός της καθημερινής ζωής είναι πιο αισθητός. Μια ακαδημαϊκή μελέτη αναφέρει ότι ο αριθμός των επισκεπτών στην Γκιόλγιαζί έχει αυξηθεί τα τελευταία χρόνια Διεύθυνση Περιφέρειας, Υγροτόπος Λίμνης Uluabat, https://bolge2.tarimorman.gov.tr/Menu/168/Bursa-Ulubat-Golu-Sulak-Alani

Akbana, A. και Bulut, Y. (2021), Αξιολόγηση της περιοχής Ramsar της λίμνης Uluabat από την οπτική γωνία του οικοτουρισμού, Τουρκικό Περιοδικό Γεωργίας και Φυσικών Επιστημών 8(2), https://dergipark.org.tr/tr/pub/turkjans/article/751923
Wikipedia, Gölyazı, Nilüfer, https://tr.wikipedia.org/wiki/G%C3%B6lyaz%C4%B1,_Nil%C3%BCfer
Wikipedia, Λίμνη Uluabat, https://tr.wikipedia.org/wiki/Uluabat_G%C3%B6l%C3%BC
Wikipedia, Apollonia ad Rhyndacum, https://en.wikipedia.org/wiki/Apollonia_ad_Rhyndacum
Wikipedia, Λίμνη Uluabat, https://en.wikipedia.org/wiki/Lake_Uluabat

Μια μέρα στη Gölyazı και στην λίμνη Uluabat.

Σχετικά με το ταξίδι

Τοποθεσία - Μια μέρα στη Gölyazı και στην λίμνη Uluabat.