Σουλεϊμανιγιέ Τζαμί – “Βιβλίο Καλοσύνης”

Αφηγητής:
“Στην αυλή του Σουλεϊμανίγιε Τζαμί, υπήρχε μια κρυφή παράδοση που εμφανιζόταν κατά τον μήνα Ραμαζάνι: ‘Σημειώματα Καλοσύνης.’ Κανείς δεν ήξερε ποιος τα είχε κρεμάσει.”

Αφηγητής:
“Μια μέρα, ένα περίεργο κορίτσι με το όνομα Ελίφ βρήκε ένα σημείωμα ενώ περιπλανιόταν στην αυλή.”

Ελίφ (αναγνώστρια):
“‘Σήμερα κάνε μια μικρή καλοσύνη για κάποιον. Διότι η καλοσύνη είναι μια ευλογία που μοιράζεται, όχι που δίνεται.’”

Αφηγητής:
“Η Ελίφ άρχισε να σκέφτεται… Ακόμα και μια μικρή καλοσύνη θα μπορούσε να φωτίσει την ημέρα ενός ανθρώπου.”

Αφηγητής:
“Μετά από λίγο, είδε έναν ηλικιωμένο θείο να κουβαλάει βαριές σακούλες. Έτρεξε να τον βοηθήσει.”

Ηλικιωμένος Θείος (με τρυφερότητα):
“Κορίτσι μου… Εσύ είσαι η ευλογία του Ραμαζανιού μου σήμερα.”

Αφηγητής:
“Την επόμενη μέρα υπήρχε ένα νέο σημείωμα στην αυλή:
‘Αυτός που κάνει καλοσύνη, πολλαπλασιάζει το φως του.’”

Αφηγητής:
“Λένε ότι αν περιπλανηθείτε στην αυλή του Σουλεϊμανίγιε κατά τη διάρκεια του Ραμαζανιού, μπορείτε ακόμα να βρείτε αυτά τα σημειώματα σε μια γωνία…”