Galata Kulesi – “Το Νανούρισμα του Μιρλντάμ”

Αφηγητής:
“Μια φορά κι έναν καιρό, στην κορυφή του Πύργου του Γαλατά, ζούσε ένα μικρό παιδί που μπορούσε να μιλήσει με τον άνεμο: ο Αλί. Τις βραδιές του Ραμαζανιού, ο άνεμος πάντα του έφερνε νέα από την πόλη.”

Αλί (με ενθουσιασμό):
“Άνεμε αδελφέ, τι άκουσες σήμερα;”

Άνεμος (με ελαφρύ ψίθυρο):
“Αλί… Απόψε σε έναν δρόμο κανείς δεν θα μπορέσει να στήσει τραπέζι για το ιφτάρ. Διότι όλοι είναι απασχολημένοι με τα δικά τους προβλήματα…”

Αφηγητής:
“Η καρδιά του Αλί σφίχτηκε. Σε αυτόν τον ευλογημένο μήνα, δεν μπορούσε να δεχτεί ότι ένας δρόμος θα παρέμενε σκοτεινός και σιωπηλός.”

Αφηγητής:
“Ο Αλί κατέβηκε αμέσως από τον πύργο και ενημέρωσε τους γείτονές του. Όλοι έφεραν από ένα πιάτο, μια χουρμά, ένα ψωμί από το σπίτι τους. Ξαφνικά, οι δρόμοι του Γαλατά γέμισαν με πολύχρωπα πιάτα.”

Γείτονες (με χαρούμενους ήχους στο παρασκήνιο):
“Ευχαριστώ τον Αλί, απόψε έχουμε τραπέζι!”
“Ο Θεός να σε έχει καλά, παιδί μου!”

Αφηγητής:
“Όταν ήρθε η ώρα του ιφτάρ, ο άνεμος περιπλανήθηκε στους δρόμους και μετέφερε όμορφες μυρωδιές πάνω από τα τραπέζια. Και εκείνη τη βραδιά, ο πιο μοναχικός δρόμος του Γαλατά μετατράπηκε στην πιο πολυσύχναστη ιφτάρ.”

Άνεμος:
“Αλί… Η καλή σου καρδιά έδωσε ζωή σε αυτόν τον δρόμο.”

Αφηγητής:
“Λένε ότι από εκείνη την ημέρα, ο άνεμος στην κορυφή του Πύργου του Γαλατά φυσάει λίγο πιο γλυκά… διότι μεταφέρει την ιστορία των τραπεζιών που μοιράζονται οι άνθρωποι.”