Στην περιοχή του Ιμπράντι, βρίσκονται το σπήλαιο Αλτίνμπεσικ και τα παραδοσιακά σπίτια του Ορμάνα, με τις χαρακτηριστικές τους πόρτες.

Στα δύο χιλιόμετρα βόρεια της ακτογραμμής της Αντάλιας, καθώς εισέρχεστε στα Τορώς Όρη, ανακαλύπτετε μια άλλη πλευρά της Αντάλια. Η Ιμπράντι είναι μια ορεινή πόλη σε υψόμετρο χιλίων εκατό μέτρων. Το καλοκαίρι οι θερμοκρασίες είναι υψηλές κατά τη διάρκεια της ημέρας, ενώ το βράδυ είναι δροσερές, με χαμηλή υγρασία. Φαίνεται ότι το όνομά της προέρχεται από αυτή τη δροσιά. Σύμφωνα με τη Βικιπαίδεια, η Ιμπράντι προέρχεται από μια λέξη της οθωμανικής γλώσσας που σημαίνει "κρύο" ή "ψύξη". Λέγεται ότι ο Σελτζουκικός Σουλτάνος Αλαεντίν Κεϊκούμπατ χρησιμοποιούσε αυτή την περιοχή ως θερινή κατοικία. Στο "Ταξιδιωτικό Χρονικό" του Εβλιά Τσελεμπί, η Ιμπράντι περιγράφεται ως μια ευημερούσα και σημαντική πόλη τον 17ο αιώνα. Τον 18ο και 19ο αιώνα, η πόλη αναδείχθηκε ως κέντρο γνώσης και πλούτου. Δύο σημαντικά αξιοθέατα της περιοχής βρίσκονται σε μικρή απόσταση μεταξύ τους. Το Σπήλαιο Αλτίνμπεσίκ, που βρίσκεται στην απότομη κοιλάδα του ποταμού Μανάβγκατ, και η Ορμάνα, με τα παραδοσιακά σπίτια της, όπου η πέτρα συνδυάζεται με το ξύλο χωρίς τη χρήση κονιάματος. Αυτή η εκδρομή μπορεί να χωρέσει σε μία μόνο ημέρα: το πρωί, μια βόλτα με βάρκα στη λιμνοθάλασσα του σπηλαίου, και το απόγευμα, μια περιήγηση στα λιθόστρωτα σοκάκια της Ορμάνα.

Το Εθνικό Πάρκο Σπήλαιο Αλτίνμπεσίκ βρίσκεται κοντά στην περιοχή Ουρούνλου, κοντά στην Αντάλια, στην δυτική πλευρά της κοιλάδας του Μανάβγκατ. Σύμφωνα με τη Βικιπαίδεια, απέχει περίπου εκατόν είκοσι χιλιόμετρα από το κέντρο της Αντάλια. Η διαδρομή ξεκινά από τη διασταύρωση Σερίκ, στρίβει προς τα Τασάγιλ και Ντερεμπουτζάκ, και από το κέντρο της πόλης Μανάβγκατ απέχει σαράντα πέντε χιλιόμετρα. Η διαδρομή από την Αντάλια συνδέεται με τον νέο αυτοκινητόδρομο που οδηγεί προς τα Τασάγιλ, Ντερεμπουτζάκ και Κόνγια, περνά από τη σήραγγα Ντεμίρκαπί, διασχίζει την πεδιάδα Εϊνίφ και φτάνει στην Ορμάνα, από εκεί στην Ουρούνλου και τελικά στο σπήλαιο. Επομένως, η Ορμάνα Η σπηλιά, που βρίσκεται κάτω από το υπόγειο δίκτυο του Oruç Düdeni, το οποίο συγκεντρώνει τα νερά των πεδιάδων Kızılova, Kambos και Söbüce, αναδύεται στην επιφάνεια στην περιοχή Altınbeşik. Αυτή η διαδρομή, που υπερβαίνει τα εκατό χιλιόμετρα σε ευθεία γραμμή, την καθιστά ένα από τα μεγαλύτερα υπόγεια συστήματα στον κόσμο. Το συνολικό μήκος της σπηλιάς, συμπεριλαμβανομένων των διακλαδώσεων της, έχει μετρηθεί σε περίπου δύο χιλιάδες δύο εκατοντάδες μέτρα. Οι πηγές διαφωνούν σχετικά με την κατάταξή της: η Περιφέρεια την χαρακτηρίζει ως την τρίτη μεγαλύτερη σπηλιά με υπόγεια λίμνη στον κόσμο, ενώ η Wikipedia την αναφέρει ως την τρίτη στην Ευρώπη, αλλά και οι δύο συμφωνούν ότι είναι η μεγαλύτερη στην Τουρκία. Στο κεντρικό τμήμα της σπηλιάς, υπάρχει μια γέφυρα που έχει σχηματιστεί από φυσικό βράχο, και οι έρευνες βρίσκονται ακόμη σε εξέλιξη. Η σπηλιά έχει τρία επίπεδα. Το πρώτο επίπεδο είναι αυτό που επισκέπτονται οι τουρίστες: περιλαμβάνει μια υπόγεια λίμνη που ξεκινά από την είσοδο και μια ευρεία αίθουσα με οροφή που φτάνει τα πενήντα οκτώ μέτρα σε ορισμένα σημεία. Το μήκος της λίμνης που μπορεί να διασχιστεί με βάρκα κυμαίνεται μεταξύ δύο εκατοντάδων και τριάντα πέντε μέτρων, ανάλογα με την πηγή, ενώ το βάθος του νερού σε ορισμένα σημεία φτάνει τα δεκαπέντε μέτρα. Το φθινόπωρο, το επίπεδο του νερού πέφτει και οι ξεναγοί ενδέχεται να μην μπορούν να φτάσουν μέχρι το τέλος. Σύμφωνα με το κείμενο της Περιφέρειας, για να φτάσετε στο δεύτερο επίπεδο, ανεβαίνετε μια σκάλα με ύψος σαράντα τέσσερα μέτρα, όπου βρίσκονται πέντε μικρές λίμνες, ακολουθούμενες από σιφώνες (περιοχές όπου το νερό ρέει μέσα από στενά περάσματα) που είναι προσβάσιμες μόνο σε έμπειρους σπηλαιολόγους και δύτες, και τέλος, η μεγαλύτερη αίθουσα της σπηλιάς. Αυτά τα τμήματα είναι κλειστά στους επισκέπτες. Στην μεγάλη αίθουσα αυτή, βρίσκεται ένα άγαλμα αφιερωμένο στον Temuçin Aygen, τον σπηλαιολόγο που ανακάλυψε τη σπηλιά το 1966. Το πάνω επίπεδο είναι ξηρό όλο το χρόνο και διακοσμείται με σταλακτίτες και σταλαγμίτες. Στο πρώτο επίπεδο, που επισκέπτονται οι τουρίστες, μπορείτε να θαυμάσετε βότσαλα που βρίσκονται πάνω από το Το "σπίτι με τα κουμπιά" είναι μια τεχνική κατασκευής που συναντάται μόνο στην περιοχή του Ιμπράντι και του Ακσέκι. Οι τοίχοι είναι κατασκευασμένοι από πέτρα, με ξύλινα δοκάρια κέδρου να τοποθετούνται σε συγκεκριμένα διαστήματα ανάμεσα στις πέτρες, και οι προεξέχοντες άκροι αυτών των δοκαριών διατάσσονται στην επιφάνεια του τοίχου σαν κουμπιά. Δεν χρησιμοποιούνται κονίαμα ή καρφιά. Το ξύλο ενώνει τον τοίχο και του προσφέρει ευελιξία σε περίπτωση σεισμού. Το ισόγειο χρησιμοποιείται ως στάβλος, αποθήκη ή πατάρι, ενώ το πάνω μέρος είναι ο χώρος διαμονής. Η ηλικία των σπιτιών κυμαίνεται από τρεις έως τέσσερις αιώνες, με τα νεότερα να είναι περίπου δύο αιώνες. Λέγεται ότι στην Ορμάνα υπάρχουν περίπου τριακόσια "σπίτια με τα κουμπιά". Σύμφωνα με τον καταλογό εγγεγραμμένων μνημείων της αρμόδιας υπηρεσίας, σαράντα εννέα από αυτά είναι εγγεγραμμένα, είκοσι εννέα στο κέντρο του Ιμπράντι και είκοσι εννέα ακόμη στην περιοχή του Ουρούνλου. Μέρος αυτών ανακαινίζεται μέσω ενός προγράμματος του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού, ενώ άλλα παραμένουν σε ερειπωμένη κατάσταση. Η θέα των δύο αυτών σπιτιών, το ένα ανακαινισμένο και το άλλο ερειπωμένο, είναι ο πιο εύκολος τρόπος για να κατανοήσει κανείς την τωρινή κατάσταση του χωριού. Το χωριό ήταν το μοναδικό στην Τουρκία που συμπεριλήφθηκε στη λίστα με τα καλύτερα τουριστικά χωριά που ανακοινώθηκε από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Τουρισμού το 2024. Η λίστα περιελάμβανε πενήντα πέντε χωριά από περισσότερες από εξήντα χώρες, μετά από περισσότερες από διακόσια εξήντα χιλιάδες αιτήσεις. Σύμφωνα με την Βικιπαίδεια, η πόλη, γνωστή ως Ερίμνα, παραδόθηκε στον Μέγα Αλέξανδρο το 334 π.Χ. και πέρασε υπό την κυριαρχία των Σελετζούκιδων το 1226, μετά την κατάκτηση από τον Αλαεντίν Κεϊκούμπατ. Μπορούν ακόμη να διακριθούν επιγραφές σε αρχαία ελληνικά από την εποχή των Βυζαντινών, καθώς και μαρμάρινες πλάκες ενσωματωμένες στους τοίχους. Κατά την οθωμανική περίοδο, το χωριό αναδημιουργήθηκε και τα αρχεία καταγραφής πληθυσμού αναφέρουν διακόσια εβδομήντα επτά επώνυμα και περίπου διακόσια ονόματα οικογενειών. Η Ορμάνα έγινε δήμος το 1991, με - Μην εισέρχεστε σε ιδιωτικές κατοικίες στην περιοχή Ormana. Ορισμένες από τις ανακαινισμένες κατοικίες είναι ανοιχτές για επισκέψεις, παρακαλώ ελέγξτε την πινακίδα στην είσοδο.

• Υπάρχουν λίγοι σταθμοί καυσίμων στην περιοχή. Γεμίστε το ρεζερβουάρ σας στο Manavgat ή στο Serik.

Πηγές:

• Διεύθυνση Κυβερνήτη Ιbradı, Σπήλαιο Altınbeşik: https://www.ibradi.gov.tr/altinbesik-magarasi
• Διεύθυνση 6ης Περιφέρειας για την Προστασία της Φύσης και τα Εθνικά Πάρκα, Εθνικά Πάρκα: https://bolge6.tarimorman.gov.tr/Menu/17/Milli-Parklar
• Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού, Εθνικό Πάρκο Σπηλαίου Altınbeşik στην Ανταλία: https://www.ktb.gov.tr/EN-99774/antalya---altinbesik-cave-national-park.html
• Kaya, Şimşek και Akış, Φυσικά χαρακτηριστικά και τουριστικό δυναμικό του Εθνικού Πάρκου Σπηλαίου Altınbeşik (Turkish Studies, 2015): https://acikerisim.erbakan.edu.tr/items/a7dda8c6-d79b-4ff9-85c4-c1f62615482e
• UN Tourism, Καλύτερα Τουριστικά Χωριά 2024: https://tourism-villages.unwto.org/en/news/un-tourism-announces-best-tourism-villages-2024-55-rural-communities-shaping-the-future-of-sustainable-travel/
• Hürriyet Daily News, Ιστορικά σπίτια με κουμπιά στην Ανταλία υπό ανακαίνιση: https://www.hurriyetdailynews.com/historic-buttoned-houses-in-antalya-under-restoration-200871
• Hürriyet Daily News, Το Ormana ανακηρύχθηκε ένα από τα καλύτερα τουριστικά χωριά του 2024: https://hurriyetdailynews.com/ormana-named-among-best-tourism-villages-2024-202716
• Habertürk, Το Σπήλαιο Altınbeşik στην Ανταλία είναι κλειστό για επισκέψεις λόγω ανακαινίσεων: https://yerel-haberler.haberturk.com/antalya-haberleri/antalyadaki-altinbesik-magarasi-tadilat-nedeniyle-ziyarete-kapatildi-115561966
• Wikipedia, Εθνικό Πάρκο Σπηλαίου Altınbeşik: https://tr.wikipedia.org/wiki/Alt%C4%B1nbe%C5%9Fik_Ma%C4%9Faras%C4%B1_Mill%C3%AE_Park%C4%B1
• Wikipedia, Ormana