Από το Κάστρο της Καλατά προς το συγκρότημα των κατοικιών των Μπεκίρ Αγκλάρ, καθώς και προς τις πόλεις Καχραμανκάνζαν και Τσουμπόκ.

Το Κάραλαρ Μαχάλι είναι ένα μικρό χωριό, περίπου οκτώ χιλιόμετρα από το κέντρο του Καχραμανκαζάν, με πληθυσμό που δεν ξεπερνά μερικές εκατοντάδες. Ο αρχαιολογικός χώρος βρίσκεται βόρεια του χωριού, γύρω από μια βραχώδη περιοχή που ονομάζεται Ασάρκαγια. Ο καλύτερος τρόπος για να προσεγγίσετε τον αρχαιολογικό χώρο είναι να αφήσετε το αυτοκίνητό σας σε ένα ασφαλές σημείο μέσα στο χωριό και να περπατήσετε προς τις βραχώδεις περιοχές, καθώς δεν υπάρχει οργανωμένος χώρος στάθμευσης στον αρχαιολογικό χώρο. Εκεί δεν θα βρείτε είσοδο, ταμείο ή ενημερωτικές πινακίδες. Θα πρέπει να βρείτε τον δρόμο σας μόνοι σας. Αρχικά, παρατηρήστε την ίδια τη βραχώδη περιοχή. Σύμφωνα με τη σελίδα ιστορίας του Δήμου Καχραμανκαζάν, σε αυτή τη βραχώδη μάζα υπάρχουν κοιλότητες που δημιουργήθηκαν από ανθρώπινη παρέμβαση και ότι η περιοχή περιβάλλεται από τείχη. Η ίδια πηγή αναφέρει ότι πιστεύεται ότι η βραχώδης περιοχή χρησιμοποιήθηκε κατά την κλασική εποχή ως στρατιωτική μονάδα και ότι κατά τη ρωμαϊκή περίοδο μετατράπηκε σε μια περιοχή με πολλά θραύσματα κεραμικών. Αναζητήστε τα σκαλοπάτια που είναι σκαλισμένα στην πέτρα στο κάτω μέρος της βραχώδους περιοχής. Αυτά τα σκαλοπάτια, που φαίνονται σε φωτογραφίες στο Commons, είναι ίχνη του παλιού μονοπατιού που οδηγούσε στα ερείπια που βρίσκονται ψηλότερα. Μην πατήσετε στα σκαλοπάτια ή στα ερείπια των τοίχων, απλώς παρατηρήστε τα. Το ενδιαφέρον της επιστημονικής κοινότητας για αυτήν την περιοχή ξεκίνησε το 1933 με τον Ρεμζί Ογκούζ Αρίκ. Σύμφωνα με την Εγκυκλοπαίδεια του Ισλάμ, ο Αρίκ, ο οποίος διορίστηκε αρχαιολόγος στο Υπουργείο Παιδείας και στάλθηκε στην Άγκυρα, αποκάλυψε μια Γαλατική πόλη κατά τις ανασκαφές στο Κάραλαρ και έφερε στο φως μια επιγραφή που ανήκει στον Δειοτάρο. Μια πηγή που συγκεντρώνει αρχαίες επιγραφές αναφέρει ότι η επιγραφή που βρέθηκε στο Κάραλαρ ανήκει στον Δειοτάρο Φιλοπάτορα, γιο του Γαλατικού τετράρχη Δειοτάρο, και χρονολογείται μεταξύ των ετών 43-40 π.Χ. Γι' αυτό, το Κάραλαρ συνδέεται με το Μπλουκίον, την πόλη στην οποία, σύμφωνα με τον Στράβωνα, κατοικούσε ο Δειο Η έκταση της πεδιάδας εξηγεί από μόνη της γιατί ένα φρούριο χτίστηκε ακριβώς σε αυτό το βραχώδες σημείο. Για τη φωτογράφιση, οι καλύτερες ώρες είναι νωρίς το πρωί. Κατά τη διάρκεια της ημέρας, το βραχώδες έδαφος δέχεται έντονο και σκληρό φως. Στην περιοχή υπάρχει ελάχιστη σκιά, οπότε το καλοκαίρι είναι απαραίτητο να φοράτε καπέλο και να έχετε μαζί σας νερό. Στην κορυφή, ο άνεμος μπορεί να είναι δυνατός, οπότε μείνετε κοντά στο έδαφος και αποφύγετε να πλησιάσετε πολύ στην άκρη του βράχου. Μία ώρα και δεκαπέντε λεπτά είναι αρκετός χρόνος για να εξερευνήσετε το βράχο, τα σκαλοπάτια και τον πλησιέστερο τύμβο. Στη συνέχεια, επιστρέψτε στο χωριό και ξεκινήστε για το κέντρο της επαρχίας, που βρίσκεται σε απόσταση οκτώ χιλιομέτρων, προς το Μουσείο Satıkadın.
Πηγές: Δήμος Kahramankazan, Ιστορία του Kahramankazan; DHA, Ελληνιστικές, Ρωμαϊκές και Βυζαντινές οικισμοί στην Άγκυρα; TDV Ισλαμική Εγκυκλοπαίδεια, Remzi Oğuz Arık; Attalus, Επιτάφιος του Deiotarus Philopator.

Το Μουσείο της Satı Kadın είναι ένα παραδοσιακό αγροτικό σπίτι δύο ορόφων, το οποίο ανακαινίστηκε από τον Δήμο Kahramankazan και μετατράπηκε σε μουσείο το 2014. Στην πρόσοψη του μουσείου βρίσκεται ένα άγαλμα της Satı Kadın και μια αναμνηστική βρύση που περιγράφει τα διάφορα στάδια της ζωής της. Πριν μπείτε, διαβάστε τις επιγραφές στη βρύση. Θα βρείτε πληροφορίες για τη θητεία της ως δήμαρχος, τη συνάντησή της με τον Ατατούρκ, τη θητεία της ως βουλευτής και τα τελευταία χρόνια της ζωής της. Αυτή η σύντομη ανάγνωση θα σας δώσει ένα χρονολόγιο που θα σας βοηθήσει να κατανοήσετε τα αντικείμενα που θα δείτε μέσα στο σπίτι. Η ιστορία της έχει ως εξής: Σύμφωνα με τη Βικιπαίδεια, η Satı Kadın γεννήθηκε το 1890 στο χωριό Kazan, το πραγματικό της όνομα ήταν Hatice και έγινε γνωστή ως Satı Ağa μετά από μια επιτυχημένη μάχη με έναν ισχυρό άνδρα του χωριού για την κληρονομιά του πατέρα της. Κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Ανεξαρτησίας, εργάστηκε για την παροχή προμηθειών στον στρατό και, μετά τη Μεταρρύθμιση της Γραφής, έμαθε να διαβάζει και να γράφει στα Δημοτικά Σχολεία. Το 1933, όταν δόθηκε στις γυναίκες το δικαίωμα να εκλέγονται δήμαρχοι, εξελέγη δήμαρχος του χωριού Kazan. Μετά τη χορήγηση του δικαιώματος στις γυναίκες να εκλέγονται και να εκλέγονται βουλευτές το 1934, ήταν μία από τις δεκαοκτώ γυναίκες που εξελέγησαν στην Εθνοσυνέλευση. Ο Δήμος Kahramankazan την αναφέρει ως την πρώτη γυναίκα βουλευτής από αγροτικό χωριό. Υπηρέτησε ως βουλευτής της Άγκυρας από το 1935 έως το 1939 και ήταν μέλος της Γεωργικής Επιτροπής στην Εθνοσυνέλευση. Οι λεπτομέρειες της συνάντησής της με τον Ατατούρκ διαφέρουν ανάλογα με τις πηγές. Σύμφωνα με τη Βικιπαίδεια, ο Ατατούρκ, κατά την επίσκεψή του στην Kızılcahamam το 1934, την συνάντησε καθώς περνούσε από την περιοχή Halkavun. Σύμφωνα με δήλωση της εγγονής της στο Anadolu Ajansı, ο Ατατούρκ επισκέφθηκε την περιοχή ενώ πήγαινε στην Κωνσταντινούπολη και, σε μια στιγμή αμηχανίας, η Satı Kadın βγήκε μπροστά και του πρόσφερε ένα ποτήρι ταιφ. Σύμφωνα με την οικογενειακή παράδοση, όταν της ρώτησαν την ηλικία, δήλω Πριν ξεκινήσετε, βεβαιωθείτε για τις ημέρες και τις ώρες λειτουργίας του μουσείου από τον Δήμο Kahramankazan. Στην περιοχή, υπάρχει επίσης ένα μνημείο αφιερωμένο σε αυτήν, στο πάρκο που φέρει το όνομά της. Εάν έχετε χρόνο, μπορείτε να κάνετε μια σύντομη παράκαμψη για να το επισκεφθείτε. Η επίσκεψη στο σπίτι, στον κήπο και στη βρύση διαρκεί περίπου σαράντα πέντε λεπτά. Από εκεί, μπορείτε να μεταβείτε στην περιοχή Kurtboğazı για ένα διάλειμμα για φαγητό, κοντά στη λίμνη, κατά μήκος της οδού που οδηγεί στην Κωνσταντινούπολη. Πηγές: Δήμος Kahramankazan, Μουσείο-Σπίτι Satı Kadın; Anadolu Ajansı, Η μνήμη της Satıkadın; Wikipedia, Μουσείο Hatı Çırpan και Satıkadın.

Η τρίτη στάση της διαδρομής δεν είναι ένα μουσείο, αλλά ένα διάλειμμα. Σύμφωνα με το Δήμο Καχραμανκαζάν, η γέφυρα Κουρτμπόγάζι βρίσκεται κατά μήκος της οδού προς την Κωνσταντινούπολη, περίπου πέντε χιλιόμετρα από το κέντρο της πόλης. Μετά από μια βόλτα στον ήλιο στο Καράλαρ και την παραμονή στο μουσείο, εδώ αφιερώνουμε χρόνο για να καθίσουμε, να φάμε και να ανακτήσουμε ενέργεια για το δεύτερο μισό της ημέρας. Δεν αναφερόμαστε στην ημερομηνία κατασκευής της γέφυρας ή στη θέση της στο σύστημα υδροδότησης της Άγκυρας σε αυτή τη διαδρομή. Εδώ, το σημαντικό είναι να βρούμε ένα καλό σημείο στην παραλία. Ο Δήμος αναφέρει ότι γύρω από τη λίμνη υπάρχουν τραπέζια για πικνίκ, εστιατόρια και ειδικοί χώροι αναψυχής. Από την άλλη πλευρά, η ASKİ (Εταιρεία Ύδρευσης και Αποχέτευσης της Άγκυρας) προειδοποιεί ότι οι λεκάνες των υδατοσυλλεκτικών περιοχών που τροφοδοτούν την Άγκυρα είναι ειδική προστατευόμενη περιοχή και ότι η είσοδος στο νερό, το πικνίκ και το άναμμα φωτιάς είναι επικίνδυνα και απαγορεύονται. Συνδυάστε αυτές τις πληροφορίες: φάτε το γεύμα σας σε ένα από τα εστιατόρια στην παραλία ή σε έναν οργανωμένο χώρο πικνίκ, μην στήνετε τραπέζι αυθαίρετα στην παραλία και μην ανάψετε φωτιά πουθενά. Τα Σαββατοκύριακα, αυτά τα μέρη γεμίζουν γρήγορα, οπότε είναι καλύτερα να έρθετε τις καθημερινές. Παρακαλούμε να πάρετε μαζί σας τα σκουπίδια σας. Η ASKİ υπενθυμίζει ότι οτιδήποτε αφήνεται στα ρυάκια και στην παραλία μολύνει την ποιότητα του νερού. Η είσοδος στο νερό είναι απολύτως απαγορευμένη. Οι υπεύθυνοι της ASKİ αναφέρουν ότι αυτές οι περιοχές δεν είναι κατάλληλες για κολύμπι λόγω της λασπώδους ιζήματος στον πυθμένα της γέφυρας. Στον ιστότοπο του Δήμου αναφέρεται η αλιεία και ότι στη λίμνη υπάρχουν ψάρια όπως η χρυσοψάρα, η κοινή χρυσοψάρα και η σφυρίδα. Εάν θέλετε να ψαρέψετε, ενημερωθείτε εκ των προτέρων για τους ισχύοντες κανονισμούς. Μια σύντομη βόλτα στη φύση κατά μήκος της παραλίας είναι ο καλύτερος τρόπος για να "ξεμουδιάσετε" τα πόδια σας μετά το γεύμα. Κατά τη διάρκεια της βόλτας, παρατηρήστε το τοπίο. Σύμφωνα με τον Δήμο, το χωριό βρίσκεται στην πεδιά Πηγή: Διοικητική Περιφέρεια Kahramankazan, Φράγμα Kurtboğazı; Δήμος Kahramankazan, Ιστορία του Kahramankazan; ASKİ, προειδοποίηση ότι η είσοδος στα φράγματα είναι επικίνδυνη και απαγορεύεται.

Το Δημοτικό Μουσείο της Τσούμπουκ βρίσκεται στο κέντρο της πόλης, στο συγκρότημα "Bekir Ağalar Konağı", το οποίο ανήκε σε μια από τις πλούσιες οικογένειες της εποχής. Ο δήμος ανακαίνισε το συγκρότημα το 2013 και το άνοιξε ως εκθεσιακό χώρο κατά τη διάρκεια του Διεθνούς Φεστιβάλ Τουρσί και Πολιτισμού της Τσούμπουκ το 2015. Το 2017, το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού κατέγραψε το κτίριο ως δημοτικό μουσείο. Σύμφωνα με την Wikipedia, το μουσείο δεν διαθέτει χώρο στάθμευσης, οπότε αφήστε το αυτοκίνητό σας σε έναν κοντινό δρόμο και προχωρήστε με τα πόδια. Πριν μπείτε, σταθείτε στην αυλή. Όπως αναφέρεται στην περιγραφή των φωτογραφιών στο Commons, στην αυλή εκτίθενται αρχαιολογικά ευρήματα. Στην ιστορία του δήμου της Τσούμπουκ αναφέρεται ότι η περιοχή πέρασε από διάφορες περιόδους, ξεκινώντας από τους Χεττίους, ακολουθούμενη από τους Φρύγες, τους Γαλάτες, τους Πέρσες, τους Ρωμαίους και τους Βυζαντινούς. Το στρώμα των Γαλατών που βλέπετε το πρωί στην περιοχή Karalar, υπάρχει και εδώ. Ρωτήστε τον υπεύθυνο για την προέλευση των λίθων που βρίσκονται στην αυλή. Στη συνέχεια, θαυμάστε την πρόσοψη του συγκροτήματος με τα μπαλκόνια και βρείτε ένα σημείο από το δρόμο όπου μπορείτε να δείτε ολόκληρο το κτίριο. Το απόγευμα, ο πλάγιος φωτισμός είναι ιδανικός για φωτογραφίες. Ένα σημαντικό στοιχείο που αναδεικνύει τη σημασία του συγκροτήματος είναι το 1933. Σύμφωνα με το "Πολιτιστικό Πόρταλ", όταν ο Ατατούρκ επισκέφτηκε την περιοχή εκείνη τη χρονιά, διέμενε σε αυτό το συγκρότημα. Η ιστορία που ακούσατε στο Μουσείο Satıkadın συνέβη ένα χρόνο αργότερα. Τα δύο μουσεία των δύο δήμων διατηρούν αναμνήσεις από δύο ξεχωριστές επισκέψεις της ίδιας εποχής. Αναφέρετε αυτό το γεγονός στον υπεύθυνο, καθώς οι τοπικές ιστορίες είναι πλούσιες σε τέτοιες λεπτομέρειες. Στο εσωτερικό, το επίκεντρο της έκθεσης είναι η πανοραμική απεικόνιση της Μάχης της Αγκύρας του 1402. Για να κατανοήσετε καλύτερα τη μάχη, να γνωρίζετε ότι, σύμφωνα με την Wikipedia, η μάχη διεξήχθη στις 20 ή 28 Ιουλίου 1402 στην πεδιάδα της Τσούμπουκ μεταξύ των Οθωμανών και της Αυτοκρατορίας του Τιμούρ. Ο Οθωμανός σουλτάνος Εάν επισκεφθείτε την πόλη την Πέμπτη, σύμφωνα με τον δήμο, στην περιοχή διοργανώνεται μια λαϊκή αγορά μαζί με μια αγορά τοπικών προϊόντων, όπου μπορείτε να βρείτε προϊόντα όπως ψωμί "bazlama", βούτυρο, τυρί, βερίκοκα και αχλάδια. Στο κέντρο της πόλης, υπάρχει ένα εγγεγραμμένο μνημείο, η τζαμί "Tahta Minareli", κατασκευασμένο από πλίνθους, με έναν μιναρέ από ξύλο. Αρκεί μια σύντομη βόλτα για να θαυμάσετε την αρχιτεκτονική του από έξω. Στη συνέχεια, κατευθυνθείτε βορειοδυτικά, προς την λίμνη Karagöl, που βρίσκεται περίπου είκοσι οκτώ χιλιόμετρα μακριά. Πηγή: Πύλη Πολιτισμού, Δημοτικό Μουσείο της Çubuk; Δήμος της Çubuk, Ιστορικά Μέρη και Ιστορία; Βικιπαίδεια, Μάχη της Άγκυρας και Δημοτικό Μουσείο της Çubuk.

Η τελευταία στάση της ημέρας είναι η Karagöl, ανάμεσα στις πόλεις Çubuk και Kızılcahamam, στους πρόποδες των βουνών Kavak και Yıldırım. Σύμφωνα με το Υπουργείο Γεωργίας και Δασών, το φυσικό πάρκο απέχει 28 χιλιόμετρα από την πόλη Çubuk και 68 χιλιόμετρα από την Άγκυρα. Ο δρόμος ξεκινά από την πόλη Çubuk και ανηφορίζει προς τα βορειοδυτικά, ενώ η λίμνη βρίσκεται σε υψόμετρο 1630 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Λόγω αυτού του υψομέτρου, η περιοχή είναι αισθητά πιο δροσερή από την πεδιάδα κατά τη διάρκεια του απογεύματος. Φορέστε ζεστά ρούχα πριν βγείτε από το αυτοκίνητο. Αυτή η στάση είναι αφιερωμένη κυρίως στο δάσος που περιβάλλει τη λίμνη, παρά στη λίμνη καθ' εαυτή. Σύμφωνα με την Wikipedia, η Karagöl βρίσκεται στα βορειοδυτικά σύνορα της περιοχής χλωρίδας Ιράν-Τουράν και ορισμένα είδη που απαντώνται στην ευρωπαϊκή-σιβηρική περιοχή χλωρίδας βρίσκονται επίσης εδώ. Καθώς περπατάτε κατά μήκος της ακτής, αναζητήστε την τρέμουλο λεύκα, την μαύρη ιτιά και την καυκασική λεύκα. Ορισμένα είδη ιτιρών, τα καρύδια και τα αμυγδάλες είναι επίσης μεταξύ των ειδών που συνθέτουν το πλούσιο δάσος γύρω από τη λίμνη. Τα πεύκα και τα έλατα είναι πιο πυκνά στις πλαγιές. Σύμφωνα με την Περιφέρεια Çubuk, αυτός ο συνδυασμός χλωρίδας οφείλεται στη μετάβαση μεταξύ του ηπειρωτικού κλίματος της Κεντρικής Ανατολίας και του υγρού κλίματος της Μαύρης Θάλασσας, και αναφέρει ότι ακόμη και δέντρα καρυδιάς μπορούν να βρεθούν ανάμεσα στα δέντρα βελανιδιάς και πεύκου. Η διαφορά μεταξύ της ξηρής στέπας που βλέπετε στο Kurtboğazı κατά τη διάρκεια της ημέρας και αυτού του δάσους είναι η πιο εντυπωσιακή αντίθεση της διαδρομής. Εξετάστε προσεκτικά τα φύλλα των δέντρων και, αν είναι φθινόπωρο, παρατηρήστε τα χρώματα των ιτιρών. Σύμφωνα με τον Δήμο Çubuk, υπάρχουν πηγές νερού στα δάση γύρω από τη λίμνη και το νερό που αναβλύζει από τις πέτρες είναι πολύ κρύο. Ο Δήμος αναφέρει επίσης ότι είναι πιθανό να συναντήσετε άγρια ζώα στις δασικές περιοχές, οπότε περπατήστε αθόρυβα και μην τα ταΐζετε. Ο πόλεμος που ακούσατε στο μουσείο εμφανίζεται και εδώ. Σύμφωνα με τον Δήμο Çubuk, το Διεύθυνση Περιφέρειας, Φυσικό Πάρκο Τσαμπούκ Καραγκιόλ.
Δημαρχία Τσαμπούκ, Λίμνη Καραγκιόλ.
Δήμος Τσαμπούκ, Αξιοθέατα.
Βικιπαίδεια, Λίμνη Καραγκιόλ (Τσαμπούκ).