Στην περιοχή Οντούνπαζάρι, στην παλιά πόλη της Εσκί Σεχίρ, από την πέτρα "Λιουλέτας" μέχρι το γυαλί.

Ξεκινήστε την περιήγησή σας από την εξωτερική αυλή του συγκροτήματος Kurşunlu. Τα κτίρια του συγκροτήματος είναι τοποθετημένα σε σχήμα "U" γύρω από το κεντρικό τζαμί, στις ανατολικές, νότιες και δυτικές πλευρές του, και συνδέονται μεταξύ τους με τοίχους, δημιουργώντας μια εξωτερική αυλή. Σε κάθε πλευρά της αυλής υπάρχει μια πύλη, οπότε μπορείτε εύκολα να μπείτε ανεξάρτητα από το από πού προέρχεστε. Να έχετε κατά νου ότι το συγκρότημα χτίστηκε από τον Μεγάλο Δραγουμίτη Τσοπάν Μουσταφά Πασά και, σύμφωνα με τα αρχεία του ιδρύματος, το μεγαλύτερο μέρος των κτιρίων χτίστηκε μεταξύ των ετών 1517 και 1525. Σύμφωνα με τις πηγές, ο αρχιτέκτονας ήταν ο Ατζέμ Αλί, ο οποίος ήταν αρχιτέκτονας πριν από τον Μιμάρ Σινάν. Καθώς περπατάτε στην αυλή, παρατηρήστε ότι τα κτίρια δεν βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο. Λόγω της κλίσης του εδάφους, υπάρχουν κλιμακώσεις μεταξύ των κτιρίων. Το Μουσείο Λουλέτασι βρίσκεται στο τμήμα του συγκροτήματος που ονομάζεται "χανίκι" ή "μεδρέσε" και βρίσκεται σε υψηλότερο επίπεδο από το τζαμί. Μπορείτε να ανεβείτε στη θολωτή αίθουσα και στα δωμάτια μέσω των σκαλοπατιών μπροστά τους, και η πρόσοψη που βλέπει στην αυλή έχει ανακατασκευαστεί με νέες στοές. Πριν μπείτε στο μουσείο, σταθείτε για λίγο κάτω από αυτές τις στοές και θαυμάστε την αυλή και τους θόλους που είναι επικαλυμμένοι με μόλυβδο. Στο εσωτερικό, εκτίθενται έργα που έχουν συλλεχθεί από διεθνή φεστιβάλ λουλέτασι, διαγωνισμούς χειροτεχνίας και εκθέσεις που διοργανώνονται από την Περιφέρεια Εσκή Σεχίρ από το 1998. Αυτά τα έργα έχουν αγοραστεί από την Περιφερειακή Διοίκηση και το μουσείο άνοιξε το 2008 από τον Δήμο Οντούνπαζάρι. Η συλλογή περιλαμβάνει περίπου 400 έργα από 60 καλλιτέχνες. Καθώς περιηγείστε στις βιτρίνες, δώστε προσοχή πρώτα στο χρώμα της πέτρας. Το λουλέτασι είναι μια λεπτόκοκκη και μαλακή ουσία σε λευκές ή σχεδόν λευκές αποχρώσεις. Μαλακώνει όταν είναι υγρό και σκληραίνει όταν στεγνώνει, οπότε οι τεχνίτες την σμιλεύουν ενώ είναι υγρή, ώστε να διατηρήσει το σχήμα της όταν στεγνώσει. Εξετάστε προσεκτικά τις λεπτομερείς σμιλέ Το μουσείο είναι κλειστό τη Δευτέρα. Ελέγξτε τις προϋποθέσεις εισόδου και τα ωράρια λειτουργίας στην επίσημη ιστοσελίδα του. Από εδώ, με μια σύντομη βόλτα προς τα βόρεια, θα φτάσετε στο Atlıhan, όπου η πέτρα που βλέπετε στο μουσείο επεξεργάζεται σήμερα. Πηγή: Διεύθυνση Πολιτισμού και Τουρισμού της επαρχίας Eskişehir, Μουσείο της Πυριτίου, συγκρότημα Kurşunlu; TDV Ισλαμική Εγκυκλοπαίδεια, συγκρότημα Kurşunlu; Wikipedia, Πυρίτιο.

Όταν φτάσετε στην Atlıhan, σταθείτε αρχικά μπροστά στην είσοδο και θαυμάστε ολόκληρη την κατασκευή. Αυτό το χανούμι χτίστηκε τη δεκαετία του 1850 από τον Takattin Bey, έναν από τους μεγάλους γαιοκτήμονες της Eskişehir. Σκοπός του ήταν να παρέχει διαμονή τόσο στους εμπόρους, τους ταξιδιώτες όσο και στους αγρότες που έρχονταν από τα γύρω χωριά, τις πόλεις και τις περιοχές, καθώς και στα ζώα τους. Λέγεται ότι οι έμποροι που πήγαιναν στην ξυλεία, η οποία έδωσε το όνομα στη γειτονιά, επίσης διέμεναν εδώ, πράγμα που σημαίνει ότι αυτή η αυλή βρισκόταν ακριβώς στο κέντρο της καθημερινής εμπορικής δραστηριότητας της Odunpazarı. Επειδή μέσα στο χανούμι υπήρχε ένα καφέ, το κτίριο μετατράπηκε όχι μόνο σε χώρο διαμονής, αλλά και σε ένα μέρος όπου συγκεντρώνονταν οι κάτοικοι της περιοχής και συζητούσαν τα τρέχοντα θέματα. Με την πάροδο του χρόνου, αναφερόταν επίσης με τα ονόματα Tavafçı Hanı και Odunpazarı Hanı. Στα μέσα του 20ού αιώνα, το χανούμι έχασε τη λειτουργία του και μετατράπηκε σε ερείπια. Το κτίριο που βλέπετε σήμερα ανακατασκευάστηκε το 2006 στο πλαίσιο του έργου "Αναβίωση των Σπιτιών της Odunpazarı" από τον Δήμο της Odunpazarı, λαμβάνοντας υπόψη την αυθεντική αρχιτεκτονική του, και πήρε το όνομα Atlıhan. Γι' αυτό, όταν κοιτάτε τους τοίχους, να θυμάστε ότι βλέπετε μια ανακατασκευή, όχι ένα αρχαίο χανούμι. Το χανούμι καλύπτει μια έκταση 768 τετραγωνικών μέτρων και αποτελείται από δύο ορόφους: το ισόγειο και τον πρώτο όροφο. Ξεκινήστε με μια βόλτα στο ισόγειο και στη συνέχεια ανεβείτε στον πρώτο όροφο για να εξερευνήσετε και τους χώρους εκεί. Σήμερα, η κύρια λειτουργία του Atlıhan είναι να φιλοξενεί εργαστήρια όπου παράγονται και πωλούνται προϊόντα από λιοπυρίτη. Σταθείτε μπροστά σε ένα εργαστήριο και παρατηρήστε πώς ο τεχνίτης χειρίζεται την πέτρα, με ποια εργαλεία και με ποια σειρά την σμιλεύει. Η σύγκριση των τελικών προϊόντων που βλέπετε σε ένα μουσείο λιοπυρίτη με τα ακατέργαστα κομμάτια που διαμορφώνονται εδώ, είναι ο καλύτερος τρόπος για να κατανοήσετε την προσπάθεια που απαιτείται για την παραγωγή αυτών των αντικειμένων. Η προέλευση της πέτρας δεν είναι μακριά: σύμφωνα με την Wikipedia, σχεδόν Πηγή: Διεύθυνση Πολιτισμού και Τουρισμού της επαρχίας Εσκί Σεχίρ, Αγορά Χειροτεχνίας Atlıhan; Πολιτιστικό Πρόγραμμα, Αγορά Χειροτεχνίας Atlıhan; Δήμος Odunpazarı, Οδηγός Τουρισμού.

Αυτή η διαδρομή δεν είναι ένα κτίριο, αλλά μια περιήγηση ενός δρόμου διάρκειας μιας ώρας. Η περιοχή βρίσκεται στους λόφους νότια της πόλης και, σύμφωνα με τον μύθο, η πρώτη κοινότητα που επιθυμούσε να εγκατασταθεί στην Εσκή Σεχίρ επέλεξε αυτούς τους λόφους επειδή εδώ τα όργανα διατηρούνταν περισσότερο. Ξεκινήστε την περιήγηση από την κεντρική πλατεία της περιοχής και στη συνέχεια διασκορπιστείτε στα στενά, διακλαδισμένα σοκάκια. Τα στενά δρομάκια και τα αδιέξοδα είναι χαρακτηριστικά αυτής της περιοχής, οπότε περπατήστε χωρίς να κοιτάτε πολύ συχνά τον χάρτη, αφήνοντας την περιέργεια να σας οδηγήσει. Η Wikipedia αναφέρει ότι τα σπίτια αυτά μοιράζονται παρόμοια αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά και μοτίβα με τα σπίτια των Σαφράνμπολου, Μπεϊπάζαρ και Γκιουνιούκ, ενώ το Go Türkiye τα θεωρεί από τα καλύτερα δείγματα της αστικής αρχιτεκτονικής του 19ου αιώνα. Η ατμόσφαιρα της περιοχής εκτείνεται μέχρι την περιοχή που ονομάζεται "Bademlik" στα νότια. Παρατηρήστε ότι οι προσόψεις των σπιτιών που βλέπουν στο δρόμο έχουν εξώστες και κολώνες, ενώ οι πάνω όροφοι προεξέχουν προς το δρόμο. Ορισμένα σπίτια ξεχωρίζουν με τα καφέ πλαίσια ανάμεσα στα λευκά τοιχώματα, ενώ άλλα με τα χρώματα του κοβαλτίου ή του κεραμιδιού. Παρακολουθήστε πώς αλλάζουν τα χρώματα καθώς περπατάτε. Συνήθως, στο ισόγειο των σπιτιών βρίσκονται η κουζίνα, η αποθήκη, το πλυντήριο ή ο στάβλος, ενώ η οικογενειακή ζωή διαδραματιζόταν στους πάνω ορόφους. Οι πηγές περιγράφουν δύο τύπους σπιτιών: αυτά με είσοδο απευθείας από το δρόμο και με αυλή στο πίσω μέρος, και αυτά με αυλή μπροστά, όπου το σπίτι βρίσκεται μέσα στην αυλή. Προσπαθήστε να διακρίνετε αυτούς τους δύο τύπους καθώς περπατάτε. Τα σπίτια με αυλή στο πίσω μέρος είναι πιο κλειστά προς το δρόμο. Τα σπίτια συνήθως αποτελούνται από ένα σαλόνι και δωμάτια γύρω από αυτό. Το δωμάτιο στη γωνία της πρόσοψης, με παράθυρα και στις δύο πλευρές, είναι το μεγαλύτερο και σημαντικότερο δωμάτιο του σπιτιού. Οι γωνίες των εξωστών υποδεικνύουν αυτά τα δωμάτια. Μπορείτε να τα μετρήσετε κοιτάζοντας προς τα πάνω. Διαβάστε τις πινακίδες των δρόμων, γνωρίζοντας ότι πέντε από τους δρόμους που αναφέρονται στο "Ταξιδιωτικό Ημερο Πηγή: Διεύθυνση Πολιτισμού και Τουρισμού της επαρχίας Εσκί Σεχίρ, τα σπίτια της Οντούνπαζάρι, η Βικιπαίδεια, τα σπίτια της Οντούνπαζάρι, το Ισλαμικό Εγκυκλοπαίδιο της Τουρκίας, Εσκί Σεχίρ, ο Δήμος της Οντούνπαζάρι, Οδηγός για τους επισκέπτες.

Πριν μπείτε στο μουσείο, αφιερώστε λίγα λεπτά για να παρατηρήσετε το κτίριο από έξω, από την πλατεία. Το κτίριο σχεδιάστηκε από το ιαπωνικό αρχιτεκτονικό γραφείο Kengo Kuma and Associates και υλοποιήθηκε από τον αρχιτέκτονα και συλλέκτη από την Εσκή Σεχίρ, Ερόλ Ταμπάνκα. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Κούμα και η ομάδα του επισκέφτηκαν την Εσκή Σεχίρ, μελέτησαν την πόλη και, αφού έμαθαν ότι η περιοχή ήταν κέντρο του εμπορίου ξύλου, σχεδίασαν το κτίριο με βάση αυτή την ιδέα. Δώστε προσοχή στον τρόπο με τον οποίο οι ξύλινες δοκούς στην πρόσοψη παραπέμπουν στο εμπόριο ξύλου της περιοχής, καθώς και στον τρόπο με τον οποίο οι όγκοι του κτιρίου συγκεντρώνονται χωρίς να ακολουθούν μια ενιαία γραμμή. Το γραφείο είναι γνωστό για τη χρήση όσο το δυνατόν λιγότερου τσιμέντου και την έμφαση σε φυσικά υλικά όπως το ξύλο, την πέτρα και το χαρτί. Ένα άλλο έργο του είναι το στάδιο που σχεδιάστηκε για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020 στο Τόκιο. Σύμφωνα με την περιγραφή του μουσείου, η φιλοσοφία του γραφείου συνδυάζει τη φύση με την αρχιτεκτονική, δημιουργώντας μια ισχυρή σύνδεση μεταξύ του κτιρίου και του περιβάλλοντός του. Το μουσείο τονίζει τέσσερα βασικά στοιχεία στην αρχιτεκτονική του: τη γεωμετρία, το φως, τη συγκέντρωση και το ξύλο. Στο σχέδιο, συναντώνται στοιχεία από την παραδοσιακή αστική αρχιτεκτονική της Οντούνπαζάρι, την οθωμανική αρχιτεκτονική των θόλων και την παραδοσιακή ιαπωνική αρχιτεκτονική. Τα πεύκα που χρησιμοποιήθηκαν στο κτίριο, σύμφωνα με πληροφορίες, επιλέχθηκαν από βιώσιμα και βιομηχανικά δάση στη Ρωσία, από δέντρα που είχαν φτάσει στο τέλος της ζωής τους. Το μουσείο άνοιξε τις πόρτες του στις 7 Σεπτεμβρίου 2019 και, μαζί με τα υπόλοιπα μουσεία της περιοχής, δημιουργεί μια μουσειακή πλατεία. Στο εσωτερικό του τριώροφου κτιρίου, με συνολική επιφάνεια περίπου 4.500 τετραγωνικών μέτρων, υπάρχουν εκθεσιακοί χώροι, χώροι εκδηλώσεων και εργαστήρια. Κατά την περιήγησή σας στις εκθέσεις, δώστε προσοχή όχι μόνο στα εκθέματα, αλλά και στο φως που διαχέεται στον χώρο από τη ξύλινη κατασκευή. Το μουσείο θεωρεί το φως ως μια από τις πηγές έμπνευσης για την αρχιτεκτονική του. Στο μουσείο εκτίθενται έργα σύγχρονης και σύγχρονης τέ Αφού βγείτε, περπατήστε λίγα βήματα προς την πλευρά που βλέπει στην λεωφόρο Ατατούρκ και κατευθυνθείτε προς τον τελικό σταθμό της διαδρομής, το Μουσείο Σύγχρονης Κυβερνοτέχνης. Πηγή: OMM, Πληροφορίες για το κτίριο OMM και για την επίσκεψη, Διεύθυνση Πολιτισμού και Τουρισμού της επαρχίας Εσκί Σεχίρ, OMM, Βικιπαίδεια, Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Οντούνπαζάρι.

Το τελευταίο σημείο της διαδρομής είναι το Μουσείο Σύγχρονης Κυβερνοτεχνίας, το οποίο βρίσκεται κοντά στην OMM, ανάμεσα σε κτίρια που θυμίζουν τα παραδοσιακά σπίτια της Odunpazarı. Το μουσείο άνοιξε στις 1 Δεκεμβρίου 2007 και θεωρείται το πρώτο μουσείο σύγχρονης κυβερνοτεχνίας στην Τουρκία. Δημιουργήθηκε σε συνεργασία με τον Δήμο της Μεγάλης Πόλης Eskişehir, το Πανεπιστήμιο Anadolu και την Ομάδα Φίλων της Κυβερνοτεχνίας. Σύμφωνα με την Wikipedia, το μουσείο βρίσκεται στο συγκρότημα του Μουσείου των Σπιτιών της Odunpazarı και το κτίριό του αποτελείται από τρία ανακαινισμένα παραδοσιακά σπίτια. Η Διεύθυνση Πολιτισμού και Τουρισμού αναφέρει ότι το μουσείο ιδρύθηκε για να καλύψει μια ανάγκη για κοινωνική, πολιτιστική και καλλιτεχνική ανάπτυξη στην πόλη. Ο τουριστικός οδηγός του Δήμου της Odunpazarı αναφέρει επίσης ότι χάρη σε αυτό το μουσείο, η Eskişehir μπαίνει στον μικρό αριθμό των πόλεων στον κόσμο που διαθέτουν μουσείο κυβερνοτεχνίας. Ο οδηγός τονίζει επίσης τη σημασία της δημιουργίας του μουσείου στην Ανατολία, την περιοχή όπου γεννήθηκε η τέχνη της κυβερνοτεχνίας. Το μουσείο διαθέτει τρεις αίθουσες, από τις οποίες οι δύο φιλοξενούν μόνιμες συλλογές και μία προσωρινές εκθέσεις. Κατά την περιήγησή σας στις αίθουσες, δώστε προσοχή στις τεχνικές που χρησιμοποιήθηκαν για τη δημιουργία των έργων. Η συλλογή περιλαμβάνει έργα που δημιουργήθηκαν με διάφορες τεχνικές, από την θερμή χύτευση μέχρι τη ψυχρή διαμόρφωση. Η σύγκριση ενός έργου που δημιουργήθηκε με θερμή χύτευση με ένα έργο ψυχρής διαμόρφωσης, το οποίο έχει συναρμολογηθεί με κοπή και κόλληση, επιτρέπει την εύκολη κατανόηση των διαφορών μεταξύ των δύο τεχνικών. Διαβάστε τις ετικέτες των έργων, γνωρίζοντας ότι πολλά από αυτά έχουν χαριστεί στο μουσείο από τοπικούς και ξένους καλλιτέχνες. Στην συλλογή περιλαμβάνονται έργα που έχουν δωριστεί από Ιάπωνες, Πολωνούς, Λετονικούς και Γερμανούς καλλιτέχνες. Σύμφωνα με το Πολιτιστικό Πρόγραμμα, στο μουσείο εκτίθενται έργα 58 τοπικών και 10 ξένων καλλιτεχνών, ενώ η Wikipedia αναφέρει 42 καλλιτέχνες και 125 έργα. Δεδομένου ότι ο αριθμός των καλλιτεχνών και των έργων διαφέρει ανάλογα με την πηγή, είναι καλύτερο να ελέγξετε την τρέχουσα έκταση της συλλογής απευθείας από το μουσείο. Για να δείτε πώς Αφού βγείτε από το μουσείο, μπορείτε να κατεβείτε στην λεωφόρο Ατατούρκ και να πάρετε το τραμ από τη στάση "Λύκειο Ατατούρκ", ή μπορείτε να περπατήσετε προς την όχθη του ποταμού Πορσούκ. Πηγή: Διεύθυνση Πολιτισμού και Τουρισμού της επαρχίας Εσκί Σεχίρ, Μουσείο Σύγχρονης Εραστουργίας, Πολιτιστικό Πρόγραμμα, Μουσείο Σύγχρονης Εραστουργίας, Βικιπαίδεια, Μουσείο Σύγχρονης Εραστουργίας.