Στην ανατολική πλευρά της Ασίας, κοντά σε πάρκα, κάστρα, φράγματα και δάση.

Ξεκινήστε την περιήγησή σας από την είσοδο του πάρκου στην περιοχή Ατασέχιρ, καθώς αυτή η είσοδος σας οδηγεί σταδιακά μέσα στον χώρο. Μόλις περάσετε την πύλη, θα ακούσετε τον θόρυβο του αυτοκινητόδρομου, ο οποίος αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας του πάρκου. Ο Βοτανικός Κήπος Νεζάτ Γκιόκυιγκιτ βρίσκεται σε μια περιοχή ανάμεσα σε αυτοκινητόδρομους που προέρχονται από τις γέφυρες Ατατούρκ και Φατίχ Σουλτάν Μεχμέτ και ενώνονται με τον αυτοκινητόδρομο προς την Άγκυρα, σε μια σειρά νησιών που δημιουργούνται από την ένωση αυτών των δρόμων. Σύμφωνα με την επίσημη ιστορία του πάρκου, ο χώρος αποτελείται από οκτώ νησιά και δημιουργήθηκε μέσω ενός πρωτοκόλλου μεταξύ της Γενικής Διεύθυνσης Οδικών Μεταφορών και του Ιδρύματος ANG. Κατά τη διάρκεια της περιήγησής σας, δώστε προσοχή στις μεταβάσεις μεταξύ των νησιών, καθώς κάθε νησί φιλοξενεί μια διαφορετική ομάδα φυτών ή μια ξεχωριστή κηποτεχνική ιδέα. Αρχικά, κατευθυνθείτε προς το Κεντρικό Νησί. Εδώ συγκεντρώνονται οι πιο εντυπωσιακοί κήποι του πάρκου: μια περιοχή όπου τα φυσικά και τα καλλιεργημένα φυτά συνδυάζονται για να δημιουργήσουν μοτίβα, διακοσμητικά σχέδια με φυτά σε γλάστρες και ένα κανάλι όπου φυτεύονται φυτά με διαφορετικά χρώματα κάθε χρόνο. Επειδή οι εποχιακές περιοχές αλλάζουν συνήθως δύο φορές το χρόνο, θα δείτε δύο διαφορετικούς κήπους, έναν την άνοιξη και έναν το φθινόπωρο. Μην βιαστείτε σε αυτό το τμήμα, σταματήστε μπροστά από κάθε περιοχή και παρατηρήστε πώς έχουν τοποθετηθεί τα φυτά. Μετά το Κεντρικό Νησί, μεταβείτε στο Νησί της Ανατολίας. Εδώ θα βρείτε μια πλατεία όπου εκτίθενται καλλιεργημένες ποικιλίες φυτών ανάλογα με την εποχή, καθώς και μια περιοχή όπου η ίδια τεχνική διαδοχικής φύτευσης χρησιμοποιείται μόνο με φυσικά είδη. Η σύγκριση αυτών των δύο περιοχών θα σας διδάξει πώς να παρατηρείτε τους κήπους με το μάτι ενός κηπουρού. Στη συνέχεια, μπορείτε να συνεχίσετε την περιήγησή σας στα μονοπάτια των νησιών που ονομάζονται "Κωνσταντινούπολη", "Τράκεια" και "Δρυς". Καθώς θαυμάζετε την τωρινή εικόνα του πάρκου, θυμηθείτε την αρχή του. Το πάρκο ιδρύθηκε το 1995 από τον Αλί Νιχάτ Γκιόκυιγκιτ ως ένα μνημειακό πάρ Για να φτάσετε από εδώ στο Κάστρο του Aydos, θα πρέπει να κατευθυνθείτε προς τα νοτιοανατολικά, προς την περιοχή Sultanbeyli. Πηγή: Βοτανικός Κήπος Nezahat Gökyiğit, Ιστορικό και Επίδειξης Κήποι· Wikipedia, Βοτανικός Κήπος Nezahat Gökyiğit.

Το Κάστρο του Αϊντός βρίσκεται στην περιοχή Μεχμέτ Ακίφ της Σουλτάνμπεϋλι, στην κορυφή ενός λόφου στην βορειοανατολική πλευρά του βουνού Αϊντός, που είναι καλυμμένο με δάσος. Σύμφωνα με τον επίσημο ιστότοπο του κάστρου, ο λόφος βρίσκεται σε υψόμετρο 325 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας, 36 χιλιόμετρα ανατολικά του κέντρου της Κωνσταντινούπολης και 8 χιλιόμετρα βόρεια της Θάλασσας του Μαρμαρά. Επειδή το κάστρο βρίσκεται στην κορυφή ενός λόφου, λάβετε υπόψη ότι η διαδρομή περιλαμβάνει ανηφόρα και μην βιαστείτε. Όταν φτάσετε στην κορυφή, σταματήστε για λίγο και θαυμάστε το τοπίο. Από εδώ, μπορείτε να δείτε μεγάλο μέρος της κοιλάδας και είναι φανερό γιατί το κάστρο χτίστηκε εδώ. Σύμφωνα με πληροφορίες του δήμου, από εδώ μπορείτε να δείτε μεγάλο μέρος της κοιλάδας και το κάστρο βρισκόταν κατά μήκος της παλιάς οδού που συνέδεε την Ουζούνκιούρ με την Ανατολία. Το όνομα του κάστρου προέρχεται από τη λέξη "Aetos" στα ελληνικά, που σημαίνει "αετός", και αυτό το όνομα έχει διατηρηθεί με μια μικρή παραλλαγή μέχρι σήμερα. Σύμφωνα με πληροφορίες του δήμου, η κατασκευή του κάστρου ξεκίνησε μεταξύ των 11ου και 12ου αιώνα, ενώ οι προσθήκες που έγιναν αργότερα έδωσαν στο κάστρο τη μορφή που έχει σήμερα, μεταξύ των 13ου και 14ου αιώνα. Τα περισσότερα από τα ευρήματα στις ανασκαφές ανήκουν σε αυτή την τελευταία περίοδο και δείχνουν την περίοδο με τη μεγαλύτερη χρήση του κάστρου. Στην ίδια ανασκαφή βρέθηκαν επίσης αιχμές πέτρινων τσεκουριών και θραύσματα πυριτίτη από την Πρώιμη Εποχή του Χαλκού, γεγονός που υποδηλώνει ότι ο λόφος χρησιμοποιούνταν πολύ πριν. Μόλις μπείτε από την πύλη, περπατήστε στην ευρεία περιοχή που περιβάλλεται από τους εξωτερικούς τοίχους. Το κάστρο, μαζί με τους εξωτερικούς του τοίχους, καλύπτει μια έκταση περίπου 26.000 τετραγωνικών μέτρων και η άμυνα είναι οργανωμένη σε δύο επίπεδα, εσωτερικό και εξωτερικό. Ο επίσημος ιστότοπος του κάστρου αναφέρει δώδεκα πύργους, έξι εσωτερικούς και έξι εξωτερικούς. Ορισμένες πηγές, όπως η Wikipedia, αναφέρουν επτά πύργους στον εξωτερικό τοίχο, οπότε υπάρχει μια μικρή διαφορά στις πηγές. Μπορείτε να δείτε ότι οι ημικυκλικοί πύργοι είναι χτισμένο Στο τέλος της περιήγησης, επισκεφθείτε τον χώρο προβολής και έκθεσης του Κάστρου της Αϊντός. Σύμφωνα με την ανακοίνωση του δήμου, εδώ εκτίθενται κολώνες, βάσεις, τμήματα τοξοτών, ανάγλυφα και λίθινα στοιχεία με μεταλλικές συνδέσμους, που ανασύρθηκαν από τις ανασκαφές και τις εργασίες αποκατάστασης. Τα εκθέματα χρονολογούνται στην πρώιμη και μέση Βυζαντινή περίοδο. Στην αίθουσα υπάρχουν επίσης φωτογραφίες και σύντομα βίντεο που απεικονίζουν τις εργασίες αποκατάστασης που διήρκεσαν δώδεκα χρόνια. Το μουσείο είναι κλειστό τις Δευτέρες. Ελέγξτε τις τρέχουσες ώρες λειτουργίας στον επίσημο ιστότοπο. Από εδώ, θα κατευθυνθείτε βόρεια, προς την περιοχή του Τσεκμέκιοϊ, προς το φράγμα του Ομέρλί. Πηγή: Δήμος Σουλτάνμπεϊλί, ιστοσελίδα προβολής του Κάστρου της Αϊντός και ανακοίνωση του Μουσείου της Αϊντός.

Πλησιάστε τη λίμνη Ömerli από την περιοχή Ömerli του Çekmeköy. Η Ömerli είναι ένα παλιό χωριό, που πήρε το όνομά του από τη λίμνη στην οποία συνορεύει, και σήμερα είναι μια συνοικία του Çekmeköy. Σύμφωνα με την ιστορία της περιοχής από τον Δήμο του Çekmeköy, το όνομα του χωριού αναφέρεται σε δικαστικά αρχεία της δεκαετίας του 1520. Όπως αναφέρεται στο ίδιο κείμενο, είναι πιθανό το όνομα να προέρχεται από το γεγονός ότι η γη του χωριού δόθηκε σε ένα άτομο που ονομαζόταν Ömer. Σύμφωνα με ένα απογραφή του 1832, στο χωριό υπήρχαν περίπου πενήντα επτά νοικοκυριά εκείνη τη χρονιά.

Εδώ, το σημαντικό είναι να δείτε τη λίμνη και να κατανοήσετε τη σημασία της για την πόλη. Ο φράγμα βρίσκεται πάνω από τον ποταμό Riva, ο οποίος πηγάζει κοντά στην περιοχή Gebze της Κωνσταντινούπολης και εκβάλλει στη Μαύρη Θάλασσα. Σύμφωνα με τη σελίδα των υδάτινων πόρων της İSKİ, τέθηκε σε λειτουργία το 1972 και έχει ετήσια χωρητικότητα 220 εκατομμυρίων κυβικών μέτρων, καθιστώντας την την μεγαλύτερη πηγή νερού για την Κωνσταντινούπολη. Σχεδόν ολόκληρη η ασιατική πλευρά της πόλης τροφοδοτείται από αυτό το νερό. Σύμφωνα με την İSKİ, η λεκάνη απορροής του φράγμα είναι 621 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Σύμφωνα με την Wikipedia, ο φράγμα, ο οποίος είναι κατασκευασμένος από χώμα, έχει ύψος 52 μέτρα από το βάθος του ποταμού και η επιφάνεια της λίμνης είναι περίπου 23 τετραγωνικά χιλιόμετρα.

Όταν φτάσετε στην ακτή, δώστε προσοχή στο δάσος γύρω από τη λίμνη. Η περιοχή γύρω από τον φράγμα είναι μια προστατευμένη περιοχή, η οποία έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να μην υπάρχει οικοδόμηση. Η βλάστηση που βλέπετε προστατεύεται για να διατηρείται καθαρό το πόσιμο νερό. Η λίμνη δεν είναι μέρος για κολύμπι ή πικνίκ, αλλά μια δεξαμενή πόσιμου νερού. Γι' αυτό, μην μπείτε στο νερό, μην ανάψετε φωτιά στην ακτή και πάρτε μαζί σας τα σκουπίδια σας. Ακολουθήστε τις προειδοποιητικές πινακίδες και τους δείκτες απαγόρευσης που βρίσκονται στην ακτή.

Είναι επίσης σημαντικό να γνωρίζετε πού πηγαίνει το νερό μετά τη λίμνη. Σύμφωνα με τα δεδομένα της İSKİ, κατά μέσο όρο 600 εκατομμύρια κυβικά μέτρα νερού από

Όταν φτάσετε στο Polonezköy, παρκάρετε το αυτοκίνητο σε ένα κατάλληλο σημείο και περπατήστε για το υπόλοιπο της ημέρας. Το χωριό βρίσκεται στους δασώδεις λόφους του Beykoz, περίπου 20 χιλιόμετρα από την ακτή της Μαύρης Θάλασσας και περίπου 15 χιλιόμετρα από την ακτή του Βόσπορου, σύμφωνα με την Wikipedia. Ο λόγος που αφιερώνετε δύο και μισή ώρες σε αυτό το τελευταίο σημείο είναι η φύση. Το χωριό περιβάλλεται από το Φυσικό Πάρκο Polonezköy, το οποίο ανακηρύχθηκε από το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Δασών το 1994. Στον κατάλογο των Προστατευόμενων και Εθνικών Πάρκων, η ημερομηνία ίδρυσης του πάρκου αναφέρεται ως 15 Ιουλίου 1994.

Αρχικά, κάντε μια σύντομη βόλτα στον κεντρικό δρόμο του χωριού και θυμηθείτε γιατί αυτό το μέρος ονομάζεται Polonezköy. Το Polonezköy ιδρύθηκε το 1842, με πρωτοβουλία του πρίγκιπα Adam Czartoryski, ο οποίος εξορίστηκε μετά την Πολωνική Επανάσταση του 1830. Το παλιό όνομα του χωριού, Adampol, προέρχεται από το όνομα του ιδρυτή του. Ο Michal Czajkowski, εκπρόσωπος του Czartoryski, αγόρασε την δασική περιοχή όπου αργότερα ιδρύθηκε το χωριό. Σύμφωνα με την Wikipedia, αρχικά ζούσαν μόνο δώδεκα άνθρωποι στο χωριό, και ακόμη και στην πιο πολυπληθή περίοδο, ο αριθμός των κατοίκων δεν ξεπέρασε τα διακόσια είκοσι. Οι πρώτοι κάτοικοι ζούσαν από τη γεωργία, την κτηνοτροφία και τη δασοκομία.

Καθώς περνάτε από το χωριό, μάθετε πού βρίσκεται το Μνημείο Zofia Rizi. Αυτό το μικρό σπίτι φιλοξενεί φωτογραφίες, βιβλία και έγγραφα της οικογένειας Ryży, καθώς και παλιά έπιπλα. Σύμφωνα με τα αρχεία του χωριού, μεταξύ των επισκεπτών του Polonezköy ήταν ο συνθέτης Franz Liszt το 1847 και ο συγγραφέας Gustave Flaubert το 1850. Το 1938, οι κάτοικοι του χωριού απέκτησαν την τουρκική υπηκοότητα, και το 1968, απέκτησαν την ιδιοκτησία των γαιών που καλλιεργούσαν. Σήμερα, κάθε καλοκαίρι διοργανώνεται στο χωριό ένα φεστιβάλ που τιμά τους δεσμούς με την Πολωνία.

Αφού δείτε το χωριό, ξεκινήστε την κύρια δραστηριότητα: την πεζοπορία στο δάσος. Σύμφωνα με την Wikipedia, το φυσικό πάρκο καλύπτει μια έκταση