Από την Ταξίμ προς τη Σίσλι: Ίχνη της Μεταβατικής Περιόδου και της Δημοκρατίας.

Σε αυτό το σημείο, δεν θα δείτε την πλατεία, αλλά το μνημείο που βρίσκεται στο κέντρο της. Όταν βγείτε από το μετρό ή την οδό Ιστικλάλ, κατευθυνθείτε απευθείας μπροστά από το Μνημείο της Δημοκρατίας. Το μνημείο βρίσκεται στο κέντρο ενός χώρου χωρίς κυκλοφορία και μπορείτε να το περιηγηθείτε από όλες τις πλευρές. Το μνημείο, σχεδιασμένο από τον Ιταλό γλύπτη Pietro Canonica, κατασκευάστηκε από το 1925 και ολοκληρώθηκε σε διάστημα δύο ετών και έξι μηνών, εγκαινιάστηκε στις 8 Αυγούστου 1928. Η βάση και ο περιβάλλον χώρος σχεδιάστηκαν από τον Giulio Mongeri. Το μνημείο έχει ύψος έντεκα μέτρα και ζυγίζει ογδόντα τέσσερις τόνοι. Οι μπρούτζινες φιγούρες είναι τοποθετημένες σε έναν αψιδωτό βωμό από ροζ και πράσινο μάρμαρο, και όλα τα μέρη μεταφέρθηκαν από τη Ρώμη στην Κωνσταντινούπολη με πλοίο. Το κόστος κατασκευής καλύφθηκε από δωρεές του κοινού, με τη μεγαλύτερη δωρεά να προέρχεται από τον τραπεζίτη Berç Keresteciyan. Ξεκινήστε από την βόρεια πλευρά, δηλαδή την πλευρά που βλέπει στην οδό Δημοκρατίας. Εδώ, ο Μουσταφά Κεμάλ απεικονίζεται με στολή στρατιωτικού, μπροστά από τους στρατιώτες του, ως ο διοικητής του Πολέμου της Ανεξαρτησίας. Στη συνέχεια, περιηγηθείτε γύρω από το μνημείο και φτάστε στην νότια πλευρά, που βλέπει προς την οδό Ιστικλάλ. Εδώ, ο Ατατούρκ είναι ντυμένος με πολιτικά, συνοδευόμενος από τον Ισμέτ Ινόνου και τον Φεβζί Τσακμάκ, ενώ γύρω τους βρίσκονται στρατιώτες και πολίτες. Η σκηνή απεικονίζει την ίδρυση της Νέας Δημοκρατίας. Ανάμεσα στις φιγούρες στο παρασκήνιο, υπάρχουν και εκπρόσωποι που συμβολίζουν τη σοβιετική βοήθεια κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Ανεξαρτησίας. Λόγω της αμφισβήτησης της ταυτότητάς τους, δεν αναφέρουμε τα ονόματά τους. Στις δύο στενές πλευρές, υπάρχουν αγάλματα στρατιωτών, ενώ στα γλυπτά πάνω από αυτά, απεικονίζονται δύο γυναικείες μορφές. Η αψιδωτή μορφή της βάσης θυμίζει μια πλατεία με πηγή. Στην πραγματικότητα, το αρχικό σχέδιο του Canonica προοριζόταν για μια πηγή. Πλησιάστε τη βάση για να δείτε τις εκφράσεις των προσώπων και τις πτυχές των ρούχων, και στη συνέχεια απομακρυνθείτε Καθώς κατεβαίνετε, βρίσκεστε εντός του πάρκου Maçka Demokrasi, το οποίο είναι ο επόμενος σταθμός. Πηγή: Wikipedia (Μνημείο της Δημοκρατίας, Πάρκο Gezi Taksim, Taşkışla, τελεφερίκ TF1); Wikipedia (Μνημείο της Δημοκρατίας).

Κατεβαίνοντας από τον κάτω σταθμό του τελεφερίκου, βρίσκεστε στον πυθμένα της κοιλάδας. Σε αυτό το σημείο, μπορείτε να περπατήσετε, να καθίσετε και να απολαύσετε το περιβάλλον. Το πάρκο, που ονομάζεται Κοιλάδα Dolmabahçe, βρίσκεται σε μια χαράδρα και εκτείνεται ανάμεσα στις περιοχές Dolmabahçe, Maçka, Nişantaşı και Harbiye. Επίσης, εδώ περνά το όριο μεταξύ των περιοχών Beşiktaş και Şişli. Η κοιλάδα αποτελούσε χώρο αναψυχής από τον 19ο αιώνα. Στη δεκαετία του 1970, μετατράπηκε σε μια παραμελημένη και επικίνδυνη περιοχή. Το 1993, ανακαινίστηκε και επαναλειτουργήσε, αποκτώντας το όνομα "Δημοκρατία". Η τελευταία μεγάλη ανακαίνιση πραγματοποιήθηκε το 2021 από τον Δήμο της Μεγάλης Πόλης της Κωνσταντινούπολης. Η μοίρα αυτού του πάρκου συνδέεται με το μνημείο που βλέπετε στην Taksim, καθώς το σχέδιο του 1937 του Henri Prost προέβλεπε τη δημιουργία ενός πάρκου στη θέση του στρατοπέδου Topçu και τη δημιουργία μιας "πολιτιστικής κοιλάδας" που θα εκτεινόταν μέχρι τις περιοχές Maçka και Beşiktaş.

Μέσα στο πάρκο, κατά μήκος της κοιλάδας, υπάρχουν εννέα τεχνητές λιμνούλες και ένα μικρό τεχνητό νησί. Ακολουθήστε τη διαδρομή του νερού. Οι γέφυρες ανάμεσα στις λιμνούλες είναι τα πιο φωτογραφημένα σημεία του πάρκου. Δώστε προσοχή και στα δέντρα. Εδώ μεγαλώνουν μαζί ιτιά, λεύκη, φλαμουριά, καστανιά, δρυς, ακακία, πλατάνος, κυπαρίσσι, κόκκινο δέντρο και καρύδια. Το φθινόπωρο, ο πυθμένας της κοιλάδας γίνεται κίτρινος και καφέ. Υπάρχουν δύο παιδικές χαρές και δύο ανοιχτές αθλητικές εγκαταστάσεις. Εάν επισκέπτεστε το πάρκο με παιδιά, παρατείνετε τη διαμονή σας σε αυτό το σημείο. Τα περισσότερα παγκάκια βρίσκονται κοντά στις λιμνούλες και κάτω από τις σκιές των δέντρων. Αυτό είναι το ιδανικό σημείο για ένα διάλειμμα για φαγητό, καθώς στις δύο στάσεις της περιοχής Şişli δεν υπάρχουν πράσινοι χώροι για να καθίσετε.

Τα κτίρια στις πλαγιές της κοιλάδας αφηγούνται την ιστορία του πάρκου. Από την πλευρά του Beşiktaş, διακρίνεται το Maçka Silahhanesi, ένα κτίριο τριών ορόφων. Το κτίριο σχεδιάστηκε από τον Sarkis Balyan το 1873-1875, κατόπιν εντολής του σουλτάνου Abdülaziz

Στην οδό Halaskargazi, ανάμεσα σε πολυκατοικίες, βρίσκεται ένα τριώροφο ροζ σπίτι που είναι εύκολο να μην το παρατηρήσετε. Αναζητήστε την πινακίδα πάνω από την πόρτα και το άγαλμα μπροστά. Το σπίτι χτίστηκε το 1908 από τον Osep Kasabyan. Ο Μουσταφά Κεμάλ μετακόμισε εδώ στις 13 Νοεμβρίου 1918. Έζησε εδώ για περίπου έξι μήνες, μέχρι τις 16 Μαΐου 1919, όταν αναχώρησε για τη Σαμσουν. Στον πάνω όροφο ζούσαν η μητέρα του, Ζουμπίντε Χανίμ, και η αδελφή του, Μακμπούλε. Ο κάτω όροφος προοριζόταν για τον υπηρέτη του. Αυτό που πρέπει να κάνετε σε αυτό το μέρος είναι να εξερευνήσετε τα δωμάτια όπου έζησε για αυτούς τους έξι μήνες και να αντιληφθείτε την κλίμακα του σπιτιού. Δεν είναι παλάτι, αλλά ένα συνηθισμένο οικογενειακό σπίτι για την εποχή του, στην περιοχή Σίσλι.

Το σπίτι μετατράπηκε σε μουσείο στις 15 Ιουνίου 1942, κατά τη διάρκεια της θητείας του Λουτφί Κιρντάρ, που ήταν Δήμαρχος και Κυβερνήτης. Σήμερα, το μουσείο διαχειρίζεται ο Δήμος της Μεγάλης Πόλης της Κωνσταντινούπολης. Μπορείτε να το επισκεφθείτε σε τρία επίπεδα: το ισόγειο, τον πρώτο και τον δεύτερο όροφο. Στην έκθεση υπάρχουν ρούχα, αντικείμενα και μετάλλια που χρησιμοποιούσε ο Ατατούρκ, καθώς και έγγραφα σχετικά με τον Εθνικό Αγώνα και την Επανάσταση, καθώς και φωτογραφίες που απεικονίζουν τη ζωή του από τη γέννηση μέχρι τον θάνατό του. Επίσης, υπάρχουν πορτρέτα που φιλοτεχνήθηκαν από ζωγράφους όπως ο Ιμπραχίμ Τσαλλί και ο Ζέκι Κοτσαμέμι. Σταθείτε μπροστά στο πορτρέτο του Τσαλλί και συγκρίνετε το με την "γλώσσα" της ζωγραφικής της δεκαετίας του 1920, όπως φαίνεται στο άγαλμα του Κανονίκα στην Ταξίμ. Το πιο αξιοσημείωτο στο σπίτι είναι ότι οι προετοιμασίες για την αναχώρηση του προς τη Σαμσουν έγιναν σε αυτά τα δωμάτια. Δώστε προσοχή στις ημερομηνίες των εγγράφων. Τα περισσότερα είναι μεταξύ του τέλους του 1918 και της άνοιξης του 1919.

Το κτίριο έχει υποστεί διάφορες ανακαινίσεις. Το 1960, υπέστη μερική ανακαίνιση, ενώ το 1962 υπήρξε μια μικρή πυρκαγιά. Το 1981, ανακ

Η οδός Abide-i Hürriyet τελειώνει σε μια ανηφόρα, και το μνημείο βρίσκεται μπροστά σας. Αυτό είναι το λόφος Hürriyet-i Ebediye, το ψηλότερο σημείο της Şişli, από όπου μπορείτε να δείτε την κοιλάδα του Kağıthane. Η ιστορία του μνημείου είναι σύντομη και ξεκάθαρη. Χτίστηκε για να τιμήσει τους στρατιώτες που σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του Απριλίου 1909, γνωστής ως "Γεγονότα της 31ης Μαρτίου". Ο αρχιτεκτονικός διαγωνισμός διεξήχθη τον Απρίλιο του 1909 και κερδήθηκε από τον αρχιτέκτονα Muzaffer Bey. Η πρώτη πέτρα τοποθετήθηκε στις 23 Ιουλίου 1909, και σύμφωνα με τις πηγές, το μνημείο εγκαινιάστηκε στις 23 Ιουλίου 1911, κατά τη διάρκεια των εορτασμών της επετείου της Μεταρρύθμισης. Θεωρείται το πρώτο εθνικό μνημείο που κατασκευάστηκε κατά την περίοδο των Οθωμανών. Ο Muzaffer Bey ήταν μια από τις σημαντικότερες προσωπικότητες του πρώτου εθνικού αρχιτεκτονικού κινήματος, και αυτό το μνημείο είναι ένα από τα πρώτα δείγματα αυτού του ρεύματος.

Όταν στέκεστε μπροστά στο μνημείο, παρατηρήστε πρώτα τη συνολική του εμφάνιση. Είναι κατασκευασμένο εξ ολοκλήρου από μάρμαρο και μοιάζει με ένα κανόνι που στοχεύει προς τον ουρανό. Βρίσκεται πάνω σε μια τριγωνική πλατφόρμα, και ο Muzaffer Bey εμπνεύστηκε από το τριγωνικό σχήμα του λόφου. Καθώς πλησιάζετε, θα δείτε τις χάλκινες πλάκες και την πόρτα, επίσης κατασκευασμένη από χαλκό. Οι πλάκες φέρουν το σφραγίδα του Σουλτάνου Mehmed Reşad και ημερομηνίες που αναφέρουν την ανακήρυξη της Μεταρρύθμισης. Στο κάτω μέρος του μνημείου, υπάρχει ένα τμήμα που μοιάζει με τζαμί, προσβάσιμο με δεκαοκτώ σκαλοπάτια. Σε αυτό το τμήμα, με τρεις κολώνες και έναν μικρό θόλο, βρίσκονται οι τάφοι των στρατιωτών που σκοτώθηκαν. Οι επιγραφές σε αυτό το τμήμα γράφτηκαν από τον γραμματικό Hasan Sabri Efendi. Αυτό το τμήμα μπορεί να μην είναι πάντα ανοιχτό, οπότε αν είναι κλειστό, θα πρέπει να το θαυμάσετε από έξω.

Γύρω από το μνημείο βρίσκεται ένα νεκροταφείο, και το δεύτερο τμήμα της διαδρομής σας βρίσκεται σε αυτό το χώρο. Εδώ είναι θαμμένοι εβδομήντα ένα στρατιώτες, εκ των οποίων τρεις ήταν αξιωματικοί. Δίπλα στο μνημ