Από την Πύλη της Πόλης στο Μουσείο: Τα Επίπεδα της Νίκαιας.

Ξεκινήστε τη διαδρομή σας από την Πύλη του Κωνσταντινούπολη, που βρίσκεται στο βόρειο άκρο της πόλης, στο σημείο όπου η οδός Ατατούρκ συναντά τα τείχη. Βγείτε έξω από τη γραμμή των τειχών για να δείτε την πύλη από έξω και φανταστείτε ότι είστε ένας ταξιδιώτης που φτάνει στην πόλη από την οδό προς την Κωνσταντινούπολη. Η Πύλη του Κωνσταντινούπολη αποτελείται από τρεις ξεχωριστές πύλες: την εξωτερική, τη μεσαία και την εσωτερική, και ανάμεσα στις πύλες υπάρχει μια οβάλ αυλή. Σταθείτε στο κέντρο της αυλής και παρατηρήστε πρώτα την εξωτερική και μετά την εσωτερική αψίδα. Από εδώ θα δείτε καλύτερα πώς οι τρεις πύλες είναι διατεταγμένες στην ίδια ευθεία. Παρατηρήστε ότι οι κολώνες των πυλών είναι κατασκευασμένες από γρανίτη και ότι φέρουν μια ψηλή αψίδα. Στην κορυφή των κολωνών υπάρχουν δύο κεφάλια της Μέδουσας, με τα πρόσωπα στραμμένα προς τα έξω. Σύμφωνα με την Περιφέρεια Ιζνίκ, τοποθετήθηκαν εκεί για να απωθούν τα κακά πνεύματα. Σύμφωνα με τα αρχεία του Δήμου Ιζνίκ, η πύλη χτίστηκε κατά τη ρωμαϊκή περίοδο και επισκευάστηκε την εποχή του αυτοκράτορα Αδριανού, το 123 μ.Χ. Σύμφωνα με τη Μεγάλη Πόλη Μπούρσα, η Πύλη του Κωνσταντινούπολη, μαζί με την Νέας Σεχίρ, αποτέλεσαν αντικείμενο εργασιών αποκατάστασης που διεξήχθησαν από το Μουσείο Ιζνίκ και τον Δήμο. Από εδώ, ακολουθήστε τη γραμμή των τειχών προς τα ανατολικά, προς την Πύλη Λέφκε. Εάν η διαδρομή σας απομακρυνθεί από τα τείχη, διατηρήστε την ανατολική κατεύθυνση μέσα στην πόλη. Τα τείχη εκτείνονται γύρω από την πόλη για περίπου 4.970 μέτρα και το ύψος τους κυμαίνεται από 10 έως 13 μέτρα. Καθώς περπατάτε, μετρήστε τους στρογγυλούς και τους τετράγωνους πύργους. Σύμφωνα με επίσημες πηγές, υπάρχουν συνολικά 114 πύργοι. Θα παρατηρήσετε ότι στην επιφάνεια των τειχών, οι σειρές από τούβλα εναλλάσσονται με μεγάλες, λαξευμένες πέτρες. Μεγάλο μέρος των τειχών είναι χτισμένο με αυτήν την τεχνική. Σύμφωνα με την Μεγάλη Πόλη Μπούρσα, τα τείχη, που ξεκίνησαν την περίοδο της Βιθυνίας τον 4ο αιώνα π.Χ Εξετάστε προσεκτικά τα διακοσμητικά γλυπτά και τους μαρμάρινους στύλους που βρίσκονται στην πύλη. Οι πηγές διαφέρουν σχετικά με τη χρονολόγηση των πυλών: η καταχώρηση στο "Πολιτιστικό Πρόγραμμα" συνδέει την πύλη "Lefke" με την επίσκεψη του Αδριανού στην πόλη, ενώ το αρχείο της UNESCO συνδέει τις τέσσερις κύριες πύλες με τον Βεσπασιανό και τον γιο του Τίτο. Στην ίδια περιοχή βρίσκεται και η ρωμαϊκή υδραγωγός μήκους 822 μέτρων, η οποία ονομάζεται "Αρχαία Υδραγωγός της Πύλης Lefke" από τον δήμο και φέρεται να κατασκευάστηκε με εντολή του Αδριανού. Η εξωτερική πλευρά της πύλης, που βλέπει προς την ανατολή, δέχεται το πρωινό φως του ήλιου, οπότε προσπαθήστε να φωτογραφίσετε αυτή την όψη νωρίς το πρωί. Παρατηρήστε τα τείχη και τα τόξα της πύλης μόνο από το έδαφος, μην ανεβείτε πάνω στα τείχη ή στα ερείπια των πύργων. Τέλος, εισέλθετε στην πόλη από την πύλη "Lefke" και ακολουθήστε τον κύριο άξονα που εκτείνεται από ανατολή προς δύση, προς τη δυτική κατεύθυνση. Αυτό το δρόμο θα σας οδηγήσει στην Αγία Σοφία, που βρίσκεται στη διασταύρωση της πόλης. Πηγές: "Πολιτιστικό Πρόγραμμα", Δήμος Ιζνίκ, Περιφέρεια Ιζνίκ, Κατάλογος Προσωρινής Λίστας της UNESCO.

Όταν πλησιάζετε από τον άξονα ανατολής-δύσης, η Αγία Σοφία εμφανίζεται στη νοτιοανατολική γωνία της διασταύρωσης όπου διασταυρώνονται οι δύο κύριοι δρόμοι της πόλης. Πριν μπείτε, κάντε έναν γύρο γύρω από το κτίριο, καθώς η σημερινή του μορφή είναι το αποτέλεσμα τουλάχιστον τριών διαδοχικών φάσεων κατασκευής, που χρονολογούνται σε διαφορετικές εποχές. Σύμφωνα με τις πηγές, αρχικά υπήρχε ένα ρωμαϊκό γυμναστήριο και η πρώτη φάση του κτιρίου ήταν μια βασιλική, χτισμένη πάνω στα λίθινα θεμέλια του. Αυτή η πρώτη βασιλική πιστεύεται ότι χτίστηκε μεταξύ του 4ου και του 5ου αιώνα, ενώ το αρχείο της UNESCO αναφέρει ότι το κτίριο ανακατασκευάστηκε τον 6ο αιώνα, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ιουστινιανού. Παρατηρήστε την τούβλινη κατασκευή που υψώνεται πάνω από το λίθινο θεμέλιο στους βόρειους και νότιους τοίχους. Το παχύ στρώμα κονιάματος και τα μεγάλα τούβλα είναι ενδείξεις αυτής της πρώτης φάσης. Η πρώτη αναφορά στο όνομα του κτιρίου εμφανίζεται σε ιστορικά έγγραφα στις 11 Οκτωβρίου 787, κατά τη διάρκεια της συνόδου της Έβτης Οικουμενικής Συνόδου, υπό την ηγεσία του Πατριάρχη Ταρασίου. Το 1065, ένας σεισμός κατέστρεψε σχεδόν ολόκληρο το κτίριο, το οποίο στη συνέχεια ανακατασκευάστηκε, με την ανύψωση του δαπέδου κατά 1,40 μέτρα. Κατά τη διάρκεια αυτής της ανακατασκευής, η κόγχη έγινε πενταγωνική και προστέθηκαν δύο ημικυκλικές προσθήκες με θόλους. Από έξω, προσπαθήστε να διακρίνετε τις γωνίες της πενταγωνικής κόγχης στην ανατολική πλευρά. Μετά την κατάληψη της πόλης από τον Ορχάν Γκαζί το 1331, το κτίριο μετατράπηκε σε τζαμί, προστέθηκε το μιναρέ και άρχισε να ονομάζεται Τζαμί Ορχάν. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Σουλεϊμάν, μετά από μια πυρκαγιά, ο αρχιτέκτονας Σινάν ανακαίνισε το κτίριο. Σύμφωνα με το Anadolu Ajansı, κατά τη διάρκεια αυτής της ανακαίνισης, τα τόξα και οι κολώνες στο εσωτερικό αφαιρέθηκαν και δημιουργήθηκαν μεγάλα τόξα, ενώ διασφαλίστηκε ότι το μιναρέ θα ήταν ορατό από παντού. Ταξιδιώτες που επισκέφτηκαν το κτίριο στα τέλη του 18ου και στις αρχές του 19ου αιώνα το περιέγραψαν ως ερειπωμένο και εγκατα Από αυτό το σημείο, κατευθυνθείτε προς τη νοτιοδυτική κατεύθυνση. Το Ρωμαϊκό Θέατρο βρίσκεται στο νοτιοδυτικό τμήμα της πόλης και απέχει λίγα λεπτά με τα πόδια. Πηγή: Πολιτιστικό Πρόγραμμα, Δήμος Νίκαιας, Anadolu Ajansı, Κατάλογος Προσωρινής Λίστας της UNESCO.

Το αρχαίο θέατρο, σύμφωνα με το "Πολιτιστικό Πόρταλ", βρίσκεται στη νοτιοδυτική πλευρά της πόλης, στην περιοχή Selçuk. Σύμφωνα με τον Δήμο Μπουρσά, μετά από εκτεταμένες ανασκαφές και εργασίες αποκατάστασης, άνοιξε για το κοινό τον Μάρτιο του 2024. Λόγω των συνεχιζόμενων ανασκαφών, είναι σημαντικό να ελέγξετε εάν ο χώρος είναι ανοιχτός και τις ώρες λειτουργίας πριν την επίσκεψή σας. Το κτίριο κατασκευάστηκε τον 2ο αιώνα μ.Χ., κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αυτοκράτορα Τραϊανού, από τον Πλίνιο, διοικητή της Βιθυνίας. Ενώ τα περισσότερα θέατρα στην Ανατολία είναι χτισμένα σε πλαγιές, αυτό το θέατρο είναι χτισμένο σε μια επίπεδη περιοχή, με τις σειρές καθισμάτων να ανεβαίνουν μέσω αψίδων. Οι πηγές το αναφέρουν ως το μοναδικό παράδειγμα στην Τουρκία με αυτόν τον τύπο κατασκευής. Το κτίριο, με χωρητικότητα περίπου δέκα χιλιάδων θεατών, καλύπτει μια έκταση 84 μέτρων σε μήκος και 63 μέτρων σε πλάτος. Ξεκινήστε εξερευνώντας το τμήμα των καθισμάτων, παρατηρώντας τις αψίδες και τα θόλους που αποτελούν τη βάση της κατασκευής. Σύμφωνα με το "Πολιτιστικό Πόρταλ", αυτό το υποστηρικτικό σύστημα έχει διατηρηθεί. Ο Δήμος Ιζνίκ αναφέρει ότι το θέατρο διαθέτει 19 διαδρόμους για να εξυπηρετήσει το τμήμα των καθισμάτων που είναι χτισμένο σε επίπεδο έδαφος. Περπατήστε κατά μήκος του μονοπατιού των επισκεπτών, μετρώντας τις εισόδους των διαδρόμων και παρατηρήστε πώς οι αψίδες στηρίζουν τα σκαλοπάτια των καθισμάτων. Στη συνέχεια, κατευθυνθείτε προς το σκηνικό τμήμα. Σύμφωνα με τις πηγές, αυτό το κτίριο είχε τρεις ορόφους, αλλά μόνο ο πρώτος όροφο έχει διατηρηθεί μέχρι σήμερα. Οι ανασκαφές αποκάλυψαν ολόκληρη τη σκηνή, η οποία εκτείνεται 45 μέτρα σε μήκος, από ανατολή προς δύση. Παρατηρήστε τις υποστηρίξεις και τα τμήματα που έχουν απομείνει, φανταζόμενοι ότι η πρόσοψη της σκηνής κάποτε ήταν διακοσμημένη με κολώνες και πλούσιες αρχιτεκτονικές λεπτομέρειες. Το θέατρο χρησιμοποιήθηκε για περίπου δύο αιώνες για τον αρχικό του σκοπό. Οι πηγές αναφέρουν ότι εδώ γίνονταν αγώνες γυμναστών και άλλες παραστάσεις. Οι μεγάλες σεισμοί του 358, 362 και 368 προκάλεσαν σοβαρές Εάν έχετε χρόνο, μπορείτε να κάνετε μια σύντομη παράκαμψη προς τα δυτικά, προς τα ερείπια της Πύλης της Λίμνης. Από την πύλη έχουν απομείνει ελάχιστα στοιχεία, και μόνο το μισό του πύργου που βρίσκεται στα δεξιά σώζεται. Στη συνέχεια, κατευθυνθείτε προς τα νοτιοανατολικά, προς την περιοχή της Πύλης της Νέας Πόλης. Στο Μουσείο της Ιζνίκ, το τελευταίο σημείο της διαδρομής, θα μπορέσετε να δείτε τα ευρήματα των ανασκαφών του αρχαίου θεάτρου. Πηγή: Πύλη Πολιτισμού, Δήμος Μέγα Βουρλά, Δήμος Ιζνίκ, Βικιπαίδεια, Αρχαίο Ρωμαϊκό Θέατρο της Ιζνίκ.

Το τελευταίο σημείο της διαδρομής είναι το Μουσείο İznik, το οποίο βρίσκεται στην περιοχή Mahmut Çelebi, κοντά στην πύλη Yenişehir, σύμφωνα με τα αρχεία του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού. Το μουσείο άνοιξε το 1935 στο Yakup Çelebi Zaviyesi και το 1960 μεταφέρθηκε στο Nilüfer Hatun İmareti. Το νέο κτίριο, που κατασκευάστηκε από το Υπουργείο μεταξύ 2020 και 2022, άνοιξε για το κοινό στις 16 Ιανουαρίου 2023, μαζί με αρχαιολογικά ευρήματα. Το Nilüfer Hatun İmareti λειτουργεί σήμερα ως ξεχωριστό μουσείο, με την ονομασία Μουσείο Τούρκικων Ισλαμικών Έργων. Ελέγξτε τις ώρες λειτουργίας, την ημέρα που είναι κλειστό και τους όρους εισόδου στον επίσημο ιστότοπό του πριν την επίσκεψή σας. Οι εκθεσιακοί χώροι βρίσκονται στο ισόγειο, ενώ στον πάνω όροφο βρίσκονται οι διοικητικοί χώροι και οι αποθήκες. Στο μουσείο εκτίθενται περίπου 1.500 έργα, με τα παλαιότερα να χρονολογούνται από το 6500 π.Χ. Οι αίθουσες είναι οργανωμένες χρονολογικά: Νεολιθική, Χαλκολιθική, Εποχή του Χαλκού, Ελληνιστική, Ρωμαϊκή, Ανατολική Ρωμαϊκή και Οθωμανική περίοδος. Ακολουθήστε αυτή τη σειρά, καθώς τα κτίρια που βλέπετε κατά τη διάρκεια της επίσκεψής σας αντιστοιχούν στα αντίστοιχα χρονικά διαστήματα. Τα εκθέματα προέρχονται από τις αρχαιολογικές ανασκαφές των γύρω λόφων, καθώς και από τις ανασκαφές των εργοστασίων παραγωγής κεραμικών İznik, του Ρωμαϊκού Θεάτρου İznik, της υποβρύχιας βασιλικής στη λίμνη και της νεκρόπολης Hisardere. Ανάμεσα στα ρωμαϊκά εκθέματα, αναζητήστε το μαρμάρινο τραπέζι παιχνιδιών, παρόμοιο με το τάβλι, όπου κάθε παίκτης χρησιμοποιούσε δεκαπέντε πιόνια, για το παιχνίδι "duodecim scripta". Στο φέρετρο του Αχιλλέα, στις τέσσερις πλευρές του, απεικονίζονται σκηνές από τον Τρωικό Πόλεμο, καθώς και ο Αγαμέμνονας, ο Αχιλλέας και η αιχμάλωτη Βρισηίδα. Σε μια πλευρά υπάρχουν φιγούρες που συμβολίζουν την άνοιξη, το καλοκαίρι και το φθινόπωρο. Τα φέρετρα αποτελούν το πιο εντυπωσιακό τμήμα του μουσείου. Στο φέρετρο του Αντιγόνου, ένα σημαντικό εύρημα από τη νεκρόπολη Hisardere, βρέθηκε ένας άνδρας ηλικίας 45 Στη συνέχεια, επισκεφθείτε τον κήπο, όπου φιλοξενείται μια υπαίθρια έκθεση με κυρίως λίθινα έργα τέχνης, όπως κολώνες, σαρκοφάγους, λίθινες επιγραφές και άλλα. Ο κήπος είναι επίσης διαμορφωμένος ανά εποχές, και μπορείτε να εξετάσετε από κοντά παρόμοια αντικείμενα που είδατε κατά τη διάρκεια της περιήγησής σας στους τειχούς. Στον χώρο του μουσείου υπάρχουν τουαλέτες, χώρος στάθμευσης και ένα μικρό παρεκκλήσι. Αφού βγείτε από το μουσείο, κατευθυνθείτε προς την κοντινή πύλη Yenişehir. Η πύλη βρίσκεται στην αρχή του δρόμου που συνδέει το İznik με τις πόλεις Yenişehir και Bursa. Η πύλη, κατασκευασμένη από λαξευμένη πέτρα, αποτελείται από τρία τμήματα: εξωτερικό, μεσαίο και εσωτερικό, και η πρόσβαση στο εσωτερικό τμήμα γίνεται μέσω μιας τετράγωνης αυλής. Ο Δήμος İznik χρονολογεί την πύλη στον 1ο αιώνα μ.Χ., στην εποχή του αυτοκράτορα Κλαύδιου, ενώ το αρχείο του Πολιτιστικού Κέντρου αναφέρει τα έτη 268-270. Εάν έχετε χρόνο, επισκεφθείτε επίσης το Nilüfer Hatun İmareti, που βρίσκεται κοντά στην πύλη Lefke. Το κτίριο, που κατασκευάστηκε το 1388 προς τιμήν της μητέρας του Μουράτ Α', είναι, σύμφωνα με τα αρχεία της UNESCO, το πρώτο imaret (φιλανθρωπικό ίδρυμα) που κατασκευάστηκε με σχέδιο σε σχήμα ανεστραμμένου Τ. Πριν επιστρέψετε στη Bursa, μην ξεχάσετε να ελέγξετε την τελευταία αναχώρηση. Πηγή: Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού, Μουσεία της Τουρκίας, KVMGM, Κατάλογος Προσωρινής Λίστας της UNESCO, Wikipedia, Μουσείο İznik.