Τζαμιά με ξύλινες κολώνες, χτισμένα στους πρόποδες του κάστρου.

Εισέλθετε στο κάστρο από την Πύλη Χισάρ (την πύλη όπου βρίσκεται ο πύργος του ρολογιού), ακολουθήστε την οδό Κάλε Καπί και συνεχίστε μέχρι την οδό Ζιντάν Καπί. Το τζαμί βρίσκεται στα αριστερά, αμέσως μετά την πύλη. Αυτό είναι το παλαιότερο γνωστό τζαμί στην Άγκυρα. Επειδή δεν υπάρχει επιγραφή κατασκευής, η ημερομηνία διαβάζεται από το μιμπαρέ (το αναλόγιο). Η αραβική επιγραφή στο μιμπαρέ είναι φθαρμένη και έχει διαβαστεί με δύο τρόπους: 574 (1178) και 594 (1197-98) κατά το ημερολόγιο του Ισλάμ. Οι περισσότεροι ερευνητές δέχονται τη δεύτερη ανάγνωση και το χρονολογούν στην εποχή του Μουχγίντντίν Μεσούντ, γιου του Β' Κιλίτζ Αρσλάν, ηγεμόνα της Άγκυρας. Το όνομα του τζαμιού πιθανότατα προέρχεται από μια ανακαίνιση που έγινε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Α' Αλαεντίν Κιουμπατ. Στις δύο κενές εσοχές πάνω από την είσοδο του χαρεμού, υπάρχουν δύο επιγραφές ανακαίνισης: η μία από τον Λούλου Πασά, διοικητή της Άγκυρας στις αρχές του 1360, και η άλλη από τη Σερίφε Σουμεμπούλ Χατούν, το 1433-34. Γι' αυτό, ορισμένες πηγές το αναφέρουν και ως Τζαμί Μουρατίγιε.

Το εσωτερικό είναι ορθογώνιο, χωρίς κολώνες, με επίπεδη ξύλινη οροφή. Στο κέντρο της οροφής υπάρχει ένας εξαγωνικός θόλος. Το τζαμί διαθέτει ένα σελτζουκικό μιμπαρέ με διακοσμητικά στοιχεία, με κολώνες με καμπύλες στις γωνίες. Το μιμπαρέ προστατεύεται σε ένα γυάλινο περίβλημα και είναι κατασκευασμένο με την τεχνική του "kündekari". Στη δεξιά πλευρά του, υπάρχει η επιγραφή του κατασκευαστή. Επισκεφθείτε και τον κήπο: στην ανατολική πλευρά, ενσωματωμένο στον τοίχο του κάστρου, υπάρχει ένα τούβλινο μιμπαρέ. Αυτό είναι το μιμπαρέ του πρώτου τζαμιού που χτίστηκε από τον Μουχγίντντίν Μεσούντ. Στον τοίχο, πάνω από το μιμπαρέ, είναι ακόμα ορατές οι εσοχές όπου στηρίζονταν οι δοκοί της οροφής. Το τζαμί ανακαινίστηκε το 2008 από τη Γενική Διεύθυνση Βακουφίων. Οι αρχαίες πέτρες στον κήπο έχουν συλλεχθεί από την περιοχή. Επισκε

Στο τέλος του δρόμου που οδηγεί από το κάστρο προς την περιοχή Σαμανπαζάρι, στην νότια πλευρά του κάστρου, βρίσκεται το τζαμί Αχί Σεραφεττίν, γνωστό στον κόσμο ως "Ασλάνχανε", το οποίο πήρε το όνομά του από ένα ρωμαϊκό άγαλμα λιονταριού που είναι ενσωματωμένο στον τοίχο του. Επειδή το τζαμί αυτό αναφέρεται εκτενώς στην διαδρομή των τζαμιών της περιοχής Ολους, θα σταθούμε για λίγο, αλλά είναι σημαντικό να το επισκεφτούμε, καθώς αποτελεί το πιο αντιπροσωπευτικό δείγμα της παράδοσης που περιγράφεται σε αυτή τη διαδρομή. Η επιγραφή σε αραβική γραφή πάνω από την είσοδο του μιναρέ (υπερυψωμένη πλατφόρμα για την έκκληση) χρονολογείται στο 1289-90, αλλά σύμφωνα με την "Ισλαμική Εγκυκλοπαίδεια της Τουρκίας", το κτίριο μπορεί να είναι ακόμη παλαιότερο, ενώ το όνομα του ιδρυτή στην βόρεια πύλη υποδηλώνει την αρχή του 13ου αιώνα. Το ξύλινο τέμπλο (υπερυψωμένη πλατφόρμα όπου διαβάζεται το Κοράνι) κατασκευάστηκε από τον ξυλουργό Μεχμέτ, γιο του Εμπούμπεκιρ.

Στο εσωτερικό, η οροφή στηρίζεται από τέσσερις σειρές με 24 ξύλινα δοκάρια, τα οποία φέρουν ρωμαϊκά κιονόκρανα. Ο χώρος των γυναικών (χαρίμ) χωρίζεται σε πέντε τμήματα, με το κεντρικό τμήμα να είναι πιο ευρύ και ψηλό. Το τέμπλο είναι ένα σπάνιο δείγμα στην Ανατολία, καθώς συνδυάζει ψηφίδες και γύψο. Η διακόσμηση γύρω από το καμάρα του τέμπλου αποτελείται από ψηφίδες και γύψινες λεπτομέρειες. Στο τούβλινο σώμα του μιναρέ, χρησιμοποιείται μπλε διακόσμηση με ψηφίδες. Το 2023, μαζί με τα τζαμιά Εσρέφογλου στο Μπεγίσεχιρ, Ολου στο Σίβριχιζάρ, Μαχμούτ Μπέι στο Κασταμόνου και Ολου στο Αφιόνκαραχισάρ, συμπεριλήφθηκε στη λίστα Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO, αποτελώντας το πρώτο συγκρότημα πολιτιστικής κληρονομιάς της Τουρκίας. Τα ερείπια του συγκροτήματος (ζάουιε) και το μαυσωλείο του Αχί Σεραφεττίν βρίσκονται απέναντι από το τζαμί και αποτελούν μέρος του ίδιου συγκροτήματος, οπότε συνιστάται να τα επισκεφτείτε μαζί με το τζαμί. Στην είσοδο, αφαιρούνται τα πα

Από την Aslanhane, κατευθυνθείτε προς την οδό Ulucanlar. Το τζαμί βρίσκεται στην περιοχή Kale, στη γωνία των οδών Direkli και Ceylan. Δεν έχει επιγραφή. Οι ειδικοί, με βάση το ύφος του ιστορικού γύψινου μιχεράμπ, το χρονολογούν στον 15ο αιώνα, ενώ ορισμένοι το τοποθετούν στα πρώτα χρόνια του 15ου αιώνα. Τα αρχεία του ιδρύματος αναφέρουν ότι ανακαινίστηκε τον 18ο αιώνα. Στα αρχεία της Άγκυρας για το διάστημα 1588-1590, αναφέρεται ένα μέλος της κοινότητας του τζαμιού Direkli, γεγονός που υποδηλώνει ότι διατηρεί το ίδιο όνομα εδώ και τουλάχιστον τέσσερις αιώνες.

Το όνομά του, όπως θα καταλάβετε από την πόρτα, αναφέρεται στους πέντε ξύλινους στύλους που στηρίζουν το τελευταίο τμήμα του τζαμιού, και το τζαμί πήρε το όνομά του από αυτούς τους στύλους. Αυτό το τμήμα καλύφθηκε αργότερα με γυάλινα παραθυρόφυλλα και χρησιμοποιήθηκε ως χώρος λατρείας κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Δύο ημι-κίονες από την αρχαία εποχή βρίσκονται εκατέρωθεν της εισόδου. Οι τοίχοι είναι κατασκευασμένοι από πλίνθους με ξύλινα δοκάρια, πάνω σε βάση από πέτρα της Άγκυρας, η στέγη είναι επικαλυμμένη με κεραμίδια, ενώ η οροφή είναι ξύλινη. Η εξωτερική εμφάνιση είναι όσο το δυνατόν πιο απλή. Στο εσωτερικό, στη βόρεια πλευρά βρίσκεται η ξύλινη γυναικεία γωνία, ενώ στη νότια πλευρά, μέχρι την οροφή, βρίσκεται ο γύψινος μιχεράμπ. Το πάνω μέρος της εσοχής είναι διακοσμημένο με μούκαρνα, ενώ εκατέρωθεν υπάρχουν δύο παράθυρα, με μια επιγραφή σε γραφή "nesih" και δύο γεωμετρικά σχέδια στο πλαίσιο. Το μιναρέ είναι καινούργιο. Ο θόλος του ξύλινου μιναρέ στη βορειοανατολική γωνία είναι επικαλυμμένος με ψευδάργυρο. Δίπλα στον βόρειο τοίχο, υπήρχε ένα τάφος, που ονομαζόταν "Direkli Baba", και που πιθανότατα ανήκε στον ιδρυτή του τζαμιού, αλλά σήμερα δεν βρίσκεται εκεί. Κατά τη διάρκεια της ανακαίνισης του 2007, οι προσθήκες στην αυλή απομακρύνθηκαν και δημιουργήθηκε ένας χώρος για το "ablution" (αποκατάσταση της θρησκευτικής καθαρότητας). Είναι ένα μικρό τζαμί της γειτονιάς. Μπορεί να το βρείτε κλειστό εκτός των ωρών προσευχής. Σε αυτήν την περίπτωση

Το τζαμί βρίσκεται σήμερα εντός του κεντρικού campus του Πανεπιστημίου Χατζετεπέ (Sıhhiye). Βρίσκεται στα νοτιοανατολικά του Δήμου Αλτίνταγ και προσβάσιμο μέσω μιας σκάλας από την οδό Ταλατπάσα. Οι παλιές οδοί (Eski Yol και Küçük Gelin) καταργήθηκαν κατά τη διάρκεια της αναδιάταξης του campus και η περιοχή γύρω από το τζαμί μετατράπηκε σε πάρκο το 2006. Στην κορυφή της εισόδου υπάρχουν δύο επιγραφές: η μία, γραμμένη με τη γραφή sülüs, αναφέρει ότι το τζαμί χτίστηκε από τον Seyfeddin, γιο του Hacı Musa, αλλά διάφοροι ιστορικοί έχουν διαβάσει διαφορετικές ημερομηνίες, όπως 1422, 1432 και 1490. Στο βιβλίο των κληροδοτημάτων του 1522, το τζαμί αναφέρεται ήδη. Η δεύτερη επιγραφή, γραμμένη με τη γραφή rika, περιγράφει τις εργασίες αποκατάστασης που έγιναν το 1923. Ο Semavi Eyice θεωρεί το κτίριο ως τζαμί του 15ου αιώνα, ενώ το μιχεράπ (οι χώροι προσευχής) και οι διακοσμητικές λεπτομέρειες είναι χαρακτηριστικά του τέλους του 17ου και της πρώτης μέσης του 18ου αιώνα, γεγονός που υποδηλώνει ότι το τζαμί ανακαινίστηκε σημαντικά εκείνη την περίοδο.

Αξίζει να παρατηρήσετε: τα τρία αψιδωτά ανοίγματα του χώρου όπου στεκόταν η τελευταία σειρά πιστών στηρίζονται από δύο κολώνες από μάρμαρο. Οι ξύλινες πόρτες του χώρου των γυναικών χρονολογούνται από τον 15ο αιώνα. Η σκαλιστή διακόσμηση είναι υψηλής ποιότητας και στην κορυφή της υπάρχει η φράση "Kelime-i Tevhid" (η μοναδικότητα του Θεού). Στο εσωτερικό, η οροφή είναι χωρίς κολώνες και χωρίζεται σε τετράγωνα με ξύλινα στηρίγματα. Στις μικρές πλάκες στα σημεία τομής των τετραγώνων, υπάρχουν ζωγραφισμένα λουλούδια, ενώ στο κέντρο υπάρχει ένα εξαγωνικό σχέδιο και στις γύρω επιφάνειες των παραθύρων υπάρχουν διακοσμητικά σχέδια με λουλούδια. Το μιχεράπ είναι κατασκευασμένο από γύψο και περιβάλλεται από τρεις σειρές διακοσμητικών στοιχείων. Στο εσωτερικό του, υπάρχει ένα διακοσμητικό πάνελ με δύο σειρές γραφής sülüs. Το ξύλινο μιμπερ (κιβώτιο του ιμάμη) είναι αυθεντικό της εποχής του και διακοσμείται με γεωμετρικά σχέδια και σχέδια με φύλλα φοίνικα. Στον μιναρέ που βρίσκεται στη βορειοδυτική πλευ

Από την οδό Anafartalar, κατευθυνθείτε προς την πλατεία Ulus. Το τζαμί Zincirli βρίσκεται στην αριστερή πλευρά της οδού, απέναντι από την αγορά Anafartalar, με την είσοδό του να βρίσκεται στην οδό Mahmut Atalay, προς το βορρά. Στην πορεία, θα περάσετε μπροστά από το τζαμί Kurşunlu, το οποίο διαθέτει θόλο και αποτελεί ένα χαρακτηριστικό δείγμα της οθωμανικής αρχιτεκτονικής του 15ου αιώνα στην Άγκυρα, προσφέροντας μια καλή σύγκριση με το εσωτερικό του τζαμί Zincirli. Το τζαμί Zincirli δεν διαθέτει επιγραφή ή κτηματολόγιο, αλλά έγγραφα αποδεικνύουν ότι κατασκευάστηκε από τον Ankaravi Mehmed Emin Efendi (1619-1687), ο οποίος διετέλεσε Anadolu Kazaskeri και αργότερα Şeyhülislam. Γι' αυτό και ονομάζεται επίσης Kazasker Camii. Σύμφωνα με την Wikipedia, ένα κτηματολόγιο που χρονολογείται από το 1685 συνδέει το τζαμί με ένα τζαμί, ένα σχολείο και είκοσι πέντε πηγές. Η Gönül Öney υποστηρίζει ότι η διακόσμηση της οροφής, το μιμπερ και ο μιχράμπ χρονολογούνται από τα τέλη του 17ου και τις αρχές του 18ου αιώνα.

Το κτίριο είναι ένα χαρακτηριστικό δείγμα της αρχιτεκτονικής της Άγκυρας: ορθογώνιο σχέδιο, τοίχοι από πλίνθους με ξύλινα δοκάρια πάνω σε βάση από πέτρα (το εξωτερικό μέρος καλύφθηκε με τούβλα στην τελευταία ανακαίνιση), στέγη με κεραμίδια, χωρίς θόλο. Στο μπροστινό μέρος, υπάρχει ένας χώρος για τους πιστούς με τρεις αψιδωτές αψίδες, τοποθετημένες σε βάσεις από λαξευμένη πέτρα. Στο εσωτερικό, η οροφή είναι ξύλινη, με διακοσμητικά σχέδια, και στο κέντρο υπάρχουν δύο εξαγωνικά στοιχεία, περιτριγυρισμένα από ζωγραφισμένα σχέδια. Ο μιχράμπ, κατασκευασμένος από γύψο, φτάνει μέχρι την οροφή, διακοσμημένος με καρό και μια σειρά από φύλλα φοίνικα. Το μιμπερ είναι κατασκευασμένο από καρυδιά, με περίτεχνη ξυλουργική και διακοσμητική περίφραξη. Η επιγραφή στα δεξιά του μιμπερ αναφέρει την ανακαίνιση από τον Vali Hurşit Paşa το 1879, καθώς και την ανακαίνιση στην κύρια είσοδο το 1925, ενώ έγιναν και άλλες ανακαινίσεις το 1937 και το 2005. Λόγω της θέσης του στην πολυσύχναστη οδό Ulus, το τζαμί είναι ανοιχτό όλη την ημέρα και φιλο

Από το Zincirli, κατευθυνθείτε προς την πίσω πλευρά του Τζαμιού Hacı Bayram και ανεβείτε τον λόφο προς τα βορειοανατολικά. Το Τζαμί Ahi Yakup βρίσκεται στην περιοχή Hacı Bayram Mahallesi, στην οδό Selman-i Farisi, όπως αναφέρεται από το Kültür Portalı, και είναι προσβάσιμο μέσω μιας λίθινης σκάλας με έντεκα σκαλοπάτια. Η αραβική επιγραφή πάνω από την πόρτα του γυναικείου τμήματος (harim) φέρει την ημερομηνία 794 της ισλαμικής ημερολογίας, δηλαδή το 1392. Το Kültür Portalı αναφέρει αυτήν ως ημερομηνία κατασκευής, ενώ το βιβλίο "Ανκαρα Βακουφικά Έργα" της Περιφέρειας της Ανκαρά θεωρεί την επιγραφή ως επιγραφή αποκατάστασης, χρονολογώντας το κτίριο στα τέλη του 13ου αιώνα και στις αρχές του 14ου αιώνα. Ο ιδρυτής, Ahi Yakup, ήταν ένας από τους ηγέτες των "ahi" που ζούσαν στην Ανκαρα κατά τη διάρκεια της εποχής του Yıldırım Bayezid, γιος του Ahi Sinan και του Ahi Çelebi. Το τζαμί του και το συγκρότημά του δεν έχουν διασωθεί μέχρι σήμερα.

Το κτίριο είναι μικρό, χωρίς μιναρέ, με κεραμοσκεπή. Η βάση είναι από πέτρα, ενώ χρησιμοποιούνται ανακυκλωμένα ρωμαϊκά μάρμαρα, ενώ το υπόλοιπο είναι από λάσπη με επικάλυψη. Ένα ξύλινο στέγαστρο καλύπτει το χώρο των τελευταίων πιστών. Η πραγματική αξία του βρίσκεται στα μιχεράπ (οι θέσεις του ιμάμη): ένα βρίσκεται στο χώρο των τελευταίων πιστών και ένα στο γυναικείο τμήμα (harim), και τα δύο είναι κατασκευασμένα από το ίδιο γύψινο καλούπι. Στο κέντρο του μιχεράπ του harim, είναι ενσωματωμένο ένα αγγείο από τη Μίλητο, διαμέτρου 20 εκατοστών, με σχέδια σε ανοιχτό μπλε και σκούρο μπλε χρώματα. Ο Bekir Eskici το θεωρεί το παλαιότερο γνωστό παράδειγμα γύψινων μιχεράπ της πρώιμης περιόδου στην Ανκαρα και το χρησιμοποιεί ως κριτήριο για τη χρονολόγηση άλλων τζαμιών. Το ίδιο καλούπι χρησιμοποιήθηκε και στο κοντινό Τζαμί Ahi Tura. Στο νεκροταφείο που βρίσκεται βόρεια και ανατολικά του τζαμιού, βρίσκεται ο τάφος του Ahi Yakup, χωρίς επιγραφή. Στο μπροστινό μέρος, υπάρχει ένας σπασμένος μαρμάρινος στύλος, βαμμένος πράσινο. Το 1984, το γειτονικό Σωματείο των "Ahiler" το ανακαίνισε, ενώ το 2009, η Γενική Διεύθυνση των Βακουφίων πραγματο