
Στην περιοχή του Γκιουμούνχε, βρίσκονται το Κάστρο, οι Σπηλιές και η Αρχαία Πόλη.
Συνδέσου για να κάνεις «μου αρέσει» και να βαθμολογήσεις
Ακόμα κι αν η πόλη της Γκιουμσάνε πήρε το όνομά της από τα ορυχεία αργύρου, αυτή η διαδρομή αφηγείται την ιστορία των απότομων κοιλάδων, των ψηλών βουνών και των παλιών δρόμων, και όχι των ορυχείων. Τα τέσσερα σημεία ενδιαφέροντος διασκορπίζονται σε τρεις επαρχίες: το κάστρο και η γυάλινη πλατφόρμα θέασης στο Τορούλ, η σπηλιά Καράτσα στην ίδια επαρχία, η αρχαία πόλη Σατάλα στην Κέλκιτ και το φυσικό πάρκο του καταρράκτη Τομάρα στην Σιράν. Όλα τα σημεία έχουν κοινό ότι βρίσκονται σε μια διάβαση, μια κοιλάδα ή μια γραμμή δρόμου. Η διαδρομή συνδέει τη γραμμή προς την Ζιγκάνα, την κοιλάδα της Κέλκιτ και τις πλαγιές της Σιράν σε ένα ταξίδι δύο ημερών. Η σειρά των σημείων είναι λογική, όσο το επιτρέπει η γεωγραφία. Η πρώτη ημέρα είναι στο Τορούλ. Το Κέντρο Πολιτισμού αναφέρει ότι το κάστρο και η γυάλινη πλατφόρμα βρίσκονται ακριβώς στο μέσο της διαδρομής προς τη σπηλιά Καράτσα, η οποία συνδέεται με το νέο τούνελ της Ζιγκάνα. Γι' αυτό, ξεκινάτε ανεβαίνοντας στην πλατφόρμα και στη συνέχεια πηγαίνετε στη σπηλιά. Ξεκινάτε τη μέρα σας με θέα της κοιλάδας από ψηλά και την τελειώνετε εξερευνώντας τις υπόγειες αίθουσες της σπηλιάς. Η Διεύθυνση Πολιτισμού και Τουρισμού της επαρχίας Γκιουμσάνε αναφέρει ότι η σπηλιά Καράτσα απέχει 17 χιλιόμετρα από το κέντρο της πόλης, γεγονός που καθιστά εύκολη την επιστροφή στο κέντρο για διαμονή το βράδυ. Η δεύτερη ημέρα απαιτεί μεγαλύτερη οδήγηση. Η ίδια διεύθυνση αναφέρει ότι η Σατάλα απέχει 85 χιλιόμετρα από το κέντρο της Γκιουμσάνε, ενώ το Τμήμα Τουρισμού του Πανεπιστημίου Γκιουμσάνε αναφέρει 88 χιλιόμετρα. Ο καταρράκτης Τομάρα καταγράφεται ως 114 χιλιόμετρα από την επαρχία Γκιουμσάνε και 23 χιλιόμετρα από την επαρχία Σιράν στον Κατάλογο Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ανατολικής Μαύρης Θάλασσας. Οι αποστάσεις δίνονται όπως εμφανίζονται στις πηγές και ενδέχεται να διαφέρουν ανάλογα με τη δική σας διαδρομή, επομένως ελέγξτε τον χάρτη πριν ξεκινήσετε. Ξεκινώντας τη μέρα σας στη Σατάλα και περνώντας το απόγ Πηγές:
- Πολιτιστικό Πρόγραμμα, Πανοραμική Βεράντα του Κάστρου του Torul, https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/gumushane/gezilecekyer/torul-kalesi-cam-seyir-terasi
- Διεύθυνση Πολιτισμού και Τουρισμού της επαρχίας Gümüşhane, Σπηλιά Karaca, https://gumushane.ktb.gov.tr/TR-57888/karaca-magarasi.html
- Πολιτιστικό Απόθεμα της Ανατολικής Μαύρης Θάλασσας, Σπηλιά Karaca, https://karadeniz.gov.tr/karaca-magarasi/
- Διεύθυνση Πολιτισμού και Τουρισμού της επαρχίας Gümüşhane, Αρχαία Πόλη Satala, https://gumushane.ktb.gov.tr/TR-291885/satala-antik-kentin-tarihcesi-ve-kazi-calismalari.html
- Σχολή Τουρισμού του Πανεπιστημίου Gümüşhane, Αρχαία Πόλη Satala, https://turizm.gumushane.edu.tr/sayfa/gumushane-de-turizm/satala-antik-kenti
- Διεύθυνση Πολιτισμού και Τουρισμού της επαρχίας Gümüşhane, Φυσικό Πάρκο του Καταρράκτη Tomara, https://gumushane.ktb.gov.tr/TR-396972/tomara-selalesi-tabiat-parki-siran.html
- Πολιτιστικό Απόθεμα της Ανατολικής Μαύρης Θάλασσας, Καταρράκτης Tomara, https://karadeniz.gov.tr/tomara-selalesi/
Στάσεις διαδρομής

Το Κάστρο του Torul και η Γυάλινη Πανοραμική Βεράντα.
Η πρώτη στάση της διαδρομής είναι το κάστρο και η γυάλινη πλατφόρμα παρατήρησης, που βρίσκονται στην κορυφή ενός λόφου με θέα στην περιοχή του Torul. Ξεκινώντας μια περιήγηση με αυτοκίνητο που θα διαρκέσει όλη την ημέρα από εδώ, θα μπορέσετε να θαυμάσετε την γεωγραφία της περιοχής από ψηλά. Σύμφωνα με το "Πολιτιστικό Πρόγραμμα", το κάστρο χτίστηκε κατά τη μεσαιωνική περίοδο για αμυντικούς και παρατηρησιακούς σκοπούς. Η ίδια πηγή αναφέρει ότι το κάστρο ενσωματώθηκε στα οθωμανικά εδάφη κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Φατίχ Σουλτάν Μεχμέτ. Επομένως, αυτός ο λόφος είχε επιλεγεί εδώ και αιώνες ως σημείο για την παρακολούθηση της κοιλάδας. Η γυάλινη πλατφόρμα παρατήρησης που καλωσορίζει τους επισκέπτες σήμερα είναι μια πολύ πιο πρόσφατη προσθήκη και λειτουργεί ως δημοτική επένδυση. Η πλατφόρμα βρίσκεται στην κορυφή του λόφου όπου βρίσκεται το κάστρο. Το "Πολιτιστικό Πρόγραμμα" αναφέρει ότι η πλατφόρμα βρίσκεται σε ύψος 240 μέτρων από το έδαφος. Η ίδια σελίδα τονίζει ότι αυτό το ύψος είναι ένα από τα υψηλότερα στην Τουρκία. Η απόσταση περίπου 2 χιλιομέτρων από τον κεντρικό δρόμο καθιστά την πλατφόρμα μια από τις πιο εύκολα προσβάσιμες γυάλινες πλατφόρμες. Η πλατφόρμα καλύπτει μια έκταση περίπου 90 τετραγωνικών μέτρων και αποτελείται από μια ενισχυμένη γυάλινη επιφάνεια. Η τοποθεσία βρίσκεται ανάμεσα στη νέα σήραγγα Zigana και τη σπηλιά Karaca, δηλαδή βρίσκεται ήδη πάνω στη διαδρομή. Αφήνοντας το αυτοκίνητο και κατευθυνόμενοι προς την πλατφόρμα, προσπαθήστε αρχικά να αποκτήσετε μια γενική εικόνα του τοπίου. Εστιάζοντας αρχικά στον πυθμένα της κοιλάδας, στη συνέχεια στις απέναντι πλαγιές και τέλος στις απομακρυσμένες οροσειρές, θα νιώσετε πιο έντονα το βάθος. Πριν πατήσετε στην γυάλινη επιφάνεια, καθαρίστε τα παπούτσια σας από άμμο και λάσπη. Έτσι θα προστατεύσετε το γυαλί και θα έχετε πιο σταθερό βήμα. Για όσους φοβούνται το ύψος, η προσέγγιση της γραμμής των κιγκλιδωμάτων είναι ένα καλό πρώτο βήμα, δεν είναι απαραίτητο να κοιτάξετε προς τα κάτω. Για φωτογραφίες, το φως του πρωινού ή του απογεύματος αναδεικνύει καλύτερα τις καμπύλες της κοιλάδας. Σε συννεφιασμένες ή ομιχλώδ

Σπηλιά Καράτσα.
Η δεύτερη στάση είναι η σπηλιά Karaca, που βρίσκεται στα σύνορα του χωριού Cebeli, στην περιοχή του Torul. Σύμφωνα με την Περιφερειακή Διεύθυνση Πολιτισμού και Τουρισμού του Gümüşhane, η σπηλιά απέχει 17 χιλιόμετρα από το κέντρο της πόλης. Η πρόσβαση στη σπηλιά γίνεται μέσω ενός δρόμου μήκους περίπου 4 χιλιομέτρων, που διακλαδίζεται από τον αυτοκινητόδρομο Gümüşhane-Trabzon. Η σπηλιά πήρε το όνομά της από τη συνοικία Karaca του χωριού όπου βρίσκεται. Βρίσκεται σε υψόμετρο άνω των 1500 μέτρων από τη θάλασσα και είναι μια καρστική γεωλογική δομή που αναπτύχθηκε σε δολομιτικό ασβεστόλιθο. Η Διεύθυνση την περιγράφει ως μια ξηρή σπηλιά και εκτιμά την ηλικία της σε περίπου 15 εκατομμύρια χρόνια. Γνωστή επιστημονικά από τις εργασίες του γεωλόγου Şükrü Eroz μεταξύ 1983 και 1990, άνοιξε για τον τουρισμό το 1996. Στην είσοδο, ένα άνοιγμα ύψους περίπου ενός μέτρου σας καλωσορίζει. Καθώς προχωράτε, η σπηλιά διευρύνεται σε σχήμα χωνιού. Η καταγραφή του DOKAP αναφέρει ότι το ύψος της εισόδου είναι 1,7 μέτρα και το πλάτος 3 μέτρα. Η Διεύθυνση αναφέρει ότι το μέσο ύψος της οροφής είναι 18 μέτρα. Η σπηλιά αποτελείται από πέντε διασυνδεδεμένες αίθουσες, και οι τοίχοι μεταξύ των αιθουσών δεν είναι από βράχο, αλλά από σταλακτίτες και σταλαγμίτες. Καθώς προχωράτε από αίθουσα σε αίθουσα, στρέψτε το βλέμμα σας πρώτα στην οροφή, μετά στους τοίχους και τέλος στις λιμνούλες στο έδαφος. Οι σταλακτίτες, οι σταλαγμίτες, οι κολώνες, οι κρεμαστοί σχηματισμοί, οι σχηματισμοί που μοιάζουν με αυτιά ελέφαντα και οι βαθμίδες τραβέρτινης είναι μεμονωμένοι σχηματισμοί που αξίζει να αναζητήσετε. Οι τραβέρτινες έχουν χρώματα που κυμαίνονται από το λευκό έως το λαχανί, και η Διεύθυνση συνδέει αυτή την ποικιλία με την παρουσία μετάλλων όπως το σίδηρο και το μαγνήσιο στο νερό. Σε ορισμένα σημεία, η λίμνη φτάνει σε βάθος ενός μέτρου. Η Διεύθυνση αναφέρει ότι ένας σταλακτίτης ή σταλαγμίτης πάχους ενός εκατοστού χρειάζεται περίπου 12 χρόνια για να σχηματιστεί, επομένως μην αγγίζετε κανέναν σχ

Η αρχαία πόλη της Σατάλα.
Η τρίτη στάση της διαδρομής είναι η αρχαία πόλη Satala, που βρίσκεται στο χωριό Sadak, στην επαρχία Kelkit. Δεν πρόκειται για ένα μουσείο ή για έναν οργανωμένο αρχαιολογικό χώρο, αλλά για μια περιοχή με ιστορικά κατάλοιπα που είναι διάσπαρτα στο έδαφος. Επομένως, προσαρμόστε τις προσδοκίες σας ανάλογα. Σύμφωνα με το Τμήμα Τουρισμού του Πανεπιστημίου Gümüşhane, στην περιοχή Satala και στα περίχωρά της δεν έχουν πραγματοποιηθεί συστηματικές και εκτεταμένες αρχαιολογικές ανασκαφές μέχρι σήμερα. Όπως αναφέρεται στην ίδια σελίδα, η περιοχή έχει χαρακτηριστεί ως αρχαιολογικός χώρος τρίτης κατηγορίας από το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού. Η διεύθυνση της επαρχίας Gümüşhane αναφέρει ότι η Satala απέχει 85 χιλιόμετρα από το κέντρο της πόλης και περίπου 88 χιλιόμετρα από το πανεπιστήμιο. Η πρόσβαση στην περιοχή γίνεται μέσω ασφαλτοστρωμένου δρόμου. Ο δρόμος ακολουθεί την εθνική οδό Gümüşhane-Kelkit, φτάνει στην πόλη Kelkit και στη συνέχεια στρίβει προς το χωριό Sadak, με κατεύθυνση προς την πόλη Erzincan. Από το σημείο διακλάδωσης, η απόσταση από το πανεπιστήμιο είναι περίπου 7 χιλιόμετρα. Η Satala βρίσκεται σε ένα ορεινό πλάτωμα σε υψόμετρο περίπου 1670 μέτρων από τη θάλασσα. Η διεύθυνση αναφέρει ότι περίπου 1 χιλιόμετρο ανατολικά της περιοχής ρέει ο ποταμός Sadak, ένας από τους παραποτάμους του ποταμού Lykos, που αποτελεί τον ποταμό Kelkit. Τον 1ο και τον 2ο αιώνα μ.Χ., το ανατολικό σύνορο της Ρώμης ήταν ο ποταμός Τίγρις, και τέσσερις πόλεις σε αυτή τη γραμμή φιλοξενούσαν μεγάλες λεγεώνες. Η Satala ήταν μία από αυτές. Σε αντίθεση με άλλες λεγεωνάριες πόλεις, βρίσκεται σε μια ορεινή και δύσβατη περιοχή. Σύμφωνα με τη διεύθυνση, η περιοχή επιλέχθηκε λόγω της θέσης της, στο σημείο συνάντησης των δρόμων που συνδέουν το βορρά με το νότο και την ανατολή με τη δύση. Σύμφωνα με τον Suetonius, η πρώτη λεγεώνα που στάλθηκε στην Satala ήταν η XVI Flavia Firma, και ιδρύθηκε γύρω στο έτος 70 μ.Χ. από τον Vespasianus. Ο Cassius Dio αναφέρει ότι ο Traianus προετοίμασε την εκστρατεία του κατά των Παρθών το 114 μ.Χ. στην Satala. Στη συνέχεια, στην πόλη εγκαταστάθηκε η λεγεώνα XV Apollinaris. Η διεύθυνση αναφέρει ότι κατά τις επιθέσεις των Σασανιδών μεταξύ των ετών 252

Το Φυσικό Πάρκο του Καταρράκτη Tomara.
Η τελευταία στάση της διαδρομής είναι το Φυσικό Πάρκο Tomara, που βρίσκεται στο χωριό Seydibaba, στην επαρχία Şiran. Σύμφωνα με το "Απογραφή της Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ανατολικής Μαύρης Θάλασσας", η καταρράκτης απέχει 114 χιλιόμετρα από την επαρχία Gümüşhane και 23 χιλιόμετρα από την επαρχία Şiran. Η ίδια απογραφή αναφέρει ότι η περιοχή καταγράφηκε στις 11 Ιουλίου 2011. Η Διεύθυνση Πολιτισμού και Τουρισμού της επαρχίας Gümüşhane την χαρακτηρίζει ως φυσικό χώρο προστασίας. Σύμφωνα με την απογραφή, το υψόμετρο είναι 1380 μέτρα, η έκθεση είναι βόρεια και η κλίση είναι 58%. Η απότομη κοιλάδα με έκθεση προς το βορρά σημαίνει ότι θα πρέπει να περιμένετε σκιά και δροσιά. Η Διεύθυνση αναφέρει ότι το νερό αναβλύζει από σαρά σημεία του βουνού. Η καταρράκτης πέφτει από ύψος περίπου 25 μέτρων, δημιουργώντας μια λευκή και αφρισμένη ροή που καταλήγει στο ρέμα. Οι στροφές που δημιουργεί το ρέμα στην κοιλάδα και η ατμόσφαιρα που δημιουργείται, αναφέρονται στην απογραφή ως το πιο εντυπωσιακό χαρακτηριστικό της περιοχής. Η πλούσια βλάστηση που περιβάλλει την περιοχή αποτελεί επίσης μέρος του τοπίου. Όταν φτάσετε στον προορισμό, ακολουθήστε πρώτα τον ήχο της καταρράκτη για να βρείτε το καλύτερο σημείο θέασης. Για να δείτε την πτώση σε όλο της το ύψος, απομακρυνθείτε λίγο και στη συνέχεια πλησιάστε το νερό για να παρατηρήσετε την υφή του. Οι πέτρες κοντά στην επιφάνεια του νερού μπορεί να είναι βρεγμένες και ολισθηρές, επομένως τα παπούτσια με αντιολισθητική σόλα είναι απαραίτητα σε αυτό το σημείο. Λόγω της μεγάλης κλίσης, κινηθείτε αργά όταν περπατάτε με παιδιά ή ηλικιωμένους. Το νερό που εκτοξεύεται μπορεί να βρέξει την κάμερα, οπότε έχετε μαζί σας ένα πανί για να καθαρίσετε το φακό. Η μακροεκθέτηση είναι ο πιο γνωστός τρόπος για να αποτυπώσετε την ομαλή ροή του νερού στις φωτογραφίες, οπότε ένα μικρό τρίποδο μπορεί να είναι χρήσιμο. Η ποσότητα του νερού μπορεί να διαφέρει ανάλογα με την εποχή και τις βροχοπτώσεις, επομένως ενημερωθείτε για τις τρέχουσες συνθήκες πριν πάτε. Μετά την πεζοπορία, βρείτε ένα επίπεδο σημείο, καθίστε και κάντε ένα διάλειμμα ακούγοντας τους ήχους της κοιλάδας. Μην κόβετε τη βλάστηση, πάρτε μαζί σας τα σκουπίδια σας και
Σχόλια
Φόρτωση...
