Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
Radar Türkiye
Ανακαλύψτε εκδηλώσεις στην εφαρμογή
Άνοιγμα
Μια μέρα στην Κιουτάγια, από την Κιουτάγια μέχρι την Αιζάνοι.
Πολιτιστικός4 Στάση

Μια μέρα στην Κιουτάγια, από την Κιουτάγια μέχρι την Αιζάνοι.

Δεν υπάρχουν ακόμη βαθμολογίες

Συνδέσου για να κάνεις «μου αρέσει» και να βαθμολογήσεις

Αυτή η διαδρομή σας επιτρέπει να ανακαλύψετε τρεις διαφορετικές πτυχές της Κιουτάγια σε μία μόνο ημέρα: την ξύλινη παραδοσιακή αρχιτεκτονική, την κληρονομιά της περιόδου των Γκερμιγιάν με τα πέτρινα και τα κεραμικά στοιχεία, και την αρχαία πόλη της ρωμαϊκής περιόδου. Ξεκινάμε το πρωί με το Μουσείο Kossuth, που βρίσκεται στο κέντρο της πόλης. Αυτό το ξύλινο σπίτι, χτισμένο τον 18ο αιώνα, αναδεικνύει τη διάταξη των εσωτερικών χώρων των κατοικιών της Κιουτάγια, με τα δωμάτια, τις ντουλάπες και τα κρεβάτια. Το κτίριο, που φέρει το όνομα του ιδιοκτήτη του, χρονολογείται από το 1850-1851, και τα γράμματα και τα ρούχα που εκτίθενται στο μουσείο, περιγράφουν ιστορικά γεγονότα αυτής της περιόδου. Στη συνέχεια, μεταφερόμαστε στο κοντινό Μουσείο Κεραμικών. Το τμήμα του συγκροτήματος που κατασκεύασε ο τελευταίος ηγεμόνας των Γκερμιγιάν, ο Ιακώβ Β', το 1411, είναι σήμερα ένα μουσείο που παρουσιάζει την εξέλιξη των κεραμικών της Κιουτάγια και του Ιζνίκ από τον 14ο αιώνα μέχρι σήμερα. Η επιγραφή στην είσοδο και ένα αντίγραφο της Συμφωνίας των Φιλιτζανιών του 1766, δείχνουν ότι η κεραμική δεν είναι απλώς ένα διακοσμητικό στοιχείο, αλλά μια οργανωμένη τέχνη. Το τρίτο σημείο είναι το Κάστρο της Κιουτάγια, γνωστό και ως "Χισάρ". Αυτό το συγκρότημα, που αποτελείται από τρία τμήματα: το άνω, το εσωτερικό και το κάτω κάστρο, ιδρύθηκε κατά την περίοδο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και διατηρήθηκε με προσθήκες από τις περιόδους των Σελτζούκων, των Γκερμιγιάν και των Οθωμανών. Οι 72 πύργοι που αναφέρονται από τον Εβλιά Τσελεμπί και το κτίριο του 1377-1378 που κατασκεύασε ο Σουλεϊμάν Σάχ των Γκερμιγιάν, σας βοηθούν να κατανοήσετε την ιστορία της πόλης από ψηλά. Ένα κοινό στοιχείο σε όλη τη διαδρομή είναι ότι το συγκρότημα στο Μουσείο Κεραμικών και το κτίριο "Kale-i Bala" στο κάστρο, ανήκουν στην ίδια περίοδο των Γκερμιγιάν. Το απόγευμα, μεταφερόμαστε στην αρχαία πόλη της Αιζάνοι, στην περιοχή Τσαβντάρχισαρ, η οποία είναι το πιο μακρινό σημείο της διαδρομής. Η μετακίνηση γίνεται με αυτοκίνητο. Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού, Αρχαιολογικός Χώρος Αιζανόι, https://muze.gov.tr/muze-detay?SectionId=AIZ01&DistId=MRK

Kütahya Merkez, Kütahya
Πολιτιστικός
4 Στάση
~5 ώ 45 λ στα σημεία
Διαδρομή ~40,1 χλμ · 1 ώ 18 λ
Σύνολο ~7 ώ 3 λ
6 Νοεμβρίου 2026

Στάσεις διαδρομής

1
Kossuth Evi Müzesi (Macar Evi)

Το Μουσείο Kossuth (το "Μαγικό Σπίτι").

~45 λ εδώ
Börekçiler Mahallesi, Macar Sokak, Kütahya

Ξεκινάμε τη διαδρομή μας με μια στάση όπου μπορούμε να θαυμάσουμε την εσωτερική αρχιτεκτονική των παραδοσιακών σπιτιών της Κιουτάγια. Το κτίριο, γνωστό στον κόσμο ως "Μαγυάρικο Σπίτι", είναι ένα σπίτι της Κιουτάγια που χρονολογείται από τον 18ο αιώνα. Το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού ανέλαβε την αναστήλωση του σπιτιού, το οποίο άνοιξε τις πόρτες του ως μουσείο στις 19 Σεπτεμβρίου 1982. Αρχικά, αφιερώστε λίγα λεπτά για να παρατηρήσετε την πρόσοψη που βλέπει στον κήπο και να προσέξετε τις αναλογίες της ξύλινης κατασκευής. Το σπίτι είναι διώροφο και διαθέτει επτά δωμάτια. Ο πρώτος όροφος έχει διαμορφωθεί ως χώρος υποδοχής. Σε αυτόν τον όροφο βρίσκονται η κουζίνα, η τραπεζαρία, το σαλόνι, ένα δωμάτιο αφιερωμένο στη μνήμη, ένα γραφείο και η κύρια αίθουσα. Καθώς περιηγείστε στα δωμάτια, προσπαθήστε να κατανοήσετε τη λειτουργία του καθενός από το όνομά του. Στα δωμάτια υπάρχουν ενσωματωμένες ντουλάπες, αποθηκευτικοί χώροι, τζάκι, ένα σκαλιστό δοχείο για νερό, ράφια και ξαπλώστρες. Η παρατήρηση του τρόπου με τον οποίο οι ντουλάπες και οι αποθηκευτικοί χώροι είναι ενσωματωμένοι στον χώρο είναι ο πιο γρήγορος τρόπος για να κατανοήσετε τη λογική ενός παραδοσιακού σπιτιού της Κιουτάγια. Στοιχεία όπως το σκαλιστό δοχείο για νερό και το τζάκι είναι εξαιρετικά για φωτογραφίες. Ρωτήστε τον υπεύθυνο του μουσείου για άδεια φωτογράφισης. Το όνομα του σπιτιού προέρχεται από τον Lajos Kossuth, ο οποίος φιλοξενήθηκε εδώ με την οικογένειά του το 1850-1851. Ο Kossuth και οι σύντροφοί του στάλθηκαν στην Κιουτάγια στις 16 Φεβρουαρίου 1850, μαζί με μια ομάδα περίπου 150 προσφύγων. Στο γραφείο, μπορείτε να δείτε δείγματα επιστολών γραμμένων στα ελληνικά από τον Kossuth κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Κιουτάγια, καθώς και ένα ποίημα. Σύμφωνα με την επίσημη περιγραφή του μουσείου, εκείνη την περίοδο εκδόθηκε επίσης ένα βιβλίο γραμματικής στα ελληνικά. Εκτός από τα προσωπικά αντικείμενα, εκτίθενται επίσης παραδοσιακά μαγικάρικά ρούχα από τον 19ο αιώνα. Τα εθνογραφικά αντικείμενα παρουσιάζουν τα καθημερινά αντικείμενα ενός τυπικού σπιτιού της Κιουτάγια. Σκεπτόμενοι και τις δύο συλ

Το Μουσείο Kossuth είναι ένα παραδοσιακό τουρκικό σπίτι του 18ου αιώνα, που βρίσκεται στην οδό Macar, στην περιοχή Börekçiler, στο κέντρο της πόλης Kütahya. Είναι επίσης γνωστό ως "Σπίτι των Μαγυάρων". Το σπίτι έχει ανακαινιστεί από το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού και άνοιξε ως μουσείο στις 19 Σεπτεμβρίου 1982. Σήμερα, λειτουργεί ως ένα από τα τμήματα της Διεύθυνσης Μουσείων της Kütahya. Το μουσείο έχει δημιουργηθεί για να τιμήσει τη φιλοξενία του Lajos Kossuth (1802-1894), ενός σημαντικού Μαγυάρου πολιτικού και δικηγόρου, ο οποίος μαζί με την οικογένειά του φιλοξενήθηκε σε αυτό το σπίτι κατά τη διάρκεια των ετών 1850-1851. Σύμφωνα με τα επίσημα κείμενα του μουσείου, ο Kossuth συνέταξε το σχέδιο του συντάγματος για την Ουγγαρία, ενώ διέμενε σε αυτό το σπίτι στην Kütahya. Ο Kossuth και μια ομάδα περίπου 150 ατόμων, εγκατέλειψαν την Ουγγαρία τον Αύγουστο του 1849 και κατέφυγαν πρώτα στο Vidin και στη συνέχεια στο Şumnu. Η Οθωμανική διοίκηση αποφάσισε να στείλει αυτή την ομάδα στην Kütahya, την οποία θεωρούσε πιο ασφαλή. Η ομάδα έφτασε στην Kütahya στις 16 Φεβρουαρίου 1850 και παρέμεινε στην πόλη για περίπου ένα χρόνο και μισό. Ο Κυβερνήτης Süleyman Bey υποδέχτηκε τους επισκέπτες, και η οικογένεια Kossuth φιλοξενήθηκε σε αυτό το παραδοσιακό σπίτι. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Kütahya, ο Kossuth συνέγραψε επίσης ένα βιβλίο γραμματικής της τουρκικής γλώσσας, ξεκινώντας από το Şumnu. Στα κείμενα του μουσείου αναφέρεται επίσης ότι ο Kossuth έστειλε επιστολές σε αξιωματούχους διαφόρων χωρών από την Kütahya. Χάρη σε αυτή τη φιλοξενία, δημιουργήθηκαν και αναπτύχθηκαν σχέσεις αδελφοποίησης μεταξύ της Kütahya και της πόλης Pécs στην Ουγγαρία. Το κτίριο αποτελεί ένα χαρακτηριστικό δείγμα της πολιτιστικής αρχιτεκτονικής της Kütahya. Το σπίτι είναι διώροφο και αποτελείται από επτά δωμάτια, κατασκευασμένο από ξύλο και βλέπει στον κήπο. Το πρώτο όροφο αποτελεί το τμήμα υποδοχής του σπιτιού. Σε αυτόν τον όροφο βρίσκονται η κουζίνα, η τραπεζαρία, το οικογενειακό δωμάτιο, το δωμάτιο μνήμης, το γραφείο και το κύριο δωμάτιο. Σε κάθε δωμάτιο υπάρχουν ενσωματωμένες ντουλάπες, συ Ενημερωθείτε για τις πιο πρόσφατες πληροφορίες στη σελίδα του μουσείου στο muze.gov.tr. Στην ίδια σελίδα αναφέρεται ότι το μουσείο είναι κλειστό τη Δευτέρα. Επειδή το μουσείο βρίσκεται στο κέντρο της πόλης Κιουτάγια, μπορεί να ενσωματωθεί σε μια περιήγηση στην πόλη. Στη επίσημη σελίδα αναφέρονται επίσης άλλα μουσεία στην περιοχή, όπως το Μουσείο Κιουτάγια για τα κεραμικά (Çini Müzesi) και ο αρχαιολογικός χώρος της Αιζανόι. Εάν επισκεφθείτε το Μουσείο των Κεραμικών μαζί με το μουσείο, θα μπορέσετε να γνωρίσετε την αστική αρχιτεκτονική της πόλης και την παράδοση των κεραμικών σε μια μόνο ημερήσια εκδρομή.
2
Kütahya Çini Müzesi

Μουσείο Τουρκικών Κεραμικών της Κιουτάγια.

~1 ώ εδώ
Paşamsultan Mah. Gediz Caddesi No:4 43050 Kütahya

Το Μουσείο Τουρκικών Κεραμικών βρίσκεται στο τμήμα του συγκροτήματος Germiyan, δίπλα στο Μεγάλο Τζαμί. Το συγκρότημα χτίστηκε το 1411 από τον τελευταίο ηγεμόνα του Germiyan, τον Ιακώβ Β' Τσελεμπί. Το συγκρότημα αποτελούνταν από ένα νοσοκομείο, μια σχολή, ένα τζαμί, μια βιβλιοθήκη και ένα χαμάμ. Το τμήμα που σήμερα είναι μουσείο είναι το νοσοκομείο και το μαυσωλείο. Το υπουργείο ανέστειλε το κτίριο και το μουσείο άνοιξε για το κοινό το 1999. Αρχικά, κατευθυνθείτε προς την επιγραφή από πέτρα που βρίσκεται στην είσοδο. Η επιγραφή αποτελείται από 39 γραμμές και είναι γραμμένη στα τουρκικά με αραβικούς χαρακτήρες. Περιγράφει τις τοποθεσίες που δόθηκαν ως δωρεά, τα έσοδα του ιδρύματος, τους μισθούς που θα δίνονταν στους εργαζομένους και τον τρόπο με τον οποίο θα πρέπει να αντιμετωπίζονται οι επισκέπτες της σχολής. Επειδή η σχολή κατεδαφίστηκε τη δεκαετία του 1960, η επιγραφή είναι το βασικό έγγραφο για την κατανόηση της ιστορίας του συγκροτήματος. Μπαίνοντας, θα βρεθείτε στον κεντρικό χώρο με τον θόλο και τη λιμνοθάλασσα. Από τον κεντρικό χώρο, ανοίγουν τρεις θολωτές στοές και δύο δωμάτια. Η μονολιθική λιμνοθάλασσα από μάρμαρο, που ονομάζεται "Ουράνιος Λιμνοθάλασσα" από τους ντόπιους, βρίσκεται στο κέντρο αυτού του χώρου. Σταθείτε κάτω από τον θόλο και παρατηρήστε τη συμμετρία του χώρου και τις στοές. Οι βιτρίνες είναι διατεταγμένες χρονολογικά και περιέχουν παραδείγματα που παράχθηκαν στην Κιουτάγια και την Ιζνίκ από τον 14ο αιώνα μέχρι σήμερα. Μπορείτε να δείτε αρχιτεκτονικά στοιχεία από τουρκικά κεραμικά, επιγραφές, αγγεία, πιάτα, πίνακες και οικιακά αντικείμενα κατασκευασμένα από τουρκικά κεραμικά. Προχωρώντας χωρίς να διαταράξετε τη σειρά, θα είναι ευκολότερο να παρατηρήσετε πώς άλλαξαν τα σχέδια και τα χρώματα με την πάροδο του χρόνου. Στο τμήμα του μαυσωλείου, βρίσκεται ο επιχρισμένος με τουρκικά κεραμικά φέρετρο του Ιακώβ Β'. Εξετάστε το ως ένα αρχιτεκτονικό στοιχείο και παρατηρήστε την εργασία με την πέτρα και την επένδυση από τουρκικά κεραμικά. Η επίσημη περιγραφή του μουσείου αναφέρει ότι αυτό το φέρετρο είναι το πρώτο παράδειγμα αρχιτεκτονικής χρήσης τουρκικών κεραμικών

Το Μουσείο Τουρκικών Κεραμικών της Κιουτάγια βρίσκεται στο κέντρο της πόλης, στην περιοχή Paşamsultan, δίπλα από το Ulu Cami. Το κτίριο του μουσείου αποτελεί τμήμα ενός συγκροτήματος της περιόδου των Germiyan που έχει διασωθεί. Ο Bey των Germiyan, II. Yakup Çelebi, κυβέρνησε από το 1387 έως το 1429 και έχτισε το συγκρότημα το 1411. Το συγκρότημα περιελάμβανε ένα νοσοκομείο, μια σχολή, ένα τζαμί, μια βιβλιοθήκη και ένα χαμάμ. Το τμήμα που σήμερα χρησιμοποιείται ως μουσείο είναι το τμήμα του νοσοκομείου και του τάφου του συγκροτήματος. Το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού ανακαίνισε το κτίριο και το άνοιξε στο κοινό ως μουσείο το 1999. Η Γενική Διεύθυνση Πολιτιστικών Αγαθών και Μουσείων αναφέρει την ημερομηνία έναρξης ως 5 Μαρτίου 1999. Κατά την επίσκεψή σας, ξεκινήστε εξετάζοντας την αρχιτεκτονική του κτιρίου. Ένας κεντρικός χώρος με θόλο και πηγή οδηγεί σε τρεις ημικυκλικές στοές και δύο δωμάτια. Λόγω της ενιαίας μαρμάρινης πηγής στον κεντρικό χώρο, το κτίριο είναι επίσης γνωστό ως "Gök Şadırvan" (Γαλάζια Πηγή). Στα αριστερά της κεντρικής εισόδου του μουσείου βρίσκεται η επιγραφή του ιδρύματος του συγκροτήματος. Η επιγραφή ανήκει στην σχολή που αργότερα κατεδαφίστηκε. Σύμφωνα με τις πηγές, η σχολή κατεδαφίστηκε τη δεκαετία του 1960. Η επιγραφή αποτελείται από 39 γραμμές και είναι γραμμένη στα τουρκικά με αραβικούς χαρακτήρες. Το κείμενο αναφέρει τις τοποθεσίες που ιδρύθηκαν, τα έσοδα του ιδρύματος, τις αμοιβές που θα καταβάλλονται στους εργαζομένους και τον τρόπο με τον οποίο θα πρέπει να αντιμετωπίζονται οι επισκέπτες της σχολής. Ως εκ τούτου, η επιγραφή αποτελεί ένα έγγραφο που επιτρέπει την ανάγνωση της οργάνωσης των ιδρυμάτων κατά την περίοδο των Germiyan. Εξετάστε προσεκτικά το μέγεθος της πέτρας και τη διάταξη των γραμμών, τόσο από απόσταση όσο και από κοντά. Το τμήμα του τάφου είναι κατασκευασμένο με λαξευμένη πέτρα. Εδώ βρίσκεται το σεντούκι του II. Yakup Bey, διακοσμημένο με κεραμικά στοιχεία, το οποίο μπορεί να εξεταστεί ως ένα παράδειγμα της χρήσης της κεραμικής ως αρχιτεκτονικού στοιχείου. Στις βιτρίνες του μουσείου εκτίθενται χρονολογικά κεραμικά αρχιτεκτονικά στοιχεία, κεραμικές επι Για πληροφορίες σχετικά με τους κανόνες φωτογράφισης και τα αντικείμενα που επιτρέπεται να εισέλθετε με το μουσείο, ρωτήστε τους υπεύθυνους στην είσοδο. Το μουσείο είναι κλειστό τις Δευτέρες. Αυτή η πληροφορία είναι επίσης διαθέσιμη στην ιστοσελίδα muze.gov.tr. Ελέγξτε τις ώρες λειτουργίας και τους όρους εισόδου στην ιστοσελίδα muze.gov.tr πριν την επίσκεψή σας, καθώς ενδέχεται να έχουν αλλάξει. Το μουσείο βρίσκεται στο κέντρο της πόλης και είναι εύκολα προσβάσιμο, καθώς βρίσκεται δίπλα στο Τζαμί Ούλου. Η ιστοσελίδα muze.gov.tr αναφέρει επίσης άλλα μουσεία στην περιοχή, όπως το Μουσείο Kossuth. Μπορεί εύκολα να ενσωματωθεί σε μια ημερήσια διαδρομή πεζοπορίας, μαζί με άλλα ιστορικά κτίρια της περιοχής.
3
Kütahya Kalesi (Hisar)

Το Κάστρο της Κιουτάγια (Χισάρ).

~1 ώ 30 λ εδώ

Το Κάστρο της Κιουτάγια, γνωστό στους ντόπιους ως "Χισάρ", βρίσκεται στην κορυφή ενός λόφου και επιβλέπει την πόλη. Τα τείχη που διαμορφώνουν το κάστρο χτίστηκαν κατά την περίοδο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Παρόλο που οι πηγές αναφέρουν διαφορετικές χρονικές περιόδους για την κατασκευή των τειχών, η πιο ακριβής αναφορά είναι η Βυζαντινή περίοδος. Στους αιώνες που ακολούθησαν, οι Σελτζούκοι, οι Γερμιγιανογλου και οι Οθωμανοί πραγματοποίησαν εργασίες επισκευής και επέκτασης στο κάστρο. Το κάστρο αποτελείται από τρία τμήματα: το άνω, το εσωτερικό και το κάτω τμήμα. Λόγω του ότι απαιτείται πεζοπορία, συνιστάται να φορέσετε άνετα παπούτσια. Το πρώτο πράγμα που θα δείτε είναι οι πύργοι. Οι πύργοι είναι τοποθετημένοι σε τακτά διαστήματα και στα τείχη μπορείτε να παρατηρήσετε συνδυασμούς από χοντρόπλακες, λαξευμένες πέτρες και τούβλα. Ο Εβλιά Τσελεμπί περιγράφει το κάστρο ως έχοντα 72 πύργους, μια καταγραφή που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη. Σύμφωνα με την περιγραφή του Εβλιά, το άνω τμήμα του κάστρου είχε τρεις πύλες. Η πύλη που βλέπει προς την ανατολή αποτελείτο από τρεις στρώσεις σιδερένιας κατασκευής και έξω από αυτήν, και στις δύο πλευρές, υπήρχαν αγάλματα λιονταριών από λευκό μάρμαρο. Ελέγξτε επιτόπου για να δείτε πόσο από αυτήν την περιγραφή είναι ακόμα ορατό. Το εσωτερικό τμήμα περιγράφεται ως ένας εσωτερικός χώρος που προεξέχει από τη νοτιοδυτική γωνία του άνω τμήματος. Στο δυτικό τμήμα, οι βάσεις των πύργων είναι γκρεμούς, οπότε προσέξτε όταν πλησιάζετε. Στο άνω τμήμα του κάστρου βρίσκεται το τζαμί "Kale-i Bala", γνωστό και ως "Τζαμί του Μεσαίου Χισάρ". Σύμφωνα με την επιγραφή στην πέτρινη πύλη, το κτίριο χτίστηκε το 1377-1378 από τον Σουλεϊμάν Σαχ των Γερμιγιανογλου. Αρχιτεκτονικά, μπορείτε να παρατηρήσετε τοιχοποιία από χοντρόπλακες, λαξευμένες πέτρες στις γωνίες και μια βάση μιναρέ με δύο σειρές ξύλινων δοκών. Στο κάτω τμήμα, το τζαμί "Aşağı Hisar" είναι ένα μικρό κτίριο εξαγωνικού σχήματος, κατασκευασμένο εξ ολοκλήρου από τούβλα. Κάτω από αυτό, υπάρχει μια εγκατά

Το Κάστρο της Κιουτάγια, γνωστό στους ντόπιους ως "Χισάρ", είναι ένα ιστορικό συγκρότημα τειχών που δεσπόζει στην κορυφή ενός λόφου πάνω από την πόλη. Το κάστρο βρίσκεται εντός των ορίων της κεντρικής Κιουτάγια και είναι ένα από τα πιο σημαντικά μνημεία στην ιστορία της πόλης. Σύμφωνα με ένα κείμενο που δημοσιεύτηκε στην "Πύλη Πολιτισμού", η περιοχή έχει κατοικηθεί από την αρχαιότητα. Τα τείχη κατασκευάστηκαν κατά τη διάρκεια της Βυζαντινής περιόδου. Δεδομένου ότι οι πηγές διαφέρουν σχετικά με τον ακριβή αιώνα κατασκευής, είναι πιο ακριβές να αναφερόμαστε σε αυτό ως ένα βυζαντινό μνημείο. Μετά την Βυζαντινή περίοδο, το κάστρο χρησιμοποιήθηκε διαδοχικά από τους Σελτζούκους, τους Γκερμιγιανογλλού και τους Οθωμανούς, οι οποίοι με τις προσθήκες και τις ανακαινίσεις τους, έδωσαν στο κάστρο την τωρινή του μορφή. Το κάστρο αποτελείται από τρία τμήματα: το άνω κάστρο, το εσωτερικό κάστρο και το κάτω κάστρο. Οι πύργοι είναι τοποθετημένα σε πολύ κοντινή απόσταση και στα τείχη υπάρχει ένας συνδυασμός από πέτρες και τούβλα. Ο Εβλιά Τσελεμπί, στο ταξιδιωτικό του έργο, αναφέρει το Κάστρο της Κιουτάγια και οι πηγές αναφέρουν ότι, σύμφωνα με τα αρχεία του, το κάστρο είχε 72 πύργους. Σύμφωνα με την περιγραφή του Εβλιά Τσελεμπί, το άνω κάστρο είχε τρεις πύλες. Η πύλη που βλέπει προς την ανατολή περιγράφεται ως μια τριώροφη σιδερένια πύλη που οδηγεί στην αγορά, και γράφεται ότι στα πλάγια της υπάρχουν δύο αγάλματα λιονταριών φτιαγμένα από λευκό μάρμαρο. Από τη δεύτερη πύλη κατεβαίνει κανείς προς το κάτω κάστρο. Το εσωτερικό κάστρο βρίσκεται στη δυτική γωνία του άνω κάστρου και, σύμφωνα με την ίδια περιγραφή, η πύλη του βλέπει προς την ανατολή. Σύμφωνα με αυτή την περιγραφή, στο εσωτερικό του κάστρου βρίσκονταν ένα τζαμί, τα διαμερίσματα του διοικητή και των υπαλλήλων, δύο αποθήκες σιτηρών και περίπου οκτώ σπίτια. Επίσης, αναφέρεται ότι οι πύργοι στη δυτική πλευρά ήταν σταθεροί, ενώ η βάση τους ήταν γκρεμός. Ένα κείμενο από την περιφέρεια αναφέρει ότι το κάτω κάστρο χτίστηκε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Φατίχ Σουλτάν Μεχμέτ. Σύμφωνα με τα αρχεία του Εβλιά Τσελεμπί, το Εξετάστε προσεκτικά την εξωτερική επιφάνεια των τειχών, παρατηρώντας τις αλλαγές στις σειρές των λίθων και των τούβλων. Εδώ διακρίνονται τα σημάδια διαφορετικών περιόδων επισκευών. Λόγω του ότι το έδαφος είναι επικλινές και σε ορισμένα σημεία μπορεί να υπάρχουν πέτρες, είναι καλό να φορέσετε άνετα παπούτσια. Σύμφωνα με την περιγραφή της περιφέρειας, το κάστρο προσφέρει μια διαφορετική εικόνα σε κάθε εποχή και ώρα της ημέρας: το καλοκαίρι είναι καταπράσινο, το χειμώνα λευκό, ενώ το απόγευμα προσφέρει μια θέα προς τα φώτα της πόλης. Για φωτογραφίες, οι καλύτερες ώρες είναι το αργότερο απόγευμα και το ηλιοβασίλεμα. Το κάστρο είναι προσβάσιμο μέσω του δρόμου. Μπορείτε να ενημερωθείτε για τα μέσα μαζικής μεταφοράς εντός της πόλης από το δημαρχείο. Πριν την επίσκεψή σας, ελέγξτε το ωράριο λειτουργίας και τυχόν περιορισμούς από την Περιφερειακή Διεύθυνση Πολιτισμού και Τουρισμού της Κιουτάγια ή από την ιστοσελίδα της περιφέρειας. Μια επίσκεψη στο Μουσείο Τζίνι και στο Μουσείο Κόσουτ την ίδια ημέρα σας επιτρέπει να γνωρίσετε διαφορετικές περιόδους της πόλης σε μία μόνο μέρα.
4
Aizanoi Antik Kenti (Örenyeri)

Η αρχαία πόλη Αιζάνου (αρχαιολογικός χώρος).

~2 ώ 30 λ εδώ
Aizanoi Örenyeri, Çavdarhisar, Kütahya

Η Αιζάνοι είναι ένας αρχαιολογικός χώρος που βρίσκεται στο κέντρο της επαρχίας Τσαβντάρχισαρ και αποτελεί το μεγαλύτερο σημείο ενδιαφέροντος της διαδρομής. Η πόλη ιδρύθηκε στην Εσωτερική Πεδιάδα της Μικράς Ασίας, σε υψόμετρο περίπου 1085 μέτρων από τη θάλασσα. Η ιστορία της πόλης, σύμφωνα με τις ανασκαφές, χρονολογείται από τον 3ο αιώνα π.Χ. Επετεύχθη ρωμαϊκή κυριαρχία το 133 π.Χ. και η πόλη έφτασε στην ακμή της περίπου μεταξύ των ετών 50 και 250 μ.Χ.

Ξεκινήστε την επίσκεψή σας στον ναό του Δία, που βρίσκεται στην κορυφή του λόφου. Ο ναός διαθέτει ένα σπάνιο σχέδιο, με δύο τμήματα και γκαλερί με κολώνες. Η αρχική κατασκευή είχε ύψος 9,30 μέτρα και στηριζόταν σε επιβλητικούς, ενιαίους κολώνες. Στο προσκήνιο, υπάρχει μια αναπαράσταση του Δία, ενώ στο πίσω μέρος, μια αναπαράσταση της Κυβέλης. Αυτές οι αναπαραστάσεις πρέπει να θεωρούνται κυρίως ως διακοσμητικά στοιχεία.

Κατά τη μεσαιωνική περίοδο, η πλατφόρμα του ναού μετατράπηκε σε φρούριο, και τον 13ο αιώνα, οι Τούρκοι της Τσαβντάρ χρησιμοποίησαν αυτό το σημείο ως βάση, από όπου και προέρχεται το όνομα Τσαβντάρχισαρ. Στα αρχιτεκτονικά στοιχεία, έχουν καταγραφεί αναπαραστάσεις ιππασίας, τοξοβολίας και μουσικής.

Μετά τον ναό, επισκεφθείτε το θέατρο και το στάδιο, που βρίσκονται δίπλα-δίπλα. Σύμφωνα με τα στοιχεία της περιφέρειας, το θέατρο έχει χωρητικότητα 15.000 θεατών, ενώ το στάδιο 13.500. Τα δύο ρωμαϊκά λουτρά, με τα ψηφιδωτά τους, προσφέρουν μια καλή εικόνα της καθημερινής ζωής στην πόλη.

Περιπλανηθείτε στην κιονοφόρο οδό, εξερευνήστε τις δύο αγορές, το γυμναστήριο και τις πύλες, για να κατανοήσετε καλύτερα τη διάταξη της πόλης. Είναι αξιοσημείωτο ότι, ακόμη και στην ακμή της, η πόλη δεν διέθετε οχυρωματικό σύστημα, ένα στοιχείο που προσφέρει σημαντικές πληροφορίες για την κοινωνική της δομή.

Το μακέλλιο, ένα στρογγυλό κτίριο δίπλα στο ποτάμι, χρονολογείται από το δεύτερο μισό του 2ου αιώνα. Εκεί, πωλούνταν κρέας, πουλερικά, αρτοσκευάσματα, σιτηρά, ελαιόλαδο, σπάνια λαχανικά

Η αρχαία πόλη της Αιζανόου, που βρίσκεται στην επαρχία Τσαβνταρχισάρ της Κιουτάγια, είναι μια ρωμαϊκής περιόδου πόλη που ιδρύθηκε και στις δύο όχθες του ποταμού Πενκάλας (Κότσατσάι). Βρίσκεται στην Εσωτερική Θάλασσα της Μικράς Ασίας, σε υψόμετρο 1085 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Είναι ένα αρχαιολογικό χώρο που επισκέπτεται υπό την εποπτεία της Διεύθυνσης Μουσείων της Κιουτάγια και βρίσκεται εντός των ορίων της επαρχίας. Το 2012, η περιοχή συμπεριλήφθηκε στον προσωρινό κατάλογο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO. Η ιστορία της πόλης, όπως αποκαλύφθηκε από τις ανασκαφές, χρονολογείται από τον 12ο αιώνα π.Χ. Κατά τη διάρκεια των ανασκαφών γύρω από τον ναό του Δία, ανακαλύφθηκαν ίχνη οικισμών αυτής της περιόδου. Κατά την ελληνιστική περίοδο, η περιοχή υπήρξε υπό την κυριαρχία της Περγάμου και της Βιθυνίας, και το 133 π.Χ. πέρασε υπό ρωμαϊκή κυριαρχία. Η πόλη, που ευημερούσε από τη γεωργία, την παραγωγή κρασιού και μαλλί, έφτασε στην ακμή της τον 2ο αιώνα μ.Χ. και εκείνη την εποχή ήταν εξοπλισμένη με πολλά κτίρια. Σύμφωνα με πληροφορίες της Διεύθυνσης Μουσείων, ακόμη και στην ακμή της, η πόλη δεν διέθετε ένα ενιαίο τείχος. Κατά την πρώιμη βυζαντινή περίοδο, ήταν κέντρο επισκοπής, αλλά από τον 7ο αιώνα και μετά έχασε τη σημασία της. Ο χώρος του ναού μετατράπηκε σε φρούριο κατά τη μεσαιωνική περίοδο, και τον 13ο αιώνα χρησιμοποιήθηκε ως βάση από τους Τούρκους των Τσαβνταρ, γεγονός που έδωσε στην επαρχία το όνομα Τσαβνταρχισάρ. Τα αρχαία ερείπια ανακαλύφθηκαν ξανά από Ευρωπαίους ταξιδιώτες το 1824 και μελετήθηκαν τη δεκαετία του 1830. Το Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο πραγματοποίησε τις πρώτες ανασκαφές στα τέλη της δεκαετίας του 1920, και από το 1970 οι ανασκαφές συνεχίζονται συστηματικά κάθε χρόνο. Οι επίσημες πηγές αναφέρουν ότι η Αιζανόου είναι σύγχρονη πόλεων όπως η Έφεζος, η Πέργαμος και η Σίδη. Ο ναός του Δία, που βρίσκεται στο κέντρο της περιοχής, βρίσκεται στη δυτική όχθη του ποταμού, στο κέντρο μιας έκτασης 130 Στους τοίχους υπάρχουν καταχωρίσεις με τις τιμές των εμπορευμάτων που πωλούνταν στις αυτοκρατορικές αγορές, και αυτές οι επιγραφές συνδέονται με τη ρύθμιση τιμών και τελών που εφάρμοσε ο αυτοκράτορας Διοκλητιανός το 301 μ.Χ. Οι επίσημες πηγές περιγράφουν επίσης το κτίριο ως χρηματιστήριο. Η κιονοστοιχία που βρίσκεται βόρεια του Macellum περιλαμβάνει καταστήματα και στοές, και συνδέεται με μια γέφυρα προς τον ναό του Δία. Στην κατασκευή του δρόμου χρησιμοποιήθηκαν επίσης αρχιτεκτονικά στοιχεία από έναν κατεδαφισμένο ναό. Στην περιοχή του Penkalas υπήρχαν πέντε γέφυρες που ένωναν τις δύο όχθες κατά την αρχαιότητα, μία από τις οποίες ήταν ξύλινη και προοριζόταν για πεζούς, ενώ οι υπόλοιπες τέσσερις ήταν λιθίνες με αψίδες. Μόνο δύο από αυτές έχουν διασωθεί μέχρι σήμερα. Στην ανατολική όχθη του ποταμού βρίσκεται ένα κυκλικό κτίριο με 16 κολώνες, μνημειακά τάφοι των διοικητών της πόλης και μια νεκρόπολη. Στα ερείπια περιλαμβάνονται επίσης δύο αγορές, ένα γυμναστήριο, πύλες, ένα αρχαίο τείχος και υδραγωγός. Μια λογική σειρά επισκέψεων είναι η εξής: ξεκινήστε από την περιοχή του ναού, στη συνέχεια επισκεφθείτε το θέατρο και το στάδιο, τα ρωμαϊκά λουτρά, το Macellum και την κιονοστοιχία, και ολοκληρώστε την περιήγησή σας στις γέφυρες. Η περιοχή είναι εκτεταμένη και ανοιχτή, επομένως το καλοκαίρι καλό είναι να φοράτε καπέλο και να έχετε μαζί σας νερό, ενώ τις πιο δροσερές εποχές καλό είναι να έχετε μαζί σας ένα επιπλέον ρούχο για να προστατευτείτε από τον αέρα. Νωρίς το πρωί και αργά το απόγευμα, το φως αναδεικνύει καλύτερα τις λεπτομέρειες των γλυπτών. Επειδή οι ανασκαφές βρίσκονται σε εξέλιξη, ορισμένα τμήματα ενδέχεται να είναι κλειστά για επισκέψεις λόγω εργασιών και προστασίας. Για τις τρέχουσες ώρες λειτουργίας και τις τιμές εισόδου, ελέγξτε την ιστοσελίδα muze.gov.tr. Για τη μετακίνηση από το κέντρο της πόλης Κιουτάγια προς την περιοχή Τσαβνταρχισάρ, ενημερωθείτε εκ των προτέρων για τις διαθέσιμες επιλογές μεταφοράς.

Σχόλια

0/1000

Φόρτωση...

Χάρτης διαδρομής

Πληροφορίες διαδρομής
ΠόληKütahya Merkez, Kütahya
ΤύποςΠολιτιστικός
Στάση4
Ημερομηνία6 Νοεμβρίου 2026
Radar TürkiyeΣυγγραφέαςRadar TürkiyeΈναρξη διαδρομής