
Μια μέρα στην Κιουτάγια, από την Κιουτάγια μέχρι την Αιζάνοι.
Συνδέσου για να κάνεις «μου αρέσει» και να βαθμολογήσεις
Αυτή η διαδρομή σας επιτρέπει να ανακαλύψετε τρεις διαφορετικές πτυχές της Κιουτάγια σε μία μόνο ημέρα: την ξύλινη παραδοσιακή αρχιτεκτονική, την κληρονομιά της περιόδου των Γκερμιγιάν με τα πέτρινα και τα κεραμικά στοιχεία, και την αρχαία πόλη της ρωμαϊκής περιόδου. Ξεκινάμε το πρωί με το Μουσείο Kossuth, που βρίσκεται στο κέντρο της πόλης. Αυτό το ξύλινο σπίτι, χτισμένο τον 18ο αιώνα, αναδεικνύει τη διάταξη των εσωτερικών χώρων των κατοικιών της Κιουτάγια, με τα δωμάτια, τις ντουλάπες και τα κρεβάτια. Το κτίριο, που φέρει το όνομα του ιδιοκτήτη του, χρονολογείται από το 1850-1851, και τα γράμματα και τα ρούχα που εκτίθενται στο μουσείο, περιγράφουν ιστορικά γεγονότα αυτής της περιόδου. Στη συνέχεια, μεταφερόμαστε στο κοντινό Μουσείο Κεραμικών. Το τμήμα του συγκροτήματος που κατασκεύασε ο τελευταίος ηγεμόνας των Γκερμιγιάν, ο Ιακώβ Β', το 1411, είναι σήμερα ένα μουσείο που παρουσιάζει την εξέλιξη των κεραμικών της Κιουτάγια και του Ιζνίκ από τον 14ο αιώνα μέχρι σήμερα. Η επιγραφή στην είσοδο και ένα αντίγραφο της Συμφωνίας των Φιλιτζανιών του 1766, δείχνουν ότι η κεραμική δεν είναι απλώς ένα διακοσμητικό στοιχείο, αλλά μια οργανωμένη τέχνη. Το τρίτο σημείο είναι το Κάστρο της Κιουτάγια, γνωστό και ως "Χισάρ". Αυτό το συγκρότημα, που αποτελείται από τρία τμήματα: το άνω, το εσωτερικό και το κάτω κάστρο, ιδρύθηκε κατά την περίοδο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και διατηρήθηκε με προσθήκες από τις περιόδους των Σελτζούκων, των Γκερμιγιάν και των Οθωμανών. Οι 72 πύργοι που αναφέρονται από τον Εβλιά Τσελεμπί και το κτίριο του 1377-1378 που κατασκεύασε ο Σουλεϊμάν Σάχ των Γκερμιγιάν, σας βοηθούν να κατανοήσετε την ιστορία της πόλης από ψηλά. Ένα κοινό στοιχείο σε όλη τη διαδρομή είναι ότι το συγκρότημα στο Μουσείο Κεραμικών και το κτίριο "Kale-i Bala" στο κάστρο, ανήκουν στην ίδια περίοδο των Γκερμιγιάν. Το απόγευμα, μεταφερόμαστε στην αρχαία πόλη της Αιζάνοι, στην περιοχή Τσαβντάρχισαρ, η οποία είναι το πιο μακρινό σημείο της διαδρομής. Η μετακίνηση γίνεται με αυτοκίνητο. Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού, Αρχαιολογικός Χώρος Αιζανόι, https://muze.gov.tr/muze-detay?SectionId=AIZ01&DistId=MRK
- Διεύθυνση Πολιτισμού και Τουρισμού της επαρχίας Κιουτάγια, Μουσείο Τουρκο-Ισλαμικής Κεραμικής, https://kutahya.ktb.gov.tr/TR-69423/cini-muzesi.html
- Διεύθυνση Πολιτισμού και Τουρισμού της επαρχίας Κιουτάγια, Αρχαία Πόλη Αιζανόι, https://kutahya.ktb.gov.tr/TR-69426/aizanoi-antik-kenti-oren-yeri.html
- Γενική Διεύθυνση Πολιτιστικών Αγαθών και Μουσείων, Διεύθυνση Μουσείων Κιουτάγια, https://kvmgm.ktb.gov.tr/TR-44119/kutahya-muze-mudurlugu.html
- Διοίκηση της επαρχίας Κιουτάγια, Το Κάστρο της Κιουτάγια, η καρδιά της πόλης, https://www.kutahya.gov.tr/sehrin-kalbi-kutahya-kalesi-hisar
- Πολιτιστικό Πρόγραμμα, Το Κάστρο της Κιουτάγια, https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/kutahya/gezilecekyer/
Στάσεις διαδρομής

Το Μουσείο Kossuth (το "Μαγικό Σπίτι").
Ξεκινάμε τη διαδρομή μας με μια στάση όπου μπορούμε να θαυμάσουμε την εσωτερική αρχιτεκτονική των παραδοσιακών σπιτιών της Κιουτάγια. Το κτίριο, γνωστό στον κόσμο ως "Μαγυάρικο Σπίτι", είναι ένα σπίτι της Κιουτάγια που χρονολογείται από τον 18ο αιώνα. Το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού ανέλαβε την αναστήλωση του σπιτιού, το οποίο άνοιξε τις πόρτες του ως μουσείο στις 19 Σεπτεμβρίου 1982. Αρχικά, αφιερώστε λίγα λεπτά για να παρατηρήσετε την πρόσοψη που βλέπει στον κήπο και να προσέξετε τις αναλογίες της ξύλινης κατασκευής. Το σπίτι είναι διώροφο και διαθέτει επτά δωμάτια. Ο πρώτος όροφος έχει διαμορφωθεί ως χώρος υποδοχής. Σε αυτόν τον όροφο βρίσκονται η κουζίνα, η τραπεζαρία, το σαλόνι, ένα δωμάτιο αφιερωμένο στη μνήμη, ένα γραφείο και η κύρια αίθουσα. Καθώς περιηγείστε στα δωμάτια, προσπαθήστε να κατανοήσετε τη λειτουργία του καθενός από το όνομά του. Στα δωμάτια υπάρχουν ενσωματωμένες ντουλάπες, αποθηκευτικοί χώροι, τζάκι, ένα σκαλιστό δοχείο για νερό, ράφια και ξαπλώστρες. Η παρατήρηση του τρόπου με τον οποίο οι ντουλάπες και οι αποθηκευτικοί χώροι είναι ενσωματωμένοι στον χώρο είναι ο πιο γρήγορος τρόπος για να κατανοήσετε τη λογική ενός παραδοσιακού σπιτιού της Κιουτάγια. Στοιχεία όπως το σκαλιστό δοχείο για νερό και το τζάκι είναι εξαιρετικά για φωτογραφίες. Ρωτήστε τον υπεύθυνο του μουσείου για άδεια φωτογράφισης. Το όνομα του σπιτιού προέρχεται από τον Lajos Kossuth, ο οποίος φιλοξενήθηκε εδώ με την οικογένειά του το 1850-1851. Ο Kossuth και οι σύντροφοί του στάλθηκαν στην Κιουτάγια στις 16 Φεβρουαρίου 1850, μαζί με μια ομάδα περίπου 150 προσφύγων. Στο γραφείο, μπορείτε να δείτε δείγματα επιστολών γραμμένων στα ελληνικά από τον Kossuth κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Κιουτάγια, καθώς και ένα ποίημα. Σύμφωνα με την επίσημη περιγραφή του μουσείου, εκείνη την περίοδο εκδόθηκε επίσης ένα βιβλίο γραμματικής στα ελληνικά. Εκτός από τα προσωπικά αντικείμενα, εκτίθενται επίσης παραδοσιακά μαγικάρικά ρούχα από τον 19ο αιώνα. Τα εθνογραφικά αντικείμενα παρουσιάζουν τα καθημερινά αντικείμενα ενός τυπικού σπιτιού της Κιουτάγια. Σκεπτόμενοι και τις δύο συλ

Μουσείο Τουρκικών Κεραμικών της Κιουτάγια.
Το Μουσείο Τουρκικών Κεραμικών βρίσκεται στο τμήμα του συγκροτήματος Germiyan, δίπλα στο Μεγάλο Τζαμί. Το συγκρότημα χτίστηκε το 1411 από τον τελευταίο ηγεμόνα του Germiyan, τον Ιακώβ Β' Τσελεμπί. Το συγκρότημα αποτελούνταν από ένα νοσοκομείο, μια σχολή, ένα τζαμί, μια βιβλιοθήκη και ένα χαμάμ. Το τμήμα που σήμερα είναι μουσείο είναι το νοσοκομείο και το μαυσωλείο. Το υπουργείο ανέστειλε το κτίριο και το μουσείο άνοιξε για το κοινό το 1999. Αρχικά, κατευθυνθείτε προς την επιγραφή από πέτρα που βρίσκεται στην είσοδο. Η επιγραφή αποτελείται από 39 γραμμές και είναι γραμμένη στα τουρκικά με αραβικούς χαρακτήρες. Περιγράφει τις τοποθεσίες που δόθηκαν ως δωρεά, τα έσοδα του ιδρύματος, τους μισθούς που θα δίνονταν στους εργαζομένους και τον τρόπο με τον οποίο θα πρέπει να αντιμετωπίζονται οι επισκέπτες της σχολής. Επειδή η σχολή κατεδαφίστηκε τη δεκαετία του 1960, η επιγραφή είναι το βασικό έγγραφο για την κατανόηση της ιστορίας του συγκροτήματος. Μπαίνοντας, θα βρεθείτε στον κεντρικό χώρο με τον θόλο και τη λιμνοθάλασσα. Από τον κεντρικό χώρο, ανοίγουν τρεις θολωτές στοές και δύο δωμάτια. Η μονολιθική λιμνοθάλασσα από μάρμαρο, που ονομάζεται "Ουράνιος Λιμνοθάλασσα" από τους ντόπιους, βρίσκεται στο κέντρο αυτού του χώρου. Σταθείτε κάτω από τον θόλο και παρατηρήστε τη συμμετρία του χώρου και τις στοές. Οι βιτρίνες είναι διατεταγμένες χρονολογικά και περιέχουν παραδείγματα που παράχθηκαν στην Κιουτάγια και την Ιζνίκ από τον 14ο αιώνα μέχρι σήμερα. Μπορείτε να δείτε αρχιτεκτονικά στοιχεία από τουρκικά κεραμικά, επιγραφές, αγγεία, πιάτα, πίνακες και οικιακά αντικείμενα κατασκευασμένα από τουρκικά κεραμικά. Προχωρώντας χωρίς να διαταράξετε τη σειρά, θα είναι ευκολότερο να παρατηρήσετε πώς άλλαξαν τα σχέδια και τα χρώματα με την πάροδο του χρόνου. Στο τμήμα του μαυσωλείου, βρίσκεται ο επιχρισμένος με τουρκικά κεραμικά φέρετρο του Ιακώβ Β'. Εξετάστε το ως ένα αρχιτεκτονικό στοιχείο και παρατηρήστε την εργασία με την πέτρα και την επένδυση από τουρκικά κεραμικά. Η επίσημη περιγραφή του μουσείου αναφέρει ότι αυτό το φέρετρο είναι το πρώτο παράδειγμα αρχιτεκτονικής χρήσης τουρκικών κεραμικών

Το Κάστρο της Κιουτάγια (Χισάρ).
Το Κάστρο της Κιουτάγια, γνωστό στους ντόπιους ως "Χισάρ", βρίσκεται στην κορυφή ενός λόφου και επιβλέπει την πόλη. Τα τείχη που διαμορφώνουν το κάστρο χτίστηκαν κατά την περίοδο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Παρόλο που οι πηγές αναφέρουν διαφορετικές χρονικές περιόδους για την κατασκευή των τειχών, η πιο ακριβής αναφορά είναι η Βυζαντινή περίοδος. Στους αιώνες που ακολούθησαν, οι Σελτζούκοι, οι Γερμιγιανογλου και οι Οθωμανοί πραγματοποίησαν εργασίες επισκευής και επέκτασης στο κάστρο. Το κάστρο αποτελείται από τρία τμήματα: το άνω, το εσωτερικό και το κάτω τμήμα. Λόγω του ότι απαιτείται πεζοπορία, συνιστάται να φορέσετε άνετα παπούτσια. Το πρώτο πράγμα που θα δείτε είναι οι πύργοι. Οι πύργοι είναι τοποθετημένοι σε τακτά διαστήματα και στα τείχη μπορείτε να παρατηρήσετε συνδυασμούς από χοντρόπλακες, λαξευμένες πέτρες και τούβλα. Ο Εβλιά Τσελεμπί περιγράφει το κάστρο ως έχοντα 72 πύργους, μια καταγραφή που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη. Σύμφωνα με την περιγραφή του Εβλιά, το άνω τμήμα του κάστρου είχε τρεις πύλες. Η πύλη που βλέπει προς την ανατολή αποτελείτο από τρεις στρώσεις σιδερένιας κατασκευής και έξω από αυτήν, και στις δύο πλευρές, υπήρχαν αγάλματα λιονταριών από λευκό μάρμαρο. Ελέγξτε επιτόπου για να δείτε πόσο από αυτήν την περιγραφή είναι ακόμα ορατό. Το εσωτερικό τμήμα περιγράφεται ως ένας εσωτερικός χώρος που προεξέχει από τη νοτιοδυτική γωνία του άνω τμήματος. Στο δυτικό τμήμα, οι βάσεις των πύργων είναι γκρεμούς, οπότε προσέξτε όταν πλησιάζετε. Στο άνω τμήμα του κάστρου βρίσκεται το τζαμί "Kale-i Bala", γνωστό και ως "Τζαμί του Μεσαίου Χισάρ". Σύμφωνα με την επιγραφή στην πέτρινη πύλη, το κτίριο χτίστηκε το 1377-1378 από τον Σουλεϊμάν Σαχ των Γερμιγιανογλου. Αρχιτεκτονικά, μπορείτε να παρατηρήσετε τοιχοποιία από χοντρόπλακες, λαξευμένες πέτρες στις γωνίες και μια βάση μιναρέ με δύο σειρές ξύλινων δοκών. Στο κάτω τμήμα, το τζαμί "Aşağı Hisar" είναι ένα μικρό κτίριο εξαγωνικού σχήματος, κατασκευασμένο εξ ολοκλήρου από τούβλα. Κάτω από αυτό, υπάρχει μια εγκατά

Η αρχαία πόλη Αιζάνου (αρχαιολογικός χώρος).
Η Αιζάνοι είναι ένας αρχαιολογικός χώρος που βρίσκεται στο κέντρο της επαρχίας Τσαβντάρχισαρ και αποτελεί το μεγαλύτερο σημείο ενδιαφέροντος της διαδρομής. Η πόλη ιδρύθηκε στην Εσωτερική Πεδιάδα της Μικράς Ασίας, σε υψόμετρο περίπου 1085 μέτρων από τη θάλασσα. Η ιστορία της πόλης, σύμφωνα με τις ανασκαφές, χρονολογείται από τον 3ο αιώνα π.Χ. Επετεύχθη ρωμαϊκή κυριαρχία το 133 π.Χ. και η πόλη έφτασε στην ακμή της περίπου μεταξύ των ετών 50 και 250 μ.Χ.
Ξεκινήστε την επίσκεψή σας στον ναό του Δία, που βρίσκεται στην κορυφή του λόφου. Ο ναός διαθέτει ένα σπάνιο σχέδιο, με δύο τμήματα και γκαλερί με κολώνες. Η αρχική κατασκευή είχε ύψος 9,30 μέτρα και στηριζόταν σε επιβλητικούς, ενιαίους κολώνες. Στο προσκήνιο, υπάρχει μια αναπαράσταση του Δία, ενώ στο πίσω μέρος, μια αναπαράσταση της Κυβέλης. Αυτές οι αναπαραστάσεις πρέπει να θεωρούνται κυρίως ως διακοσμητικά στοιχεία.
Κατά τη μεσαιωνική περίοδο, η πλατφόρμα του ναού μετατράπηκε σε φρούριο, και τον 13ο αιώνα, οι Τούρκοι της Τσαβντάρ χρησιμοποίησαν αυτό το σημείο ως βάση, από όπου και προέρχεται το όνομα Τσαβντάρχισαρ. Στα αρχιτεκτονικά στοιχεία, έχουν καταγραφεί αναπαραστάσεις ιππασίας, τοξοβολίας και μουσικής.
Μετά τον ναό, επισκεφθείτε το θέατρο και το στάδιο, που βρίσκονται δίπλα-δίπλα. Σύμφωνα με τα στοιχεία της περιφέρειας, το θέατρο έχει χωρητικότητα 15.000 θεατών, ενώ το στάδιο 13.500. Τα δύο ρωμαϊκά λουτρά, με τα ψηφιδωτά τους, προσφέρουν μια καλή εικόνα της καθημερινής ζωής στην πόλη.
Περιπλανηθείτε στην κιονοφόρο οδό, εξερευνήστε τις δύο αγορές, το γυμναστήριο και τις πύλες, για να κατανοήσετε καλύτερα τη διάταξη της πόλης. Είναι αξιοσημείωτο ότι, ακόμη και στην ακμή της, η πόλη δεν διέθετε οχυρωματικό σύστημα, ένα στοιχείο που προσφέρει σημαντικές πληροφορίες για την κοινωνική της δομή.
Το μακέλλιο, ένα στρογγυλό κτίριο δίπλα στο ποτάμι, χρονολογείται από το δεύτερο μισό του 2ου αιώνα. Εκεί, πωλούνταν κρέας, πουλερικά, αρτοσκευάσματα, σιτηρά, ελαιόλαδο, σπάνια λαχανικά
Σχόλια
Φόρτωση...
