Μια ημέρα στα μέρη του Kültür A.Ş., από τον υπόγειο χώρο μέχρι την υπαίθρια σκηνή.

Το Σαρνίτσι Σερέφιγε είναι ένα από τα παλαιότερα υδραυλικά έργα της Ιστορικής Χερσονήσου. Δεν διαθέτει επιγραφή που να αναφέρει την εποχή κατασκευής, αλλά τα αρχιτεκτονικά του χαρακτηριστικά το χρονολογούν στην περίοδο του Θεοδόσιου Β' (408-450). Η πόλη, που αντιμετώπιζε προβλήματα με την παροχή νερού, ήταν πυκνοκατοικημένη και έπρεπε να αντέξει πολιορκίες, οπότε αποθήκευε το νερό σε τέτοια κατασκευάσματα. Σύμφωνα με τον επίσημο ιστότοπο του σαρνίτσι, τα μεγάλα κλειστά σαρνίτσια, όπως το Σερέφιγε και το Υερεμπατάν, παρείχαν κυρίως νερό στη Μεγάλη Αυλή και τα κτίρια γύρω από αυτήν.

Καθώς κατεβαίνετε τις σκάλες, εισέρχεστε σε μια αίθουσα διαστάσεων περίπου 24 μέτρα επί 40 μέτρα. Η οροφή είναι 11 μέτρα ύψους και στηρίζεται από 32 κολώνες και 45 θόλους. Εξετάστε προσεκτικά τις βάσεις των κολόνων: πρόκειται για κορινθιακές βάσεις διακοσμημένες με φύλλα ακακίας, οι οποίες δεν έχουν μεταφερθεί από άλλα κτίρια, αλλά έχουν σκαλιστεί ειδικά για το σαρνίτσι από μάρμαρο του νησιού του Μαρμαρά. Τα τοιχώματα έχουν πάχος περίπου 2,5 μέτρα και οι γωνίες τους είναι καμπυλωτές για να αντέχουν την πίεση του νερού.

Το σαρνίτσι πήρε το όνομά του από την περιοχή όπου βρισκόταν κατά την οθωμανική περίοδο. Στα τέλη του 19ου αιώνα ή στις αρχές του 20ού αιώνα, χτίστηκε πάνω από αυτό το σαρνίτσι το μέγαρο του Αρίφ Πασά. Το κτίριο χρησιμοποιήθηκε το 1912 από το Δημαρχείο, από το 1930 έως το 1984 από το Δήμο της Κωνσταντινούπολης και στη συνέχεια από τον Δήμο του Εμινιούν. Το σαρνίτσι παρέμεινε άγνωστο για μεγάλο χρονικό διάστημα κάτω από αυτό το κτίριο, και ανακαλύφθηκε το 2010, όταν κατεδαφίστηκαν τμήματα του δημαρχείου. Με την απομάκρυνση των γύρω κτιρίων από οπλισμένο σκυρόδεμα, η περιοχή μετατράπηκε σε ένα μικρό αρχαιολογικό πάρκο.

Το εσωτερικό είναι δροσερό και υγρό, και ακόμη και το καλοκαίρι προσφέρει μια ευχάριστη ατμόσφαιρα. Στο σαρνίτσι διοργανώνονται περιοδικά συναυλίες, που κυμαίνονται από την κλασική τουρκική μουσική έως τη μπαρό

Το Μουσείο Ιστορίας Panorama 1453 βρίσκεται εντός του Πολιτιστικού Πάρκου Τοπ Καπί, στην τοποθεσία όπου βρισκόταν παλαιότερα ο σταθμός λεωφορείων της Τράκας. Βρίσκεται απέναντι από τα τείχη όπου οι μάχες της πολιορκίας ήταν οι πιο έντονες. Η κατασκευή, η οποία ξεκίνησε από τον Δήμο της Κωνσταντινούπολης το 2005, ολοκληρώθηκε το 2008 και το μουσείο άνοιξε τις πόρτες του το 2009. Πριν μπείτε, σταθείτε μπροστά από το μουσείο και κοιτάξτε γύρω σας: σύμφωνα με την επίσημη περιγραφή, στα αριστερά βρίσκεται η πύλη Εντίνεκαπι, απέναντι η πύλη Τοπ Καπί και στα δεξιά τα τείχη Σιλίβρικαπι.

Το κύριο έργο είναι η πανοραμική ζωγραφιά που καλύπτει την εσωτερική επιφάνεια ενός ημισφαιρίου διαμέτρου 38 μέτρων. Υπάρχει μια τρισδιάστατη περιοχή 650 τετραγωνικών μέτρων ανάμεσα στη ζωγραφιά και την πλατφόρμα των θεατών, όπου βρίσκονται αναπαραστάσεις πυροβολικού, πυροβόλων και βαρελιών πυρίτιδας. Η ζωγραφιά περιλαμβάνει περίπου 10.000 φιγούρες και, επειδή ο ουρανός συνεχίζεται αδιάκοπα σε μορφή θόλου, το μάτι δεν μπορεί να βρει ένα όριο ή ένα σημείο τερματισμού. Αυτή είναι η σύντομη έκπληξη που νιώθετε όταν ανεβαίνετε στην πλατφόρμα. Ο ιδιοκτήτης της ιδέας και συντονιστής του έργου, ο ζωγράφος Χασίμ Βατάντας, ανέφερε ότι η ζωγραφιά ολοκληρώθηκε μετά από τρία χρόνια εργασίας οκτώ καλλιτεχνών.

Μην παραλείψετε την εκθεσιακή ενότητα πριν ανεβείτε στην πλατφόρμα: η ιστορία της πόλης, από την ίδρυσή της μέχρι την πολιορκία και την κατάκτηση, αναπαρίσταται με μικρογραφίες, χαραγμένα σχέδια και πίνακες. Στην είσοδο και στο κάτω επίπεδο, εκτίθενται πορτρέτα 36 σουλτάνων, από τον Οσμάν Γκαζί μέχρι τον Βαχεντίν, ενώ στην έξοδο εκτίθενται μικρογραφίες με θέμα την κατάκτηση, δημιουργημένες από τον σύγχρονο καλλιτέχνη Νουσρέτ Τσολπάν. Οι καλλιτέχνες, γνωρίζοντας ότι ορισμένες λεπτομέρειες δεν μπορούν να διακριθούν από απόσταση 14 μέτρων, τις απεικόνισαν ωστόσο. Ένας καλός επισκέπτης δεν βιάζεται εδώ, αλλά αφιερώνει χρόνο για να εξετάσει τις μικρές φιγούρες που βρίσκονται κοντά στον ορίζοντα στη δεύτερη επίσκεψή του. Τα καροτσάκια μωρών δεν επιτρέ

Το Miniatürk, ένα πάρκο που βρίσκεται στη βόρεια ακτή του Κεράτιου Κόλπου, άνοιξε στις 2 Μαΐου 2003 από την Kültür AŞ, με το σύνθημα "Ένα μικρό μοντέλο της Μεγάλης Χώρας", και σύντομα έγινε ένας από τους πρώτους προορισμούς για τους τουρίστες, τόσο ντόπιους όσο και ξένους, κατά τη διάρκεια των περιηγήσεων τους στην Κωνσταντινούπολη. Σύμφωνα με τα στοιχεία της επίσημης ιστοσελίδας, σε ένα πάρκο 60.000 τετραγωνικών μέτρων, σε μια έκταση 15.000 τετραγωνικών μέτρων, εκτίθενται μοντέλα 138 αρχιτεκτονικών έργων, σε κλίμακα 1/25: 62 από την Κωνσταντινούπολη, 64 από την Ανατολία και 13 από την οθωμανική γεωγραφία που σήμερα βρίσκεται εκτός των συνόρων της Τουρκίας. Μεταξύ των μοντέλων βρίσκονται καραβάν-σεράι, γέφυρες, σταθμοί, κάστρα, τζαμιά και παλάτια, καθώς και τα μοντέλα του ναού της Άρτεμης και του Μαυσωλείου της Αλικαρνασσού, τα οποία δεν υπάρχουν πλέον στο ίδιο σημείο.

Αυτός ο χώρος συνδέεται άρρηκτα με την υπόλοιπη ημέρα. Μπορείτε να συγκρίνετε τα τείχη και τις πύλες που είδατε στο Panorama 1453, με ένα μοντέλο που σας δίνει μια πανοραμική θέα, και στην ενότητα της Ανατολίας, μπορείτε να σχηματίσετε μια εικόνα των αναλογιών των κτιρίων που δεν έχετε ακόμα επισκεφθεί. Δεν επιτρέπεται να αγγίζετε τα μοντέλα, αλλά μπορείτε να φωτογραφίζετε. Η χρήση τρίποδου και οι επαγγελματικές φωτογραφίσεις απαιτούν άδεια.

Η επίσημη εφαρμογή για κινητά τηλέφωνα περιγράφει τα εκθέματα με ηχητικό οδηγό σε εννέα γλώσσες, και παρέχει επίσης πληροφορίες σχετικά με την επαρχία και την τοποθεσία όπου βρίσκεται κάθε μοντέλο στην Τουρκία. Παρόλο που υπάρχει δίκτυο WiFi της Δημοτικής Πόλης, συνιστάται να κατεβάσετε την εφαρμογή πριν από την επίσκεψή σας. Εάν έχετε παιδιά μαζί σας, το τρένο, τα τηλεχειριστήρια σκάφη, το λαβύρινθο, το σκακιέρα και η παιδική χαρά θα κάνουν την επίσκεψη πιο διασκεδαστική. Επειδή ο χώρος είναι υπαίθριος, συνιστάται να φοράτε καπέλο και να έχετε μαζί σας νερό τις ηλιόλουστες μέρες, και αδιάβροχο τις βροχερές. Αφιερώστε περίπου μιάμιση ώρα εδώ, και στη συνέχεια περπατήστε στην κοντινή Ψηφιακή Εμπειρία. Στο ταμείο μπορείτε να ρωτήσετε για το

Το Κέντρο Ψηφιακών Εμπειριών είναι ένας χώρος που ιδρύθηκε από την Kültür A.Ş. τον Φεβρουάριο του 2024 και αυτοπροσδιορίζεται ως το πρώτο ολοκληρωμένο κέντρο ψηφιακών εμπειριών στην Τουρκία. Σύμφωνα με τον επίσημο ιστότοπό του, βρίσκεται στη Σουτλούτσε, ακριβώς δίπλα στο Miniatürk, σε μια έκταση 2.000 τετραγωνικών μέτρων και διαθέτει διάφορες ξεχωριστές αίθες εμπειριών. Ο ιστότοπος τονίζει ότι εδώ παρουσιάζονται πρωτότυπα περιεχόμενα που έχουν αναπτυχθεί από Τούρκους προγραμματιστές και σχεδιαστές.

Η επίσκεψη ξεκινά με την Ψηφιακή Αίθουσα, όπου χρησιμοποιούνται διαδραστικές οθόνες, αισθητήρες και προβολείς. Το πιο πολυσυζητημένο τμήμα είναι η Αίθουσα Εμβυθιστικών Εμπειριών: οι τοίχοι και το δάπεδο της αίθουσας, που καλύπτει 400 τετραγωνικά μέτρα, καλύπτονται πλήρως κατά 360 μοίρες από 30 προβολείς 4K, επιτρέποντας στους θεατές να "περπατούν" μέσα στην εικόνα. Στην Αίθουσα Εικονικής Πραγματικότητας, που καλύπτει 92 τετραγωνικά μέτρα, δέκα άτομα μπορούν να κινούνται ταυτόχρονα στο ίδιο εικονικό περιβάλλον. Αυτή η εμπειρία απαιτεί επιπλέον κόστος, πέρα από το εισιτήριο εισόδου. Οι τοίχοι, η οροφή και το δάπεδο της Αίθουσας Επαυξημένης Πραγματικότητας, που καλύπτει 70 τετραγωνικά μέτρα, είναι καλυμμένα με LED οθόνες, ενώ στον ψηφιακό διάδρομο στην έξοδο, οι προβολείς αντιδρούν στις κινήσεις σας.

Το περιεχόμενο αλλάζει από έκθεση σε έκθεση. Στα αρχεία υπάρχουν εκθέσεις με θέμα τον Βαν Γκογκ και τον Νίκολα Τέσλα, ενώ το καλοκαίρι του 2026 θα ανοίξει μια έκθεση αφιερωμένη στην ιαπωνική τέχνη. Ελέγξτε τον ιστότοπο για να δείτε ποια έκθεση είναι ανοιχτή πριν την επισκεφθείτε. Ο επίσημος ιστότοπος αναφέρει ότι η εμπειρία εικονικής πραγματικότητας δεν συνιστάται για επισκέπτες κάτω των 8 ετών και άνω των 70 ετών, ενώ ορισμένες αίθουσες ενδέχεται να μην είναι κατάλληλες για εγκύους, άτομα με καρδιαγγειακά προβλήματα ή ιστορικό επιληψίας. Κατά τη διάρκεια της εβδομάδας, μέχρι το μεσημέρι, γίνονται δεξιότητες σχολικών ομάδων. Δεν επιτρέπεται η εί

Το Taksim Sanat είναι ένας δημόσιος χώρος εκθέσεων. Βρίσκεται στον κάτω όροφο (-1) της στάσης του μετρό Taksim, και η επίσημη διεύθυνσή του είναι στην οδό Tak-ı Zafer, στην περιοχή Gümüşsuyu. Στο συγκεκριμένο χώρο υπήρχε παλαιότερα ένα βιβλιοπωλείο, και η γκαλερί που βρισκόταν στο πίσω μέρος δεν ήταν ιδιαίτερα γνωστή. Μετά από μια ανακαίνιση που διήρκεσε τέσσερις με πέντε μήνες, ο χώρος άνοιξε ξανά το 2018 με την ονομασία Taksim Sanat. Η πρώτη έκθεση που φιλοξενήθηκε ήταν η "Resmemaneti", μια επιλογή έργων από τη συλλογή ζωγραφικής του Δήμου της Κωνσταντινούπολης, υπό την επιμέλεια του Mehmet Lütfi Şen.

Η γκαλερί δίνει προτεραιότητα σε νέους και ανεξάρτητους καλλιτέχνες. Σύμφωνα με την Kültür AŞ, ο στόχος είναι να διευκολυνθεί η άμεση επαφή των καλλιτεχνών με το κοινό και η είσοδός τους στον χώρο της τέχνης, ενώ παράλληλα φιλοξενούνται και εκθέσεις καταξιωμένων καλλιτεχνών. Για παράδειγμα, στην τρίτη έκδοση της σειράς "Genç Buluşmalar", παρουσιάστηκαν 131 έργα από 44 νέους καλλιτέχνες από διάφορα τμήματα καλών τεχνών σε όλη την Τουρκία. Επιπλέον, ανάλογα με τις εκθέσεις, διοργανώνονται εργαστήρια για παιδιά και ενήλικες. Στους στόχους της Kültür AŞ περιλαμβάνονται επίσης οι παραστατικές τέχνες, η ψηφιακή τέχνη, οι διαλέξεις, οι ανοιχτές προσκλήσεις και οι συνεργασίες με καλλιτεχνικές ομάδες.

Αυτό που κάνει αυτόν τον χώρο σημαντικό είναι η τοποθεσία του. Η γκαλερί βρίσκεται σε ένα πολυσύχναστο σημείο, ακριβώς δίπλα στην είσοδο και την έξοδο του μετρό, και, σύμφωνα με την Kültür AŞ, για ορισμένους θεατές αποτελεί το πρώτο σημείο επαφής με τη σύγχρονη τέχνη. Ο χώρος έκθεσης δεν είναι μεγάλος, και μισή ώρα είναι αρκετή για να τον εξερευνήσετε. Διαβάστε τις πληροφορίες για τα έργα, δείτε από ποιες σχολές προέρχονται οι καλλιτέχνες και προσπαθήστε να μαντέψετε ποιον θα δείτε στην επόμενη μεγάλη έκθεση. Ελέγξτε το πρόγραμμα των εκθέσεων στην ιστοσελίδα kultur.istanbul για να δείτε τι είναι ανοιχτό. Μπορείτε να φτάσετε εδώ περπατώντας κατά μήκος της Cumhuriyet Caddesi προς την περιοχή Harbiye.

Πηγή: kultur.istanbul, σελίδα και ειδήσεις για το Taksim Sanat; Arkeolojik Haber.

Το Ανοιχτό Θέατρο Τσέμιλ Τοπούζλου, που βρίσκεται στην κοιλάδα Ντολμάμπαχτσε, αποτελείται από κλίμακες σε σχήμα ημικυκλίου, οι οποίες οδηγούν σε μια επίπεδη σκηνή, όπως τα αρχαία θέατρα. Η ιδέα βασίστηκε στο σχέδιο αστικής ανάπτυξης για την Κωνσταντινούπολη που ετοιμάστηκε τη δεκαετία του 1930 από τον αρχιτέκτονα Ενρί Προστ. Το σχέδιο σχεδιάστηκε από τους Νιχάτ Γιουτσέλ και Ναχίτ Ουισάλ, ενώ η θεμελίωση έγινε τον Ιούλιο του 1946, κατά τη διάρκεια της θητείας του Λουτφί Κιρντάρ ως κυβερνήτη και δήμαρχου, και η επίσημη έναρξη πραγματοποιήθηκε στις 9 Αυγούστου 1947. Η τελική μορφή της σκηνής καθορίστηκε με βάση τις προτάσεις του Καρλ Έμπερτ, ο οποίος εργαζόταν στο Κρατικό Ωδείο της Άγκυρας, ενώ οι εργασίες ολοκληρώθηκαν το 1950. Η πρώτη παράσταση που δόθηκε ήταν το "Οιδίπονας" του Σοφοκλή. Το θέατρο πήρε το όνομά του από τον Τσέμιλ Τοπούζλου, ο οποίος υπήρξε δήμαρχος της Κωνσταντινούπολης κατά τη διάρκεια της Δεύτερης Συνταγματικής Περιόδου.

Στην πρόσοψη, χρησιμοποιήθηκαν πέτρες κυφεκί και πέτρες από το Οζουνγκιόπρου, δημιουργώντας μια διαφορά χρωμάτων, ενώ οι κλίμακες είναι κατασκευασμένες από πέτρες Οζουνγκιόπρου. Η χωρητικότητα, σύμφωνα με διάφορες πηγές, διαφέρει ελαφρώς, αλλά είναι περίπου 4.000 άτομα. Στο κέντρο της περιοχής των θεατών, υπάρχει ένας χώρος προβολής για κινηματογραφικές προβολές και διαφάνειες, ενώ η σκηνή έχει σχεδιαστεί με αρκετό πλάτος για να μπορούν άνετα να κινηθούν 200-300 ηθοποιοί.

Σήμερα, αυτός είναι ο πιο γνωστός χώρος για τις καλοκαιρινές συναυλίες της πόλης. Η καλοκαιρινή σεζόν, όπως ανακοινώνεται από την Kultur A.Ş., ξεκινά στα τέλη της άνοιξης και διαρκεί μέχρι το φθινόπωρο. Επειδή θα καθίσετε σε πέτρινες κλίμακες, καλό είναι να πάρετε μαζί σας ένα λεπτό μαξιλάρι και ένα ζεστό ρούχο για την ψύχρα του βράδυ. Πριν από τη συναυλία, φτάστε νωρίς και καθίστε στις πρώτες σειρές για να θαυμάσετε τη θέα της κοιλάδας και της σκηνής. Από εκεί, μπορείτε να διαβάσετε καλύτερα το σχέδιο του θεάτρου. Ελέγξτε το πρόγραμμα της βραδιάς και τη διαθεσιμότητα των εισι