Τα Μουσεία "Köşk" και "Yalı" στην περιοχή του Βόρειου Βόσπορου.

Στο φυσικό περιβάλλον του Δάσους του Βελιγραντί, δίπλα στον δρόμο Bahçeköy-Kemerburgaz, βρίσκεται ένα αρωτήριο, μια ζωντανή συλλογή όπου τα δέντρα και τα ξυλώδη φυτά εκτίθενται με επιστημονική σειρά. Η ιδέα προέκυψε το 1949 από τον Hayrettin Kayacık, καθηγητή της Δασικής Σχολής. Μετά την πρότασή του στην Γενική Διεύθυνση Δασών, ξεκίνησαν εργασίες σε μια έκταση 38 εκταρίων δίπλα στον δρόμο Büyükdere-Bahçeköy-Kemerburgaz, και ένας ειδικός από τον βοτανικό κήπο του Πανεπιστημίου της Σορβόννης στο Παρίσι προσκλήθηκε στην Κωνσταντινούπολη για να ετοιμάσει το έργο. Παρόλο που το έργο δεν ολοκληρώθηκε λόγω έλλειψης χρηματοδότησης, οι εργασίες υποδομής και φύτευσης συνεχίστηκαν μέχρι το 1982, και την ίδια χρονιά, με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 100 ετών από τη γέννηση του Ατατούρκ, πήρε την τωρινή του ονομασία. Οι φορείς που συνδέονται με την ίδρυση του αρωτηρίου είναι η Γενική Διεύθυνση Δασών, η Δασική Υπηρεσία του Bahçeköy και η Δασική Σχολή του Πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης-Cerrahpaše.

Στα μονοπάτια που περιβάλλουν τις λιμνούλες, μπορείτε να γνωρίσετε είδη όπως η πεύκη veimut, η Sequoia (μαμούθ δέντρο), η ασημί πεύκη, η μπλε πεύκη, η ισπανική ελάτη και η ελάτη του Uludağ. Πριν την επίσκεψή σας, ρίξτε μια ματιά στην ενότητα "Αυτό που πρέπει να δείτε αυτόν τον μήνα" στην ιστοσελίδα του αρωτηρίου, όπου θα βρείτε τα πιο εντυπωσιακά φυτά της εποχής. Οι κανόνες είναι αυστηροί: απαγορεύεται η είσοδος με τρόφιμα και ποτά (εκτός νερού), κατοικίδια, drones, τρίποδα, μονοπόδια και σταθεροποιητές. Οι πληρωμές γίνονται μόνο με πιστωτική ή τραπεζική κάρτα. Το αρωτήριο είναι κλειστό τις Δευτέρες. Είναι μια καλή ιδέα να ξεκινήσετε την ημέρα σας εδώ, με μια ήσυχη βόλτα ανάμεσα στα δέντρα, πριν επισκεφθείτε τα μουσεία των βιλών και των αρχοντικών.

Πηγή: Επίσημη ιστοσελίδα του Αρωτηρίου του Ατατούρκ, Wikipedia.

Αυτές οι δύο ξύλινες βίλες στην περιοχή Μπουγιούκντερέ φιλοξενούν το πρώτο ιδιωτικό μουσείο της Τουρκίας. Το μουσείο, που ιδρύθηκε υπό την αιγίδα του Ιδρύματος Vehbi Koç για να εκθέσει τα έργα που συγκέντρωσε η συλλέκτρια Sadberk Koç, άνοιξε τις πόρτες του στις 14 Οκτωβρίου 1980, επτά χρόνια μετά τον θάνατό της, όταν η οικογένειά της πραγματοποίησε την επιθυμία της. Για τη δημιουργία του μουσείου, ήταν απαραίτητη η προετοιμασία ενός νομοθετικού πλαισίου που να επιτρέπει σε ιδιώτες να ιδρύουν μουσεία. Το κύριο κτίριο είναι η Βίλα Azaryan: Αυτή η βίλα, χτισμένη τον 19ο αιώνα, με τρεις ορόφους και ξύλινη στέγη, αγοράστηκε από την οικογένεια Koç το 1950 και χρησιμοποιήθηκε ως θερινή κατοικία. Μεταξύ 1978 και 1980, με βάση τα σχέδια του αρχιτέκτονα Sedat Hakkı Eldem, μετατράπηκε σε μουσείο. Η παρακείμενη βίλα ανακαινίστηκε το 1988 και ενσωματώθηκε στο μουσείο με την ονομασία "Κτίριο Sevgi Gönül", ενώ η ανακαίνιση βραβεύτηκε το ίδιο έτος από το Europa Nostra.

Ξεκινήστε την επίσκεψή σας από το Κτίριο Sevgi Gönül: Εδώ θα βρείτε μια αρχαιολογική συλλογή που εκτείνεται από την 6η χιλιετία π.Χ. έως την ύστερη περίοδο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, με εκθέματα από κεραμικά, γυαλί και μέταλλα. Στη συνέχεια, επισκεφθείτε τη Βίλα Azaryan: Τα ψηφιδωτά και τα κεραμικά του Ιζνίκ από τους 15ο έως 17ο αιώνα, τα παραδοσιακά ρούχα των Οθωμανών γυναικών, τα κεντήματα και μια συλλογή συμπληρωματικών αντικειμένων, από παπούτσια μέχρι ανεμιστήρες, αποτελούν τα πιο εντυπωσιακά στοιχεία της συλλογής. Καθώς περιηγείστε στα δωμάτια, μην ξεχάσετε να θαυμάσετε τη θέα του κόλπου από τα παράθυρα. Θα κατανοήσετε πώς φαίνεται η θάλασσα από μέσα σε μια βίλα. Η συλλογή σήμερα περιλαμβάνει περίπου 20.000 αντικείμενα και εμπλουτίζεται συνεχώς με περιοδικές εκθέσεις. Το μουσείο είναι κλειστό τις Τετάρτες, την 1η Ιανουαρίου και την πρώτη ημέρα των θρησκευτικών εορτών.

Πηγή: Επίσημη ιστοσελίδα του Μουσείου Sadberk Hanım, Wikipedia.

Μεταξύ των ουρανοξυστών της οδού Büyükdere, πίσω από ψηλούς τοίχους, βρίσκονται αυτά τα κτίρια, που αποτελούσαν το σπίτι του Αμπντουλχαμίν κατά τη διάρκεια της περιόδου που ήταν πρίγκιπας. Τα κτίρια που κατασκευάστηκαν από τον σουλτάνο Αμπντουλάζιζ τη δεκαετία του 1860, το 1868 παραδόθηκαν στον ανιψιό του, τον πρίγκιπα Αμπντουλχαμίν. Το όνομά τους προέρχεται από τις δεξαμενές διανομής νερού, που ονομάζονταν "maslak", και οι οποίες βρίσκονταν στην περιοχή και παρείχαν νερό στην πόλη. Ο Αμπντουλχαμίν εκτρέφευε άλογα, ζώα, ασχολούνταν με τη γεωργία και αγόρασε γύρω γης, δημιουργώντας μια μεγάλη φάρμα. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του, η φάρμα αυτή ονομαζόταν "Maslak Çiftlikat-ı Hümayunu". Σύμφωνα με αναφορές από την Εθνική Υπηρεσία Παλατιών, εκεί έζησε μια απλή ζωή με την οικογένειά του, δίδασκε μουσική στα παιδιά του, έγραφε ποίηση και συνέθετε μουσική, και συχνά εργαζόταν στο δικό του εργαστήριο ξυλουργικής. Βρισκόταν εκεί όταν κλήθηκε να αναρριχηθεί στον θρόνο το 1876.

Τα κτίρια, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν ως στρατιωτική μονάδα κατά τη διάρκεια της περιόδου της Δημοκρατίας (1937-1982), μετατράπηκαν σε μουσείο από την Εθνική Υπηρεσία Παλατιών μετά την ανακαίνιση το 1984. Στην έκταση των περίπου 170.000 τετραγωνικών μέτρων, υπάρχουν κτίρια όπως το "Kasr-ı Hümayun" (Βασιλικό Παλάτι), το "Mabeyn-i Hümayun" (Βασιλικό Συμβουλευτικό Γραφείο), το "Seyir Köşkü" (Παρατηρητήριο), μια πισίνα, ένα χαμάμ, ένα θερμοκήπιο, ένα στάβλος και μια κουζίνα. Τα δωμάτια, σχεδιασμένα σύμφωνα με το παραδοσιακό τουρκικό σχέδιο, διακρίνονται για την απλότητα των αυλών και της διάταξής τους. Η σύγκριση με την πολυτέλεια του Yıldız είναι ενδιαφέρουσα. Εάν επισκεφθείτε τον χώρο το χειμώνα, μην παραλείψετε το θερμοκήπιο: οι καμέλιες που έφερε ο Αμπντουλχαμίν από τη Γαλλία όταν ήταν πρίγκιπας και φύτεψε ο ίδιος, ανθίζουν κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Τα τροπικά φυτά στο θερμοκήπιο είναι επίσης ένα από τα πιο ενδιαφέροντα σημεία του κήπου. Κλειστό τις Δευτέρες.

Το Αττικό Κτήμα (Atlı Köşk) στην Εμίργκαν είναι ένα κτίριο του 20ού αιώνα. Αρχικά, στην ίδια θέση βρισκόταν μια έπαυλη που ανήκε στον Μουσταφά Πασά. Ο Σουλτάνος Αμπντουλχαμίντ Β' το 1889 χάρισε την έπαυλη στον Πρίγκιπα Νικόλα της Μαυροβουνίου. Ο εγγονός του Χιντίβ Ισμαήλ Πασά, πρίγκιπας Μεχμέτ Αλί Χασάν, αγόρασε την ερειπωμένη έπαυλη το 1923 και διέταξε την κατεδάφισή της. Στη συνέχεια, ανέθεσε στον Ιταλό αρχιτέκτονα Εντουάρντ ντε Νάρι να σχεδιάσει ένα νέο κτήμα, το οποίο ολοκληρώθηκε το 1927, αλλά ο πρίγκιπας δεν έζησε ποτέ σε αυτό. Ο Χατζί Ομέρ Σαμπάντσι αγόρασε το κτήμα από την οικογένεια του Χιντίβ το 1951 και η οικογένεια άρχισε να περνά τα καλοκαίρια εκεί. Το όνομα "Αττικό Κτήμα" προέρχεται από το μπρούτζινο άγαλμα αλόγου που βρίσκεται στον κήπο, το οποίο φιλοτεχνήθηκε από τον Γάλλο γλύπτη Λουί Νταμάς το 1864. Το άγαλμα αγοράστηκε από μια δημοπρασία στο Μάρμαρο Κτήμα στη Μόντα το 1952 και μεταφέρθηκε εκεί.

Η οικογένεια Σαμπάντσι το 1998 διέθεσε το κτήμα και τη συλλογή του στο Πανεπιστήμιο Σαμπάντσι, και το μουσείο άνοιξε το 2002. Στον κάτω όροφο υπάρχουν δωμάτια μνήμης διακοσμημένα με τα έπιπλα που χρησιμοποιούσε η οικογένεια, ενώ στον πάνω όροφο φιλοξενούνται συλλογές βιβλικών τεχνών και καλλιγραφίας. Η συλλογή ζωγραφικής εκτείνεται στην ύστερη Οθωμανική και τη Δημοκρατική περίοδο. Μια σύγχρονη γκαλερί που προστέθηκε στο κτήμα έχει διαμορφωθεί για μεγάλες εκθέσεις. Τα δωμάτια μνήμης προσφέρουν μια εικόνα για το πώς ζούσε μια οικογένεια σε ένα τέτοιο κτήμα, δημιουργώντας μια ενδιαφέρουσα αντίθεση με το επόμενο αξιοθέατο, ένα άλλο κτήμα που, αν και δεν έχει ολοκληρωθεί, είναι γνωστό για τους θρύλους φαντασμάτων. Αφιερώστε χρόνο για να θαυμάσετε τα γλυπτά, τις βρύσες και τους πέτρινους πυλώνες στον κήπο, καθώς και το γρασίδι με θέα στον Βόσπορο. Το μουσείο είναι κλειστό τις Δευτέρες. Ανακοινώνεται ότι τις Τρίτες η είσοδος είναι

Στο Ρουμελιχισάρ, κοντά στη Γέφυρα του Φατίχ Σουλτάν Μεχμέτ, ένα κτίριο με κόκκινα τούβλα και αρχιτεκτονική που θυμίζει κάστρο ξεκίνησε τη ζωή του ως το Παλάτι του Γιουσούφ Ζιά Πασά. Η κατασκευή του παλατιού, που ανήκε στον Γιουσούφ Ζιά Πασά, προσωπικό στέλεχος του Αιγυπτιακού Κελευστή Αμπάς Χιλμί Πασά, ξεκίνησε τη δεκαετία του 1910. Ωστόσο, το 1914, με την έναρξη του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου και την εμπλοκή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, οι εργάτες που εργάζονταν στην κατασκευή στρατολογήθηκαν, και έτσι το έργο δεν ολοκληρώθηκε. Λόγω των ημιτελών ορόφων που παρέμειναν άδεια για δεκαετίες, το κτίριο άρχισε να φημίζεται στην περιοχή ως το "Φαντασμαγορικό Παλάτι". Το 1993, το παλάτι πωλήθηκε. Τα σχέδια αποτύπωσης, αποκατάστασης και υλοποίησης εκπονήθηκαν από τον αρχιτέκτονα Χακάν Κιράν μεταξύ 1995 και 2000. Η επένδυση πέτρας και τούβλου στην εξωτερική όψη ολοκληρώθηκε με σεβασμό στα αρχικά σχέδια, με τα τούβλα να εισάγονται από την Αγγλία. Οι εσωτερικοί χώροι μετατράπηκαν σε ένα σύγχρονο εργασιακό περιβάλλον.

Από το 2007, το κτίριο είναι η έδρα της Borusan Holding. Το Borusan Contemporary μετατρέπει αυτό το κτίριο, το οποίο λειτουργεί ως γραφεία τις καθημερινές, σε χώρο τέχνης τα Σαββατοκύριακα. Οι εκθέσεις επικεντρώνονται σε έργα φωτογραφίας, βίντεο, ήχου, φωτός και λογισμικού, δηλαδή στη σύγχρονη τέχνη. Η συνύπαρξη των έργων τέχνης με τα γραφεία και τις αίθουσες συνεδριάσεων κάνει την επίσκεψη μοναδική. Η τοποθεσία του κτιρίου επιτρέπει την θέα στον Βόσπορο, προς την Μαύρη Θάλασσα από τη μία πλευρά και προς τη Θάλασσα του Μαρμαρά από την άλλη. Μην παραλείψετε να δείτε τα παράθυρα στους ορόφους των εκθέσεων. Το μουσείο είναι ανοιχτό μόνο τα Σάββατα και τα Κυριακά. Οι δωρεάν ξεναγήσεις διαρκούν περίπου 40 λεπτά, μπορούν να συμμετάσχουν έως και 15 άτομα και δεν απαιτείται κράτηση. Λόγω πιθανών προσωρινών κλεισίμων κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας νέων εκθέσεων, συνιστάται να ελέγχετε την επίσημη ιστοσελίδα πριν την επίσκεψη.

Π