Από το Konak με το πλοίο προς την Karşıyaka, με θέα το ηλιοβασίλεμα στο Bostanlı.

Ξεκινήστε από το πλοιοδοκόμο του Konak. Το πρώτο πλοιοδοκόμο εκεί ιδρύθηκε το 1884 και από τότε η διαδρομή προς την Karşıyaka πραγματοποιείται μεταξύ των ίδιων δύο σημείων. Όταν επιβιβαστείτε στο πλοίο, ανεβείτε στο κατάστρωμα και όχι στο εσωτερικό, καθώς η πραγματική εμπειρία είναι η ίδια η διαδρομή. Στο βάθος, το Konak και το Kordon μικραίνουν, ενώ μπροστά σας, η ακτή της Karşıyaka, που αγκαλιάζεται από το Όρος Yamanlar, μεγαλώνει σταδιακά. Αυτή η σύντομη διαδρομή στον κόλπο μπορεί να θεωρηθεί η παλαιότερη γραμμή δημόσιας συγκοινωνίας της πόλης. Η εταιρεία Hamidiye Vapur Şirketi, που ιδρύθηκε από τον Yahya Hayati Efendi, ο οποίος έλαβε άδεια λειτουργίας για τριάντα χρόνια το 1883, ξεκίνησε τις δρομολογίες. Σύμφωνα με τις πηγές, οι δρομολογίες ξεκίνησαν τον Φεβρουάριο του 1884. Η εταιρεία εκτός από την Karşıyaka, είχε δρομολογίες και προς την Urla, την Foça και την Çeşme Ilıcası. Το πλοίο Müsavat της εταιρείας μπορούσε να μεταφέρει έως και 500 επιβάτες.

Το πλοίο σας θα σας αποβιβάσει στο πλοιοδοκόμο που βρίσκεται στην οδό Cemal Gürsel, στο σημείο όπου η οδός Kemalpaşa φτάνει στη θάλασσα. Το σημερινό κτίριο του τερματικού σταθμού είναι νέο, αλλά η ιστορία του τόπου είναι παλιά. Το πρώτο πλοιοδοκόμο ήταν κατασκευασμένο από ξύλο και από το 1906 φωτιζόταν με αέριο. Στις 30 Σεπτεμβρίου 1908, το πλοίο "İstanbul" συγκρούστηκε με το πλοίο "Kassandra" στον κόλπο και βυθίστηκε. Μόνο 30 από τους 170 επιβάτες κατάφεραν να σωθούν, και οι οργισμένοι κάτοικοι της Karşıyaka άναψαν φωτιά στους πλοιοδοκόμους εκείνη τη νύχτα. Ο επόμενος πλοιοδοκόμος χτίστηκε ξανά, με ξύλινη κατασκευή πάνω σε ξύλινα παλούκια. Το πρώτο τσιμεντένιο πλοιοδοκόμο της Σμύρνης ολοκληρώθηκε εδώ τον Μάρτιο του 1935 και επεκτάθηκε το 1962. Η μεγάλη ανακαίνιση, που ξεκίνησε στα μέσα της δεκαετίας του 1980, ολοκληρώθηκε μεταξύ του 1990 και του 1992. Ο πάνω όροφος άνοιξε ως βιβλιοπωλείο και καφετέρια, και η λειτουργία πέρασε στην εταιρεία İZDENİZ.

Αφού κατεβείτε, περάστε λίγα λεπτά μέσα στο κτίριο. Ανεβείτε στον πάνω ό

Η περιοχή που ονομάζεται Karşıyaka Çarşı είναι στην πραγματικότητα ένας μόνο δρόμος, η οδός Kemalpaşa, η οποία ξεκινά από το παραλιακό μέτωπο και εκτείνεται για 450 μέτρα, ευθεία προς το κέντρο, προς τον σιδηροδρομικό σταθμό. Σε αυτή τη διαδρομή, δεν θα περπατήσετε για να ψωνίσετε, αλλά για να γνωρίσετε την "ψυχή" της περιοχής. Υπήρχαν δύο γραμμές που συνέδεαν την Karşıyaka με την πόλη: ο σιδηρόδρομος, που άνοιξε το 1865, και το πλοίο, που ξεκίνησε το 1884. Ένα από αυτά σταματούσε σε ένα άκρο του δρόμου και το άλλο στο άλλο άκρο, και η αγορά αναπτύχθηκε ακριβώς ανάμεσα σε αυτά τα δύο σημεία. Στην απογραφή του 1891, η περιοχή είχε 832 σπίτια και 1.080 μόνιμους κατοίκους. Η περιοχή, που φιλοξενούσε καλοκαιρινούς επισκέπτες, μετατράπηκε σε μια μόνιμη πόλη κατά μήκος αυτού του δρόμου. Τότε, οι ευρωπαϊκές πηγές αποκαλούσαν την περιοχή "Kordelio", ενώ η σύνδεση του ονόματος με τον "Λιονταρόκαρδο Ριχάρδο" του Τρίτου Σταυρού είναι μια αμφιλεγόμενη ιστορία. Η εσωτερική μετακίνηση στην περιοχή ξεκίνησε με τραμ το 1906, και στη συνέχεια αντικαταστάθηκε από λεωφορεία και μικρά λεωφορεία. Το σημερινό τραμ επέστρεψε στην παραλία το 2017. Μπείτε στον δρόμο από το παραλιακό μέτωπο και επιβραδύνετε. Κοιτάξτε το έδαφος: οι γκρι και μαύρες πέτρες που βρίσκονται κάτω από τα πόδια σας είναι γρανίτης που προήλθε από την περιοχή Kozak Yaylası της Bergama. Το 2008, η Δημοτική Αρχή της Μέτσοβας αντικατέστησε το κατεστραμμένο δάπεδο με 800 τόνους φυσικής πέτρας, κατά τη διάρκεια της ανακαίνισης του δικτύου φυσικού αερίου και ύδρευσης. Η εργασία κάλυψε μια έκταση έξι χιλιάδων τετραγωνικών μέτρων. Κατά τη διάρκεια της ίδιας εργασίας, οι ηλεκτρικοί στύλοι του δρόμου επισκευάστηκαν και βάφτηκαν. Ο δρόμος έχει πεζοδρομηθεί, οπότε μπορείτε να περπατήσετε από τη μέση του και να κοιτάξετε και στις δύο πλευρές. Κάντε συνήθεια να κοιτάτε πάνω από τη γραμμή των πινακίδων: ο χαρακτήρας του δρόμου κρύβεται στα ανώτερα επίπεδα, όχι στις βιτρίνες. Απομακρυνθείτε σε έναν από τους μικρούς δρόμους που Πηγή: Δήμος Μεγαλουπόλεως Σμύρνης (Είδηση για την πλατεία της αγοράς της Καρσιγιάκα); Visit İzmir (Αγορά της Καρσιγιάκα); Wikipedia (Καρσιγιάκα); Διεύθυνση Πολιτισμού και Τουρισμού της επαρχίας Σμύρνης (Καρσιγιάκα); Σύλλογος 1912 Καρσιγιάκα.

Το αρχοντικό, που βρίσκεται ακριβώς δίπλα στον σταθμό, είναι ένα μέρος όπου η ιστορία της Δημοκρατίας της Καρασιάκα συναντά το παρελθόν. Αυτό το σπίτι, το οποίο ήταν η θερινή κατοικία της οικογένειας Ουσακιζάντε, χτίστηκε τη δεκαετία του 1860. Η Λατίφε Χανίμ, κόρη του Μουαμέρ Μπέι Ουσακιζάντε, ενός γνωστού μέλους μιας σημαντικής οικογένειας της Σμύρνης, γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1898 και γνώρισε τον Ατατούρκ στο αρχοντικό της οικογένειας στην περιοχή Γκιόζτεπε τον Σεπτέμβριο του 1922. Ο Ατατούρκ έμεινε στο αρχοντικό για είκοσι ημέρες και οι δύο συνέχισαν την αλληλογραφία τους. Το αρχοντικό στην περιοχή Γκιόζτεπε είναι σήμερα μουσείο και έλαβε βραβείο συντήρησης το 2003, μετά την ολοκλήρωση της ανακαίνισής του το 1991. Την άνοιξη, όταν η Ζουμπίντε Χανίμ αρρώστιασε, οι γιατροί συνέστησαν τον αέρα της Σμύρνης. Ο Ατατούρκ έστειλε τον υπαλληλικό του, Σαλίχ Μποζόκ, να βρει ένα κατάλληλο σπίτι, με την προϋπόθεση ότι δεν θα ήταν ένα εγκαταλελειμμένο σπίτι των Ρουμ. Η Λατίφε Χανίμ πρότεινε το σπίτι της οικογένειάς της στην Καρασιάκα. Το σπίτι ήταν κοντά στον σταθμό, κάτι σημαντικό για μια άρρωστη γυναίκα. Η Ζουμπίντε Χανίμ έφτασε με τρένο στις 18 Δεκεμβρίου 1922. Οι πόρτες αφαιρέθηκαν για να μπορέσει να περάσει με την αναπηρική της καρέκλα. Έμεινε εκεί για 28 ημέρες και πέθανε στις 14 Ιανουαρίου 1923, σε ηλικία 66 ετών. Μετά τον θάνατο της μητέρας του, ο Ατατούρκ επέστρεψε στη Σμύρνη και παντρεύτηκε τη Λατίφε Χανίμ στις 29 Ιανουαρίου 1923.

Η δεύτερη ζωή του αρχοντικού ξεκίνησε το 2005, όταν ο Δήμος Καρασιάκα κατέλαβε το οικόπεδο των 2.958 τετραγωνικών μέτρων εκείνη τη χρονιά. Η ανακαίνιση ξεκίνησε στις 11 Οκτωβρίου 2007 και το σπίτι άνοιξε ως μνημείο στις 19 Μαΐου 2008, με την επίσημη έναρξη να πραγματοποιείται στις 9 Ιουλίου 2008. Το 2016, καταγράφηκε ως ιδιωτικό μουσείο. Κατά τη διάρκεια της ανακαίνισης, διατηρήθηκε η αυθεν

Η οδός Ζουμπίντε Χανιμ σας οδηγεί από τον σταθμό προς την περιοχή Σογκούκγιου. Η Σογκούκγιου ήταν ένα παραθαλάσσιο χωριό όπου εγκαταστάθηκαν νομάδες τον 19ο αιώνα, και το πάρκο με το μνημειακό τάφο βρίσκεται σε αυτήν την οδό. Πριν μπείτε στο πάρκο, θυμηθείτε από πού έρχεστε. Η Ζουμπίντε Χανιμ γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1857. Ήταν κόρη του Φεϊζουλάχ Αγκά, μέλους της οικογένειας Χατζί Σόφι, μιας οικογένειας νομάδων που είχαν μεταφερθεί από την Κεντρική Ανατολία στη δυτική Θεσσαλονίκη. Παντρεύτηκε τον Αλί Ρίζα Εφέντι και απέκτησε πέντε παιδιά. Το 1888, έχασε τον σύζυγό της, ενώ ο Μουσταφά ήταν ακόμα στο δημοτικό σχολείο. Μετά τον Βαλκανικό Πόλεμο, μετακόμισε με την κόρη της, Μακμπούλε, στην Κωνσταντινούπολη και εγκαταστάθηκε σε ένα σπίτι στην περιοχή Ακαρέτλερ. Πέθανε στις 14 Ιανουαρίου 1923, στην Σμύρνη, όπου είχε μεταφερθεί για θεραπεία, και τάφηκε στην αυλή του τζαμιού Φερίκ Οσμάν Πασά. Ο τάφος βρίσκεται σήμερα μέσα στο πάρκο που βρίσκεται στην ίδια αυλή.

Η μορφή του μνημείου είναι αποτέλεσμα μιας συζήτησης. Το 1938, ο δήμαρχος της Σμύρνης, Μπεχτσέτ Ουζ, πρότεινε ένα περίτεχνο σχέδιο για το μνημείο. Ο Ατατούρκ το απέρριψε, επιθυμώντας απλώς μια μεγάλη πέτρα πάνω από τον τάφο και τη δημιουργία ενός πάρκου για παιδιά γύρω από αυτό. Το μνημείο κατασκευάστηκε σύμφωνα με αυτή την επιθυμία από τον Δήμο της Σμύρνης το 1940. Η πέτρα που βλέπετε είναι ροζ γρανίτης από το βουνό Γιαμανλάρ. Έχει ύψος τέσσερα μέτρα και βάρος δέκα τόνους. Στην επιφάνειά της είναι χαραγμένη μια ανάγλυφη απεικόνιση της Ζουμπίντε Χανιμ, και από κάτω υπάρχει μια σύντομη επιγραφή που αναφέρει ότι εδώ είναι θαμμένη η μητέρα του Ατατούρκ, η οποία απεβίωσε το 1923. Η αρχική επιτύμβια πέτρα, που αφαιρέθηκε κατά την κατασκευή, φυλάσσεται από το 2005 στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Σμύρνης.

Στο πάρκο, σταθείτε αρχικά μπροστά από την περιοχή των τελετών και στη συνέχεια πλησιάστε το μνημείο. Διαβάστε την ανάγλυφη απεικόνιση στο πλευρικό φως. Το μεσημεριανό φως

Για τον τελευταίο σταθμό της ημέρας, επιβιβαστείτε στο τραμ T1 από τη στάση Karşıyaka İskele. Μετά τις στάσεις Nikah Sarayı και Yunuslar, ο τρίτος σταθμός είναι το Bostanlı İskele. Η γραμμή άνοιξε στις 11 Απριλίου 2017 και ακολουθεί την ακτή σε όλο το μήκος της, που είναι 8,8 χιλιόμετρα. Εάν προτιμάτε να περπατήσετε, ακολουθήστε την παραλιακή οδό προς τα δυτικά. Είναι μια εύκολη διαδρομή κατά μήκος της ακτής, περίπου δύο χιλιόμετρα, και πάντα με τη θάλασσα στα αριστερά σας. Το όνομα "Bostanlı" έχει μια ιστορία: Στα αρχεία του 1890, η περιοχή αναφερόταν ως "Menemen İskelesi" (προκυμαία του Menemen). Το 1900, ονομαζόταν "Papaskala", που στα ελληνικά σημαίνει "προκυμαία του παπά", και η αποβίβαση καρπουζιών και πεπονιών από την πεδιάδα του Menemen σε αυτή την προκυμαία έδωσε στην περιοχή το σημερινό της όνομα. Επομένως, η προκυμαία δεν ήταν μόνο για πλοία, αλλά για περισσότερα από ένα αιώνα αποτελούσε αναπόσπαστο κομμάτι αυτής της ακτής. Η σημερινή προκυμαία του Bostanlı κατασκευάστηκε από την τουρκική εταιρεία ναυτιλίας μεταξύ 1989 και 1993. Καταλαμβάνει μια έκταση περίπου είκοσι χιλιάδων τετραγωνικών μέτρων και διαθέτει ένα κτίριο διαχείρισης 2.500 τετραγωνικών μέτρων. Από εδώ αναχωρούν επιβατικά πλοία για Konak, Alsancak, Üçkuyular και Karşıyaka, και λειτουργεί επίσης ένα πλοίο για αυτοκίνητα. Η προκυμαία διαχειρίζεται σήμερα από την εταιρεία θαλάσσιων μεταφορών της Δημοτικής Ενότητας Σμύρνης, την IZDENIZ, η οποία ιδρύθηκε το 1992. Η στάση του τραμ βρίσκεται ακριβώς μπροστά από την προκυμαία και έχει προβλεφθεί πρόσβαση για άτομα με αναπηρία και διαδρομή για ποδήλατα. Περπατήστε πέρα από την προκυμαία και συνεχίστε κατά μήκος της ακτής. Το πάρκο Balıkçı Baba είναι ένα από τα μέρη όπου μπορείτε να ξεκουραστείτε σε αυτή την ακτή, και τις Τετάρτες στήνεται η αγορά της περιοχής. Ο κύριος στόχος σας είναι το σημείο όπου το ρυάκι Bostanlı εκβάλλει στον κόλπο. Εκεί, δύο κατασκευές που εγκαινιάστηκαν το 2016 άλλαξαν τον χαρακτήρα της ακτής: η πεζογέφυρα Bostanlı και η πλατφόρμα παρατήρησης του ηλιοβασιλέματος, έργα του αρχιτέκτονα Evren Baş Το απόγευμα, η βεράντα γεμίζει κόσμο, ενώ τις καθημερινές είναι πιο ήσυχα. Το φθινόπωρο, ο άνεμος που έρχεται από τη Δύση μπορεί να είναι δυνατός, οπότε ντυθείτε με ένα επιπλέον στρώμα ρούχων. Όταν νυχτώσει, επιστρέψτε στο λιμάνι του Bostanlı. Υπάρχουν απευθείας πλοία για το Konak. Ελέγξτε τις τρέχουσες τιμές των εισιτηρίων στον ιστότοπο της İZDENİZ και αφήστε τη μέρα να τελειώσει όπως ξεκίνησε.
Πηγές: Βικιπαίδεια (Bostanlı, Karşıyaka; Λιμάνι πλοίων Bostanlı), Βικιπαίδεια (Karşıyaka; Τραμ İzmir), Arkiv και Arkitera (Πεζογέφυρα Bostanlı και Τεράσα Ηλιοβασιλέματος), Δήμος Μεγάλης Πόλης Σμύρνης (γραμμές İZDENİZ).