
Εκδρομή από το Κάιζερσλάουτερν προς την περιοχή Domuztepe, στην Καχραμανμάρας.
Συνδέσου για να κάνεις «μου αρέσει» και να βαθμολογήσεις
Αυτή η διαδρομή παρουσιάζει το Kahramanmaraş σε τρία διαφορετικά χρονικά επίπεδα: ένα κάστρο που στέκεται στην κορυφή ενός λόφου στο κέντρο της πόλης, ανακαινισμένο από την εποχή των Ύστερων Χετταίων, ένα τζαμί νότια του κάστρου που φέρει τα αρχιτεκτονικά στοιχεία της περιόδου του Δουκάτιρογλου, ένα φυσικό πάρκο στα περίχωρα της πόλης και έναν αρχαιολογικό λόφο νότια της πεδιάδας. Η διαδρομή ακολουθεί τη γεωγραφία. Ξεκινάτε το πρωί στο κέντρο της πόλης, γύρω στο μεσημέρι κατευθύνεστε προς τη φύση κατά μήκος της οδού προς το Gaziantep και το απόγευμα το περνάτε γύρω από την περιοχή των ανασκαφών κοντά στο Pazarcık. Τα δύο πρώτα σημεία είναι σε κοντινή απόσταση με τα πόδια. Το κάστρο βρίσκεται στο κέντρο της πόλης, βόρεια του Ulu Camii. Στην ιστοσελίδα της περιφέρειας αναφέρεται ότι η ακριβής ημερομηνία κατασκευής του κάστρου είναι άγνωστη, αλλά από μια επιγραφή προκύπτει ότι χτίστηκε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Halpuruntaş Γ' (810-783 π.Χ.). Το κάστρο έχει υποστεί ανακαινίσεις σε διάφορες περιόδους, από τους Ρωμαίους μέχρι τη Δημοκρατία. Το Ulu Camii, σύμφωνα με τα κηρύγματα, χτίστηκε από τον Suleyman Bey μεταξύ 1442 και 1454 και ανακαινίστηκε από τον Alaüddevle το 1501. Η παρακολούθηση αυτών των δύο μνημείων η μία μετά την άλλη διευκολύνει την κατανόηση του λόγου για τον οποίο η πόλη αναπτύχθηκε γύρω από ένα κάστρο και πώς απέκτησε την αστική της μορφή κατά τη διάρκεια της περιόδου των βεηλικάνων. Το τρίτο σημείο είναι το φυσικό πάρκο Kapıçam. Το πάρκο ανακηρύχθηκε φυσικό πάρκο στις 26 Σεπτεμβρίου 2008 και βρίσκεται κατά μήκος της οδού προς το Gaziantep, νοτιοανατολικά του κέντρου της πόλης. Ο βοτανικός κήπος των 5 εκταρίων φιλοξενεί 425 είδη φυτών και τρεις τεχνητές λίμνες παρέχουν βιότοπο για πουλιά και έντομα. Μετά τις πέτρες και την ιστορία, αυτό το σημείο είναι μια στάση για περπάτημα και ξεκούραση. Το τελευταίο σημείο είναι ο αρχαιολογικός λόφος Domuztepe. Ο λόφος βρίσκεται κοντά στο Emiroğlu, κοντά στο Pazarcık, στην πεδιάδα του Maraş, μεταξύ των βουνών Toros και Amanos. Σύμφωνα με τις πηγές, ο οικισμός, που καλύπτει περίπου 20 εκτάρια, χρονολογείται μεταξύ 600 Πηγές:
- Πολιτιστικό Πρόγραμμα, Κάστρο του Καχραμανμαράς, https://www.kulturportali.gov.tr/turkiye/kahramanmaras/gezilecekyer/kahramanmaras-kalesi
- Διεύθυνση Πολιτισμού και Τουρισμού της επαρχίας Καχραμανμαράς, Κάστρο του Καχραμανμαράς, https://kahramanmaras.ktb.gov.tr/TR-152588/kahramanmaras-kalesi.html
- Διοίκηση της επαρχίας Καχραμανμαράς, Ιστορικές κατοικίες και θρησκευτικά μνημεία, https://www.kahramanmaras.gov.tr/tarihi-konaklar-ve-dini-degerler
- Διεύθυνση Πολιτισμού και Τουρισμού της επαρχίας Καχραμανμαράς, Μεγάλο Τζαμί, https://kahramanmaras.ktb.gov.tr/TR-152463/ulu-cami.html
- Γραφείο Τύπου του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού, Το Μεγάλο Τζαμί άνοιξε ξανά για λατρεία, https://basin.ktb.gov.tr/TR-448838/kahramanmaras-ulu-camii-yeniden-ibadete-acildi.html
- Διεύθυνση Πολιτισμού και Τουρισμού της επαρχίας Καχραμανμαράς, Φυσικό Πάρκο Καπιτσάμ, https://kahramanmaras.ktb.gov.tr/TR-277382/kapicam-tabiat-parki.html
- Εκπαιδευτικά Περιβάλλοντα εκτός Σχολείου, Φυσικό Πάρκο Καπιτσάμ, https://okuldisiogrenme.eba.gov.tr/mekan-detay/kapicam-tabiat-parki-5421
- Δήμος Παζάρτσικ, Αρχαιολογικός Χώρος Ντουζτεπέ, https://www.pazarcik.bel.tr/kent-rehberi/tarihi-yerler/domuztepe-hoyugu
- Internet Archaeology, Healey και Campbell, Ντουζτεπέ, https://intarch.ac.uk/journal/issue26/20/2.html
Στάσεις διαδρομής

Το Κάστρο του Καχραμανμάρας.
Η Κάστρα βρίσκεται στην καρδιά της πόλης, στην κορυφή ενός λόφου βόρεια της Μεγάλης Τζαμίας. Σύμφωνα με το "Πολιτιστικό Πρόγραμμα", η νότια πλευρά του λόφου είναι απότομη και ψηλή, ενώ η βόρεια πλευρά έχει μια ήπια κλίση. Γι' αυτό, η καλύτερη οπτική γωνία για να θαυμάσετε την κατασκευή είναι από το βορρά, ανεβαίνοντας σταδιακά. Είναι προτιμότερο να φορέσετε άνετα παπούτσια για την πεζοπορία στο ανώμαλο έδαφος. Κατά την είσοδο, σταματήστε και παρατηρήστε πρώτα τη γενική εικόνα των τειχών. Τα τείχη έχουν ορθογώνιο σχέδιο και, σύμφωνα με τις πηγές, είναι κατά μέσο όρο 1,70 μέτρα πάχους. Στους εξωτερικούς τοίχους των πύργων, που έχουν τετράγωνο σχέδιο, χρησιμοποιήθηκαν λαξευμένες πέτρες, ενώ στους εσωτερικούς τοίχους χρησιμοποιήθηκαν ακανόνιστες πέτρες. Για να συγκρίνετε τα δύο υλικά, αρκεί να παρατηρήσετε προσεκτικά τον τοίχο. Η διαφορά μεταξύ των λείων αρμών των λαξευμένων λίθων και της ακανόνιστης υφής των ακανόνιστων λίθων γίνεται αμέσως αντιληπτή. Η ακριβής ημερομηνία κατασκευής της κάστρας είναι άγνωστη. Μια πηγή από την περιφέρεια αναφέρει ότι ανασκαφές στην κάστρα και στα περίχωρά της έφεραν στο φως πολλά αντικείμενα από την ύστερη Χιττική περίοδο. Σύμφωνα με την ίδια πηγή, μια επιγραφή στο άγαλμα που είναι γνωστό ως "Λιοντάρι του Μαράς" υποδηλώνει ότι η κάστρα χτίστηκε από τον ύστερο Χιττικό βασιλιά Γ' Χαλπούρτας (810-783 π.Χ.). Το "Λιοντάρι του Μαράς" είναι σήμερα ένα μουσείο αντικείμενο και, επομένως, δεν θα πρέπει να αναζητηθεί μέσα στην κάστρα, αλλά να θυμόμαστε απλώς ως ένα ίχνος της παλιάς ταυτότητας της πόλης. Οι πηγές αναφέρουν ότι ο Εβλιά Τσελεμπί, τον 17ο αιώνα, κατέγραψε ότι το άγαλμα βρισκόταν στην πύλη της κάστρας. Η κάστρα, κατά τη διάρκεια των επόμενων αιώνων, υπέστη διάφορες ανακαινίσεις και προσθήκες κατά τις περιόδους των Ασσυρίων, των Μεδών, των Περσών, του Βασιλείου της Καππαδοκίας, των Ρωμαίων, των Βυζαντινών, των Σελτζούκων της Ανατολίας, των Οθωμανών και της Δημοκρατίας. Καθώς παρατηρείτε τα τείχη, να έχετε κατά νου αυτό το πολυεπίπεδο παρελθόν.

Το Μεγάλο Τζαμί του Καχραμανμάρας.
Κατεβαίνοντας από το κάστρο προς το νότο, φτάνετε στην κεντρική πλατεία, όπου βρίσκεται το Ulu Cami. Σύμφωνα με πληροφορίες από την περιφέρεια, το κτίριο βρίσκεται νότια του κάστρου, στην κεντρική πλατεία. Η διεύθυνση της περιφέρειας αναφέρει ότι βρίσκεται στην οδό Atatürk, στην περιοχή Kurtuluş. Αυτό το σημείο προσφέρει μια ενδιαφέρουσα ματιά στην αρχιτεκτονική και την ιστορία της πόλης. Πριν μπείτε, σταθείτε στην αυλή ή μπροστά από το κτίριο και θαυμάστε τη συνολική του εμφάνιση. Σύμφωνα με την πηγή της περιφέρειας, με βάση τα κληροδοτήματα, το τζαμί χτίστηκε από τον Σουλεϊμάν Μπέι, ηγεμόνα του Δουλκαδιρογλου, μεταξύ των ετών 1442 και 1454. Η ίδια πηγή αναφέρει ότι ο γιος του Σουλεϊμάν, ο Αλαουντέβλε, ανακαίνισε το τζαμί το 1501. Μια ανακοίνωση του υπουργείου αναφέρει ότι ο Αλαουντέβλε Μποζκούρτ Μπέι διεύρυνε το κτίριο τον 16ο αιώνα. Λόγω αυτών των διαφορών στις πηγές, είναι πιο σωστό να αναφέρονται και οι δύο αυτές περιόδους, αντί να προσπαθήσουμε να συνδέσουμε το κτίριο σε ένα μόνο έτος. Το τζαμί ανήκει στην κατηγορία των τζαμιών με ξύλινη οροφή. Από έξω, αποτελείται από ένα προθάλαμο διαστάσεων 22 x 40,90 μέτρα, έναν χώρο για τους πιστούς διαστάσεων 5,30 x 40,90 μέτρα και έναν μιναρέ με ένα επίπεδο. Το μήκος της πρόσοψης, που φτάνει τα 40,90 μέτρα, δίνει στο κτίριο μια οριζόντια και χαμηλή εμφάνιση. Στην πρόσοψη, χρησιμοποιήθηκαν ξύλινα δοκάρια, λαξευτές πέτρες και χοντρόκοπες πέτρες. Πλησιάζοντας στον τοίχο, παρατηρήστε πώς τα ξύλινα δοκάρια τοποθετούνται ανάμεσα στις σειρές των λίθων. Σύμφωνα με την πηγή της περιφέρειας, στο κτίριο διακρίνονται επιρροές από τους Μamelουκ και τους Σελτζούκους. Η διεύθυνση της περιφέρειας αναφέρει ότι το τζαμί χαρακτηρίζεται από στοιχεία της περιόδου των βεϊλάντων και της πρώιμης σελτζουκικής αρχιτεκτονικής της Ανατολίας. Ο μιναρέ, η κορυφή της εισόδου και το καρνιζωτό θόλο είναι στοιχεία που προσδίδουν αυθεντικότητα στο κτίριο. Το "καρνιζωτό θόλο" είναι ο όρος που χρησιμοποιείται για τις διαδοχικές, ανάγλυφες διακοσμήσεις που βρίσκονται στις εσοχές των θυρών.

Το Φυσικό Πάρκο Καπικάμ.
Το Καπικάμ είναι ένα φυσικό πάρκο που βρίσκεται κατά μήκος της οδικής αρτηρίας Καχραμανμαράς-Γκαζιαντέπ, στα νοτιοανατολικά του κέντρου της πόλης. Το πάρκο ανακηρύχθηκε φυσικό πάρκο στις 26 Σεπτεμβρίου 2008. Σύμφωνα με τη σελίδα "Εκπαίδευση εκτός σχολείου" του Υπουργείου Εθνικής Παιδείας, το πάρκο είναι προσβάσιμο και με τα μέσα μαζικής μεταφοράς που κινούνται κατά μήκος του δρόμου. Η ίδια σελίδα αναφέρει ότι το λεωφορείο αστικής συγκοινωνίας με αριθμό 40 αναχωρεί από το κέντρο της πόλης. Ελέγξτε τις πιο πρόσφατες πληροφορίες σχετικά με τη διαδρομή και τα δρομολόγια. Επειδή το πάρκο βρίσκεται δίπλα στο δρόμο, είναι εύκολα προσβάσιμο και με ιδιωτικό αυτοκίνητο. Το πιο εντυπωσιακό τμήμα του πάρκου είναι ο βοτανικός κήπος. Ο βοτανικός κήπος καλύπτει μια έκταση 5 εκταρίων και, σύμφωνα με την περιφέρεια και τη σελίδα του Υπουργείου Εθνικής Παιδείας, φιλοξενεί 425 σπάνια, ενδημικά, ποώδη και ξυλώδη φυτικά είδη. "Ενδημικό" σημαίνει ότι ένα φυτό αναπτύσσεται φυσικά μόνο σε μια συγκεκριμένη περιοχή. Στον κήπο υπάρχουν τρεις τεχνητές λίμνες. Σύμφωνα με τη σελίδα του Υπουργείου Εθνικής Παιδείας, αυτές οι λίμνες δημιουργούν ένα μοναδικό οικοσύστημα και προσελκύουν πολλά είδη εντόμων, καθώς και ορισμένα είδη πουλιών. Ο καλύτερος τρόπος για να παρατηρήσετε την άγρια ζωή είναι να περπατήσετε αργά κατά μήκος της όχθης της λίμνης και να παραμείνετε ήσυχοι. Η ίδια σελίδα περιγράφει την περιοχή ως κατάλληλη για παρατήρηση και φωτογράφιση της άγριας ζωής. Καθώς εξερευνάτε, διαχωρίστε και συγκρίνετε τα φυτικά είδη σε ποώδη και ξυλώδη. Το πάρκο αναφέρεται ως μια περιοχή που προσφέρει πλούσιες ευκαιρίες για τη φύση, με τούνελ δέντρων και εποχιακά χρώματα. Επομένως, σχεδιάστε την επίσκεψή σας ανάλογα με την εποχή. Μέσα στο φυσικό πάρκο, εκτός από τον βοτανικό κήπο και τις τεχνητές λίμνες, υπάρχουν επίσης μια περιοχή για πικνίκ και μια μονάδα παραγωγής πουλιών. Υπάρχει επίσης μια ξεχωριστή περιοχή αναψυχής μέσα στο πάρκο, όπου το κύριο θέμα είναι η πεζοπορία. Στις περιοχές για πικνίκ, υπάρχουν καθορισμένοι χώροι για ψήσιμο φαγητού με ψησταριά και φωτιά. Μην ανάβετε

Ο λόφος του Ντομούζντεπέ.
Ο λόφος του Ντουζτέπε βρίσκεται στην πεδιάδα του Μαράς, στην επαρχία Παζαρτσίκ, κοντά στο χωριό Εμιρόγλου. Ο δήμος του Παζαρτσίκ απεικονίζει τον λόφο μεταξύ των χωριών Κελιμπίσλερ και Εμίρλερ. Αυτό το σημείο είναι μια αρχαιολογική ανασκαφή, οπότε μην το θεωρείτε ως μουσείο ή οργανωμένο τουριστικό μέρος. Επειδή οι πληροφορίες σχετικά με την είσοδο και τις επισκέψεις δεν είναι διαθέσιμες επίσημα, είναι καλύτερο να επικοινωνήσετε με την τοπική υπηρεσία πολιτισμού και τουρισμού και με τον δήμο του Παζαρτσίκ πριν ξεκινήσετε. Η περιοχή της ανασκαφής είναι μια προστατευμένη αρχαιολογική περιοχή, επομένως η είσοδος απαγορεύεται χωρίς άδεια και δεν επιτρέπεται η συλλογή αντικειμένων από την επιφάνεια. Σύμφωνα με ένα άρθρο στο "Internet Archaeology", ο λόφος βρίσκεται στην πεδιάδα του Μαράς, ανάμεσα στις πόλεις Γκαζιαντέπ και Καχραμανμάρας, και μεταξύ των βουνών Ταύρου και Αμάνος. Το ίδιο άρθρο αναφέρει ότι η έκταση του οικισμού είναι περίπου 20 εκτάρια. Ο λόφος ανακαλύφθηκε το 1994. Μεταξύ του 1995 και του 2006, μια κοινή ομάδα από το Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ και το UCLA, υπό τη διεύθυνση των Stuart Campbell και Elizabeth Carter, πραγματοποίησε ανασκαφές. Από το 2008, η έρευνα συνεχίζεται από το Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ και το Βρετανικό Μουσείο. Ο οικισμός χρονολογείται περίπου από το 6000-5500 π.Χ. Ο δήμος του Παζαρτσίκ δίνει το ίδιο χρονικό πλαίσιο και τοποθετεί τον οικισμό στην Πρώιμη Νεολιθική και Καλολιθική περίοδο, δηλαδή στην κουλτούρα του Χαλάφ. Το Χαλάφ είναι μια πολιτιστική επιρροή που επεκτείνεται στο βόρειο τμήμα του Γόνιμου Ημιωφέλιμου. Σύμφωνα με το άρθρο, κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, υπήρχε έντονη ανταλλαγή υλικών και ιδεών μεταξύ των οικισμών. Οι ανασκαφές έφεραν στο φως περίπλοκα αρχιτεκτονικά στοιχεία και έναν πλούσιο υλικό πολιτισμό. Μεταξύ των ευρημάτων περιλαμβάνονται κεραμικά με ζωγραφισμένα σχέδια, μικρογραφίες ζώων και ανθρώπων, σφραγίδες με ανάγλυφα σχέδια και αποτυπώματα σφραγίδων. Επίσης, βρέθηκαν κατεργασμένες πέτρινες λεκάνες, εργαλεία από πέτρα, οστέινες λεπίδες και αντικείμενα από οψιδιανό. Ο οψιδιανός είναι ένα σκούρο, φυσικό γ
Σχόλια
Φόρτωση...
