Από τους βράχους μέχρι την περιοχή Χιντırlίκ, κατά μήκος της παραλίας Μουράτπασα.

Ξεκινήστε από την είσοδο του πάρκου Düden, που βρίσκεται στην οδό Lara. Τα δημοτικά λεωφορεία που κινούνται από το κέντρο της πόλης προς την περιοχή Lara διέρχονται από αυτόν τον δρόμο. Η στάση όπου θα κατεβείτε είναι λίγα βήματα από την είσοδο του πάρκου. Πριν έρθετε εδώ, είναι σημαντικό να ξεκαθαρίσετε ένα πράγμα: στην Ανταλία υπάρχουν δύο καταρράκτες Düden. Ο Άνω Düden, που βρίσκεται στην περιοχή Kepez, βρίσκεται μέσα σε ένα δάσος και εκβάλλει σε μια πηγή. Ο Κάτω Düden, που θα επισκεφθείτε εσείς, είναι το τελευταίο τμήμα της διαδρομής του ποταμού, το σημείο όπου το νερό πέφτει από έναν βράχο απευθείας στη Μεσόγειο Θάλασσα. Το "Πολιτιστικό Πόρταλ" καταγράφει αυτόν τον καταρράκτη και με το όνομα "Karpuzkaldıran" και αναφέρει το ύψος της πτώσης σε περίπου 40 μέτρα.

Μέσα στο πάρκο, ακολουθήστε το μονοπάτι προς τη θάλασσα και πρώτα κατευθυνθείτε προς την πλατφόρμα παρατήρησης με τις περίφραξεις, που βρίσκεται στην άκρη του βράχου. Από εδώ, θα δείτε τον καταρράκτη όχι από το πλάτος του, αλλά από το πλάι και από ψηλά. Η καλύτερη θέα για να παρατηρήσετε το νερό να διαχωρίζεται από τον βράχο και να πέφτει στο κενό, καθώς και το σύννεφο ομίχλης που δημιουργείται στο κάτω μέρος, είναι από αυτή τη γωνία. Εάν ο άνεμος φυσάει από τη θάλασσα, το σύννεφο ομίχλης μπορεί να φτάσει μέχρι την πλατφόρμα, οπότε θα χρειαστεί να καθαρίζετε συχνά τον φακό της φωτογραφικής σας μηχανής. Το πρωί, ο ήλιος θα είναι πίσω σας, αυξάνοντας τις πιθανότητες να απαθανατίσετε ένα ουράνιο τόξο μέσα στο σύννεφο ομίχλης. Το απόγευμα, το φως θα είναι πιο ομοιόμορφο, ενώ προς το βράδυ, η πλευρά της θάλασσας θα φωτίζεται και ο καταρράκτης θα βρίσκεται στη σκιά. Γι' αυτό, η καλύτερη ώρα για φωτογραφίες είναι το πρωί, και αυτό είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους η διαδρομή ξεκινά από εδώ.

Μετά την πλατφόρμα, εξερευνήστε το υπόλοιπο του πάρκου. Το πάρκο Düden είναι μια δασική περιοχή στην κορυφή του βράχου, με μονοπάτια παράλληλα με την ακτή. Το έδαφος κοντά στην ακτή μπορεί να είναι υγρό από το νερό και τον ατμό, οπότε αποφύγετε να βγείτε έξω από τις περίφραξεις. Λίγο ανατολικά του καταρράκτη βρίσκεται το πάρκο Gençlik, το οποίο προτείνεται από το "Πολ

Για να εισέλθετε στο πάρκο, ακολουθήστε τον δρόμο από την ανατολική πλευρά, ξεκινώντας από το σημείο όπου τελειώνει η λεωφόρος Atatürk. Στην είσοδο, παρατηρήστε προσεκτικά τι βλέπετε: ευθείες γραμμές, συμμετρικά παρτέρια και φαρδείς πεζόδρομους σχεδιασμένους για διπλής κατεύθυνσης κυκλοφορίας. Αυτή η διάταξη δεν είναι τυχαία. Η κατασκευή του πάρκου ξεκίνησε το 1935, και το σχέδιο που διατηρείται μέχρι σήμερα, σχεδιάστηκε μεταξύ 1940 και 1945 υπό την καθοδήγηση του κυβερνήτη Haşim İşcan, με αρχιτέκτονα τον Necmettin Ateş. Ένα άρθρο των Engin και Erdoğan από το 2020 περιγράφει πώς ο σχεδιασμός αντλεί έμπνευση από τους κήπους της εποχής του Μπαρόκ και της Αναγέννησης, χρησιμοποιώντας μια γεωμετρική προσέγγιση. Η Μεγάλη Πόλη αναφέρει ότι το αρχικό όνομα του πάρκου ήταν το Πάρκο İnönü. Το πάρκο, που βρίσκεται στην κορυφή ενός γκρεμού σε υψόμετρο 35 έως 40 μέτρα από τη θάλασσα, θεωρείται ένα από τα παλαιότερα πάρκα της πόλης.

Ο πυρήνας του σχεδίου αποτελείται από τρεις παράλληλους άξονες. Όλοι τρέχουν από ανατολή προς δύση, προς τη θάλασσα, και καταλήγουν σε μια βεράντα με θέα στην άκρη του γκρεμού. Ο καλύτερος τρόπος για να το εξερευνήσετε είναι να περπατήσετε κατά μήκος ενός από τους άξονες μέχρι τη θάλασσα, συνδέοντας τις βεράντες κατά μήκος της ακτής, και στη συνέχεια να επιστρέψετε από έναν άλλο άξονα. Οι βεράντες ονομάζονται "mirador", όπως αναφέρεται στο άρθρο, και διαθέτουν σιντριβάνια, πέργκολες και σκαλοπάτια, στοιχεία κοινά στα πάρκα της πρώτης Δημοκρατίας. Από τις βεράντες, μπορείτε να θαυμάσετε τον κόλπο της Ανταλίας, την ακτή του Konyaaltı στα δυτικά και τα βουνά Beydağları στο βάθος. Σε μια ηλιόλουστη μέρα, μπορείτε να απαθανατίσετε σπάνια τοπία όπου τα βουνά είναι καλυμμένα με χιόνι και η θάλασσα βρίσκεται στο ίδιο κάδρο.

Χρησιμοποιήστε τις βεράντες για να βρείτε τα αγάλματα. Σύμφωνα με τον κατάλογο της Μεγάλης Πόλης, το άγαλμα του "Εργάτη και του Παιδιού", δημιουργία του Mehmet Aksoy στα τέλη της δεκαετίας του 1970, βρίσκεται στη δεύτερη βεράντα, το άγαλμα του "Χεριού" του Kuzgun Acar στην τρίτη βεράντα,

Καθώς πλησιάζετε στον πύργο από τη γωνία του πάρκου, παρατηρήστε τον από απόσταση. Έχει κυλινδρικό σώμα πάνω σε τετράγωνη βάση, με συνολικό ύψος 14 μέτρα. Αυτή η διμερής μορφή συνοψίζει ολόκληρη την ιστορία του. Ο Δήμος της Μεγάλης Πόλης παρουσιάζει τον πύργο ως ένα μνημειακό τάφο που χρονολογείται από τον 1ο ή 2ο αιώνα, συνδέοντάς τον με την οικογένεια του Marcus Calpurnius Rufus, ο οποίος υπηρέτησε ως ύπατος στην Αττάλεια, με βάση τις δώδεκα παραστάσεις αξίνων που διακοσμούν την κορυφή του. Στο άρθρο του του 2022, ο Yiğit αναφέρει ότι ο πύργος χρησιμοποιήθηκε ως φάρος και παρατηρητήριο για τα πλοία που έφταναν στον κόλπο, ενώ ορισμένες πηγές τον θεωρούν τάφο ήρωα λόγω των υπολειμμάτων τοιχογραφιών που βρίσκονται στα υπόγεια. Καθώς περιφέρεστε γύρω από τη βάση, παρατηρήστε τις σειρές από λαξευτές πέτρες. Υπάρχουν πηγές που υποστηρίζουν ότι το κυλινδρικό σώμα ανεγέρθηκε σε διαφορετική χρονική περίοδο από τη βάση. Η κύρια είσοδος βρίσκεται στην ανατολική πλευρά. Σύμφωνα με την περιγραφή του Δήμου, από την είσοδο διασχίζεται ένας μακρύς διάδρομος και καταλήγετε σε έναν μικρό χώρο με διακοσμητικά στοιχεία και σε σχήμα σταυρού. Στο δωμάτιο του υπόγειου, τα τοιχώματα φέρουν ίχνη τοιχογραφιών που έχουν διαβρωθεί από διαρροές νερού για αιώνες. Μια σκάλα που βρίσκεται στον διάδρομο οδηγεί στον επάνω όροφο, όπου υπάρχει ένας περιπατητικός χώρος γύρω από το παχύ τείχος. Η δυνατότητα επίσκεψης στο εσωτερικό του πύργου ποικίλλει ανάλογα με την περίοδο. Ρωτήστε τον υπεύθυνο στην είσοδο. Ακόμα κι αν είναι κλειστό, το εξωτερικό περιβάλλον και η περιοχή των ανασκαφών προσφέρουν αρκετές πληροφορίες για τον πύργο. Η Περιφέρεια της Ανταλίας αναφέρει ότι τμήματα των τειχών, συμπεριλαμβανομένου του Πύργου Hıdırlık, της Πύλης του Αδριανού και του Ρολλογυροσκόπιου, μπορούν να παρατηρηθούν σήμερα στην πόλη. Ο πύργος βρίσκεται στη γωνία όπου τα τείχη της στεριάς συναντούν τα τείχη της θάλασσας. Η μεταγενέστερη ιστορία του πύργου είναι χαραγμένη στις πέτρες. Κατά τη διάρκεια της Βυζαντινής περιόδου, λόγω της στιβαρής κατασκευής του, εντάχθηκε στην άμυνα της πόλης και συνδέθηκε με τα τείχη. Σ Σε σαράντα λεπτά μπορείτε να περιηγηθείτε στον πύργο, να εξερευνήσετε την ανασκαφική περιοχή και να καθίσετε στην ταράτσα. Για να κατεβείτε προς το λιμάνι από εδώ, μπείτε στον δρόμο "Hesapçı Sokak", που εκτείνεται βόρεια από τον πύργο. Αυτός ο δρόμος οδηγεί μέχρι την Πύλη του Αδριανού, αλλά εσείς, μετά από μερικά τετράγωνα, στρίψτε αριστερά, προς τα δυτικά, και κατεβείτε προς το λιμάνι μέσα από τους απότομους, λιθόστρωτους δρόμους της παλιάς πόλης. Η διαδρομή δεν θα διαρκέσει περισσότερο από δέκα πέντε λεπτά, αλλά προσέξτε, καθώς το έδαφος είναι ολισθηρό.
Πηγή: Δήμος Μεγάλης Πόλης της Ανταλίας, Yiğit 2022, "Αρμονία της Επιστήμης", DHA 28.08.2026, Πε

Κατεβαίνοντας τους δρόμους της Kaleiçi και φτάνοντας στο λιμάνι, θαυμάστε πρώτα το ίδιο το λιμάνι. Σύμφωνα με το Δήμο της Μεγάλης Πόλης, αυτός ο φυσικός λιμένας σε σχήμα ημικυκλίου ιδρύθηκε κατά την Ελληνιστική περίοδο, έχει είσοδο 110 μέτρων και οι σημερινές προβλήτες πιθανότατα χτίστηκαν πάνω στα ερείπια των Ελληνιστικών τειχών. Στα δύο άκρα της εισόδου υπήρχαν κάποτε πύργοι, ανάμεσα στους οποίους τεντωνόταν μια αλυσίδα. Το 1472, ένας παπικός στόλος έκλεψε αυτή την αλυσίδα και την μετέφερε στη Ρώμη. Σύμφωνα με πληροφορίες από την Περιφέρεια της Ανταλίας, πριν από την ίδρυση της αρχαίας Attaleia, υπήρχε εδώ ένα λιμάνι πειρατών με την ονομασία Korykos. Το Μουσείο Παιχνιδιών βρίσκεται σε ένα παλιό κτίριο λιμανιού, ακριβώς δίπλα σε αυτό το λιμάνι.

Το μουσείο άνοιξε στις 23 Απριλίου 2011 από τον Δήμο της Μεγάλης Πόλης, με τη συμβουλευτική υποστήριξη του Sunay Akın, ιδρυτή του Μουσείου Παιχνιδιών της Κωνσταντινούπολης. Είναι το τρίτο μουσείο παιχνιδιών στην Τουρκία. Το κτίριο, που καλύπτει περίπου 650 τετραγωνικά μέτρα, χωρίζεται σε δέκα τμήματα, και τα παιχνίδια εκτίθενται σε βιτρίνες, οργανωμένα ανά εποχή και θέμα. Οι πηγές δίνουν διαφορετικές πληροφορίες για το μέγεθος της συλλογής: η Περιφέρεια αναφέρει 1.500 αντικείμενα, ενώ ο Δήμος αναφέρει 3.000 παιχνίδια. Επίσης, αναφέρεται ένα χρονικό εύρος παραγωγής από τα μέσα του 1800 έως τη δεκαετία του 1980. Κατά την περιήγησή σας, θα ανακαλύψετε ότι τα παιχνίδια προέρχονται από χώρες όπως η Γερμανία, οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Ρωσία, η Ιαπωνία και η Τουρκία. Η παρατήρηση του πώς το ίδιο παιχνίδι αλλάζει από χώρα σε χώρα είναι ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία της συλλογής.

Για την καλύτερη εμπειρία, ξεκινήστε από την είσοδο και ακολουθήστε τις βιτρίνες με τη σειρά των αριθμών, καθώς τα τμήματα ακολουθούν κατά προσέγγιση χρονολογική σειρά. Τα πρώτα παιχνίδια που παράγονται από εργοστάσια κατά τη διάρκεια της Βιομηχανικής Επανάστασης και τα μίνι σπίτια για κούκλες βρίσκονται στο παλαιότερο τμήμα. Τα μεταλλικά αυτοκίνητα, τα παιχνίδια με κλειδί και τα