Από την περιοχή Hamamönü προς την περιοχή Ulucanlar: Αρχοντικά, Μουσεία και μια Φυλακή.

Ακριβώς δίπλα από την Πλατεία της Δημοκρατίας, στο άκρο της λεωφόρου Ατατούρκ, βρίσκεται ένα πενταώροφο νεοκλασικό κτίριο, έργο του Αυστριακού αρχιτέκτονα Κλέμενς Χόλτσμαιστερ. Κατασκευάστηκε το 1933-34 ως κεντρική έδρα της Τράπεζας Ακινήτων και Ορφανών. Το 1946, όταν η τράπεζα συγχωνεύτηκε με άλλη, το κτίριο πέρασε στην ιδιοκτησία της Ελληνικής Ταχυδρομικής Υπηρεσίας (PTT), ανακαινίστηκε και τον Οκτώβριο του 2013 άνοιξε ως το πρώτο και μοναδικό μουσείο γραμματοσήμων της Τουρκίας. Σε πέντε ορόφους, συνολικής έκτασης 6.500 τετραγωνικών μέτρων, φιλοξενούνται 4.404 αυθεντικά γραμματόσημα και περίπου 1.500 γραμματόσημα από διάφορες χώρες του κόσμου. Στον τελευταίο όροφο εκτίθενται τα γραμματόσημα των 189 χωρών που είναι μέλη της Διεθνούς Ενωσης Ταχυδρομείων.

Ανεβείτε τους ορόφους από κάτω προς τα πάνω. Στους κατώτερους ορόφους, θα βρείτε αντικείμενα που σχετίζονται με την ιστορία των ταχυδρομικών υπηρεσιών και των επικοινωνιών, καθώς και πληροφορίες για τον τρόπο παραγωγής και χρήσης των γραμματοσήμων. Στη συνέχεια, θα συναντήσετε τα οθωμανικά γραμματόσημα και αυτά της περιόδου της Δημοκρατίας. Οι θεματικές ενότητες είναι οργανωμένες γύρω από θέματα όπως η πολιτιστική κληρονομιά, ο Ατατούρκ, τα οχήματα, ο αθλητισμός, η φύση και ο τουρισμός. Εάν επισκέπτεστε το μουσείο με παιδιά, οι διαδραστικές οθόνες και η αίθουσα κινηματογράφου θα κάνουν την επίσκεψη πιο ευχάριστη. Στο τέλος της επίσκεψης, θα βρείτε ένα τμήμα όπου πωλούνται αναμνηστικά γραμματόσημα και ένα καφέ.

Ακόμα και αν δεν ενδιαφέρεστε ιδιαίτερα για τα γραμματόσημα, αξίζει να επισκεφθείτε το κτίριο: είναι ένα από τα έργα του Χόλτσμαιστερ στην Άγκυρα και το εσωτερικό του διατηρεί ακόμα την επίσημη ατμόσφαιρα μιας τραπεζικής έδρας. Δείτε τις διαστάσεις της σκάλας και των διαδρόμων και θα καταλάβετε πώς η πρωτεύουσα της δεκαετίας του 1930 επέλεξε να εκφράσει την επίσημη ταυτότητά της. Ελέγξτε τις ημέρες και τις ώρες λειτουργίας, καθώς και τους όρους εισόδου, από επίσημες πηγές, καθώς ενδέχεται να είναι κλειστό τα Σαβ

Από την οδό Talatpaşa, εισέλθετε στη γειτονιά και πρώτα βρείτε την "Οδό των Τεχνών". Η διεύθυνση είναι: Hacettepe Mahallesi, Tanış Sokak. Τα είκοσι δύο παραδοσιακά σπίτια της Άγκυρας, τα οποία ανακατασκευάστηκαν από τον Δήμο της Altındağ, προορίζονται για καλλιτέχνες από το 2010: οι πάνω όροφοι είναι εργαστήρια, ενώ οι κάτω όροφοι είναι γκαλερί. Εδώ παράγονται και πωλούνται έργα ζωγραφικής, εμβληματικής τέχνης, καλλιγραφίας, κεραμικής, βιτρό, γυαλιού, δέρματος, υφασμάτων, ασημιού και κοσμημάτων. Μπορείτε να μπείτε σε ένα εργαστήριο με ανοιχτή πόρτα και να παρακολουθήσετε τον καλλιτέχνη να εργάζεται, αλλά πρώτα ρωτήστε αν επιτρέπεται να φωτογραφίσετε.

Στη συνέχεια, κατευθυνθείτε προς το Kabakçı Konağı. Αυτό το παραδοσιακό σπίτι, το οποίο ανακαινίστηκε από τον Δήμο, φιλοξενεί το βράδυ τις συζητήσεις του Hamamönü, καλώντας ομιλητές από διάφορους τομείς, όπως η λογοτεχνία, η μουσική, η ιστορία και οι παραδοσιακές τέχνες. Παρακολουθήστε τις ανακοινώσεις του Δήμου για το πρόγραμμα και, κατά τη διάρκεια της ημέρας, μπορείτε να δείτε το κτίριο από έξω και από την αυλή του. Τα κτίρια Kamil Paşa και Beynamlızade είναι επίσης μέρος αυτής της μεταμόρφωσης.

Είναι καλό να γνωρίζετε την ιστορία της γειτονιάς πριν την επισκεφθείτε. Το 1997, η επιτροπή προστασίας έλαβε μια απόφαση, το 1999 έγινε ο σχεδιασμός, και το 2006 ξεκίνησε η αναβάθμιση των δρόμων, ξεκινώντας από τις οδούς İnci και Dutlu. Περίπου τριακόσια κτίρια είναι καταχωρημένα ως ιστορικά μνημεία, είκοσι δύο είναι παραδοσιακά σπίτια, ενώ το υπόλοιπο έχει ανακατασκευαστεί με πέτρα της Άγκυρας, ξύλο και τούβλα. Το 2007, η παλιά αγορά κατεδαφίστηκε και δημιουργήθηκε η σημερινή πλατεία. Ορισμένοι ερευνητές το θεωρούν ως μια προσπάθεια δημιουργίας νοσταλγίας, ενώ οι σχόλια των επισκεπτών περιγράφουν τον χώρο ως ένα μέρος γεμάτο ιστορία. Ακούστε και τις δύο απόψεις και δείτε το με τα δικά σας μάτια: δείτε ποια πρόσοψη είναι παλιά και ποια νέα, παρατηρήστε το χρώμα της πέτρας και τη φθορά του ξύλου.

Από εδώ, σε λίγα λεπτά, μπορείτε να φτάσετε στο Μουσείο Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς, ενώ το Taceddin

Το παραδοσιακό σπίτι της Άγκυρας, που βρίσκεται στην οδό Öz, η οποία ανοίγει στην λεωφόρο Talatpaşa, είναι το πρώτο μουσείο άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς της Τουρκίας. Το 2013, ιδρύθηκε από το Κέντρο Έρευνας και Εφαρμογών της Τουρκικής Λαογραφίας του Πανεπιστημίου Gazi. Η χρηματοδότηση προήλθε από το πρόγραμμα οικονομικής υποστήριξης του 2011 της Υπηρεσίας Ανάπτυξης της Άγκυρας, ενώ ο Δήμος Altındağ παρείχε τα δικαιώματα χρήσης του σπιτιού. Εδώ δεν υπάρχουν βιτρίνες, αλλά δωμάτια: εργαστήρια εμπορίας και ιλαμίου, ένας χώρος για κουκλοθέατρο και σκιών, ένα δωμάτιο όπου η "μαμά των παραμυθιών" αφηγείται ιστορίες, ένα δωμάτιο νύφας όπου περιγράφονται τα παραδοσιακά έθιμα γάμου και τραγουδούνται νανουρίσματα, ένα σαλόνι όπου κάθεται ο αφηγητής, ένα παιχνιδιάρικο δωμάτιο όπου παίζονται παιχνίδια όπως το "mangala" και το "beş taş". Το Karagöz, ο αφηγητής, το "orta oyunu" και οι παραδοσιακές θεατρικές παραστάσεις της υπαίθρου είναι επίσης μέρος του προγράμματος, ενώ οι ιστορίες, τα τραγούδια και οι ποιήματα της Άγκυρας διαχέονται ανάμεσα στα δωμάτια.

Οι πιο συχνοί επισκέπτες του μουσείου είναι οι ομάδες παιδικών σταθμών και δημοτικών σχολείων, και μπορεί να συναντήσετε οργανωμένες ξεναγήσεις τις πρωινές ώρες. Αυτό δεν είναι απαραίτητα αρνητικό, καθώς το μουσείο ζωντανεύει μέσα από την αφήγηση, και οι ερωτήσεις των παιδιών είναι ο καλύτερος οδηγός. Για τους ενήλικες, η καλύτερη ώρα για επίσκεψη είναι το απόγευμα. Μπορείτε να μάθετε πώς να παίζετε "mangala", να δείτε το δοχείο της εμπορίας, να ακούσετε τους στίχους μιας νανουρίσματος. Όλα αυτά μπορούν να γίνουν σε σύντομο χρονικό διάστημα, αλλά αποτελούν μια καλή παύση μετά από μια βόλτα στα σοκάκια του Hamamönü.

Επικοινωνήστε με το μουσείο για να μάθετε τις ημέρες και τις ώρες λειτουργίας, καθώς οι όροι εισόδου ενδέχεται να αλλάζουν. Το μουσείο είναι μικρό, και σαράντα πέντε λεπτά είναι αρκετά. Μετά την έξοδο, ακολουθήστε τη λεωφόρο Talatpaşa και στρίψτε στην οδό Taçlı. Εκεί βρίσκεται το τζαμί Taceddin Sultan και το τεκέ του.

Πηγή: Κέντρο Πολιτισμού, Υπηρεσία Ανάπτυξης της Άγκυρας, Wikipedia.

Στα περίχωρα του πανεπιστημίου Χατζετεπέ, στην οδό Τατσλής, βρίσκεται το συγκρότημα Τατσετντίν: ένα τζαμί, ένα μαυσωλείο, ένα νεκροταφείο και ένα ξύλινο σπίτι δύο ορόφων. Ιδρύθηκε στα μέσα του 17ου αιώνα από τον Τατσετντίνζαδε Μουσταφά Εφέντι, έναν ηγούμενο της τάξης των Τζεβέτι, ο οποίος θεωρείται ότι προερχόταν από τον κύκλο του Αγίου Μαχμούντ Χουντάι. Τα αρχικά κτίρια ήταν φτιαγμένα από πλίνθους και ξύλο. Όταν έπαθαν ζημιές, ο Σουλτάνος Αμπντουλχαμίν ο Δεύτερος διέθεσε περισσότερα από εξήντα χιλιάδες λίρες από το βασιλικό ταμείο, και το τζαμί, ο μιναρές και το μαυσωλείο ανακατασκευάστηκαν μεταξύ 1892 και 1901. Η επιγραφή φέρει την ημερομηνία 1319 (1901). Το τζαμί, με τοίχους από λαξευμένη πέτρα και ορθογώνιο σχέδιο, και το μαυσωλείο από κόκκινη αντεζίτη, είναι ακόμη ανοιχτά για λατρεία. Το συγκρότημα ανακαινίστηκε το 1988 και το 2008.

Η πραγματική ιστορία βρίσκεται στο "σελάμ", το χώρο υποδοχής. Ο Μουχάμεντ Άκιφ Ερσόι, βουλευτής του Μπουρντούρ, διέμενε στο "σελάμ" που του είχε διατεθεί στο συγκρότημα από τον Μάιο του 1920 έως τον Μάιο του 1921, όπου έγραψε το έκτο βιβλίο του "Σαφαχάτ" και τον "Ύμνο της Ανεξαρτησίας". Το σπίτι μετατράπηκε σε μουσείο με απόφαση του δημοτικού συμβουλίου το 1949, αλλά παρέμεινε αμελημένο για μεγάλο χρονικό διάστημα. Ανακαινίστηκε το 1982 και άνοιξε για επισκέψεις το 1984. Τα δωμάτια είναι απλά, με λίγα έπιπλα. Το σημαντικό είναι ο ίδιος ο χώρος.

Λίγα βήματα από το συγκρότημα, στην οδό Σαρίκάντι, αριθμός 47, βρίσκεται η Μουσείο-Βιβλιοθήκη Λογοτεχνίας Μουχάμεντ Άκιφ Ερσόι. Άνοιξε στις 12 Μαρτίου 2011, εννέα χρόνια μετά την αποδοχή του Ύμνου, και είναι η πρώτη λογοτεχνική μουσείο-βιβλιοθήκη της Τουρκίας. Στο διώροφο κτίριο, που θυμίζει παλιό σπίτι της Άγκυρας, εκτίθενται περίπου επτά χιλιάδες βιβλία, περίπου εκατό περιοδικά, το ρολόι τσέπης

Το κτίριο με τις πέτρινες τοίχους στην οδό Ulucanlar, αριθμός 63, άνοιξε το 1925 ως φυλακή και λειτούργησε ως η κεντρική φυλακή της Άγκυρας για ογδόντα ένα χρόνια. Το 2006, όταν οι κρατούμενοι μεταφέρθηκαν στη νέα φυλακή του Sincan, το κτίριο έκλεισε. Το 2009, παραδόθηκε στον Δήμο Altındağ και τον Ιούνιο του 2011, άνοιξε ως μουσείο και πολιτιστικό κέντρο, διατηρώντας την ιστορική μνήμη ογδόντα ενός ετών. Έχει φιλοξενήσει περισσότερους από ένα εκατομμύριο επισκέπτες μέχρι σήμερα.

Το κύριο μέρος της περιήγησης είναι οι θαλάμοι. Οι θαλάμοι 9 και 10 είναι γνωστοί στους κρατούμενους ως "Hilton". Ο τέταρτος θάλαμος και τα κελιά απομόνωσης έχουν αναπαραχθεί πιστά με είκοσι δύο κέρινα ομοιώματα. Στους θαλάμους 5 και 6, υπάρχουν βιογραφίες δημοσιογράφων, συγγραφέων, ποιητών και πολιτικών που έζησαν εκεί, καθώς και προσωπικά αντικείμενα που προέρχονται από τις οικογένειές τους και φωτογραφίες που τραβήχθηκαν στη φυλακή. Επίσης, μπορείτε να επισκεφθείτε το χαμάμ, τη βιβλιοθήκη και την αίθουσα συνεδριάσεων. Το πιο συγκλονιστικό σημείο του μουσείου είναι η αγχόνη στην αυλή, όπου εκτελέστηκαν εννέα άνθρωποι. Περπατήστε σιωπηλά σε αυτό το τμήμα, αποφύγετε τις υπερβολικές φωτογραφίες και να γνωρίζετε ότι δεν είναι κατάλληλο για μικρά παιδιά.

Το μουσείο δεν επιχειρηματολογεί, απλώς παρουσιάζει: το μέγεθος των κελιών, τα κρεβάτια, τις επιγραφές στους τοίχους, τα γράμματα. Δεν λέει ποιος έχει δίκιο, αλλά πώς ζούσαν οι άνθρωποι εδώ. Απλά παρατηρήστε. Όταν βγείτε στην αυλή, σταθείτε για ένα λεπτό. Ακριβώς έξω από τους τοίχους της φυλακής, η κίνηση και η καθημερινή ζωή της γειτονιάς συνεχίζονται. Αυτή η αντίθεση είναι το μισό από αυτό που λέει το μουσείο.

Ελέγξτε τις ημέρες και τις ώρες λειτουργίας στην ιστοσελίδα του δήμου. Κατά την έξοδο, μπορείτε να κατεβείτε κατά μήκος της οδού Ulucanlar προς την περιοχή Cebeci. Οι σταθμοί του τραμ Ankaray "Kurtuluş" και "Dikimevi" βρίσκονται εκεί. Εάν κουραστείτε, μπορείτε να επιστρέψετε στην περιοχή Hamamönü ακολουθώντας την ίδια διαδρομή και να πάρετε το λεωφορείο από την οδό Talatpaşa.

Πηγή: Δήμος Altındağ, Πολιτιστικό Πρόγραμμα, Wikipedia, Μουσείο