Μια μέρα στην Αγροτική Φάρμα του Ατατούρκ.

Η διαδρομή ξεκινάει μόλις βγειτε από το τρένο. Τα τρένα της γραμμής B1 του Başkentray, που συνδέουν τη Σιντζάν με την Καγιας, σταθμεύουν στην πλατφόρμα της στάσης Γκαζί. Το πέτρινο κτίριο που βρίσκεται πίσω από την πλατφόρμα της απέναντι πλευράς είναι ο σταθμός Γκαζί, ο οποίος άνοιξε στις 2 Φεβρουαρίου 1926. Αυτός είναι ο πρώτος σταθμός προς την Εσκή Σεχίρ, αμέσως μετά τον κεντρικό σταθμό της Άγκυρας, και η διαδρομή με το τρένο διαρκεί λίγα λεπτά. Ο αρχιτέκτονας του είναι ο Αχμέτ Μπουρχανεντίν Τάμτζι, και το κτίριο θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα παραδείγματα της πρώτης εθνικής αρχιτεκτονικής. Κοιτάξτε την πρόσοψη: αψιδωτά ανοίγματα, πλακάκια με μοτίβα του 16ου αιώνα, ξύλινα στοιχεία. Όπως αναφέρει η "Εγκυκλοπαίδεια του Τουρισμού της Τουρκίας", τα παραδοσιακά οθωμανικά μοτίβα των πλακιδίων συνδυάζονται με νέα στοιχεία δυτικής επιρροής. Μπορείτε να διαβάσετε την αρχιτεκτονική γλώσσα της εποχής σε αυτό το κτίριο. Τα πλακάκια προέρχονται από την Κιουτάγια.

Ο σταθμός χτίστηκε για να εξυπηρετεί τα αγροκτήματα της περιοχής και για μεγάλο χρονικό διάστημα λειτούργησε ως είσοδος για επίσημες επισκέψεις. Ο Ατατούρκ κατέβαζε εδώ κατά τις επισκέψεις του σε άλλες πόλεις, ενώ ο πρώτος επίσημος ξένος επισκέπτης της Δημοκρατίας, ο βασιλιάς Αμανουλάχ Χαν του Αφγανιστάν, αναχώρησε από εδώ. Το 1972, ο σταθμός επαναλειτουργήσε με την ηλεκτροδοτούμενη προαστική γραμμή, και στις αρχές της δεκαετίας του 2000, το κτίριο μίσθωσε ένα εστιατόριο. Ο σταθμός έκλεισε στις 11 Ιουλίου 2016 για την κατασκευή του Başkentray, και επαναλειτουργήσε στις 12 Απριλίου 2018.

Το ιστορικό κτίριο δεν είναι προσβάσιμο στους επιβάτες. Δεν μπορείτε να μπείτε μέσα, αλλά μπορείτε να το δείτε από την πλατφόρμα και από την οδό Σιλαχτάρ. Είκοσι λεπτά είναι αρκετά. Αφού βγείτε από εδώ, κατευθυνθείτε προς την οδό Τσιφτλίκ, προς το νότο. Ο επόμενος σταθμός απέχει λίγα εκατοντάδες μέτρα. Για την επιστροφή, θα επιβιβαστείτε στο τρένο από τον ίδιο σταθμό. Ελέγξτε τα τρέχοντα δρομολό

Λίγα εκατοντάδες μέτρα νότια από τον σταθμό, στην οδό Çiftlik, βρίσκεται το βιομηχανικό συγκρότημα του αγροκτήματος. Το εργοστάσιο, που ιδρύθηκε το 1934, επεκτάθηκε το 1937 με επιπλέον κτίρια, ένα εστιατόριο, κατοικίες για υπαλλήλους και εργάτες, καθώς και ένα χαμάμ, σύμφωνα με τα σχέδια του Ernst Arnold Egli. Ο Egli, που γεννήθηκε στη Βιέννη, ήταν ένας από τους σημαντικότερους αρχιτέκτονες που συνέβαλαν στη διαμόρφωση της Άγκυρας μεταξύ 1927 και 1938, και μεταξύ των έργων του βρίσκονται το Μουσικό Σχολείο, η Σχολή Πολιτικών Επιστημών και το κτίριο της Τουρκικής Αεροπορικής Ομοσπονδίας. Στο αγρόκτημα, σχεδίασε επίσης το Marmara Köşkü, το σχολείο "Δέκατη Επέτειος" που ιδρύθηκε το 1934, καθώς και τις κατοικίες των δασκάλων.

Το πιο αξιοσημείωτο κτίριο σε αυτό το σημείο είναι το χαμάμ. Σύμφωνα με το άρθρο της Leyla Alpagut, αντί να αντιγράψει τα μπάνια που υπήρχαν στα ευρωπαϊκά εργοστάσια της εποχής, ο Egli διατήρησε τη παραδοσιακή διάταξη του χαμάμ με τις διαδοχικές αίθουσες ψύξης, μέτριας θερμοκρασίας και υψηλής θερμοκρασίας, και το κατασκεύασε με οπλισμένο σκυρόδεμα, διακοσμώντας το με θόλους. Αυτό αποτελεί ένα μικρό αλλά σαφές παράδειγμα της προσπάθειας της πρώιμης Δημοκρατίας να συνδυάσει τα σύγχρονα υλικά με τις τοπικές αρχιτεκτονικές μορφές. Το εργοστάσιο παραδόθηκε στην εταιρεία Tekel το 1939. Το εστιατόριο και οι κατοικίες κατεδαφίστηκαν το 2014, ενώ το κτίριο του εργοστασίου, το χαμάμ και ο εγγεγραμμένος σιλό σιτηρών παραμένουν. Το Τμήμα Αρχιτεκτόνων υπέβαλε αίτηση στην αρμόδια επιτροπή για την προστασία του συγκροτήματος το 2013.

Σήμερα, το συγκρότημα έχει ενοικιαστεί από την AOÇ και το χαμάμ είναι κλειστό για το κοινό. Μην προσπαθήσετε να μπείτε, θαυμάστε τα κτίρια από το δρόμο. Τριάντα λεπτά είναι αρκετά. Από το δρόμο, μπορείτε να διακρίνετε τους θόλους του χαμάμ και τον όγκο του σιλό. Αυτό είναι ένα λιγότερο γνωστό σημείο για φωτογραφίες. Από εδώ, κατευθυνθείτε νότια προς το σπίτι του Ατατούρκ.

Πηγές: DergiPark, Leyla Alpagut; Arkitera; Wikipedia, Ernst Egli; Sanattan Yansım

Το πιο επισκέψιμο κτίριο του αγροκτήματος είναι ένα ακριβές αντίγραφο του σπιτιού όπου γεννήθηκε ο Ατατούρκ στη Θεσσαλονίκη. Κατασκευάστηκε με πρωτοβουλία του Εμπορικού Επιμελητηρίου της Άγκυρας, με αφορμή τα εκατό χρόνια από τη γέννησή του, και άνοιξε για το κοινό στις 10 Νοεμβρίου 1981. Η κατασκευή ανατέθηκε στους αδελφούς Τσαρμίκλι. Το σπίτι βρίσκεται στην οδό Αλπαρσλάν Τουρκές. Χτίστηκε σε τρεις ορόφους, ως ακριβές αντίγραφο του σπιτιού στη Θεσσαλονίκη. Στον πρώτο όροφο βρίσκεται μια πέτρινη σκάλα, ένα κελάρι και ένα δωμάτιο υπηρετών. Στον δεύτερο όροφο υπάρχουν σαλόνι, κουζίνα, σαλόνι και δωμάτια επισκεπτών. Στον τρίτο όροφο βρίσκεται ένα σαλόνι, το Δωμάτιο του Ατατούρκ και ένα Μουσείο.

Το Δωμάτιο του Ατατούρκ είναι ένας μικρός χώρος διαστάσεων 3,86 x 2,82 μέτρων. Έχει διακοσμηθεί με έπιπλα της εποχής, όπως μια μπρούτζινη προτομή ύψους 90 εκατοστών πάνω σε ξύλινη βάση που μοιάζει με μάρμαρο, καρέκλες, ένα τζάκι σε στιλ Θεσσαλονίκης, ένα φωτιστικό αερίου και δαντελένιες κουρτίνες. Στο Μουσείο, τέσσερα βιτρίνες εκθέτουν επίσημα ρούχα, καπέλα, παλτό, ένα ρολόι, μανικετοκάρφα, ένα μπαγκέτι και φλιτζάνια, δηλαδή προσωπικά αντικείμενα. Τα δωμάτια είναι μικρά, οπότε αν σκοπεύετε να το επισκεφθείτε σε ώρες αιχμής, να είστε προετοιμασμένοι για αναμονή. Οι καθημερινές είναι πιο ήρεμες.

Η είσοδος είναι δωρεάν. Οι ημέρες λειτουργίας αναγράφονται στον επίσημο ιστότοπο του αγροκτήματος, οπότε ελέγξτε πριν πάτε. Για όσους δεν μπορούν να επισκεφθούν τη Θεσσαλονίκη, αυτό το αντίγραφο είναι ο ευκολότερος τρόπος για να κατανοήσουν τις διαστάσεις και τη διάταξη του σπιτιού. Αφού περιηγηθείτε στους τρεις ορόφους, θα έχετε μια ιδέα για το πώς ήταν μια κατοικία στη Θεσσαλονίκη στα τέλη του 19ου αιώνα. Είκοσι λεπτά είναι αρκετά. Βγαίνοντας, κατευθυνθείτε ανατολικά και περπατήστε κατά μήκος της οδού Σιλαχτάρ προς το Κρατικό Νεκροταφείο. Η Λίμνη του Μαύρου Πελάγους βρίσκεται σε αυτήν την περιο

Το αγρόκτημα ιδρύθηκε το 1925, όταν έγινε αποξήρανση ενός βάλτου, και σκάφηκαν δύο μεγάλες δεξαμενές για τη συλλογή του υπερβάλλοντος νερού, η μία με το σχήμα της Θάλασσας του Μαρμαρά και η άλλη της Μαύρης Θάλασσας. Σύμφωνα με πηγές, οι δεξαμενές, που ολοκληρώθηκαν το 1931, χρησιμοποιούνταν τόσο για την άρδευση των χωραφιών, όσο και ως χώροι όπου οι κάτοικοι της πρωτεύουσας, που δεν είχαν πρόσβαση στη θάλασσα, μπορούσαν να κολυμπήσουν και να παρακολουθήσουν αγώνες κωπηλατοπλοΐας. Όπως αναφέρεται σε ένα αρχείο του SALT, τη δεκαετία του 1930 ήταν δυνατή η κολύμβηση και η βόλτα με βάρκα στις δεξαμενές. Στην άκρη της δεξαμενής του Μαρμαρά βρισκόταν το Marmara Köşkü, ένα κτίριο που σχεδιάστηκε από τον Egli για τον Ατατούρκ στα τέλη της δεκαετίας του 1920. Το κτίριο κατεδαφίστηκε το 2016 και δεν υπάρχει πλέον στην περιοχή.

Η δεξαμενή της Μαύρης Θάλασσας βρίσκεται εντός της περιοχής του Κρατικού Νεκροταφείου. Το νεκροταφείο, που άνοιξε στις 30 Αυγούστου 1988, διαμορφώθηκε σε μια έκταση 536.000 τετραγωνικών μέτρων, εκ των οποίων τα 356.000 τετραγωνικά μέτρα είναι πράσινο. Η δεξαμενή ανακαινίστηκε κατά τη μετατροπή της σε νεκροταφείο και σήμερα λειτουργεί ως χώρος ανάπαυσης. Δεν επιτρέπεται η κολύμβηση. Η περιοχή διαχειρίζεται από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας και είναι ανοιχτή στο κοινό. Περιλαμβάνει ένα μικρό μουσείο όπου εκτίθενται αντικείμενα και έγγραφα που ανήκουν σε προέδρους και στρατηγούς του Πολέμου της Ανεξαρτησίας. Στον χώρο τελετών υπάρχει ένα οκταγωνικό κτίριο που προστατεύει τους επισκέπτες από τις καιρικές συνθήκες και ένας τοίχος μνήμης με τα ονόματα των ενταφιασμένων. Ελέγξτε τις προϋποθέσεις εισόδου και τα ωράρια λειτουργίας στον ιστότοπο του Υπουργείου.

Είναι ένας ήσυχος χώρος, οπότε αποφύγετε τις δυνατές συζητήσεις και μην κάνετε πικνίκ στην άκρη της δεξαμενής. Είκοσι λεπτά είναι αρκετά για να δείτε τη δεξαμενή και το μουσείο. Μετά την επίσκεψη, κατευθυνθείτε στο κέντρο του αγροκτήματος, στο πάρκο και το κατάστημα δίπλα στο κτίριο της διεύθυνσης στην οδό Yeni Çiftlik Caddesi.

Το κέντρο της φάρμας βρίσκεται στην περιοχή Emniyet Mahallesi, γύρω από το κτίριο της διοίκησης στην οδό Yeni Çiftlik. Το πάρκο Gazi Orman Çiftliği καλύπτει μια έκταση 6 εκταρίων και η διοίκηση της φάρμας το αναμόρφωσε το 2011 με δικά της κεφάλαια. Στο πάρκο υπάρχουν χώροι για καθίσματα, παιδικές χαρές, μια λίμνη και ένας κήπος με 500 τριαντάφυλλα. Στην επιστολή δωρεάς, ο Ατατούρκ επιθυμούσε η φάρμα να προσφέρει στους πολίτες υγιείς χώρους αναψυχής, και αυτό το πάρκο είναι η υλοποίηση αυτού του οράματος, αποτελώντας το ιδανικό μέρος για ένα διάλειμμα κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Ακριβώς δίπλα από το πάρκο βρίσκεται ένα εργοστάσιο λιανικής πώλησης. Σήμερα, η φάρμα λειτουργεί ως δημόσια επιχείρηση, υπό την εποπτεία του Υπουργείου Γεωργίας και Δασών. Το εργοστάσιο παραγωγής γάλακτος παράγει παστεριωμένο γάλα, τυρί κασάρι και φέτα, γιαούρτι, αϊράν (ρόφημα), κεφίρ, βούτυρο και παγωτό. Το δεύτερο εργοστάσιο παράγει χυμούς και μέλι. Σύμφωνα με το περιοδικό του Υπουργείου, τα δύο εργοστάσια παράγουν συνολικά 87 προϊόντα, ενώ οι μονάδες παραγωγής τυριών και παγωτού ανακαινίστηκαν το 2021. Ο καλύτερος τρόπος για να κατανοήσετε γιατί ιδρύθηκε η φάρμα είναι να αγοράσετε γάλα, τυρί και παγωτό από το κατάστημα και να τα απολαύσετε στο πάρκο. Σύμφωνα με το περιοδικό, η φάρμα δίνει προτεραιότητα στην παραγωγή αγνών προϊόντων και από το 2021 εξάγει προϊόντα στη Γερμανία, το Βέλγιο και την Ολλανδία.

Αφιερώστε μια ώρα. Τον καλοκαιρινό μεσημέρι, υπάρχει άφθονη σκιά από τα δέντρα, αλλά φροντίστε να έχετε μαζί σας νερό. Η δασική έκταση ήταν 4.500 εκτάρια το 2000, ενώ σήμερα φτάνει τα 23.000 εκτάρια. Θα δείτε την επίδραση αυτού στην περιοχή γύρω από το πάρκο. Εδώ τελειώνει η διαδρομή. Επιστρέψτε με τα πόδια στον σταθμό Gazi και πάρτε το τρένο Başkentray. Ελέγξτε εκ των προτέρων την τελευταία αναχώρηση. Εάν έχετε χρόνο, μπορείτε να προσθέσετε το Μουσείο και την Αίθουσα Εκθέσεων που βρίσκεται στην οδό Ankara Bulvarı.

Πηγή: Επίσημη ιστοσελίδα της AOÇ, Πάρκο και Εργοστάσιο Γάλακτος Gazi Orman Çiftliği, περιοδ